ตอนที่ 17 จักรพรรดิปีศาจทวนซื่อ ปราณกระบี่ล่องลอย! (รีไรท์)
ณ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่เสวียน ูเาด้านหลัง
ปราณปีศาจปกคลุมทั่วท้องฟ้า ใบหน้าอันน่าสะพรึงกลัวเผยรอยยิ้มเยือกเย็น
"ผู้ใดเป็คนช่วยเหลือจักรพรรดิผู้นี้ทำลายผนึก?" สุ้มเสียงดังออกจากปราณปีศาจนั้น น้ำเสียงของมันรุนแรงราวกับท้องฟ้าคำราม
"เป็ข้า!"
ลี่ฉิงเทียนก้าวไปด้านหน้า มองใบหน้าปีศาจั์ ร่างกายของเขาปลดปล่อยออร่าจักรพรรดิยุทธ์อย่างไร้ซึ่งความเกรงกลัวต่อคนตรงหน้า
"เ้าคือ?"
"จักรพรรดิปีศาจฉิงเทียน!"
"โอ้! ดียิ่งนัก! ปรากฏว่าเป็บุตรหลานแห่งวิถีปีศาจแห่งข้า!" ปราณปีศาจบนท้องฟ้าคำรามลั่น
พรึ่บ พรึ่บ พรึ่บ!
เวลานี้ศิษย์และาุโนับไม่ถ้วนแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์รีบรุดไปทีู่เาด้านหลัง พวกเขาทันได้เห็นฉากที่ลี่ฉิงเทียนอ้างตนว่าเป็จักรพรรดิปีศาจฉิงเทียน
"ลี่ฉิงเทียน เ้าคือาุโสูงสุดแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่เสวียน เ้าทรยศดินแดนศักดิ์สิทธิ์ได้เช่นไร!"
"ลี่ฉิงเทียน ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ปฏิบัติต่อเ้าเป็อย่างดี เหตุใดจึงคิดทำเช่นนี้!"
"ไอ้คนทรยศ! ไอ้ฏ!"
"ลี่ฉิงเทียน เ้าหลอกลวงเ้านิกายและทำลายบรรพบุรุษข้า แสร้งทำตัวเป็มนุษย์!"
“…”
าุโแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์นับไม่ถ้วนเผยความขุ่นเคืองและเริ่มสาปแช่ง
"อยากจะเรียกคำใดก็เชิญ เพราะหลังจากวันนี้ไปจะไม่มีนามของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่เสวียนอีกแล้ว!"
ลี่ฉิงเทียนไม่สนใจ เขาไม่สามารถเป็ผู้ปกครองดินแดนศักดิ์สิทธิ์ได้ แต่อย่างไรเขาก็ยังเป็เ้าสำนักอสูรได้เช่นเดิม
โฮก! โฮก! โฮก!
ในเวลานี้เมื่อเห็นเหล่าศิษย์แห่งไท่เสวียนและาุโมากมายกำลังสาปแช่ง ปีศาจมากมายนับไม่ถ้วนที่ได้รับอิสระจากหอคอยปราบอสูรพลันปะทุความโกรธแค้นออกมาในทันที
ปีศาจเหล่านี้ถูกจองจำในหอคอยปราบอสูรโดยดินแดนศักดิ์สิทธิ์มาเนิ่นนาน นับั้แ่หลายสิบปีจนถึงหลายร้อยปี และเวลานี้เมื่อพวกมันได้รับอิสระ พวกมันจึง้าแก้แค้น!
"โฮก! เอาชีวิตของชาวดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่เสวียนมาสังเวยเสีย!"
"ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่เสวียนเอ๋ย ข้า จักรพรรดิปีศาจหลิงเทียนไม่อาจอยู่ฝ่ายเดียวกับพวกเ้า!"
"ฮ่า ๆๆ! ไม่คิดเลยว่าจะมีโลหิตและอาหารโอชะมากมายให้ข้าได้เพลิดเพลินหลังจากได้รับอิสระ!"
