จิ๊บ จิ๊บ จิ๊บ "อือ"เมสครางอย่างขัดใจเมื่อถูกเสียงนกรบกวนในยามเช้า เเขนเเกร่งกระชับหมอนข้างในอ้อมกอดเเน่นพลางคิดว่าเช้านี้หมอนข้างของเขาช่างนุ่มเป็นพิเศษ "..."ชายหนุ่มลองสัมผัสหมอนข้างของเขาอีกครั้ง "มะ เมส ตรงนั้น"ร่างบางเอ่ยเสียงสั่น "ว้ากกกก"ร่างสูงผละออกมาจนสุดขอบเตียง มองดูร่างบางที่ลุกขึ้นมาขยี้ตาอย่างงัวเงีย คอเสื้อของเธอลู่ตกลงข้างหนึ่งเผยให้เห็นไหล่บางขาวเนียน เดี๋ยวก่อนนะ เหมือนมีอะไรบางอย่างผิดปกติ เมื่อสังเกตดีๆเมสก็ต้องเบิกตากว้างเเทบถลน ตามเนื้อตัวของหญิงสาวมีรอยคิสมาร์กเต็มไปหมด ตั้งเเต่ลำคอระหงลงมาจนถึงขาอ่อนที่โผล่พ้นออกมาจากชายเสื้อ ไหนจะรอยฟันที่่ร่องอกนั่นอีก! เมสอ้าปากค้าง เมื่อคืน...เขากับเธอ...ไม่จริงน่า!! "เมส ยาที่ข้า..."อยู่ๆประตูห้องนอนก็เปิดออกพร้อมกับร่างสูงที่เดินเข้ามา ใบหน้าหล่อเหลาของผู้มาใหม่มองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น บนเตียงสีขาวมีร่างของชายหนุ่มเเละหญิงสาวกำลังหันหน้ามาทางเขา หญิงสาวคนนั้นสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวบาง ตามร่างกายของเธอเต็มไปด้วยร่องรอยจากบทรักเมื่อคืน(?) ส่วนชายหนุ่มนั้นกำลังอ้าปากค้างมองเขาอย่างกับว่าโลกนี้ได้เเตกเป็นเสี่ยงๆไปเเล้วเเละดูเหมือนเจ้าตัวกำลังพบปัญหาในยามเช้าของชายหนุ่มทั่วไป "ข้าคงมารบกวนเจ้าสินะ โทดที" "ไอเทรย์! เดียวก่อนข้าอธิบายได้.."ปัง ไม่ทันเสียเเล้ว จบกันชีวิตในวัยหนุ่มของเขา(T T)/ "เมส คนนั้นใครหรอ?"ร่างสูงสะดุ้ง ลืมไปเลยว่าปัญหาทางนี้ยังไม่เคลีียร์ดันมีปัญหาใหม่เพิ่มเข้ามาอีก เมสหันไปมองฮินะ ฮินะก็เอียงคอมองตอบ "มะ เมื่อคืน.."ยังไม่ทันที่ชายหนุ่มจะได้พูด ใบหน้าหวานของร่างบางก็เเดงขึ้นมา อ้ากกก! ทำหน้าเเบบนั้นมันหมายความว่ายังงายยย "เมื่อคืนข้าคงไม่ได้ทำอะไรเจ้าใช่มั้ย!"เมสพูดรัวออกมา ทำเอาฮินะสะดุ้งเพราะตั้งรับไม่ทัน ฮินะมองร่างสูงที่ทำหน้าดูเป็นกังวลสุดๆ "อะ เออ...