ในโกดัง
หวังเฉินหายใจถี่กระชั้นดวงตาเป็ประกายจ้าราวกับเพลิงที่กำลังลุกโชติ่ สายตามองตรงไปยังกิ้งก่าเหมันต์
[กิ้งก่าเหมันต์ (สัตว์อสูรลึกลับ) สถานะวิวัฒนาการสุดท้าย:พญาัเหมันต์ (สัตว์อสูรเทพา)]
สัตว์อสูรเทพา?!!
หวังเฉินไม่คาดคิดเลยว่าสิ่งมีชีวิตน่ารักทั้งสามที่เกือบถูกเขามองข้ามไป จะมีศักยภาพมหาศาลถึงเพียงนี้เรียกได้ว่าพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินเลยทีเดียว!
นั่นมันสัตว์อสูรเทพาเชียวนะ!
สิ่งมีชีวิตสุดสะพรึงที่ไม่เคยปรากฏบนหลงกั๋วมาก่อน!
การแบ่งระดับชั้นของสัตว์อสูรที่มีอยู่ในปัจจุบันล้วนเป็ข้อมูลที่ผู้เปลี่ยนสายอาชีพค้นพบจากซากโบราณในดันเจี้ยน
ทว่านับั้แ่มีการเปิดเผยข้อมูลนี้ออกมาสัตว์อสูรที่มีระดับชั้นสูงสุดที่เคยปรากฏในประเทศหลงกั๋วคือ ัั์ห้าสีระดับสัตว์อสูรเทวะ
นั่นคือคู่หูต่อสู้ของอดีตผู้เปลี่ยนสายอาชีพที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์ของหลงกั๋วมีพลังอำนาจเทียบเท่าเทพเ้า
หลังจากัั์ห้าสีหลงกั๋วก็ไม่เคยปรากฏสัตว์อสูรระดับเทวะอีกเลย
กระทั่งผู้เชี่ยวชาญหลายคนยังคิดว่าสัตว์อสูรเทวะคือจุดสูงสุดของระดับชั้นสัตว์อสูร
ส่วนสัตว์อสูรเทพานั้นเป็เพียงสิ่งที่ดำรงอยู่แค่ในจินตนาการ ไม่สามารถเชื่อถือได้
ตลอดหลายปีที่ผ่านมาประเด็นที่ว่าสัตว์อสูรเทพามีอยู่จริงหรือไม่ยังคงเป็ข้อโต้แย้งที่ไม่สิ้นสุดบนหลงกั๋ว
หวังเฉินไม่คาดคิดว่าวันนี้เขาจะมาคลี่คลายข้อโต้แย้งที่มีมานานนับปีนี้ได้
สัตว์อสูรเทพามีอยู่จริง!
และในไม่ช้ามันก็จะกลายเป็สัตว์อสูรในพันธสัญญาอัญเชิญของหวังเฉินคนนี้!
หากข่าวนี้แพร่งพรายออกไปเกรงว่าจะทำให้ทั้งหลงกั๋วต้องบ้าคลั่งโกลาหลและทำให้ผู้คนมากมายต่างแย่งชิงกันแน่
"ศาสตร์วิเคราะห์สายเืสมกับเป็พร์ระดับเทพแข็งแกร่งถึงขั้นพลิกฟ้าคว่ำดินจริงๆ!"
หวังเฉินอุทานในใจดวงตาเป็ประกายจ้า มองไปยังกิ้งก่าเหมันต์ด้วยสายตาที่ร้อนแรง
เ้าตัวเล็กทั้งสามในกรงถูกสายตาของเขาทำให้หวาดกลัวจนขดตัวเข้าหากัน
"ใจเย็น!"
"ต้องใจเย็นๆ!"
"ข่าวนี้ห้ามแพร่งพรายออกไปเด็ดขาด ตอนนี้ฉันยังอ่อนแออยู่หากข่าวรั่วไหลออกไปละก็ จะไม่สามารถปกป้องสัตว์อสูรเทพานี้ได้!"
"ตอนนี้เก็บเนื้อเก็บตัวหาเงินไปก่อนดีกว่า!"
อาศัยพลังใจที่เข้มแข็งหวังเฉินสะกดกลั้นความตื่นเต้นภายใน สีหน้ากลับมาสงบนิ่งเหมือนเดิม
อย่างไรก็ตามเนื่องจากท่าทางผิดปกติของเขาก่อนหน้านี้สาวพนักงานขายดูเหมือนจะมองออกถึงร่องรอยบางอย่าง
"คุณลูกค้า หรือว่าคุณจะสนใจกิ้งก่าเหมันต์เข้าแล้วเหรอคะ?"
เธอเดินมาข้างกายหวังเฉินถามอย่างลังเล
และเมื่อได้ยินดังนั้น...
"เอาเ้าพวกนี้แหละ!"
