เสือเจ้าพระยา [ อ่านฟรี 100 ตอน / 5 ภาคจบ ]

        ตอนที่ 51ดินแดนสนธยาของเสือน้อย

        เสือน้อยก็แซวหัวเราะร่าพ่อผันขอให้มอสมาฝากท้องที่บ้านบ่อย ๆ มาอยู่ที่นี่ได้ก็ดีเลยเจ้าตัวก็รับคำโดยไม่ปฏิเสธ

        พ่อผันเล่าให้ฟังต่อหน้า“จะว่าไปพี่มอสก็เรียนจบปทุมวิไลเหมือนกันนะ แต่แค่ ม.ต้นหลังจากนั้นก็ไปสอบนายร้อยตำรวจ”

        เสือน้อยจึงได้ถามไปว่า“แล้วนี่พี่จบมากี่ปีแล้ว?”

        มอสจบมา“สี่ปีกว่าแล้ว ครั้งนี้ได้ย้ายมา สภ.เมืองปทุม หวังโกยผลงานให้มากหน่อยมีอะไรก็บอกพี่ได้ แต่ต้องเป็นเรื่องที่พี่ช่วยได้นะ” ตำรวจหนุ่มไม่ลืมพูดดักคอ

        “ไม่ต้องห่วงหรอกพี่ไม่แน่ผมอาจเป็นคนช่วยพี่แทนก็ได้ใครจะไปรู้!?”เสือน้อยยิ้มตอบ

        “เอางั้นเลยเหรอวะ!”มอสตบไหล่ก่อนหัวเราะดังลั่น เขาเป็นคนบุคลิกโผงผาง

        เสือน้อยมองดูทรงแล้วก็คงเป็นตำรวจน้ำดี ก่อนจะเชิญมากินข้าวเย็นในวันพรุ่งนี้

        ……

        เรื่องวุ่น ๆที่เกิดตั้งแต่ต้นเดือนกลายเป็นปัญหาใหม่ ที่เพิ่มเข้ามาของนกแก้วก็ค่อย ๆได้แก้ไปทีละปม

        ส่วนงานยุ่ง ๆอันไหน เสือน้อยก็มักจะโยนให้ลูกน้องทำก็จ้างมาแล้วนี่จะให้เขาคิดทุกอย่างจะจ้างมาทำไม? จึงใช้เวลาไปกับอย่างอื่น

        เช่นนอนดูละครโปรด ‘เรื่องมังกรหยกตำนานศึกเทพอินทรี’ เสือน้อยติดมาก ๆ ทั้งเพลงประกอบละครก็เพราะทั้งเนื้อเรื่องเนื้อหาก็แฝงไปด้วยข้อคิด

        ทั้งนางเอกอย่าง ‘หลิวอี้เฟย’ อาจารย์อาของเอี้ยก้วย เสือน้อยที่ได้ยินผ่าน ๆโฆษณาในทีวีตอนแรกก็ไม่สนใจจนกระทั่ง พอมานั่งดูจริง ๆกลับกลายเป็นว่ายิ่งดูยิ่งติดงอมแงม และไม่เคยพลาดสักตอน!

        ทางด้านเสือน้อยก็ไม่ลดละความหวานกับเหมือนฝันโดยเด็ดขาดยิ่งเฉพาะปิดเทอมก็มีโอกาสเทียวไปเทียวมาแวะไปบ้านเธออยู่บ่อยครั้ง

        ทว่าส่วนใหญ่จะเห็นเหมือนฝันอยู่กับพี่แม่บ้านคนหนึ่งเหมือนฝันเล่าให้ฟังว่าส่วนใหญ่พ่อจะอยู่ที่ร้านขายของซึ่งบางครั้งก็นอนที่ร้านโน่นเลย เพราะอาจต้องควบคุมสินค้าล็อตใหญ่

        ส่วนทางด้านแม่ขวัญก็ต้องบินไปกลับอังกฤษอยู่บ่อยๆ บางครั้งอยู่ที่โน่นหลายเดือน ถึงค่อยกลับหรือบางครั้งไปกลับในสองวันก็มี

        เธอต้องติดต่อกับบริษัทแม่อีกทั้งต้องคอยประสานงานกับเด็กนักเรียนและโรงเรียน เพื่อดูความเป็นอยู่ หากน้อง ๆที่ไปติดปัญหาตรงไหน หรือว่าอยากเปลี่ยนหลักสูตร ฯลฯ

        เธอก็จะช่วยให้มันดำเนินการให้เป็นไปด้วยดีเพราะเธอได้เปอร์เซ็นต์จากทางโรงเรียนผ่านทางบริษัท

        ที่บริษัทมาตั้งหลักในไทยเพราะรู้ว่าคนไทยมักส่งลูกหลานไปเรียนอังกฤษกันมาก ทั้งช่วงซัมเมอร์ก็มีส่งไปเรียนตั้งแต่เด็กก็ยังมี ยิ่งช่วงมัธยมยิ่งแล้วใหญ่ดังนั้นนักเรียนที่เธอพาเข้าไปเรียนย่อมเกี่ยวพันถึงผลประโยชน์ของตัวเองและตัวเด็ก ๆ ควบคู่กันไป

        ทางบริษัทมีบ้านพักในลอนดอนเตรียมไว้ให้แม่ขวัญจึงทำให้เธอทำงานสองประเทศไปในเวลาเดียวกัน และทำได้อย่างราบรื่น...

