“ข้ายอมรับตามตรงเลยว่าข้าคงต้องประเมินเ้าใหม่” กรีนชิลดคงต้องมองสมิธใหม่เพราะเดิมทีมันคิดว่าสมิธเป็มนุษย์แค่บังเอิญรู้เยอะเท่านั้นทั้งเื่เผ่าพันธุ์ทั้งเื่ศัตรูอาฆาต แต่เมื่อตัวมันได้เห็นอะไรหลายอย่างทั้งพ่อของเ้าหมอนี้สามารถสร้างสิ่งมีชีวิตได้คล้ายคลึงมิโนทอร์จอดทำลายล้าง แล้วฟาร์มของหมอนี้เองก็ไม่เลวอยู่ในระดับที่น่าพึ่งพอใจ
“ขอบใจ” สมิธรู้ว่าเมื่อกี้คือคำชมและคำชมที่ได้จากบาร์คสำหรับคนทำฟาร์มก็เหมือนผู้ศรัทธาที่ได้รับพรโดยตรงจากพระผู้เป็เ้า ความยิ่งใหญ่มันเทียบได้ระดับนั้นเลย
เวลาในตอนนี้คือ่เย็นของวันถัดไปของวันที่สมิธเริ่มออกเดินทางไปเมืองกรีนฟิลล์ ซึ่งระยะเวลาในการเดินทางโดยรวมของสมิธใช้เวลาไม่ถึง 1 วันหรือ 24 ชั่วโมงด้วยซ้ำ นี้แหละคือพลังของเทคโนโลยีในการเดินทาง สมิธออกเดินทางกลางคืน ไปถึงเมืองกรีนฟิลล์่เช้า ออกจากเมืองกรีนฟิลด์เกือบเที่ยง ถึงบ้าน่เย็น
ดังนั้นแล้ววันนี้ทั้งวันต้นไม้ทุกต้นที่สมิธปลูกจึงยังไม่ได้ลิ้มลองรสชาติของน้ำเลยแม้แต่หยดเดียว สมิธจึงรีบรดน้ำให้แก่ต้นไม้ทั้งหมดอย่างรวดเร็วพร้อมกับกล่าวขอโทษอย่างจริงใจที่ละเลยสิ่งสำคัญเช่นนี้ เมื่อเื่รดน้ำเสร็จแล้วสมิธเปิดร้านค้าขึ้นมาทันทีเพราะเขาได้ขายแอปเปิ้ลแห่งสายรุ้งไปแล้วั้แ่เมื่อวานก่อนที่เขาจะขึ้นห้องไปท้องเว็บบอร์ดแล้วเจอกับเื่บาร์ค
ทำให้สมิธในตอนนี้มีเงินทั้งสิ้น 2980 G โดยแอปเปิ้ลแห่งสายรุ้งขายได้เพียงลูกละ 18 G เท่านั้นน้อยกว่าปลาตามลำธารระดับต่ำเกือบตั้งเท่าตัว แต่ไม่เป็ไรสมิธเข้าใจได้ถึงความยากที่แตกต่างกันออกไปเพราะอย่างไรเสียต้นแอปเปิ้ลแห่งสายรุ้งก็เก็บได้ตลอดชีวิตยันรุ่นลุกรุ่นหลานจนกว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะสิ้นไปซะก่อน แล้วอีก 100 G ก็ถูกหักเพราะค่าเปิดร้านค่า ส่วนอีก 50 G ก็เป็เงินที่เหลือจากของเก่า แต่น่าเสียดายอยู่หนึ่งสิ่งคือปลาที่สมิธได้จากการออกไปล่องเรือกับบรรดาลเพื่อนพอราคามันพอๆกับปลาเทราต์สีน้ำตาลระดับต่ำที่ตกได้ตามลำธารระดับต่ำเลย สมิธจึงคิดว่าการตกปลาในตอนนี้ดูไม่ค่อยน่าตื่นเต้นสักเท่าไหร่เนื่องเบ็ดที่ใช้ตกมีส่วนเป็อย่างมากและตอนนี้ยังเป็เพียงเบ็ดตกปลาระดับต่ำสุด สมิธคิดจะตกปลาอีกทีก็ต่อเมื่อเขาซื้อเบ็ดใหม่หรือได้อัพเกรด