"ัอสูร! สังหารผู้คนทั้งหมดในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่เสวียนซะ!"
“…”
ผู้นำเผ่าปีศาจแข่งขันะโกันจากทุกสารทิศ
"ศิษย์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่เสวียนรับคำสั่ง กำจัดปีศาจ ปกป้องมนุษย์ และปกป้องไท่เสวียนแห่งนี้!"
เมื่อเห็นเช่นนี้ าุโแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ะโลั่น เขาจัดระเบียบเพื่อเตรียมพร้อมต่อสู้กับศัตรู
อย่างไรก็ตาม
ภายในเวลาถัดมา
โฮก!
เสียงคำรามของปีศาจดังสนั่นสั่นะเืโลกา จักรพรรดิปีศาจทวนซื่อคำรามพร้อมกับพลังใหญ่โตปกคลุมท้องฟ้า "ไสหัวไปให้พ้น มนุษย์ทุกตัวในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่เสวียนจะเป็อาหารลงสู่กระเพาะของจักรพรรดิองค์นี้เท่านั้น!"
ตู้ม!
ใบหน้าขนาดใหญ่ของปราณปีศาจคำรามลั่น ก่อนจะปลดปล่อยพลังชั่วร้ายอันน่าเกรงขามออก สิ่งนี้ทำให้ปีศาจทั้งหลายถูกข่มเหงและวิ่งหนีไปคนละทิศอย่างไม่้าต่อสู้
"จบสิ้นแล้ว!"
"ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของพวกเราพังทลายแล้ว!"
"ท่านจักรพรรดินีโปรดกลับมาช่วยพวกเราด้วย!"
ในเวลานี้ ทั้งศิษย์และาุโทั้งหมดต่างสิ้นหวัง พวกเขาทำได้เพียงเฝ้ามองเมื่อต้องเผชิญหน้ากับปราณปีศาจเหี้ยมโหด เมื่อจิตสังหารกดขี่ลงมา พวกเขาเพียงหลับตาลงเพื่อรอรับความตาย
ชิ้ง!
ใน่เวลาแห่งความสิ้นหวัง ทันใดนั้นปรากฏเสียงคมกระบี่แจ่มชัดดังขึ้นภายในดินแดนศักดิ์สิทธิ์!
บทเพลงกระบี่สั่นะเืโลกา ตามด้วยการปะทุของพลังรุนแรง ฉีกขาดปราณปีศาจบนท้องฟ้าออกไปโดยตรง มันพุ่งมาจากระยะไกลและหยุดยืนตรงหน้าในพริบตา
ปราณกระบี่เปล่งประกายสว่างเจิดจ้า ดวงตาของทุกคนตกตะลึงจับจ้องอยู่ที่สิ่งนั้น!
"ผู้ใด!"
เมื่อเห็นปราณกระบี่รุนแรง ใบหน้าปีศาจถึงกับเปลี่ยนท่าที!
อะไร!
ในขณะนั้น ปราณกระบี่สับฟันออกเป็แนวนอน ใบหน้าของปีศาจส่งเสียงร้องคำรามเ็ป ปราณปีศาจจำนวนมากสูญสลายไปเมื่อเผชิญหน้ากับปราณกระบี่โดยตรง ใบหน้าของมันพังทลายและออร่าทมิฬทั้งหมดรีบเคลื่อนย้ายรวดเร็ว!
แต่มันยังไม่จบสิ้น!
ปราณกระบี่ยังคงเต็มไปด้วยพลังยิ่งใหญ่ เมื่อปราณกระบี่ะเิออกอีกครั้ง ปีศาจทั้งหมดที่อยู่โดยรอบต้องทุกข์ทรมานสาหัส ภายในดินแดนเต็มไปด้วยเสียงกรีดร้อง ทุกหย่อมหญ้าเต็มไปด้วยโลหิตและเศษซากร่างกายเกลื่อนกลาด
ผ่านไปเนิ่นนาน
เมื่อปราณกระบี่เริ่มสงบสูญสลายไปในอากาศ เหล่าศิษย์และาุโทั้งหมดจึงเริ่มตื่นตัว
"พวกเรายังไม่ตาย รอดแล้ว!"
