หลังจากที่ซูมี่เเละเหมยลี่กลับมาสอบ่บ่ายต่อหลังสอบเสร็จทั้งสองสาวได้บอกลากันเล็กน้อยต่างคนต่างเเยกย้ายกันกับบ้านเเต่ก็ยังติดต่อกันผ่านมือถืออีกสองวันทางมหาวิทยาลัยจะประกาศผลสอบซูมี่จึงนัดกับเหมยลี่ว่าจะดูผลสอบพร้อมกันในอีกสองวันข้างหน้านี้
เมื่อขบวนรถหรูจอดถึงหน้าบ้านที่ ณเวลานี้พ่อเเละเเม่รอเธออยู่ภายในบ้าน
"เชิญครับคุณหนู"
"ขอบคุณค่ะลุงมู่ชง"
ร่างบางระหงพาตัวเองก้าวเข้ามาในตัวบ้านเธอก็ได้ยินเสียงพูดคุยกันอยู่ของบุคคลสำคัญทั้งสองภายในห้องรับเเขก
"หนูกลับมาเเล้วคะคุณพ่อคุณแม่คิดถึงจังเลย"ซูมี่เธอเดินเข้ามาถึงภายในห้องโถงก็รีบเดินเข้ามากอดทั้งสองคนทันที
ฟอดด~
"อืมเเก้มคุณเเม่หอมจังเลยไม่เเปลกเลยคะที่คุณพ่อจะชอบหอมเเก้มคุณเเม่ตลอดเวลาที่มีโอกาส"
"อะไรกันลูกมาถึงเเล้วเหนื่อยไหมลูกวันนี้อยากทานอะไรเป็พิเศษดีเเม่จะทำให้หนูทานเอง"ซูหลินเธอเป็ห่วงลูกสาวกลัวว่าจะยังไม่ได้ทานอาหารเพราะมั่วเเต่ตั้งใจสอบทั้งวันเป็เเน่
"ไม่เหนื่อยเลยคะคุณเเม่วันนี้หนูตั้งใจทำข้อสอบเป็อย่างดีคะอ่ะ!..หนูลืมคุณพ่อสุดหล่อหรือนี้มาม่ะมาให้หนูชื่นใจหน่อยคะ"
ฟอดด~
ซูมี่เธอหยอกล้อผู้เป็พ่อพร้อมทั้งรีบกอดเเละหอมไปด้วยทุกวันนี้เธอมีความสุขจนล้นใจก็ว่าได้เพียงเพราะมีคนที่รักรออยู่ที่บ้าน
"หืมลูกสาวพ่อวันนี้ทำให้พ่อใจละลายเเล้วนะครับอยากได้อะไรบอกพ่อมาได้เลยพ่อจะหามาให้ลูกสาวของพ่อเองครับ"เฉินเยี่ยนเมื่อโดนผู้เป็ลูกออดอ้อนใจของเ้าตัวยิ่งอ่อนยวบทันใดเ้าตัวอยากจะเปย์ผู้เป็ลูกสาวใจจะขาดเเต่คนเป็ลูกไม่เคยเอ่ยปากอยากได้อะไรจากตนเลย
มีเเต่เ้าหน้าเหม็นนั่นได้เปย์น้องสาวเเล้วดีใจจนหน้าบานเเถมยังเอามาอวดอ้างเเก่เขาผู้เป็พ่อตลอดเวลายามที่เ้าตัวมีโอกาส
"ไม่มีอะไรที่หนูอยากได้เลยคะหนูขอเเค่มีทุกคนอยู่กับหนูก็เพียงพอเเล้วคะ"ซูมี่เธอ
เมื่อเฉินเยี่ยนเเละซูหลินได้ยินที่ลูกสาวพูดถึงกับตื่นตันจนไม่สามารถที่จะพูดอะไรได้เลยทั้งสองถึงกับโอบกอดซูมี่ด้วยความรักและความห่วงใยเเก่ซูมี่
ซูมี่เธอพูดคุยกับครอบครัวเสร็จก็ขอตัวขึ้นมาบนห้องเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าถึงจะลงไปทานอาหารกับครอบครัวพอเข้ามาภายในห้องเธอก็เข้ามิตอทันที
"ไงเ้าอ้วนไม่ย้อมออกไปด้านนอกเลยสินะ"ซูมี่เมื่อเข้ามาภายในมิติเธอก็เดินไปหาเ้าเเมวอ้วนเสี่ยวไป๋ที่นอนเล่นอยู่บนสนามหญ้าสีเขียวที่มองเห็นง่ายเพราะเ้าเสี่ยวไป๋ตัวขาวปุ่ยมันโด่ดเด่นนั่นเอง