หวังเฉินพยักหน้าอย่างสงบ
เมื่อได้ยินคำพูดของเขาสีหน้าของสาวพนักงานขายก็ดูกระอักกระอ่วน
"คุณลูกค้า... ไม่ลองพิจารณาดูอีกสักหน่อยหรือคะ? กิ้งก่าเหมันต์นี้มัน..."
ในฐานะพนักงานขายที่ดีเธอไม่ควรพูดอะไรหลังจากที่ลูกค้าตัดสินใจแล้ว
กิ้งก่าเหมันต์หาได้เหมือนสัตว์อสูรทั่วไปเธอไม่อยากเห็นหนุ่มหล่อตรงหน้าต้องซื้อสัตว์อสูรไร้ค่ากลับไปเชยชม
เป็ที่รู้กันดีว่ากิ้งก่าเหมันต์อยู่ในระดับต่ำสุดของสัตว์อสูรลึกลับมีความแข็งแกร่งเพียงเหนือกว่าสัตว์อสูรปีศาจเล็กน้อยเท่านั้น
หากจะเปรียบเทียบแล้วเสือดำเงาที่หวังเฉินเห็นในตอนแรกเมื่อเจอกับกิ้งก่าเหมันต์ก็สามารถจัดการมันทั้งสามตนได้อย่างง่ายดายเพียงลมหายใจเดียว
ยิ่งไปกว่านั้นเพราะกิ้งก่าเหมันต์มีรูปร่างที่น่ารักน่าชังจึงเป็ที่ชื่นชอบของผู้เปลี่ยนอาชีพหญิงบางคน ราคาของมันจึงเทียบเท่ากับเสือดำเงาคือสามแสนเหรียญทอง
เป็ความคุ้มค่าที่ต่ำจนน่าใ!
ถึงแม้ว่าสัตว์อสูรที่แพงกว่าพนักงานขายจะได้รับส่วนแบ่งการขายมากขึ้นแต่เมื่อมองดูใบหน้าที่อ่อนเยาว์และหล่อเหลาของหวังเฉิน เธอก็ไม่อยากให้เขาหลงผิด
จากการพูดคุยก่อนหน้านี้เธอเห็นว่าหวังเฉินเป็เพียงผู้ฝึกสัตว์อสูรมือใหม่ที่เพิ่งเปลี่ยนสายอาชีพมาและน่าจะมีเงินในกระเป๋าไม่มากนัก
เมื่อเห็นท่าทีลังเลของสาวพนักงานขายหวังเฉินก็ยิ้มออกมา
"สาวน้อยคนนี้จิตใจดีจริงๆ!"
หวังเฉินคิดในใจอย่างเงียบๆแต่เขาก็ยังคงส่ายหน้าอย่างหนักแน่น ปฏิเสธความหวังดีของเธอ
ล้อเล่นน่ามีสัตว์อสูรเทพาอยู่ตรงหน้าทั้งที สัตว์อสูรเทวะจะมีค่าอะไรกัน
"ค่ะคุณลูกค้า ถ้าอย่างนั้นคุณลองดูว่าคุณสนใจตนไหน ฉันจะช่วยคุณเองค่ะ"
เมื่อเห็นว่าหวังเฉินยืนกรานสาวพนักงานขายก็ไม่ทัดทานอีก
ตนไหนน่ะหรือ?
"ทั้งสามตนนี้ ผมเอาหมดเลย"
หวังเฉินโบกมืออย่างใจกว้างควักโทรศัพท์มือถือออกมาเปิดรหัสการชำระเงิน
กิ้งก่าเหมันต์สามตนรวมกันก็เก้าแสนเหรียญทองเงินกู้ยืมเพื่อการศึกษาที่เพิ่งได้มายังไม่ทันได้อุ่นเลย ก็หมดเกลี้ยงในพริบตา
แต่ถึงกระนั้นหวังเฉินก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรนั่นมันสัตว์อสูรเทพา สิ่งมีชีวิตระดับสูงสุดในหมู่สัตว์อสูร เมื่อมีมันแล้วหลังจากนี้เขาจะต้องกังวลเื่เงินอีกหรือ?
เมื่อเห็นท่าทีใจป้ำของหวังเฉินสาวพนักงานขายก็ชะงักไป
หรือว่า...
ก่อนหน้านี้เธอจะประเมินผิดไป?
หรือว่าหนุ่มหล่อคนนี้จะเป็คุณชายตระกูลใหญ่ที่มีรสนิยมแปลกๆ?
