ศึกชิงจ้าวยุทธออนไลน์

ตอนที่ 28วู่บ !! ร่างของจันทร์วาดปรากฏขึ้นที่อาคารออนไลน์ภายในเมืองท่ามังกรทอง[ระดับของผู้เล่นลดลง 1 ระดับเนื่องจากการเสียชีวิต !!]เสียงระบบแจ้งเตือนดังขึ้นทันทีที่จันทร์วาดเข้าเกมส์มา“เฮ้อ...ระดับลงอีกละกูเหลือระดับเท่าไหร่แล้วเนี่ย” จันทร์วาดสงสัยก่อนจะเปิดค่าสถานะของตัวเองขึ้นมาดูสถานะตัวละครผู้เล่น : จันทร์วาดระดับ : 43อาชีพ : นักสู้“เหลือแค่ 43 สินะก็ยังดีวะหาที่เก็บระดับอีกเจ็ดระดับก็เปลี่ยนอาชีพใช้วิชาตัวเบาแบบคนอื่นเขาได้แล้ว” จันทร์วาดพูดพลางค้นหาข้อมูลสัตว์อสูรระดับสี่สิบในบอร์ดเธอนั้นไม่จำเป็นจะต้องหาสัตว์อสูรที่ระดับมากไปกว่านี้เพราะยังไงระดับก็ตันอยู่ที่ห้าสิบอยู่ดี“อ๊ะเจอแล้วห่างจากเมืองไปสามสิบกิโลเมตรงั้นเหรอป่าสามสีชื่อน่าไปเที่ยวดีนี่” จันทร์วาดเจอสถานที่เก็บระดับในที่สุดหลังจากจันทร์วาดได้สถานที่เก็บระดับแล้วเธอก็โผล่หน้าออกมาจากอาคารออนไลน์ซึ่งพอเธอโผล่ออกมาเธอก็ระแวงเป็นอย่างมากเพราะกลัวจะมีกิลด์นักฆ่ามาไล่ล่าเธออีกหลังจากแน่ใจว่าแถวนั้นไม่มีพวกนักฆ่าอยู่จันทร์วาดก็รีบแอบออกจากเมืองและมุ่งหน้าไปยังป่าสามสีทันทีจันทร์วาดใช้เวลาเดินทางอยู่เกือบสามชั่วโมงในทีสุดเธอก็คิดว่าเธอน่าจะมาถึงป่าที่เรียกว่าป่าสามสีแล้ว“สามสีจริงด้วย” จันทร์วาดมองดูเหล่าต้นไม้ที่มีสีสลับกันขาว แดง และเขียวซึ่งเป็นลักษณะเด่นของป่าแห่งนี้ที่สีต้นไม้แตกต่างกันแบบนี้มันมีความหมายอะไรหรือเปล่าหว่าจันทร์วาดสงสัยอยู่ในใจตอนนั้นเองจันทร์วาดก็เหลือบไปเห็นกลุ่มผู้เล่นกลุ่มหนึ่งไม่ไกลกำลังจับกลุ่มเก็บระดับกันอยู่และห่างจากกลุ่มผู้เล่นนี้ไปราวหนึ่งร้อยเมตรก็มีผู้เล่นถือกระบี่คนหนึ่งกำลังวิ่งล่อสัตว์อสูรมาหากลุ่มผู้เล่นกลุ่มนี้“มันมาแล้วนักธนูกับนักเวทย์ถอยไปหน่อยนักพรตกางอาคมทำให้สัตว์อสูรเคลื่อนไหวช้าเอาไว้นักดาบแท้งเอาไว้ !!” เสียงผู้เล่นที่ถือกระบี่สั่งผู้เล่นในกลุ่มเมื่อลากสัตว์อสูรมาถึง“วัว ??” จันทร์วาดมองดูสัตว์อสูรที่ถูกลากมาพลางสังเกตการณ์จัดการสัตว์อสูรของกลุ่มผู้เล่นกลุ่มนี้ตู้ม !! ฉึก !! ฉัวะ !! เจ้าสัตว์อสูรที่เป็นวัวตัวนั้นทันทีที่ถูกลากมาก็ถูกผู้เล่นปาร์ตี้นั้นลุมโจมตีทันทีผู้เล่นที่มีอาชีพนักดาบคอยรับการโจมตีเอาไว้ส่วนผู้เล่นคนอื่นก็กระหน่ำโจมตีเข้าไปไม่ถึงสองนาทีเจ้าวัวนั่นก็ล้มลงและดรอปของมาสามอย่าง“ดีแบบนี้แหละรักษาความเร็วเอาไว้ฉันจะไปล่อมันอีกตัววันนี้ทั้งวันเราคงอัพกันคนละสองระดับ!!” ผู้เล่นที่เป็นนักดาบพูดชมปาร์ตี้ตัวเองเมื่อจัดการกับสัตว์อสูรได้ก่อนเขาจะวิ่งไปล่อมาอีกตัว“นี่น่ะเหรอการเก็บระดับเป็นปาร์ตี้มันจะยุ่งยากไปมั้ยเนี่ยไอ้เด็กถือดาบนั่นไม่เห็นจำเป็นต้องรับการโจมตีเลยวัวมันก็มีการโจมตีอยู่แค่สองท่าเอง” จันทร์วาดพูดอย่างแปลกใจเพราะจากที่เธอเห็นเจ้าวัวนั่นมีการโจมตีอยู่สองท่าซึ่งท่าแรกคือพุ่งชนและท่าที่สองคือใช้ขาหลังดีดใส่ซึ่งจะดีดใส่เฉพาะผู้เล่นที่ยืนอยู่ข้างหลังมันเท่านั้นขอแค่ไม่ไปยืนอยู่ข้างหลังก็ไม่มีทางโดนการโจมตีด้วยการดีดขาหลังนี่ซึ่งสองท่านี้จากที่เห็นมันหลบง่ายมากไม่เห็นจำเป็นจะต้องไปยืนให้มันโจมตีใส่เลยจันทร์วาดมองดูการเก็บระดับของปาร์ตี้นี้อยู่เกือบสิบนาทีในที่สุดเธอก็เลิกสนใจก่อนจะตัดสินใจเดินลึกเข้าไปเพื่อหาที่เก็บระดับบ้างกลุ่มปาร์ตี้ก่อนหน้านี้หลังจากจันทร์วาดเดินจากไปกลุ่มปาร์ตี้นี้ก็จัดการสัตว์อสูรที่ถูกลากมาเป็นตัวที่ห้าเสร็จพอดีผู้เล่นที่มีอาชีพนักเวทย์ที่เป็นผู้หญิงก็เอ่ยขึ้นมาว่า“นี่พี่ติงลี่ผู้เล่นคนนั้นไปแล้วหนูเห็นว่าเธอมองเรามาพักนึงแล้วพี่คิดว่าไง” ผู้เล่นนักเวทย์หญิงถามผู้เล่นที่มีอาชีพมือกระบี่“ก็คงไม่มีอะไรหรอกมั้งน้องจิวอย่าไปสนใจเลย” ติงลี่พูดซึ่งเขาคือผู้เล่นอาชีพมือกระบี่นั่นเอง“โธ่พี่เรียกชื่อหนูเต็มๆสิอุส่าตั้งมา” ผู้เล่นนักเวทย์บ่น“โหชื่อน้องยาวจะตายจิวจี้เปี๊ยกเรียกน้องจิวนี่แหละง่ายดี !!” ติงลี่บอกใช่แล้วผู้เล่นหญิงคนนี้คือจิวจี้เปี๊ยกผู้ที่เคยปรากฎในบอร์ดข้อมูลนั่นเองซึ่งตอนนั้นเธอตั้งกระทูถามข้อมูลสถานที่เก็บระดับช่วง 30 (ตอนที่ 17)“ติงลี่นายก็ระวังไว้หน่อยนะผู้เล่นคนนั้นมาแถวนี้คนเดียวอาจจะเป็นพวกป่วนก็ได้” ผู้เล่นอาชีพนักธนูเองก็ไม่ไว้ใจผู้เล่น(จันทร์วาด)ที่แอบดูพวกเขาเก็บระดับเมื่อครู่“นายคิดมากน่าเลโกอัส” ติงลี่บอก“แต่เราระวังไว้หน่อยก็ดีนะเผื่อผู้เล่นคนนั้นไปลากสัตว์อสูรมาใส่เรามีหวังตายระดับลดแน่เพราะมันแปลกเกินไปผู้เล่นที่ไหนจะออกมาเก็บระดับคนเดียว” ผู้เล่นที่มีอาชีพนักดาบบอก“ใช่ฉันเองก็เห็นด้วยกับเตียบ่อขี