"ท่านแต่งงานหรือยัง" เสียงหวานเอ่ยถามเขาอีกครั้ง
"ยัง" ชายหนุ่มตอบโดยไม่มองหน้าหญิงสาว
"ดีจริง ข้าจะได้ไม่ต้องพูดจาอ้อมค้อมให้เสียเวลา ตัวข้านั้นท่านคงรู้จักชื่อเสียงของข้าไม่น้อย ข้านั้นเพิ่งยกเลิกหมั้นหมายไปได้ 3 เดือน และตัวข้าตอนนี้ก็จะเลยวัยออกเรือนแล้ว ตระกูลข้ามีข้าเป็บุตรคนเดียว ส่วนตัวท่านนั้นก็ยังมิได้แต่งงานข้านั้นสนใจในตัวท่านั้แ่แรกเห็น แล้วท่านสนใจมาเป็ชายอุ่นเตียงให้ข้าได้หรือไม่"
เหมือนได้ยินเสียงฟ้าผ่ากลางหัว ทำอันใดไม่ถูก ลูกน้องเงาคนสนิทแทบหล่นจากหลังคา นี่นางช่างขวัญกล้าเทียมฟ้าขนาดไหนถึงชวนประมุขพรรคมารอย่าง เฉิงซวนหลง มาเป็ชายอุ่นเตียง
"ท่านไม่ต้องกลัว บ้านข้าร่ำรวยมากสามารถเลี้ยงดูท่านได้อย่างไม่ลำบาก ท่านไม่ต้องออกมาทำงานรับจ้างที่ต้องเสี่ยงภัยแบบนี้ทุกวันแน่นอน ถึงแม้ข้าจะเลยวัยออกเรือนแต่ข้านั้น.."
อยู่ๆ นางก็เงียบไป จนเขาต้องหันหน้ามามอง นางจะมาไม้ไหนอีก นางค่อยๆ โน้มตัวมาข้างหน้าเขา จนเขาเห็นอกอวบอิ่มสองลูกที่จะทะลักออกมาตรงหน้าเขา กำลังขยับเข้ามาใกล้ๆ นางก้มลงกระซิบที่ข้างหูเขา
"แต่ข้านั้น..สามารถทำให้ท่านเสียวจนขึ้น์ได้เลยนะ หึหึ" นางผลักตัวออกมายิ้มให้อย่างยั่วยวน ทำเอาเขาถึงกับนิ่งงัน ก่อนจะเบือนหน้าหนี บัดซบผู้หญิงคนนี้ ทำไมถึงกล้าพูดเื่เช่นนี้กลางวันแสกๆ ไร้ยางอายยิ่งนัก
"ถ้าท่านสนใจข้อเสนอของข้า ท่านก็มาที่เรือนของข้าคืนนี้ได้เลย " นางยิ้มกรุ้มกริ่มและปรือตามองไปที่ส่วนล่างระหว่างขาของชายหนุ่ม
"ข้าอยากจะขอทดลองงานก่อนว่า..ใช้การได้ดีหรือไม่ เพราะถ้าเ้าทำได้ดีข้าอาจจะเลื่อนขั้นให้เ้า จากชายอุ่นเตียงแต่งเป็เขยเข้าตระกูลก็ได้ ถ้าข้าติดใจ แต่ถ้าเ้าไม่มีความสามารถก็ไม่ต้องมาให้เสียเวลาหรอก ลำบากเ้าเดินทางมาเปล่าๆ หึหึ"
ชายหนุ่มจากที่ทำหน้าเฉยชามาตลอด
หันขวับ!! กลับมามองค้อนนาง
"นี่เ้า เ้า..."
"เจอกันคืนนี้นะเ้าคะ ท่านคงจะรู้ว่าเรือนข้าคือหลังไหน ถ้าท่านมีความสามารถมากพอ "
นางลุกขึ้นไปจ่ายเงินที่เสี่ยวเอ้อ และเดินออกไป ทิ้งะเิไว้ก้อนใหญ่ นั่งหน้าดำหน้าแดงอยู่ตรงนี้
"เอ่อ นายท่านให้ขะ ข้า.."