อย่างไรก็ตามความสงสัยในใจของเธอไม่ได้คงอยู่นาน ก็ถูกแทนที่ด้วยความยินดี
ขายสินค้ารายการใหญ่เก้าแสนเหรียญทองออกไปอย่างน้อยเธอก็จะได้ส่วนแบ่งเก้าร้อยเหรียญทอง
"รับทราบค่ะคุณลูกค้า เดี๋ยวฉันจะจัดการบรรจุหีบห่อให้เองค่ะ"
พนักงานขายรูดเงินเก้าแสนเหรียญทองออกไปอย่างคล่องแคล่วจากนั้นก็เริ่มวุ่นวายกับการบรรจุสัตว์อสูร
เมื่อหวังเฉินออกจากร้านในมือของเขาไม่เพียงแต่มีกรงที่บรรจุกิ้งก่าเหมันต์สามตนเท่านั้นทว่าพนักงานสาวผู้กระตือรือร้นยังเตรียมอาหารของกิ้งก่าเหมันต์ไว้ให้เขาอีกด้วย
...
...
หมู่บ้านเวินซิน
ตั้งอยู่ชานเมืองตงหลิงเป็หมู่บ้านเก่าแก่ที่สร้างมานานกว่าสามสิบปีแล้ว
บ้านของหวังเฉินอยู่ที่ตึกเก้าห้อง 302นี่คือบ้านที่พ่อแม่ของเขาใช้เงินเก็บมาทั้งชีวิตซื้อไว้ในปีที่เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมตงหลิง
เมื่อกลับถึงบ้านเวลาเพิ่งจะหกโมงเย็น
ตอนนี้พ่อแม่ของเขายังไม่เลิกงานหวังเฉินเตรียมอาหารไว้เหมือนเช่นเคย แล้วใส่ไว้ในกล่องเก็บความร้อนจากนั้นก็กลับเข้าไปในห้องของตัวเอง
แกร๊ก
เมื่อประตูห้องปิดลงเขาก็รีบหยิบกรงที่บรรจุกิ้งก่าเหมันต์ออกมา
ตอนนี้เ้าตัวเล็กทั้งสามไม่ได้หวาดกลัวเหมือนเมื่อก่อนดวงตาสีอำพันมองมาที่เขาด้วยความอยากรู้อยากเห็น
"่เวลาที่น่าตื่นเต้นกำลังจะมาถึงแล้ว!"
หวังเฉินคิดอย่างฮึกเหิมยื่นมือข้างหนึ่งออกไป เล็งไปยังกิ้งก่าเหมันต์
พร์ระดับเทพเ้า‘หลอมรวมสัตว์อสูร’ เริ่มต้น!
วูบๆๆ!!
คลื่นพลังที่มองไม่เห็นแผ่ออกมาจากมือของหวังเฉินห่อหุ้มกิ้งก่าเหมันต์ทั้งสามตนไว้ทันที
ขณะเดียวกันนั้นเองเบื้องหน้าหวังเฉินปรากฏแผงควบคุมเสมือนที่มีเขาเพียงผู้เดียวที่มองเห็น
บนแผงควบคุมเสมือนจริงมีสามช่องในช่องมีภาพฉายของกิ้งก่าเหมันต์ทั้งสาม ใต้ช่องมีปุ่มหลอมรวม
"ไม่นึกเลยว่าพร์หลอมรวมสัตว์อสูรจะแสดงผลแบบนี้ สะดวกดีจริงๆ!"
เมื่อเห็นภาพฉากนี้หวังเฉินก็อดตื่นเต้นในใจมิได้ ใช้ความคิดกดปุ่มหลอมรวมสุดแรง
ทันใดนั้นหวังเฉินรู้สึกราวกับพลังจิตถูกดูดกลืนไปเกือบทั้งหมดก่อเกิดเป็ความว่างเปล่าอย่างฉับพลัน ประหนึ่งว่าพลันดำดิ่งสู่ภวังค์แห่งสุญตา
แต่ตอนนี้เขาไม่ได้ใส่ใจกลับจ้องมองไปยังเบื้องหน้าด้วยสายตาที่เร่าร้อน
หลังจากที่เขายืนยันการหลอมรวมร่างของกิ้งก่าเหมันต์ทั้งสามตนในกรงก็ค่อยๆ ถูกย้อมไปด้วยแสงสีครามก่อนจะกลายเป็ลูกบอลแสงทั้งสาม
จากนั้นภายใต้การจับจ้องของหวังเฉินลูกบอลแสงทั้งสามก็พุ่งเข้าชนกันอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็เริ่มหลอมรวมกันอย่างช้าๆ
ในไม่ช้าลูกบอลแสงสีครามก็หลอมรวมกันอย่างสมบูรณ์กลายเป็กลุ่มวัตถุทรงกลมประหลาดคล้ายผลึกน้ำแข็ง
ปัง!
ปัง!
หลังจากวัตถุทรงกลมนี้กระเพื่อมขึ้นลงอย่างเป็จังหวะแสงก็ค่อยๆ หุบกลับและจางหายไปทันใดนั้นสิ่งมีชีวิตประหลาดตัวหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าต่อตาหวังเฉิน