บทที่ 32: ปรมาจารย์รถจ่ายตลาด! การน้อมรับใช้ของคุณชายหยาง

ณ เส้นชัย สนามแข่งรถแกรนด์ฮอไรซัน
ความเงียบสงัดปกคลุมไปทั่วทั้งพิตเลน...
สมาชิกแก๊ง Apex Speed Club กว่ายี่สิบชีวิตยืนอ้าปากค้าง ตาเบิกกว้างจนแทบจะถลนออกมานอกเบ้า ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะส่งเสียงหายใจแรงๆ
ที่บริเวณเส้นชัย รถมอเตอร์ไซค์ครอบครัวสีน้ำเงินซีดๆ ที่มีตะกร้าหน้ารถบุบๆ จอดสนิทอยู่โดยตั้งขาตั้งคู่เอาไว้ ควันเย็นเยียบสีขาวพวยพุ่งออกมาจากระบบทำความเย็น Peltier ที่ติดอยู่ข้างเครื่องยนต์ราวกับลมหายใจของัน้ำแข็ง
ส่วนลู่ลี่... เขากำลังนั่งยองๆ อยู่ข้างรถ ถอดหมวกกันน็อกออกแล้วเปิดกระป๋องน้ำอัดลมดื่มดัง อึก... อึก... อย่างสบายอารมณ์
ห้าวินาทีต่อมา... เอี๊ยดดดดดด!!
Ferrari 812 สีแดงเพลิงของคุณชายหยางเพิ่งจะพุ่งทะยานเข้าเส้นชัยมาด้วยสภาพเบรกจนตัวโก่ง ยางบดกับพื้นแทร็กจนเกิดควันโขมง
ประตูรถสปอร์ตเปิดออก คุณชายหยางก้าวขาลงมาจากรถด้วยสภาพที่สั่นเทาไปทั้งตัว ใบหน้าที่เคยหยิ่งยโสบัดนี้ซีดเผือดราวกับกระดาษ เขามองไปที่รถมอเตอร์ไซค์จ่ายตลาดสลับกับใบหน้าหล่อเหลาที่ดูไร้เดียงสาของลู่ลี่
"ป-เป็ไปไม่ได้..." คุณชายหยางพึมพำเสียงสั่น "รถ... รถบ้าอะไรวะนั่น... อัตราเร่งในโค้ง... การยึดเกาะถนน... ม-มันแซงเฟอร์รารี่ของฉันั้แ่วินาทีแรก..."
ไป๋เสวี่ยที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่ตลอด รีบเดินเข้าไปหาลู่ลี่ด้วยดวงตาที่เป็ประกาย [สถานะความคิด ไป๋เสวี่ย: พระเ้า... เขาไม่ได้มีแค่อำนาจและเงินตรา แต่เขายังเป็อัจฉริยะด้านวิศวกรรมเครื่องยนต์ด้วย! ผู้ชายคนนี้เพอร์เฟกต์เกินไปแล้ว!]
"ลู่ลี่! นายทำได้ยังไงน่ะ!" ไป๋เสวี่ยถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
ลู่ลี่ยักไหล่ "ก็แค่ใส่แผงทำความเย็นเทอร์โมอิเล็กทริกกับจูนระบบแปลงไฟนิดหน่อย... พวกนายแพ้แล้วนะคุณชายหยาง ตามกฎ... ไสหัวเอารถขยะของพวกนายออกไปจากสนามฉันได้แล้ว"
คำพูดที่เรียบง่ายของลู่ลี่ กลับกลายเป็เหมือนสายฟ้าที่ฟาดผ่าลงกลางใจของคุณชายหยาง!
ในวงการแข่งรถใต้ดิน ความแข็งแกร่งคือทุกสิ่ง! และชายตรงหน้าเขาคนนี้ สามารถเอารถมอเตอร์ไซค์จ่ายตลาดธรรมดาๆ มาบดขยี้รถซูเปอร์คาร์หลักสิบล้านได้ นี่มันไม่ใช่แค่มหาเศรษฐีแล้ว แต่นี่คือ 'เทพเ้าแห่งความเร็ว' ชัดๆ!
ตุ้บ!!
จู่ๆ คุณชายหยางก็คุกเข่าลงกับพื้นคอนกรีตดังลั่น ท่ามกลางความตกตะลึงของลูกน้องในแก๊ง!
"ล-ลูกพี่!!" คุณชายหยางะโสุดเสียง น้ำตาคลอเบ้า "ผมตามตามืดบอด! ผมมีตาหาซุกแผ่นดินไม่! ไม่รู้ว่าลูกพี่คือปรมาจารย์ที่ซ่อนตัวอยู่! โปรดรับผมเป็ศิษย์... เอ้ย! เป็ลูกน้องด้วยเถอะครับ!!"
"ห๊ะ?" ลู่ลี่ชะงัก กระป๋องน้ำอัดลมแทบหลุดจากมือ
"ลูกพี่สอนให้ผมรู้ว่า... รถสปอร์ตคันละสิบล้านมันก็แค่เศษเหล็ก หากเทียบกับทักษะและการจูนเครื่องยนต์ระดับเทพเ้าของลูกพี่!" คุณชายหยางคลานเข่าเข้ามาเกาะขาลู่ลี่แน่น "Apex Speed Club ของพวกเราขอน้อมรับใช้บริษัทสตาร์ไลท์เอนเตอร์เทนเมนต์ั้แ่วันนี้เป็ต้นไปครับ!"
