ผนึกโลก สยบมาร สะท้านฟ้า

    ผลไม้วิเศษ

     

         
       บรรยากาศอบชื่นพร้อมกับดวงตะวันขึ้นอยู่กลางหัวก้อนเมฆครึมๆเหมือนฝนจะตกลงมาแต่ก็ไม่ได้ให้ทำสภาพด้วยรอบหม่นหมองเลยเหมาะสมสำหรับมาปกนิกกับครอบครัวถ้าตัดเสียงการต่อสู้ไกลๆหรือสัตว์อสูรของที่นี้ไปคงจะมีคนแห่กันมาเที่ยวกัน๰่๭๫วันหยุดฤดูรัอนแน่ๆ

     

    "งั้นลองไปเดินดูเรื่อยๆกันก่อนละ"


    "โอเคร"


    สภาพข้างหน้าที่มีแต่ต้นไม้ขนาดไม่สูงไม่ใหญ่ขนาดเท่าคนที่ลักษณะเหมือนต้นไทรแต่ก็มีความทนทานกว่าต้นไม้ข้างนอกหลายเท่า


    "จือหลิง ผลไม้ที่นี้กินได้ป่ะ_


    "นายนี้ถามโง่ๆนะ ต้องกินได้สิแต่มันไม่ใช่แค่ผลไม้ธรรมดาที่เหมือนข้างนอกโอกา-"


    "นั้นไง''!!??

     

    ห้ะ!!!!!


    หลินฟานชี้ไปข้างหน้าไกลๆเลยซซึ่งมีตอนไม้ใหญ่มากๆกว่าต้นไม้อื่นแต่ต้นไม้ต้นนั้นมีผลไม้ลักษณะแอฟเปิ้ลลวดลายแปลกๆขึ้นเหมือนรอบๆตอนไม้จะมีสัตว์อสูรเต็มไปหมดไป

     

    คิดได้ยังงั้นหลินฟานวิ่งไปคว้าตัวนักผจญภัยที่กำลังวิ่งไปทางนั้นพอดีขึ้นพร้อมถาม

     

    "พี่เกิดอะไรขึ้น"


    "ปล่อยฉันจะรีบไป!!!"


    จือหลิงจัดการที!!


    ตุ้บๆๆๆ

     

    โอเคๆ ตอบแล้วๆ ยอมแล้ว ฉันได้ยินมาว่าเมื่อครบ10ปีวนมาต้นไม้ต้นนั้นจะเกิดผลไม้วิเศษขึ้นมา แต่ปัญหาก็มีเหมือนกันคือสัตว์อสูรก็เยอะกว่าดุร้ายกว่าเดิมเพราะกลิ่นผลไม้นี้มีผลต่อสัตว์อสูรด้วย ถ้าคนหรือสัตว์อสูรได้กินเข้าไปมีโอากาสเล็กน้อยขึ้นอยู่กับโชดของแต่ละคนจะสามารถเลื่อนชั้นได้!!!!!สามารถใช้แค่คนระดับ8รวบรวมพลังเท้านั้นแต่
    เพียงแค่นี้ก็ทำให้คนโดยสนใจแล้วถึงจะมีโอกาสแค่เล็กน้อยก็ตาม ใครมั้งไม่อยากบ่มเพาะพลังไวๆ


    ผลไม้ชนิดมีชื่อ แอฟเปิ้ลเสี่ยงทาย!!!


    "จือหลิงพวกเราโชดดีเป็๲บ้าเลย ฮาฮาฮา"
    หลินฟานคิดในใจตอนนี้เขาพึงนึกขอบคุณมหาจอมโจมลึกๆในใจ ขโมยสรรค์สั่นสะท้านโลกพึงมีประโยชน์สำหรับเขาก็วันนี้ละเหมือนที่นี้จะเป็๲วันฉายแสงของเขาสักทีเพียงแค่คิดในใจก็ตื่นเต้นไปทั่วแล้ว


    "แล้วตอนนี้มีใครรู้แล้วบ้าง"

    จือหลิงกล่าว

     

    "รู้กันไม่มากเท่าแค่นักผจญภัย กับทหารรับจ้างที่อยู่ที่นี้เท่านั้นแต่ก็คงอีกไม่นานคนก็น่าจะเยอะกว่านี้แน่ๆ เพราะวันนี้เป็๲วันเสาร์ด้วยคงไม่น่าจะเกินครึ่งชั่วโมงคนอื่นๆจะรู้"


    "ปล่อยฉันได้แล้ว ฉันจะไป!"
    พูดนักผจญภัยคนนี้ก็รับวิ่งออกไปในทันทีเลียวมองหลังเห็นอีกฝ่านไม่ตามมาก็วิ่งเข้าไปในป่า


    "เธอปล่อยมันไปทำไม"

     

    "นายคิดว่ามันเอาง่ายนักหรือยังไง การถึงไปสัตว์อสูรก็ดุร้ายกว่าเดิมแน่ๆ ถึงปล่อยเขาไปใช้ว่าจะมีโอกาสรอดนี้ ถึงมีโอกาสรอดแต่ใช่จะได้ผลไม้ ลองคิดดู มันต้องมีคนอยู่2พวกที่กำลังต่อสู้ในขณะนี้ 1เข้าไปต่อสู้กับสัตว์อสูรเพื่อเอาผลไม้วิเศษออกมา 2รอดักซุ่มโจมตีคนที่ออกมา  จือหลิงวเคราะห์ออกมาให้หลินฟานได้ฟัง"

     

    "แต่ฉันมีแผนรับรองเลยเธอไม่ต้องเสี่ยวอันตราย!?"

    หลินฟานยิ้มอย่างมีเลศนัย