"หืม? แล้วปราณกระบี่นี้มาจากที่ใด?"
"ต้องเป็าุโที่หลบซ่อนอยู่ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่เสวียนของเราแน่!"
"ถูกต้อง เป็เช่นนั้นแน่นอน เพื่อที่จะเอาชนะและกลืนกินจักรพรรดิปีศาจในกระบี่เดียว อีกทั้งยังสังหารปีศาจจำนวนมากได้ าุโที่ซ่อนเร้นผู้นี้จะต้องเป็จักรพรรดิยุทธ์ผู้แข็งแกร่งนั้นแน่นอน!"
"ฮ่า ๆ! หากมีจักรพรรดิยุทธ์หลบซ่อนตัวอยู่ในแผ่นดิน พวกเราย่อมรอดพ้น!"
“…”
เหล่าศิษย์และาุโทั้งหมดต่างร่ำร้องหลังจากพบเจอภัยพิบัติ แต่พวกเขาไม่คาดคิดว่าจะมีจักรพรรดิยุทธ์ผู้แข็งแกร่งอยู่ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่เสวียนของตน
"มันเป็ใคร!"
ในเวลานี้ บังเกิดเสียงคำรามลั่น และจักรพรรดิปีศาจทวนซื่อผู้ถูกตัดขาดจากร่างจริงด้วยปราณกระบี่เมื่อครู่ กลายเป็ชายวัยกลางคนที่ถูกปกคลุมด้วยสีดำขลับ ลวดลายอักขระมากมายที่น่าสะพรึงปรากฏขึ้นบนร่างกายของเขา
ในเวลานี้ ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยพลังปราณและโลหิต มีรอยเืไหลออกจากมุมปาก อีกทั้งปราณปีศาจจำนวนมากในร่างกายเริ่มสูญสลาย เห็นได้ชัดว่าเขาได้รับาเ็สาหัสจากปราณกระบี่เมื่อครู่
ในเวลานี้ ลี่ฉิงเทียนที่อยู่ด้านข้างก็พุ่งออกไปด้านหน้าพร้อมกล่าวเสียงแ่ "นั่นคือจักรพรรดิยุทธ์ที่ซุกซ่อนอยู่ภายในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่เสวียน แต่ข้าอยู่ภายในดินแดนศักดิ์สิทธิ์มานานหลายปี ยังไม่เคยพบเจอเขาสักครั้ง!"
"ย่อมไม่ใช่จักรพรรดิยุทธ์ธรรมดา!"
เมื่อได้ยินเช่นนี้ จักรพรรดิปีศาจทวนซื่อเผยความภูมิใจเล็กน้อย ในฐานะจักรพรรดิปีศาจแห่งสำนักอสูรกลืนกิน เขามีทักษะปีศาจที่เหนือกว่า์และโลกา เขาสามารถกลืนกินปราณจิติญญาทั้งหมดเพื่อฟื้นฟูพลังของตนเอง แน่นอนว่าสถานะของเขาแทบจะเรียกได้ว่าเป็ะท่ามกลางขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์
แม้เขาจะถูกจับกุมไว้กว่าสามร้อยปีและความแข็งแกร่งลดลงมาก แต่เขาก็ยังมีฐานการฝึกฝนของจักรพรรดิยุทธ์อยู่ แต่เวลานี้อีกฝ่ายมีเพียงปราณกระบี่และสามารถทำร้ายเขาได้จนาเ็สาหัส แสดงให้เห็นว่าอีกฝ่ายมีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับปรมาจารย์กระบี่
"ไม่เป็ไร! ไม่ว่ามันจะยอดเยี่ยมเพียงใด แต่เวลานี้พวกเรามีจักรพรรดิปีศาจถึงสอง ย่อมสามารถโค่นล้มมันผู้นั้นได้แน่ ตราบใดที่บุคคลนี้ถูกสังหาร ก็จะเหลือเพียงจักรพรรดินีเพียงหนึ่งเดียวของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่เสวียน และสุดท้ายก็จะไม่มีอีกต่อไป เพราะนางจะเป็คู่ต่อสู้ของข้า!"
