ต่งเสี่ยวเสี่ยวมองป้าเฮ่อที่โวยวายเอาแต่ใจเธอหรี่ตามองเล็กน้อย ก่อนจะพิงประตูทำท่าสบายๆ แล้วหาวออกมา“แสดงไปเถอะ ถ้าอีกหนึ่งชั่วโมงป้ายังไม่จ่าย ฉันแจ้งตำรวจแน่!”
“มาดูกันว่า ระหว่างเราสองคนใครจะได้พบตำรวจก่อนกัน!”
ต่งเสี่ยวเสี่ยวพูดพลางทำท่าครุ่นคิดมือข้างหนึ่งลูบคางเบาๆ "ว่าแต่...คนที่เป็บัณฑิต ถ้าติดหนี้คนอื่นแล้วยังไม่ยอมใช้ มันจะส่งผลกระทบมากขนาดไหนกันนะ?”
“แล้วก็อีกอย่างนะ...” ต่งเสี่ยวเสี่ยวเห็นป้าเฮ่อเตรียมจะอาละวาดต่อ เธอจึงจงใจพูดเสียงดังขึ้น"ถ้าคนเป็บัณฑิตมีคดีติดตัว จะยังมีมหาวิทยาลัยดีๆที่ไหนกล้ารับอีกไหม?”
สองประโยคนั้นแทงใจดำป้าเฮ่อเต็มๆส่วนชาวบ้านรอบข้างที่เดิมทีก็ไม่ได้เข้าใจอะไรมากนักพอฟังที่ต่งเสี่ยวเสี่ยวพูดแล้ว ก็รู้สึกว่ามีเหตุผล จึงพยักหน้าเห็นด้วย
"นั่นสินะ อาจารย์มหาวิทยาลัยดีๆเขาตาแหลมกันทั้งนั้น จะรับคนที่มีคดีได้ยังไงกัน?"
ทุกคนพากันซุบซิบ ทำให้ป้าเฮ่อเริ่มใจเสีย
ต่งเสี่ยวเสี่ยวพูดไปพลางเหลือบมองป้าเฮ่อด้วยหางตา
เป็ไปตามที่คิดหลังจากถูกต่งเสี่ยวเสี่ยวโจมตีด้วยคำพูดต่างๆ ป้าเฮ่อก็เริ่มลนลานแม้ว่าสีหน้าภายนอกจะยังดูปกติ แต่สองมือกลับกำกางเกงของตัวเองแน่น
บนกางเกงของเธอมีรอยยับยู่ยี่หลายรอยชาวบ้านรอบข้างก็ยังคงซุบซิบกันต่อไป ในตอนนั้นเองแสงอาทิตย์แรกของวันก็เริ่มสาดส่องบรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความสดใสของเช้าวันใหม่
“ที่เฮ่อเจี้ยนิแขนหักบางทีอาจไปจีบผู้หญิงผิดคนมาก็ได้ ก็รู้นี่ว่าเขา...”
พอต่งเสี่ยวเสี่ยวพูดจบป้าเฮ่อก็ลุกพรวดขึ้นจากพื้น ฝุ่นตลบอบอวล ทุกคนต่างถอยหลังแล้วเอามือปิดจมูก
“ต่งเสี่ยวเสี่ยว!” เธอชี้หน้าอีกฝ่าย“เธออย่ามาพูดจาเหลวไหล ลูกชายฉันไม่ใช่คนแบบนั้น ส่วนเธอน่ะเมื่อวานอาจเป็เธอเองที่ไปอ่อยใครเข้าก็ได้!.”
ป้าเฮ่อพูดยังไม่ทันจบน้ำกะละมังใหญ่ก็ถูกสาดออกมาจากด้านใน พุ่งเข้าใส่หน้าป้าเฮ่อพอดีทำให้เธอถอยห่างจากต่งเสี่ยวเสี่ยวทันที
ฉินไห่หยางยืนถือกะละมังอยู่ข้างในใบหน้าเล็กของเขาดูจริงจังกว่าที่เคย
“แค่ก!” ป้าเฮ่อถูกสาดน้ำจนผมเผ้าเปียกปอนน้ำไหลย้อยลงมาตามหน้าผากเข้าไปในปาก เธอยกมือขึ้นเช็ดออก
พอเห็นว่าฝีมือเป็ของฉินไห่หยางกับฉินไห่เยว่ป้าเฮ่อก็หน้าตึงทันที เธอกำหมัดแน่น ก่อนจะพุ่งเข้าไปหมายจะกระชากตัวฉินไห่หยาง
"สมแล้วที่เป็เด็กเหลือขอที่นางผู้หญิงสารเลวเก็บมาเลี้ยงไม่รู้ไปเก็บเด็กไม่มีหัวนอนปลายเท้าแบบนี้มาจากที่ไหน" ป้าเฮ่อแผดเสียงลั่น และพุ่งเข้าใส่เด็กทั้งสองราวกับคนบ้า
เมื่อเห็นท่าทางอย่างกับคนเสียสติของป้าเฮ่อต่งเสี่ยวเสี่ยวก็กำหมัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ ก่อนจะตบหน้าป้าเฮ่ออย่างแรง
เธอใช้มือข้างหนึ่งผลักป้าเฮ่อออกไปก่อนจะดึงฉินไห่หยางและฉินไห่เยว่ให้มายืนหลบอยู่ข้างหลัง“ป้าเฮ่อ ฉันให้เกียรติผู้ใหญ่มาตลอดนะแต่วันนี้ป้ากลับพูดจาหยาบคาย ด่าเด็กสองคนแบบนี้ได้ยังไง?”