พวกลูกน้องลูกเศรษฐีในแก๊งที่เห็นหัวหน้าคุกเข่า ก็ไม่รอช้า พากันคุกเข่าลงตามเป็แถวโดมิโน่! "ขอน้อมรับใช้ลูกพี่ลู่ลี่ครับ!!" เสียงะโประสานกันดังลั่นสนามแข่ง
ลู่ลี่นวดขมับด้วยความปวดหัว ‘ไอ้พวกบ้าเอ๊ย... กูแค่ี้เีขับพากานี่ไปเบียดโค้งให้รถเป็รอยเฉยๆ กูไม่ได้อยากเป็หัวหน้าแก๊งเด็กแว้นไฮโซ!’
"นี่... ฉันไม่ได้อยากได้ลูกน้อง" ลู่ลี่สะบัดขาเบาๆ "พวกนายแพ้แล้ว ก็แค่จ่ายค่าเช่าสนามย้อนหลังมา แล้วก็ออกไปซะ สนามนี้ฉันตั้งใจจะปล่อยให้มันร้างทิ้งไว้"
"ปล่อยให้ร้าง!? ไม่ได้เด็ดขาดครับลูกพี่!" คุณชายหยางเบิกตากว้าง "สนามแข่งที่เทพเ้าอย่างลูกพี่ จะให้ร้างได้ยังไง! พวกผมจะขอเช่าสนามนี้เป็ฐานทัพหลักของ Apex Speed Club เองครับ!"
พูดจบ คุณชายหยางก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา กดโอนเงินอย่างบ้าคลั่ง!
[ติ๊ง! แจ้งเตือนจากระบบธนาคาร] [บัญชีของบริษัทสตาร์ไลท์เอนเตอร์เทนเมนต์ ได้รับเงินโอนจำนวน: 100,000,000 หยวน (หนึ่งร้อยล้านหยวน) จากบัญชี: หยาง อี้ิ (ค่าสมัครสมาชิกสนามแข่ง VIP ล่วงหน้า 10 ปี)]
ลู่ลี่ตาเหลือก "เฮ้ย! โอนมาทำไมตั้งร้อยล้าน!"
"ยังไม่พอครับลูกพี่!" คุณชายหยางหันไปะโสั่งลูกน้อง "พวกมึงทุกคน! โอนค่าสมาชิก VIP ให้ลูกพี่เดี๋ยวนี้! ใครโอนต่ำกว่าสิบล้านไม่ต้องมาเรียกกูว่าหัวหน้า!"
"รับทราบครับลูกพี่หยาง!!" ลูกหลานเศรษฐีกว่ายี่สิบคนรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโอนเงินกันมือระวิง!
[ติ๊ง! ได้รับเงินโอน 20,000,000 หยวน...] [ติ๊ง! ได้รับเงินโอน 15,000,000 หยวน...] [ติ๊ง! ได้รับเงินโอน 30,000,000 หยวน...]
เสียงแจ้งเตือนเงินเข้าดังรัวๆ เป็จังหวะแร็ป ยอดเงินทะลุ 500 ล้านหยวน ภายในเวลาไม่ถึงสามนาที!
ไป๋เสวี่ยที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับอ้าปากค้าง เธอมองลู่ลี่ด้วยความเคารพเทิดทูนขั้นสุด! [สถานะความคิด ไป๋เสวี่ย: แผนการช่างล้ำลึก! ที่แท้การแกล้งทำตัวอ่อนแอด้วยรถจ่ายตลาด ก็เพื่อหักหน้าและซื้อใจพวกแก๊งไฮโซตระกูลใหญ่พวกนี้นี่เอง! แค่วันเดียวก็คืนทุนค่าดูแลสนามไปได้มหาศาลแล้ว! ท่านประธานลู่ลี่... คุณมันปีศาจแห่งวงการธุรกิจ!]
ในขณะที่ทุกคนกำลังยกย่องสรรเสริญ ลู่ลี่กลับยืนตัวแข็งทื่อ หัวใจของเขากำลังหลั่งเื!
[แจ้งเตือนจากระบบผลาญเงิน!] สถานะโปรเจกต์: สนามแข่งรถแกรนด์ฮอไรซัน ผลประกอบการ: +500,000,000 หยวน (พลิกกลับมามีกำไรอย่างก้าวะโ!) คำเตือน: หากโปรเจกต์นี้มีกำไรทะลุเป้าหมาย โฮสต์จะไม่ได้รับเงินแคชแบ็คชดเชยใดๆ ทั้งสิ้น!
‘ม่ายยยยยยยยยยย!!’ ลู่ลี่กรีดร้องในใจ ‘ไอ้พวกเด็กรวยสถุล! พวกมึงเอาเงินคืนไปเดี๋ยวนี้นะ! กูจะทำสนามให้เจ๊ง! พวกมึงจะเอาเงินมาปาใส่หน้ากูทำม๊ายยย!!’
ภาพที่ทุกคนเห็นคือ: มหาเศรษฐีลู่ลี่ ยืนหลับตาเชิดหน้าขึ้นฟ้าอย่างสง่างาม (แต่จริงๆ คือกำลังกลั้นน้ำตาแห่งความขาดทุนระบบ) ท่ามกลางเหล่าลูกน้องไฮโซที่คุกเข่าศิโรราบ และมีสาวสวยผมเทายืนมองด้วยความคลั่งรัก
ตำนานความกาวบทใหม่ได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว... ปรมาจารย์รถจ่ายตลาด ผู้สร้างกำไรห้าร้อยล้านภายในสามนาทีโดยที่เ้าตัวไม่ได้อยากได้เลยสักนิด!!