ลี่ฉิงเทียนเผยรอยยิ้มเ็า
"ย่อมได้! แต่ก่อนจะลงมือ ข้าจำเป็ต้องฟื้นคืนกำลังเสียก่อน!"
จักรพรรดิปีศาจทวนซื่อพยักหน้า ก่อนจะเผยรอยยิ้มออก
เขามองดูฝูงปีศาจที่รายล้อมรอบ
แม้บางตนจะถูกสังหารโดยปราณกระบี่เมื่อครู่ แต่ก็ยังมีหลายตนที่สามารถทำลายผนึกและออกจากห้องคุมขังได้
"เหล่าสมุนน้อยทั้งหลาย จักรพรรดิองค์นี้ไร้ซึ่งพลังแล้ว ข้าขอยืมพลังพวกเ้าหน่อยเถิด!"
"กลืนกินจิติญญา!"
เสียงคำรามลั่นเกรี้ยวกราด เผยพลังงานอันน่าสะพรึงปะทุออก พลังของมันกลืนกินดวงิญญาของปีศาจโดยรอบทั้งหมดอย่างรวดเร็ว
อ๊ากกกก!!!
ในเวลานี้ปีศาจจำนวนมากถึงกับกรีดร้อง จากนั้นร่างกายของพวกมันก็ะเิออกและตายตกในที่สุด กลายเป็กระแสพลังปราณบริสุทธิ์ราวกับกระแสน้ำเชี่ยวกราก พุ่งทะยานเข้าสู่ร่างกายของจักรพรรดิปีศาจทวนซื่อ
ตู้ม! ตู้ม!
ในเวลานี้ ออร่าของจักรพรรดิปีศาจทวนซื่อะเิออกรุนแรง!
เมื่อเห็นเช่นนี้ เปลือกตาลี่ฉิงเทียนถึงกับกระตุก ชายชราผู้นี้คือะที่มีอยู่จริงของเก้าสำนักมหาอสูรผู้ยิ่งใหญ่ วิธีการของเขานับว่าน่าประทับใจยิ่ง!
"ฮ่า ๆ! ยอดเยี่ยมแล้ว!"
ตู้ม!
ในท้ายที่สุด ด้วยเสียงโหยหวนของปีศาจ พลังงานมากมายทะลักออกจากร่างของพวกมันไหลเวียนสู่ร่างของจักรพรรดิปีศาจทวนซื่อ และปราณปีศาจที่ถูกทำลายโดยปราณกระบี่เมื่อครู่กลับมาท่วมท้นอีกครั้ง ซ้ำยังดูเหมือนว่าคราวนี้มันน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าคราวแรกเสียอีก!
"ฆ่ามัน!"
ในเวลาเดียวกัน ลี่ฉิงเทียนะโอย่างเ็า ออร่าขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์ของเขาพวยพุ่งออกด้วยเช่นกัน
ตู้ม!
ในชั่วพริบตา เมื่อคลื่นพลังของจักรพรรดิยุทธ์ทั้งสองพุ่งออก ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดคล้ายจะสั่นคลอน
"ออกมารับความตายเสีย!"
ในเวลานี้จักรพรรดิปีศาจทวนซื่อและลี่ฉิงเทียนะโพร้อมกัน
พรึ่บ!
ไร้สุ้มเสียงใดตอบสนอง แต่สิ่งที่ปรากฏขึ้นคือปราณกระบี่อันน่าสะพรึงกลัว!
913
![[มี E-book] สวย เริ่ด อย่างฉัน ขอบายสามีเฮงซวย ยุค80](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1743483623_10319527.webp)