"กลับ"พูดจบชายหนุ่มใช้วิชาตัวเบาะโออกไปทันที
"อาเมย กลับจวนกันดีกว่า ข้าอยากกลับไปรอคืนนี้ไม่ไหวแล้วละ ฮ่าฮ่า"
ทิ้งะเิไว้ขนาดนั้น เขาจะมาไหมนะ
จวนตระกูลเฟิ่ง
"อ่าว ท่านพ่อกลับมาจากพระราชวังแล้วเหรอเ้าคะ ทำไมวันนี้กลับเร็วจังเ้าคะ"
"ซินเออร์ เพิ่งกลับจากไปตลาดมาเหรอลูก ดีๆ วันนี้พ่อจัดการงานเสร็จจึงกลับมาก่อน มาๆ เข้าบ้านเดี๋ยวเ้าจะร้อน" อัครเสนาบดีผู้หวงบุตรีประคองกอดบุตรสาวเข้าจวน
"ท่านพ่อข๋า ลูกมีเื่จะคุยกับท่านพ่ออยู่พอดีเลยเ้าค่ะ"
"เ้าอยากได้อะไรรึ บอกพ่อของเ้าคนนี้มาได้เลย"
"เปล่าเ้าค่ะ ลูกแค่จะบอกว่า ลูกตัดสินใจแล้วว่าลูกจะไม่แต่งออกเ้าค่ะ แม้ว่าลูกจะอายุเลยวัยออกเรือนแล้วก็ตาม แต่งออกไปก็มีแต่จะทำให้บ้านว่าที่สามีเขารังเกียจข้าไปเปล่าๆ ไหนจะชื่อเสียงของข้าที่ไม่ค่อยดีนัก"
"ซินเออร์ ใครมันกล้ามาข่มเหงน้ำใจลูกบอกพ่อมา"บิดาพูดด้วยเสียงอันเกรี้ยวกราด
"ท่านพ่อใจเย็น ฟังลูกก่อนเ้าค่ะ ท่านรังเกียจไหมถ้าท่านจะมีบุตรเขยที่อาจจะไม่ได้ร่ำรวย ไม่ได้มียศมีศักดิ์ คือ..ข้าอยากจะแต่งสามีเข้าตระกูลเ้าค่ะ "
"..."
"ข้าจะได้อยู่กับท่านพ่อกับท่านแม่ทุกวันไงเ้าคะ หาคนมาเพิ่มเข้าตระกูล มีลูกมีหลานก็เป็ของตระกูลเฟิ่ง ท่านมีข้าเป็บุตรสาวคนเดียว ถ้าข้าแต่งออกไป ท่านพ่อท่านแม่ก็เหงาแย่ซิเ้าคะ"
"ซินเออร์ ถ้าเ้าจะรักใครชอบใครเ้าก็ตัดสินใจเอาเถิด ครั้งหนึ่งเป็เพราะพ่อแม่ที่บังคับเ้าแล้วก็ทำให้เ้าเจ็บช้ำน้ำใจถึงเพียงนี้ ครั้งนี้เ้าก็ตัดสินใจเองเถิด ขอแค่เขารักเ้า ดีกับเ้าข้าก็พอใจแล้ว"
เธอยิ้มน้ำตาคลอแล้วกอดท่านพ่อ
"บ้านเรามีเงินทองเยอะแยะ กิจการมากมาย มีเขยเข้าตระกูลก็ดี จะได้แบ่งเบาภาระพ่อด้วย ถ้าเขาไม่ร่ำรวยก็ไม่เป็ไร ให้เขาเข้ามาช่วยงานพ่อก็ได้ จะมีเขยอีกสัก 2-3 คนก็ยังได้"
"ขอบคุณเ้าค่ะท่านพ่อ ลูกรักท่านพ่อที่สุดเลย" เธอเข้าไปหอมแก้มบิดาเธอฟอดใหญ่และเดินแยกกลับเรือนตน ส่วนท่านอัครเสนาบดีก็เดินยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เข้าเรือนไปพูดคุยกับภรรยา
ทางด้านภรรยาก็เห็นดีเห็นงามด้วยกับความคิดนี้ เพราะเดิมนางก็ไม่อยากให้บุตรสาวต้องแต่งออกไปตระกูลอื่นเช่นกัน แต่เพราะมีสัญญาหมั้นหมายกับท่านแม่ทัพไปแล้ว แม้จะได้เป็ถึงฮูหยินเอก แต่ก็ต้องมีฮูหยินรอง อนุ ตามมาอีกแน่นอน นางไม่อยากให้บุตรสาวของตนต้องช้ำใจ แต่ถ้าแต่งบุตรเขยเข้าตระกูล ลูกสาวนางก็จะอยู่กับนาง แถมไม่มีเื่บ้านเล็กตามมาด้วย
สองสามีภรรยาพูดคุยหยอกเย้ากันอย่างมีความสุข จินตนาการถึงหลานตัวน้อยๆ มาวิ่งเล่นรอบจวน
364K
![เพลเยอร์เกมขยะเกิดใหม่ในฐานะตัวประกอบระดับ EX [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1756458480_32089281.webp)