สายตาของต่งเสี่ยวเสี่ยวเย็นเฉียบขึ้นมาทันที"งั้นฉันคงต้องจัดการเองซะแล้ว ไม่อย่างนั้นเด็กๆคงมีปมติดตัวไปตลอด ป้าคิดเหมือนกันไหมคะ?"
พูดจบ ต่งเสี่ยวเสี่ยวก็ยิ้มมุมปากแต่มันเป็รอยยิ้มที่ชวนให้รู้สึกขนลุก
"ดีนี่!" ป้าเฮ่อที่ทั้งโดนน้ำสาดทั้งโดนตบหน้า เธอโมโหจนกระทืบเท้าแรงๆ ก่อนจะปาดน้ำออกจากหน้า “ต่งเสี่ยวเสี่ยว ฉันจะจัดการกับเธอซะ!”
เธอพุ่งเข้ามาแต่ต่งเสี่ยวเสี่ยวคว้าไม้กวาดที่อยู่ใกล้มือ ฟาดไปสองที จนอีกฝ่ายผงะถอยออกไป
เพราะถูกไม้กวาดขวางทางทำให้ป้าเฮ่อเสียเปรียบ อีกทั้งยังโดนไม้กวาดขู่ไปมาจนหน้าเป็รอยขีดข่วนเต็มไปหมด!
ชาวบ้านที่ยืนดูอยู่ข้างๆต่างพากันเอามือปิดปากหัวเราะคิกคักพวกเขาคิดว่าวันนี้ต่งเสี่ยวเสี่ยวจะโดนเล่นงานซะอีกใครจะคิดว่าเื่ราวจะพลิกผันกลายเป็แบบนี้
พระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตกแล้วจริงๆ!
“ถ้าไม่ยอมใช้หนี้งั้นเราไปที่อำเภอกันเถอะ ยังไงซะฉันก็มีสัญญากู้ยืมที่มีลายเซ็นของเขาอยู่แล้ว”ต่งเสี่ยวเสี่ยวพูดพลางจูงมือเด็กทั้งสองออกมาและปลอบใจพวกเขา“ก่อนหน้านี้แม่ผิดเองที่ให้คนอื่นยืมเงินโดยไม่คิดหน้าคิดหลังให้ดีวันนี้พวกเราไปทวงเงินคืนกันนะ”
พูดจบ เธอก็กระซิบข้างหูของฉินไห่หยาง“เมื่อกี้ทำได้ดีมาก แต่คราวหน้าเวลาผู้ใหญ่ทะเลาะกัน เด็กๆอย่างลูกอย่าเข้าไปยุ่งล่ะ เดี๋ยวจะโดนลูกหลงเอาได้”
ฉินไห่หยางจูงมือฉินไห่เยว่ไว้พอได้ยินคำชมของต่งเสี่ยวเสี่ยว เขาก็เม้มปากแน่น ใบหน้าเล็กๆ เกร็งไปหมด
เขากับฉินไห่เยว่ที่ตื่นนอนแล้วแอบดูเหตุการณ์จากข้างในบ้านอยู่พักใหญ่
พอรู้ตัวอีกทีก็เผลอเดินมาอยู่ข้างประตูตอนที่ป้าเฮ่อพุ่งเข้ามา ฉินไห่หยางก็ไม่ทันได้คิดอะไรเขาคว้ากะละมังล้างผักที่วางอยู่บนพื้นสาดออกไปทันที
มันเป็ไปตามสัญชาตญาณแรกของเขา
ต่งเสี่ยวเสี่ยวพูดพลางเตรียมจะลงกลอนประตูป้าเฮ่อที่โดนซ้อมไปชุดใหญ่ก็เริ่มได้สติ
เธอกำมือแน่นและคิดว่ากลับไปปรึกษากับลูกชายก่อนคงดีที่สุด
"ทุกคน!มีตำรวจสองคนเข้ามาในหมู่บ้านพวกเขาบอกว่ามาตรวจสอบคดีค้ามนุษย์ที่เกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้!"