ตั้งเเต่เสี่ยวไป๋ได้เข้ามาในมิติมันเเอบไปกินน้ำที่สระน้ำทิพย์ตั้งเเต่นั่นมาเธอรู้สึกว่าเ้าเสี่ยวไป๋กลายเป็เเมวฉลาดเเถมฟังที่เธอพูดเข้าใจด้วยเพียงเเค่โต้ตอบกับเธอด้วยเสียงร้องเเทน
ซูมี่ใช้เวลาในมิติถึง1วันเเต่ภายนอกไม่ถึงชั่วโมงเธอก็ได้ออกมาจากมิติพร้อมทั้งงัดเอาเ้าเเมวอ้วนออกมาพร้อมกันเ้าเเมวอ้วนพอออกมาได้ก็นอนจุ่มปุ๊บนที่นอนของเธอทันทีจนเธอถึงกับส่ายหน้าอย่างระอากับความี้เีของเ้าเสี่ยวไป๋
คลืดดด~~~
เสียงสายเข้าของมือถือเครื่องหรูของเธอดังขึ้นมาซูมี่เธอมองดูเวลาเเล้วตอนนี้เวลาเกือบจะ19.00นได้มือเรียวสวยดูชื่อบนหน้าจอด้วยความแปลกใจ
(พี่ชาย)
ร่างบางเมื่อเห็นชื่อทีแสดงอยู่บนหน้าจอก็ได้ยิ้มอย่างดีใจ
(คนสวยทำอะไรอยู่ครับ)
"หนูกำลังจะลงไปทานอาหารค่ำพร้อมคุณพ่อกับคุณเเม่คะพี่ชายสุดหล่อของหนูทำงานเหนื่อยมั้ยคะพี่ต้องพักผ่อนเยอะๆนะคะน้องเป็ห่วง"
เมื่อซูเหวินได้ยินเสียงหวานเอ่ยบอกตนซูเหวินถึงกับยิ้มหน้าบานจนลูกน้องคนสนิทข้างกายยืนรออยู่ถึงกับมองด้วยความใว่านายของตนถึงเป็ได้ขนาดนี้ทั้งที่เมื่อไม่กี่นาทีในห้องประชุมยังเเสดงบรรยากาศตึงเครียดจนผู้คนในห้องประชุมยังหวาดผวากันเป็เเถบ
'ครั้งหน้าคงให้คุณหนูมาด้วยคงจะมีบรรยากาศดีกว่านี้'
(พี่ประชุมเพิ่งเสร็จครับอีกวันสองวันก็กลับไปหามี่มี่เเล้วครับ)
"คะยังไงก็ทานอาหารให้ตรงเวลาบ้างนะคะมี่มี่จะรอพี่ชายกลับมาคะ"
ซูมี่เธอคุยกับพี่ชายได้สักพักก็วางสายไปพอถึงเวลาลงไปทานอาหารก่อนไปเธอจึงจัดตารางเวลาลงในมือถือว่ามีนัดที่ไหนบ้างเธอลงวันนัดกับเหมยลี่ไว้พร้อมทั้งดูตารางนัดถึงกับลืมไปเลยว่าอีกสองวันถึงวันงานเลี้ยงของคุณปู่เยี่ยนร่างบางระหงเดินตัวปริวไปดูบัตรเชิญเข้างานที่เธอได้มานานจนลืมมือเรียวสวยหยิบบัตรขึ้นมาดูวันเวลาและสถานที่
วันนี้เธอคงต้องปรึกษาคุณพ่อคุณเเม่ด้วยเลยพร้อมทั้งบอกเื่ราวที่มาที่ไปเกี่ยวกับคุณปู่เยี่ยนหลังทานอาหารเสร็จ
เวลาผ่านไปจนถึง่ทานอาหารเสร็จทั้งสามคนพ่อเเม่ลูกได้มานั่งย่อยอาหารที่ห้องนั่งเล่นพร้อมทั้งทานผลไม้ที่น้าจินม่านเตรียมไว้ให้
"ลูกมีเื่ปรึกษาพ่อกับเเม่ใช่ไหมจ๊ะ"
"คะคือเื่เป็เเบบนี้คะ..............."ซูมี่เล่าเื่ตั้งเเต่วันที่เจอคุณปู่เยี่ยนจนถึงวันที่ได้บัตรเชิญไปงานเลี้ยงวันเกิด
"อืมลูกเท่าที่พ่อฟังดูเเละรู้มาคร่าวว่าตระกูลเยี่ยนมีชื่อเสียงเป็อย่างมากในกลุ่มการค้าของเก่าโบราณเเถมเป็ตระกูลใหญ่โตเลยทีเดียว"เฉินเยี่ยนเขาพอรู้จักตระกูลเยี่ยนบาง