        ทำให้เหมือนฝันมักจะไปช่วยพ่อที่ร้านวัสดุก่อสร้างถ้าวันไหนไม่ไปเสือน้อยก็จะมาหาเธอที่บ้าน แต่ว่าไม่ได้ทำอะไรรุ่มร่ามมากนักถ้ากอดหอมตามประสาคนเป็นแฟนกันมันก็พอมี แต่ถ้าถึงขั้นขอมีอะไรกันเลยนั้น

        ตัวของเสือน้อยเองก็โดนพ่อปรามไว้ว่าให้ใจเย็น ๆ เขาจึงไม่เคยคิดเอ่ยปากขอทำเรื่องอะไรทำนองนั้นกับอีกฝ่าย

        เหมือนฝันก็นับถือใจเสือน้อยในเรื่องนี้ที่ไม่พูดทำทีว่าขอมีอะไรกับเธอเหมือนนายพี!ทั้งคู่เหมือนฝันและเสือน้อยก็ไปมาหาสู่กัน

        มีอยู่วันหนึ่งเหมือนฝันมาหาเสือน้อยที่บ้านโดยไม่ทันตั้งตัว…

        แม่ชบาที่กำลังง่วนอยู่กับตรวจเงินรายรับรายจ่ายให้เจ้าลูกชายตัวดีพอเห็นเด็กสาวมา เธอก็ชวนพูดจาปราศรัยอยู่ครู่หนึ่ง

        พอคุยกันไปกันมาก็ติดลมบนกลายเป็นทั้งคู่ก็คุยกันอยู่นานสองนาน แม่จึงโทรไปเรียกเจ้าเสือน้อยที่ไปตะลอน ๆอยู่ข้างนอกให้กลับบ้านมา

        ทันทีที่มาถึงบ้านเสือน้อยก็โล่งใจเมื่อเห็นเธออยู่ด้านนอกกำลังนั่งคุยกับแม่

        ส่วนตัวเองก็เดินระบายยิ้มยิงฟันขาวใสมาแต่ไกล เดินเข้ามาหาเหมือนฝัน เมื่อแม่เห็นดังนั้นจึงคลี่ยิ้มและก็ก้มหน้าตรวจบัญชีต่อไป ปล่อยให้เจ้าตัวรับแขกเอง

        เสือน้อยชวนเหมือนฝันคุยที่ศาลาริมน้ำจากนั้นแม่บ้านทั้งสองก็ยกอาหารพร้อมขนมว่างมาให้กิน มีทั้งน้ำผลไม้ คุกกี้ เค้กอาหารสำรับใหญ่ ขนมหวานรวมไปถึงไอติม เหมือนฝันก็ยิ้ม ๆ มองดูตกตะลึงอยู่เหมือนกัน

        ก่อนจะชวนกันกินอาหารเด็กหนุ่มจึงพูดขึ้นว่า “บ้านนี้เรื่องกินเรื่องใหญ่น่ะ”

        เสือน้อยก็ชวนเธอคุยโน่นนี่นั่นจากนั้นก็ถามเธอว่าสนใจจะเล่นดนตรีมั้ย พอดีมีห้องซ้อมอยู่ แต่อันที่จริงเธอก็เห็นแล้วแหละเพราะตั้งอยู่ใต้ถุนบ้านเด่นเป็นสง่าเสียขนาดนั้น!

        “สนใจเล่นมั้ยล่ะ?อันที่จริงมันก็มีห้องร้องคาราโอเกะด้วยนะ”เสือน้อยเชิญชวนให้ไปร้องเพลงด้านล่างกัน ขณะที่เดินขึ้นมาบนบ้านแม่ที่ตรวจบัญชีก็ถามหาเอกสาร

        เสือน้อยก็ตอบกลับว่า“อ๋ออยู่ในห้องน่ะจ้ะแม่”

        แม่ชบาพูด “เออ ๆเอ็งไปทำอะไรก็ไปทำเถอะ เดี๋ยวแม่ไปหาในห้องเอ็งเอง”พอแม่ทำทีจะลุกขึ้นเดินเข้าไปห้องลูกชายหัวแก้วหัวแหวน

