ขายตัวให้พ่อแฟน
ตอน โดนสั่งห้ามใส่กางเกงใน
ใน่วันหยุดนักขัตฤกษ์ บอยชวนอัญมาพักผ่อนที่บ้านของครอบครัวอีกครั้ง คราวนี้เป็การพักค้างคืนยาวนานกว่าทุกครั้ง บอยบอกว่า่นี้ที่ร้านค้าวัสดุก่อสร้างของแม่มีงานยุ่งเป็พิเศษ เขาจึงต้องมาช่วยดูแลกิจการเป็เวลาสองสามคืน
ส่วนคุณพิสุทธิ์ พ่อของบอย แจ้งว่ามีงานด่วนที่บริษัทของเขา ซึ่งเป็บริษัทขนาดย่อม ทำให้ต้องเดินทางไปทำงานแต่เช้าและอาจจะกลับดึกหรือไม่กลับมาค้างที่บ้านด้วยซ้ำไป ทำให้อัญรู้สึกโล่งใจไปบ้าง
วันแรกที่มาถึง ทุกอย่างเป็ไปอย่างปกติ คุณแม่ของบอยยังคงใจดีและต้อนรับอัญอย่างอบอุ่น พาเธอไปช่วยทำอาหาร พูดคุยสารทุกข์สุกดิบ บรรยากาศภายในบ้านเต็มไปด้วยความอบอุ่นและเป็กันเอง บอยเองก็ดูแลเอาใจใส่อัญอย่างดี พาเธอไปเดินเล่นในสวน ช่วยงานเล็กๆ น้อยๆ ในร้านของแม่
ตกเย็น ขณะที่อัญกำลังจัดเสื้อผ้าเข้าตู้ในห้องพักแขกที่เธอเคยพัก พ่อแฟนก็แอบย่องเข้ามาในห้องอย่างเงียบเชียบ เขาอยู่ในชุดลำลองสบายๆ ใบหน้าคมคายฉายแววเ้าเล่ห์
“น้องอัญ…” เสียงทุ้มนุ่มกระซิบเบาๆ ข้างหูอัญ ทำให้เธอสะดุ้งเล็กน้อย
“คะ… คุณพ่อ” อัญหันไปมองด้วยความสงสัย
พ่อแฟนโน้มตัวลงมากระซิบข้างหูเธออีกครั้ง น้ำเสียงต่ำและแฝงไปด้วยคำสั่งที่ทำให้อัญใจเต้นแรง
**“ตลอดเวลาที่อยู่ที่บ้าน… ห้ามใส่กางเกงใน”**
คำพูดนั้นทำให้อัญหน้าแดงก่ำ หัวใจเต้นระรัว เธอไม่กล้าสบตากับพ่อแฟน ได้แต่ก้มหน้ามองมือตัวเองที่กำลังกำชายเสื้อแน่น
“คะ… ทำไมคะคุณพ่อ” อัญถามเสียงแ่เบา
“ไม่มีทำไม… นี่คือคำสั่งของพ่อ” พ่อแฟนกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น แต่ในดวงตากลับมีประกายบางอย่างที่ทำให้อัญรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่วร่างกาย
เขายกมือขึ้นลูบแก้มอิ่มของอัญเบาๆ ก่อนจะเดินออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้อัญยืนตัวแข็งทื่ออยู่กลางห้องพัก ด้วยความรู้สึกสับสน ตื่นเต้น และหวาดหวั่นในเวลาเดียวกัน
อัญมองตามหลังพ่อแฟนไปอย่างงุนงง เธอไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงสั่งเช่นนั้น แต่คำสั่งนั้นกลับกระตุ้นความรู้สึกบางอย่างในส่วนลึกของจิตใจเธออย่างประหลาด เธอรู้สึกได้ถึงความลับที่กำลังก่อตัวขึ้นระหว่างเธอกับพ่อแฟน ภายใต้ชายคาบ้านที่บอยอาศัยอยู่
เช้าวันต่อมา แสงแดดยามเช้าสาดส่องลอดผ้าม่านบางเข้ามาในห้อง อัญตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกกระวนกระวายใจกับคำสั่งแปลกๆ ของพ่อแฟนเมื่อคืน เธอพยายามทำตัวให้เป็ปกติ ช่วยคุณแม่ของบอยจัดเตรียมอาหารเช้าในครัว
ขณะที่คุณแม่ของบอยกำลังวุ่นอยู่กับการผัดข้าวในกระทะ อัญตั้งใจจะเข้าไปช่วยหยิบจานชาม แต่ระหว่างทางเดินไปยังครัว เธอต้องชะงักเมื่อเจอพ่อแฟนยืนรออยู่ที่หน้าห้องน้ำชั้นล่าง
เขาส่งยิ้มมีเลศนัยมาให้เธอ ก่อนจะคว้าข้อมือเล็กของอัญแล้วดึงเธอเข้าไปในห้องน้ำอย่างรวดเร็ว
“คุณพ่อ!” อัญอุทานด้วยความใ แต่ก็ไม่ทันได้ตั้งตัว ร่างของเธอก็ถูกพ่อแฟนกอดรัดจากด้านหน้าอย่างแแ่ เขาสูดดมกลิ่นกายของเธอที่ซอกคออย่างหื่นหวง แล้วจูบหน้าผากมนของเธอเบาๆ
“พ่อคิดถึงหนูทั้งคืนเลยอัญ” เสียงทุ้มนุ่มกระซิบข้างหู ทำให้อัญรู้สึกวูบไหวไปทั้งตัว
โดยไม่ทันตั้งตัว พ่อแฟนก็เลื่อนมือลงไปจับขอบกางเกงขาสั้นลายดอกไม้ที่อัญสวมอยู่ แล้วรูดมันลงมาจนถึงหัวเข่า อัญเบิกตากว้างด้วยความใ พยายามจะขัดขืนแต่ก็ถูกพ่อแฟนกอดรัดไว้แน่นจนขยับตัวไม่ได้
จากนั้น พ่อแฟนก็จัดการรูดซิปกางเกงของตัวเองอย่างรวดเร็ว คว้าแท่งเอ็นที่แข็งขืนเต็มที่ สอดใส่เข้ามาในร่องสาวของอัญจากด้านหลังในท่ายืนกอด
“อื้อ!” อัญครางออกมาด้วยความเจ็บแปล๊บและความใ เธอพยายามดิ้น แต่พ่อแฟนกอดเธอแน่นยิ่งกว่าเดิม เริ่มกระแทกเอวเบาๆ สองสามที
“ปั่ก! ปั่ก!” เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นเบาๆ ในห้องน้ำแคบๆ หัวใจของอัญเต้นระรัวด้วยความกลัวว่าใครจะมาเห็น
และแล้ว เสียงฝีเท้าเบาๆ ก็ดังลงมาจากบันได อัญตัวแข็งทื่อด้วยความใ นั่นคือเสียงฝีเท้าของบอย!
พ่อแฟนรีบชะงักการกระทำ ถอนลำรักออกจากร่างของอัญอย่างรวดเร็ว ดึงกางเกงขาสั้นของเธอขึ้นมาสวมให้ลวกๆ แล้วเขาก็รีบวิ่งออกจากห้องน้ำไปทำงานอย่างรวดเร็ว ทั้งๆ ที่ยังไม่ได้ทานอาหารเช้าแม้แต่คำเดียว ทิ้งให้อัญยืนตัวสั่นเทาอยู่ในห้องน้ำ ด้วยความรู้สึกสับสน หวาดกลัว และอับอายจนพูดไม่ออก
1K