ก็นิดหน่อย"ร่างเล็กตอบด้วยความเขินอาย ดวงตาคู่หวานไม่ยอมสบตาเขา "งะ งั้นเจ้าเจ็บมากมั้ย ลุกขึ้นไหวรึป่าว"เมสพูดเสียงตะกุกตะกัก รู้สึกเป็นห่วงร่างบางขึ้นมา นี่เขาทำลงไปเเล้วหรอ เมสหน้าซีดมองดูท่าทางของฮินะ เขารู้สึกโล่งใจขึ้นมาเมื่อเห็นร่างเล็กไม่ได้ร้องไห้ หากตื่นขึ้นมาเจอเธอร้องไห้อยู่ข้างๆเขาละก็...เขาคงเจ็บจนทนไม่ได้ "หือ?"ฮินะทำหน้างง"เมสเเค่จุ๊บไปทั้งตัวฮินะเองนะ ฮินะไม่เจ็บหลอก ลุกขึ้นได้สบายๆเลย"ว่าเเล้วร่างเล็กก็ลุกขึ้นยืนให้ร่างสูงดูพร้อมชูมือทั้งสองข้างขึ้นฟ้า ป๊อง... "อ้ะ เมสหน้าเเดงจัง" "เงียบน่า!"
"ยิ้มอะไรของเเก ไอเทรย์"เมสพูดขึ้นขณะส่งถุงยาที่สั่งไว้ให้เทรย์เวอร์ "ป๊าว ข้าเเค่เเปลกใจที่คนอย่างเจ้าเลี้ยงเเมวปีศาจน่ะ โดยเฉพาะในร่างนี้"เจ้าของดวงตาสีเทาเหลือบมองร่างเล็กที่จ้องเขาตาเขม็ง เเล้วหันไปยิ้มหวานให้เพื่อนรัก"ไง เมื่อคืนคงสุดเหวี่ยงเลยสิท่า"ว่าเเล้วก็ก้มตัวหลบหมัดของเพื่อนรักที่ประเคนมาให้ซึ่งเฉี่ยวหน้าเขาไปอย่างหวุดหวิด "สุดเหวี่ยงบ้านเเกสิ! ข้าบอกเเล้วไงว่านั่นมันอุบัติเหตุ!"เมสรู้สึกขัดใจที่ต่อยไม่โดนหน้ายิ้มๆนั่น หลังจากเขาอธิบายเรื่องที่ร่างนั้นหลุดออกมา ไอบ้านี่ก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เเถมยังใช้สายตากวนๆนั่นมองเขาอีก มันน่าโมโหนัก! ส่วนเทรย์เวอร์เมื่อได้ยินเช่นนั้นก็เเกล้งทำหน้าเศร้า เขาหันไปลูบหัวร่างบางเเล้วพูดว่า"โถ่ เจ้านี่น่าสงสารนะ ถูกเพื่อนข้ากระทำชำระ(?)เเล้วมันยังไม่คิดจะรับผิดชอบเลย มาอยู่กับข้ามั้ย" "ไอเทรย์!"เทรย์เวอร์หัวเราะที่เเกล้งให้เมสมันเดือดได้ ส่วนเมสก็ทำหน้าตาหาเรื่องสุดๆ มือข้างหนึ่งคว้าคอเสื้อของไอเพื่อนจอมกวนนี่ไว้ ทำไมกันนะ ทำไมเขาถึงมีเเต่เพื่อนบ้าๆแบบนี้!! เเต่ทั้งคู่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นฮินะเดินเข้ามา เมสปล่อยคอเสื้อเทรย์เวอร์เเล้วเข้าไปบอกฮินะว่าไม่ต้องสนใจคำพูดของมัน เเต่ดูเหมือนฮินะจะไม่ค่อยได้ฟังเท่าไหร่ ดวงตาคู่สวยของเธอกำลังจ้องเพื่อนเขาตาเป็นมัน ทำเอาใครบางคนเส้นกระตุก เทรย์เวอร์เป็นชายร่างสูง เขามีผมสีคาราเมลตัดสั้นเข้ากับต่างหูสีเขียวมรกตรูปหยดน้ำ ดวงตาสีเทามองร่างบางอย่างแปลกใจเมื่อเห็นเธอเดินเข้ามาดึงชายเสื้อของเขาเหมือนต้องการเรียก เทรย์เวอร์จึงก้มตัวลงมา"มีอะไรหรอ?"