        เสือน้อยตะโกนห้าม“แม่! ประเดี๋ยวเสือไปเอาให้เองนะ แค่นี้เองเล็ก ๆ น้อย ๆ”

        ก่อนที่จะหันไปมองเหมือนฝัน“เดี๋ยวรอเสือแป๊บหนึ่งนะ”

        แม่ชบาเห็นลูกชายมีท่าทีพิรุธ“จะว่าไปช่วงนี้ มันไม่ยอมให้ใคร เข้าห้องแดนสนธยาของมันเลยนี่นา ไม่ได้การต้องมีอะไรผิดปกติแน่ ๆ” 

        เธอคิดในใจพอเห็นเจ้าเสือน้อยเดินไป เธอก็เดินตามไปติด ๆ เหมือนฝันก็เช่นกันอยากดูห้องนายเสือน้อยหน่อยว่ามีอะไรบ้าง?

        “มะ…แม่มาทำอะไรเดี๋ยวเอาไปให้ไง” เด็กหนุ่มยิ้มแห้ง ๆ ใบหน้าเหยเก

        เสือน้อยก็ยืนกันท่ายกใหญ่ถ้าแม่คนเดียวก็ว่าไปอย่าง แต่ถ้าเหมือนฝันเข้ามาด้วย เขามีหวังต้องแย่แน่ ๆ

        แม่ชบาไม่รอช้าดึงหูลูกชายตัวดีจนเจ้าตัวร้องโอดโอย “โอ๊ยลูกรักของแค่นี้…อยู่แค่นี้แม่เดินไปหยิบเองได้ลูก หลบไปจ้ะแม่รีบ!”

        เสือน้อยก็ได้แต่ภาวนาในใจ“แล้วแต่บุญแต่กรรมแล้วกันวะกู!”

        เมื่อแม่กับเหมือนฝันเดินก้าวเข้ามาในห้องก็เห็นกระดานขนาดใหญ่ ติดรูปเหมือนฝันไว้มากมายมีทุกอิริยาบถและที่ใหญ่เด่นสะดุดตามากที่สุด คงไม่พ้นรูปหอมแก้มตอนขอเป็นแฟนเมื่อเดือนสองที่พึ่งผ่านมา

        แม่ชบาฉีกยิ้มกว้างเหล่ตามองเหมือนฝัน พยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจแล้ว

        ส่วนหญิงสาวพราวเสน่ห์ก็เหนียมอายใบหน้าแดงระเรื่อ แต่ก็อดมองดูรูปบนกระดานไม้อยู่นาน เพราะว่าภาพมันคมชัดมาก ๆแถมมีทุกอิริยาบถ และก็มีแต่รูปสวย ๆ ทั้งนั้นเลย จนกระทั่งเธอเองก็อยากขอเก็บไว้บ้าง

        แม่ชบาเดินไปมุมหนึ่งหยิบเอกสารแฟ้มสีเหลืองทองก่อนขอตัวออกไปจากห้อง พอหันมามองลูกชายสุดรัก ที่ตอนนี้…กำลังหันหน้าเข้าหากำแพง

        เมื่อแม่ชบาเดินออกมา เธอแอบหัวเราะในใจ เธอเองเข้าใจความรักของหนุ่มสาวดี

        พอแม่ออกไปแล้วเหมือนฝันที่กอดอกมองดูรูปอย่างสนอกสนใจ เสือน้อยคล้ายจำเลยเตรียมสารภาพผิดต่อเธอ

        หญิงสาวถามขึ้น“ใครถ่ายรูปให้น่ะ?”

        เสือน้อยไอแห้ง ๆก่อนตอบ “ไอ้เข้มน่ะ…ขอให้มันช่วย”

        เหมือนฝันก็หันมาจ้องเสือน้อยก่อนจะเดินมายืนข้างหน้าส่วนเด็กหนุ่มก็หลบตาไม่กล้ามองเธอ จนเธอเดินเข้าใกล้ ๆ มากขึ้น

        ก่อนดึงหูเสือน้อยทำเอาเขาร้องคล้ายแมวโดนเหยียบหาง เธอจึงดึงหูแฟนหนุ่มมาใกล้ ๆ ก่อนจะพูดขึ้นว่า“แสบนักนะ!”