้นะฉันว่าลากวัวไปใส่ยัยผู้เล่นคนนั้นก่อนเลยดีกว่าเห็นเดินไปทางนั้นด้วยทางนั้นน่ะมันเป็นป่าลึกเข้าไปนะมีวัวคลั่งมากกว่ารอบนอกที่เราปักหลักเก็บระดับอยู่ตรงนี้อีก” ผู้เล่นนักพรตเห็นด้วยกับผู้เล่นอาชีพนักดาบซึ่งมีชื่อว่าเตียบ่อขี้“ใช่อย่างที่เตียซัมโฮ่งบอกฉันว่าจัดการผู้เล่นคนนั้นก่อนเหอะถ้าเกิดลากสัตว์อสูรใส่เราขึ้นมาที่เราออกมาเก็บระดับวันนี้จบกันเลยนะ” เตียบ่อขี้พูดยุยงให้จัดการจันทร์วาดอีกเสียงซึ่งปาร์ตี้ผู้เล่นนี้นั้นมีทั้งหมด 5 คนซึ่งประกอบไปด้วยติงลี่ อาชีพมือกระบี่ ระดับ 42 จิวจี้เปี๊ยก อาชีพนักเวทย์ ระดับ 37 เลโกอัส อาชีพนักธนู ระดับ 40 เตียบ่อขี้ อาชีพนักดาบระดับ 41 และสุดท้ายเตียซัมโฮ่ง อาชีพนักพรต ระดับ 39พวกเขากลุ่มนี้นั้นจับมือร่วมปาร์ตี้กันหลายวันแล้วและการเก็บระดับของพวกเขาก็เป็นไปได้ด้วยดีซึ่งผ่านมาเพียงครึ่งเดือนระดับของพวกเขาก็ขึ้นมาถึงห้าระดับเลยทีเดียว“แต่ว่าแบบนั้นมันไม่ดีนะมันไม่ถูกต้อง” ติงลี่ไม่เห็นด้วยกับการลากสัตว์อสูรใส่ผู้เล่นที่มาแอบดูพวกเขาเก็บระดับ“โธ่พี่ติงลี่นี่มันเกมส์นะมาห่วงเรื่องดีไม่ดีอะไรกันเล่าเราไม่ได้ทำผิดกฎหมายอะไรสักหน่อยเชื่อหนูเถอะรีบจัดการลากสัตว์อสูรใส่ยัยผู้เล่นที่มาแอบดูเราก่อนดีกว่าถ้าเกิดผู้เล่นคนนั้นลากสัตว์อสูรมาตอนที่เรากำลังสู้กันอยู่ล่ะก็กลับไปเกิดใหม่ที่เมืองกันหมดแน่!!” จิวจี้เปี๊ยกพูด“ใช่ๆน้องจิวพูดถูกถ้านายไม่ไปฉันจะไปลากเองก็ได้” เตียบ่อขี้ผู้ที่มีระดับเป็นรองจากติงลี่พูดซึ่งคนอื่นเองก็พยักหน้าเอาด้วยพวกเขานั้นต้องการจัดการจันทร์วาดโดยการลากสัตว์อสูรใส่ก่อนที่จันทร์วาดจะมาจัดการลากสัตว์อสูรใส่พวกเขาซึ่งการที่จันทร์วาดมาในป่าคนเดียวแบบนี้เจอสัตว์อสูรโจมตีเข้าไปยังไงก็ไม่น่ารอดซึ่งผลสุดท้ายติงลี่ก็ไม่สามารถต้านทานเสียงส่วนมากของปาร์ตี้ได้พวกเขาได้ตามจันทร์วาดไปก่อนจะเจอในไม่นาน“ตามแผนนะนายไปลากมาพอถึงระยะฉันจะยิงธนูสตันใส่สัตว์อสูรนายอาศัยจังหวะนั้นรีบหลบไปเท่านี้สัตว์อสูรที่ลากมาก็จะหันไปโจมตีผู้หญิงคนนั้นแล้ว” เลโกอัสพูด“ฉันว่าอย่าทำเลยดูเหมือนผู้เล่นคนนั้นจะเข้ามาเดินเล่นนะดูสิไม่ได้ดูเหมือนจะมาเก็บระดับหรือตั้งใจจะมาลากสัตว์อสูรใส่เราเลย” ติงลี่ค้านอีกรอบเพราะสิ่งที่พวกเขากำลังเห็นอยู