แด่วันที่ผมไม่อยู่

    บทที่1 #รสจืดๆ กลิ่นจางๆ

    "ทำไมมันดูแปลกๆ?"

    ยายถามถึงกาแฟสีจางๆในแก้ว


    "ปกติชงยังไง?"

    กาแฟสองช้อน น้ำตาลสองช้อน


    "ของยายกาแฟหนึ่งน้ำตาลหนึ่งยังดูเข้มกว่าเลย"

    พูดเสร็จยายก็เอาไปลองชิม


    "กาแฟหรือน้ำล้างเท้า จืดขนาดนี้"

    "กาแฟมันต้องขมๆสิถึงจะดี"

    "รสแบบนี้กินน้ำเปล่ายังอร่อยกว่าเลย"

    "ลองชิมแก้วยายสิ นี่กาแฟของจริง"

    ยายยื่นกาแฟสีดำเข้มส่งมา รสของมันขมกว่ามาก

    กาแฟที่ใส่น้อยกว่า น้ำตาลแค่ไม่ถึงช้อน

    เล่นเอาขมไปยันโคนลิ้น


    ยายกินกาแฟแก้วเล็ก ใส่น้ำครึ่งแก้ว

    เรากินกาแฟแก้วใหญ่ ใส่น้ำเกือบล้น

    ยายชอบรสขมๆ

    เราชอบกลิ่น

    .

    ยื่นแก้วคืนยายก็ซดลงคอทีเดียวหมด

    เรานั่งมองแก้วตัวเอง...

    .

    เหลืออีกเยอะ

    ไม่ต้องรีบ

    .

    .

    .

    หยุดรอให้ความขมในปากค่อยๆจาง ยกกาแฟจืดๆแก้วเดิมขึ้นมา

    หลับตา

    ดมกลิ่นอ่อนๆ

    ค่อยๆจิบ

    .

    หอม