        เธอบิดหูอยู่ครู่หนึ่งก่อนพูดต่อไปว่า“ส่งไฟล์รูปมาให้ด้วย!” ก่อนเชิดจมูกเดินออกจากห้องไป

        เสือน้อยพอได้สติก็ถึงบางอ้อ!“เธอเองก็เขินเหมือนกันนี่หว่า?” เขาลูบจมูกก่อนเดินตามเหมือนฝันออกไปพร้อมกับขานรับ “ประเดี๋ยวจะส่งไฟล์ไปให้เลย”

        หลังจากนั้นทั้งคู่ก็ลงไปห้องซ้อมดนตรีร้องเพลงกันอยู่นานสองนานตกเย็นเสือน้อยก็ถีบจักรยานไปส่งเธอขึ้นรถระหว่างทางย่อมเป็นที่สังเกตของบรรดาลูกน้องทั้งหลาย พวกเขาจึงส่งยิ้มหวานทักทายเสือน้อยอยู่เป็นระยะ ๆ

        ……

        หลังจากนั้นไม่นานแม่ก็บอกให้เสือน้อยเตรียมเรียกคนมาสัมภาษณ์หรือเรียกประชุมวางแผนเกี่ยวกับโรงเรียนได้แล้วโดยเรื่องนี้เสือน้อยให้พ่อออกหน้าเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนกวดวิชา ‘เทพทันใจ’ ซึ่งเปลี่ยนชื่อเดิมมาจาก โรงเรียนกวดวิชา ‘ทันใจวิทยา’

        เสือน้อยได้ยินดังนั้นจึงหารือกับพ่อเพราะงานส่วนใหญ่ไม่กระทบอาชีพวาดรูปของพ่อบางทีพ่ออาจแก้เบื่อด้วยการเป็นครูสอนดนตรี สอนวาดรูปก็ได้ใครจะไปรู้?

        ในครั้งนี้ทนายรักรับผิดชอบเป็นที่ปรึกษาให้บริษัทแห่งนี้แต่เสือน้อยก็ยังดึงลุงดำรงมาช่วยด้วย ส่วนพ่อผันมานั่งเป็นพิธีเท่านั้นอยากจะพูดอะไรก็พูด

        บนชั้นสามของร้านระฆังทอง บนโต๊ะประชุมเด็กหนุ่มนั่งเป็นประธานอยู่หัวโต๊ะ ด้านข้างขวาเป็นพ่อผันส่วนถัดจากพ่อก็เป็นพนักงาน ที่ได้ผ่านการสัมภาษณ์จาก ผอ.นัยนา คราวก่อน

        ฝั่งซ้ายเป็นทีมงานทนายความลุงถิ่น และลูกหมี ซึ่งตัวของเสือน้อยได้ว่าจ้างให้เธอมาช่วยพิเศษจดบันทึกสิ่งที่เขาจะต้องทำเสียหน่อย

        เริ่มประชุมเสือน้อยก็กล่าวตามใจจากนั้นก็แนะนำให้ทั้งสองฝั่งรู้จักกันไว้ “คนนี้พ่อผมเป็นผู้บริหารธุรกิจนี้ เวลามีเอกสารอะไรให้เซ็นก็นำมาให้ท่านผู้บริหารได้”

        ทางด้านทนายความก็รวบรวมสิ่งที่ต้องรู้ของการเปิดสอนโรงเรียนกวดวิชา ไล่ข้อมูลต่าง ๆ ให้เสือน้อยฟัง

        เสือน้อยก็มาสะดุดเอาตรงคำว่า “ไม่ต้องเสียภาษี” 

        ดังนั้นจึงควรเปิดบริษัทแยกออกมาต่างหากหรือเป็นบริษัทแยกส่วน กับทางด้านธุรกิจอื่น ๆ

        ตอนนี้มาถึงแผนการตลาดเสือน้อยก็เชิญให้เจ้าหน้าที่ดูแลฝ่ายการตลาดลุกขึ้นบรรยาย พร้อมนำเสนอกลยุทธ์ต่างๆ

        เสือน้อยพอได้ฟังแล้วก็คิดตามบางจังหวะก็ถามแทรกเป็นบางครั้ง พออีกฝ่ายบรรยายจบเขาก็ได้นำเสนอเพิ่มเติมให้ลองไปปรับใช้ดู

        ส่วนพ่อผันก็แนะนำว่าควรเจาะตลาดกลุ่มสอบเข้ามหาลัยหรืออาจเจาะไปลึกติวสอบเข้าราชการ น่าจะดึงดูดคนได้เยอะ

        จนสุดท้ายลุงถิ่นก็บอกว่าการต่อเติมปรับปรุงน่าจะเสร็จภายในเดือนเมษา ทั้งนี้รวมถึงร้านสะดวกซื้อที่เปิดภายในด้วย

        หลังจากแต่ละคนพูดกันอยู่นานอธิบายงานในส่วนของตัวเองเพียงไม่นานก็ปิดการประชุม

        ตอนนี้เหลือแค่พวกทนายทั้งสองพ่อผัน ลูกหมี แล้วก็เสือน้อย เขาสั่งพักครู่หนึ่งให้พวกแม่บ้านเอากับข้าวมาให้กินก่อนจะเริ่มประชุมรอบต่อไป…