่นั้นคือจันทร์วาดกำลังเดินไปที่โคนต้นไม้ก่อนจะก้มเก็บอะไรบางอย่าง“นั่นน่ะหลอกเราให้ตายใจต่างหากพี่เชื่อหนูเหอะตั้งใจจะฆ่าเราชัดๆรีบไปลากมาเถอะพี่ถ้าไม่ไปหนูไปเองนะ” จิวจี้เปี๊ยกเริ่มลำคานความเป็นคนดีจ๋าของติงลี่“เออก็ได้แต่วันหลังไม่เอาแบบนี้แล้วนะถ้ามีอีกพี่จะออกจากปาร์ตี้” ติงลี่ทนไม่ไหวในที่สุดก็ยอมไปลากสัตว์อสูรมา“เฮ้อ...พี่ติงนี่แหละก็อะไรก็ดีหมดเสียอย่างเดียวดันเป็นคนดีเกิน” จิวจี้เปี๊ยกถอนหายใจออกมา“ทำไงได้นอกเกมส์เขาเป็นนักเรียนนายร้อยตำรวจนี่จะมีคุณธรรมสูงส่งก็ไม่แปลก” เตียซัมโฮ่งบอกเขานั้นเคยถามข้อมูลนอกเกมส์ของติงลี่มาบ้างจึงรู้ว่าตอนนี้ติงลี่กำลังเรียนนายร้อยตำรวจอยู่กลับมาที่จันทร์วาด“โอ้ที่แท้ป่านี้ก็แม่งป่าสมุนไพรนี่เองมีสมุนไพรหายากเต็มไปหมดต้องรีบเก็บเพราะไม่รู้ว่าจะได้แวะมาอีกเมื่อไหร่” จันทร์วาดก้มลงเก็บสมุนไพรหายากต้นหนึ่งซึ่งขึ้นอยู่ที่โคนต้นไม้ลำต้นสีขาว[ผู้เล่นได้รับว่านหิน 1 ต้น]ซึ่งต้นว่านหินที่เธอกำลังเก็บนั้นเป็นว่านที่ใช้ทำยาต้านทานความเย็นซึ่งน่าจะเอาไว้ใช้เข้าสถานที่พิเศษคล้ายถ้ำภูเขาไฟใต้พิภพ“อ๊ะนั่นว่านหยกในกระเป๋าเราเองก็ไม่มีแล้วรีบเก็บดีกว่า !!” จันทร์วาดหลังจากเก็บว่านหินเสร็จเธอก็เหลือบไปเห็นว่านหยกซึ่งมันอยู่ตรงโคนต้นไม้ที่มีลำต้นเป็นสีแดงและว่านหยกนั้นจันทร์วาดเคยใช้มันทำยาต้านทานความร้อนมาแล้วและใช้หมดไปแล้วเช่นกันตอนลงไปเก็บระดับที่ถ้ำภูเขาไฟใต้พิภพซึ่งจันทร์วาดนึกไม่ถึงว่าจะมาเจอมันอยู่ในป่าสามสีแห่งนี้ (ตอนที่ 24)เพราะตอนที่จันทร์วาดได้ว่ายหยกมานั้นเธอออกไปหาสมุนไพรกับฮัวโต๋อาจารย์ NPC ผู้ให้เควสลับของเธอ[ผู้เล่นได้รับว่านหยก 1 ต้น]ฟุ่บ !! หลังจากถอนสมุนไพรขึ้นมาจากดินจันทร์วาดก็รีบเก็บมันลงไปในกระเป๋ามิติของเธอทันทีหลังจากเก็บเสร็จแล้วจันทร์วาดก็รีบเดินไปสำรวจดูที่ต้นไม้ที่มีลำต้นเป็นสีเขียวทันทีเพราะเธอสงสัยว่ามันจะมีสมุนไพรอะไรรออยู่และเมื่อมาถึงเธอก็พบเจอกับหญ้าแปลกตาต้นหนึ่งซึ่งหญ้าต้นนี้มีใบเป็นตุ่มๆคล้ายกับหนังของคางคกเธอจำไม่ได้ว่ามันคือต้นอะไร“สมุนไพรอะไรวะจำไม่ได้เว้ย” จันทร์วาดจำไม่ได้ว่าต้นที่เจอคือต้นอะไรจึงล้วงเข้าไปในกระเป๋ามิติเพื่อหยิบหนังสือสมุนไพรที่ฮัวโต๋ให้เอาไว้ออกมาเธอพลิกไปพลิกมาดูอยู่หลายนาทีในที่สุดก็เจอสมุนไพรในหนังสือที่หน้าตาคล้ายกับต้นหญ้าที่เธอเห็น“ต้นคางคก...