“ผู้ใหญ่บ้านบอกว่าใครที่รู้อะไรเกี่ยวกับเื่นี้ก็ให้ไปให้ปากคำกันด้วย”
ขณะที่ต่งเสี่ยวเสี่ยวกำลังจะปิดประตูเพื่อขู่ป้าเฮ่อแต่ก็ดันมีเื่ที่น่าใกว่าเข้ามา
พอได้ยินสิ่งที่ชาวบ้านพูดต่งเสี่ยวเสี่ยวก็ดีใจจนอยากจะะโโลดเต้น ข่าวนี้มาได้ถูกจังหวะอะไรแบบนี้นะเหมือนกับกำลังง่วงๆ อยู่ ก็มีคนเอาหมอนยื่นหมอนมาให้อีกแล้ว
ต่งเสี่ยวเสี่ยวหันไปมองป้าเฮ่อที่กำลังจะหนี“ในเมื่อตำรวจมาที่นี่แล้ว งั้นพวกเราไปกันเลยดีไหมจะได้จัดการคืนเงินให้เรียบร้อยในวันนี้”
เธอพูดพลางจูงมือเด็กทั้งสองและก้าวเท้าเร็วขึ้น
คำพูดของต่งเสี่ยวเสี่ยวเมื่อครู่ยังคงดังก้องอยู่ในหัวของป้าเฮ่อเธอกำมือแน่นเมื่อนึกถึงผลที่ตามมาและสัญญากู้ยืมที่เธอได้เห็นกับตาตัวเองก็มีลายเซ็นของลูกชายอยู่จริงๆ
“เจี้ยนิไอ้ลูกคนนี้ โง่จริงๆ!”ป้าเฮ่อพึมพำกับตัวเอง “เซ็นชื่อในสัญญากู้ยืมแบบนี้ได้ยังไงไหนบอกว่าเป็เงินที่หลอกมาได้ไม่ใช่เหรอ?”
เธอลังเลอยู่สักพักก่อนจะหันกลับไปมองต่งเสี่ยวเสี่ยว แต่อีกฝ่ายเดินออกไปไกลกว่าสิบเมตรแล้วอีกนิดเดียวก็จะเลี้ยวโค้งลับสายตาไป
ตำรวจก็อยู่ในหมู่บ้านนี้แล้วถ้าหากเื่ไปถึงหูพวกเขา แล้วเฮ่อเจี้ยนิถูกจับขึ้นมาจริงๆ จนมีคดีติดตัวแล้วอนาคตจะทำยังไงกันล่ะ?
“ฉันจะคืน ฉันจะคืนให้!” ยังไงซะป้าเฮ่อก็เป็แค่หญิงแก่คนหนึ่งเธอฝากความหวังทั้งหมดไว้กับเฮ่อเจี้ยนิ หวังให้เขาได้ดีและพาเธอไปอยู่สุขสบายจะปล่อยให้เื่นี้มาทำลายอนาคตของเขาได้ยังไง!
พอได้ยินว่าอีกฝ่ายยอมคืนเงินแล้วต่งเสี่ยวเสี่ยวก็พาเด็กสองคนเดินกลับมา หยิบสัญญากู้ยืมออกมาทีละใบแล้วยื่นให้คนข้างๆ "ช่วยอ่านให้ป้าเฮ่อฟังทีนะคะถ้าฉันยื่นให้เธอเอง เดี๋ยวเธอจะฉีกทิ้งหมด"
"ไม่สิ..." ต่งเสี่ยวเสี่ยวรู้ทันนิสัยของคนแบบนี้ดีเธอแกล้งทำเป็ใจเย็นก่อนจะพูดต่อว่า “ยังไงก็ต้องไปตามตำรวจทั้งสองคนมาเป็พยานด้วยจริงไหม?”
ป้าเฮ่อโกรธจนกัดฟันกรอดเธอคิดจะฉีกสัญญากู้ยืมทิ้งจริงๆ แต่ตอนนี้เธอไม่กล้าลงมือแล้ว
“ฉันบอกแล้วไงว่าฉันจะคืนให้” ป้าเฮ่อหน้าเขียวคล้ำลง ทำได้แค่ยืนฟังให้คนข้างๆไล่ตัวเลขนับเงินทีละหยวน
"พอดีเลย" พอคนข้างๆ อ่านจบ ต่งเสี่ยวเสี่ยวก็ยิ้มบางๆ "ทั้งหมดห้าสิบหกหยวนแปดเหมาคืนเงินมาค่ะ" เธอพูดพลางยื่นมือออกไป
วันนี้ตอนออกจากบ้านป้าเฮ่อพกเงินมาหกสิบหยวน เป็เงินเก็บทั้งหมดของครอบครัวในตอนนี้
เธอคิดว่าจะออกมาโวยวายอาละวาดอย่างน้อยต่งเสี่ยวเสี่ยวก็อาจจะยอมรักษาลูกชายให้หรือบางทีอาจจะรีดไถอะไรจากหล่อนมาได้บ้าง เช่นไก่ตัวเมื่อวาน...
ใครจะรู้ว่านอกจากจะไม่ได้ไก่แล้วยังจะเสียเงินในกระเป๋าไปอีก!