"งันเื่ชุดไปงานเดี่ยวเเม่จัดการให้นะลูกหนูไม่ต้องกังวลใจอะไร"ซูหลินเธออยากช่วยดูเเลหาชุดให้กับลูกสาวเเถมเธอยังมีห้องเสื้อที่เธอเป็หุ้นส่วนกันกับเพื่อนของเธอที่ประเทศAเพียงเเค่เธอเเจ้งทางนั่นไปไม่นานคงมีทีมงานดูเเลทั้งชุดเเละหน้ากับผมมาที่นี้อย่างรวดเร็ว
"ขอบคุณคะคุณเเม่ส่วนของขวัญหนูเตรียมไว้นานเเล้วคะคุณพ่อไม่ต้องเป็ห่วงนะคะ"
"พ่อจะให้คนไปด้วยเเละชุดบอดี้การ์ดสัก5-6คนเพื่อความสบายใจของพ่อเเละเเม่นะครับ"
ซูมี่เธอพยักหน้าตอบรับทันทีพร้อมทั้งโล่งใจในวันพรุ่งนี้เธอจะได้มีเวลาคุยงานกับน้าจินม่านพร้อมทั้งดูความคืบหน้าร้านอาหาร
เช้าวันต่อมาซูมี่ก็ได้ทำตามที่เธอวาดหวังเอาไว้ตลอด่เช้าทั้งไปดูความคืบหน้าของร้านที่ตอนนี้ได้ประมาณ40%เเล้วพอกลับจากไปดูร้านเธอก็มาหมกตัวอยู่กับหน้าจินม่านพร้อมน้องๆที่ตอนนี้น้าจินม่านได้พาทั้งสองไปสมัครเข้าเรียนมัธยมต่อทันทีซึ่งจะเปิดภาคเรียนต่อไปอีกหนึ่งเดือนข้างหน้านี้ซูมี่เองเธอก็ดีใจกับเด็กๆทั้งสองจินหลงเเละจินรั่วเองก็อาสาจะช่วยที่ร้านหลังเลิกเรียนซึ่งเธอก็ไม่ได้ว่าอะไรทุกอย่างจนร่วงเลยเวลามาจนถึง่บ่าย
ส่วนคุณพ่อของเธอตอนนี้เห็นว่าไปคุยงานกับลุงมู่ชงที่ห้องหนังสือส่วนคุณเเม่คนสวยของเธอนั่นมีเ้าเเมวอ้วนเดินตามต่อยๆพร้อมทั้งพยายามคลอเคลียคุณเเม่อยู่ตั้งเเต่เช้าเเล้วเธอเองเห็นเเบบนั่นก็ยังมั่นไส้เ้าเเมวอ้วนนั่นหึวันนี้เธอสลับไปนอนที่บ้านใหญ่ที่คุณพ่อซื้อไว้เห็นคุณเเม่บอกไว้กับเธอว่า่บ่ายวันพรุ่งนี้ห้องเสื้อเพื่อนของคุณเเม่ได้ส่งคนงานพร้อมช่างมีฝีมือจะมาถึง
คลืดด~~
เสียงข้อความเข้ามาติดต่อกันจนเธอหยิบมือถือขึ้นมา
เหมยลี่&แสนสวย:มี่มี่เราคงไม่ได้ไปตามนัดกับเธอแล้วนะอืออๆ
ซูมี่:อ้าวทำไมเหมยลี่เธอเป็อะไรรึเปล่า
เหมยลี่&แสนสวย:เปล่าเราไม่เป็อะไรเเต่เราคงไม่ได้ออกไปหาซูมี่เเล้วนะสิเพราะรอรับพี่ชายนะจ๊ะ
ซูมี่:อ่อไม่เป็ไรไว้วันหน้าก็ได้เนอะ
เหมยลี่&แสนสวย:โอเคซูมี่ไว้เจอกันนะพรุ่งนี้อย่าลืมเเจ้งผลในเเชทนะเราจะรออิอิ
ซูมี่:ได้จ๊ะ
อีกด้าน
"นายครับพร้อมเเล้วครับ"
"อืม.."น้ำเสียงเย็นะเืกล่าวออกมาหลังจัดการกับเอกสารสำคัญมากมายจนเสร็จวันนี้เ้าตัวจะเดินทางไปประเทศCโดยผ่านเครื่องบินส่วนตัวที่ลูกน้องคนสนิทจัดเตรียมรอไว้ก่อนหน้าเรียบร้อยเเล้ว
ในมือเรียวยาวยังคงจับมือถือที่มีรูปถ่ายของใครอีกคนไว้ตลอดยามที่นึกถึง..
—————————————
่นี้อัปช้าบ้างนะค่ะเพราะต้องทำงานพร้อมเลี้ยงลูกน้อยด้วยต้องขอโทษทุกคนที่รอจ้า
ส่วนคำผิดเดียวจะจัดเรียงใหม่นะคะเพราะไรท์เเต่ผ่านมือถือเลยยังไม่ได้เเก้คำผิดจ้า
ไรท์เป็นักเเต่งมือใหม่ซึ่งยังไม่มีประสบการณ์ใช้คำบ้างนะคะ