ใช้ปรุงยาแก้พิษของดีนี่หว่าเฮ้ย !!” จันทร์วาดอุทานออกมาเพราะในข้อมูลมันบอกเอาไว้ว่าหายากมากจันทร์วาดรีบเก็บหนังสือเตรียมจะถอนต้นคางคกขึ้นมาแต่ยังไม่ทันจะได้ถอนหรือทำอะไรเธอก็ได้ยินเสียงบางอย่างเคลื่อนไหวเข้าใกล้เธอตึก !! ตึก !! ตึก !! มอ !!!!!!!!!!! เสียงมีคนกำลังวิ่งมาหาเธอและก็มีเสียงร้องของวัวดังขึ้นทำให้จันทร์วาดหันไปมองหือไอ้เด็กถือกระบี่นั่นวิ่งมาหาเราทำไมจันทร์วาดมองไปก่อนจะเห็นว่าเป็นผู้เล่นกลุ่มปาร์ตี้ก่อนหน้าที่เธอมองดูการเก็บระดับของพวกเขาผู้เล่นคนนั้นกำลังวิ่งมาทางเธอและด้านหลังของเขามีวัวตัวใหญ่กำลังวิ่งไล่ตามมาอย่างกระชั้นชิดผู้เล่นคนนั้นวิ่งเข้ามาใกล้จันทร์วาดเรื่อยๆจนกระทั่งถึงระยะห้าเมตรจันทร์วาดก็เห็นสีหน้าของผู้เล่นคนนั้นกำลังมองเธออยู่ด้วยสีหน้าเหมือนกับรู้สึกผิดและก่อนที่จันทร์วาดจะได้ทำอะไรก็มีลูกธนูจากที่ไหนก็ไม่รู้พุ่งมาปักที่หลังของเจ้าวัวนั่นฉึก !! มอ !! ทันทีที่ลูกธนูนั่นปักเข้าไปที่หลังเจ้าวัวมันก็ร้องออกมาและหยุดวิ่งทันทีซึ่งจันทร์วาดไม่รู้ว่านี่คือลูกธนูที่ยิงออกด้วยสกิลมึนงงของอาชีพนักธนูฟุ่บ !! ผู้เล่นคนที่วิ่งลากเจ้าวัวนั่นมาวิ่งผ่านจันทร์วาดไปซึ่งตอนที่กำลังวิ่งผ่านจันทร์วาดก็รู้สึกเหมือนได้ยินเสียงพูดของผู้เล่นคนนั้น“ผมขอโทษ !!”ขอโทษงั้นเหรอขอโทษทำไมหว่า จันทร์วาดสงสัยได้ไม่นานตอนนั้นเองเจ้าวัวนั่นก็หลุดจากสถานะมึนงง[สัตว์อสูรวัวคลั่งระดับ 41 เตรียมจู่โจม !!]มอ !! ตู้ม !! อ๊าก !! เจ้าวัวนั่นพุ่งเข้าใส่จันทร์วาดทันทีที่มีเป้าหมายใหม่จันทร์วาดที่กำลังนั่งยองๆเตรียมเก็บสมุนไพรอยู่ไม่ทันระวังตัวจึงถูกกระแทกอัดก๊อปปี้เข้าไปเต็มๆต้นไม้ระบบบังคับให้จันทร์วาดร้องออกมาเมื่อโดนโจมตีความรู้สึกของจันทร์วาดที่ถูกวัวชนนั้นรู้สึกเหมือนโดนอะไรบางอย่างพุ่งเข้าชนจนจุกไปทันทีท่ามกลางความมึนงงของจันทร์วาดว่าเกิดอะไรขึ้น !!จบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 28 ลากใส่ !!

นิยายแนะนำ

ศึกชิงจ้าวยุทธออนไลน์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 28 ลากใส่ !!

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้