ชายหนุ่มส่งยิ้มอ่อนโยนให้ฮินะ "เฮ้ย!"เสียงนั้นคงเป็นใครไปได้นอกจากชายผมดำเจ้าของเเมวปีศาจ เขาอุทานออกมาเมื่อเห็นเเมวตัวเองเข้าไปเลียหน้าเจ้าเพื่อนตัวดี อยู่ๆเขาก็รู้สึกอยากซัดหน้าใครบางคนขึ้นมาอีกเเล้ว! "งื้อ เหมี๋ยว~"ฮินะใช้มือทั้งสองข้างเเตะไหล่เทรย์เวอร์ไว้ ลิ้นร้อนยังคงเลียใบหน้าเขาไม่หยุดทำให้ชายหนุ่มรู้สึกจั๊กกะจี้ขึ้นมา เมื่อเห็นท่าทางเพื่อนของเขา เทรย์เวอร์ก็นั่งยองๆเพื่อให้ฮินะเลียหน้าของเขาได้สะดวก มือหนาโอบเอวร่างบางไว้เเล้วหันไปยิ้มยียวนให้เพื่อนรัก "ดูเหมือนเเมวของเเกอยากมาอยู่กับข้านะ"ปึ๊ด ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าตอนนี้เพื่อนของเขาเดือดเเค่ไหน ดูจากเส้นเลือดบนใบหน้ากับคิ้วที่พันกันยุ่งเหยิงก็รู้เเล้ว เห็นอย่างนั้นเทรย์เวอร์ก็นึกขำขึ้นมา เพื่อนเขาที่ไม่เคยยุ่งกับผู้หญิงคนไหนคงเผลอมีคนในใจเข้าให้เเล้ว เมสเดินปึงๆเข้าไปลากตัวฮินะออกมา เเขนเเกร่งโอบรอบคอร่างบางไว้เเล้วเอ่ยไล่เพื่อนตัวเองให้กลับไปได้เเล้ว ทำเอาเทรย์เวอร์ขำพรืดเมื่อเห็นหน้าตาเหมือนเด็กถูกเเย่งของเล่นแบบนั้น ฮ่าๆๆ ไอหมอนี่ชักเป็นเอามากเเหะ "อื้อ"เมื่อถูกเเยกออกมาฮินะก็ทำหน้าเศร้า เธอพยายามตะเกียกตะกายไปหาเทรย์เวอร์อีกครั้ง เเต่มือหนาล็อคคอไว้ไม่ยอมปล่อย "อะไร?"เทรย์เวอร์ถามด้วยใบหน้าใสซื่อเมื่อเมสหันขวับมามองเขาเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ เขาไม่ได้ทำอะไรเเมวมันเลยนะ หึ เมสทำเสียงขึ้นจมูกเเล้วอุ้มฮินะออกไป ฝ่ายเทรย์เวอร์ก็ได้เเต่มองยิ้มๆตามไป เมื่ออกมาจากห้องทำงาน เมสก็วางร่างบางลง "เจ้าเป็นอะไรเนี่ย"เมสพูดเสียงเหวี่ยงๆ เขาไม่ได้โมโหเเล้วพาลเลยนะ=^=) "ปลา..." "หือ?"เมสไม่เข้าใจว่าคนตัวเล็กพูดอะไร "ฮินะอยากกินปลา"ฮินะทำหน้าหงอย มือบางลูบท้องตัวเอง "..."เเล้วมันเกี่ยวอะไรกันล่ะนั่น เมื่อเห็นฮินะทำท่าจะเดินไปห้องทำงานของเขาอีก เมสก็ลากฮินะเข้าไปหาอะไรทานในห้องครัวทันที เเล้วก็พาร่างบางไปอาบน้ำเเต่งตัว ติ๊ดดด...ขอตัดฉากเลือด(กำเดา)ซาดออกไป