“นี้กรีนชิลดฉันขอถามผู้เชี้ยวชาญอย่างเผ่าพันธุ์นายหน่อยแล้วกัน นายช่วยเลือกหน่อยว่าฉันควรปลูกต้นไหนดี?” สมิธทำการแชร์หน้าต่าง UI ให้กรีนชิลดได้ดูด้วยเพื่อช่วยในการตัดสินใจว่าจะซื้อเมล็ดพันธุ์ไหนดี
“เมล็ดพันธุ์บ้าบอพวกนี้อะไรกัน” กรีนชิลดถึงกับสถบออกมาเมื่อได้เห็นรายชื่อของเมล็ดพันธุ์แต่ละเมล็ด เพราะมันแหวกแปลกเสียเหลือเกินแม้แต่ตัวมันที่เป็หนึ่งในเผ่าพันธุ์ที่เข้าใกล้ธรรมชาติที่สุดยังไม่รู้เลยว่าเมล็ดพวกนี้มันปลูกได้จริงหรือเปล่า
“แปลกใจอะไรกันนายก็เห็นฟาร์มฉันแล้วนี้ ต้นเล็กที่เหมือนมะเขือเทศนั้นที่จริงเป็ต้นแอปเปิ้ลแห่งสายรุ้ง ส่วนต้นที่ใบแปลกๆโผล่ออกมาจากดินนั้นก็ต้นแครอทแห่งบึงที่โตโดยไม่ต้องอยู่ที่บึง…” สมิธยักไหล่ตอบแบบกวนๆ
“แต่เท่าที่ข้ารู้คือความสามารถของเ้าสามารถปลูกอะไรก็ได้ แอปเปิ้ลแปลกประหลาดนั้นกับต้นแครรอทแห่งบึงที่ไม่ต้องใช้บึง ข้อกำจัดในเื่ดินหรือสภาพอากาศก็ไม่มีผลดังนั้นแล้ว...ข้าว่าซื้อมาให้หมดก็สิ้นเื่ไม่ต้องคิด” กรีนชิลดตอบโดยไม่ต้องคิดเพราะมันไม่ต้องคิดจริงๆ เนื่องจากฟาร์มของสมิธอยากจะปลูกอะไรก็ปลูกไม่ต้องคำนึงถึงสภาพอากาศสภาพดิน เรียกว่าเป็ดินแดนแห่งพระเ้าก็ได้ปลูกได้หมดทุกสายพันธุ์
“เื่นั้นฉันรู้ แต่ฉันอยากจะรู้ความคิดของนาย แบบว่าลักษณะเผ่าพันธุ์ใกล้เคียงกันอะไรอย่างงี้” เื่สภาพแวดล้อมสำหรับการเพาะปลูกสมิธเองก็สงสัยเหมือนกันว่าทำไมไม่เหมือนในฮาเวสซันที่เป็ต้นแบบในการเพาะปลูก เพราะพืชในฮาเวสซันเองก็มีระบุไว้เช่นกันว่าพืชชนิดนี้ปลูกได้เฉพาะฤดูนี้เท่านั้น แต่พอได้พลังมากลับไม่มีสิ่งเหล่านี้ซึ่งก็ถือว่าดีเป็อย่างมากถึงมากที่สุด!
“เซ้าซี้เก่งเหมือนกันนี้! ในเมื่อเ้าร้องขอกรีนชิลดผู้ยิ่งใหญ่คนนี้ถึงขนาดนี้ข้าจะแนะนำให้ก็แล้วกัน...”
“นี้เลยเ้าเมล็ดพันธุ์นี้ข้าััได้ถึงความอุดมสมบูรณ์ เมล็ด [มันฝรั่งแหวกดิน]”
3K
