คุณสามีฉันพร้อมที่จะหย่าแล้วนะ (มีE-BooK)

        ในขณะที่ลีออง และอัยยะกำลังขับรถกลับบ้าน ทั้งคู่แทบจะไม่ได้พูดคุยอะไรกันเลย

        ถึงแม้ว่าลีอองจะมีคำถามมากมายเกิดขึ้นเกี่ยวกับหญิงสาวแต่เขาก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นถามเธออย่างไรดี เพราะเขาก็ไม่ได้สนิทกับเธอแม้ว่าทั้งคู่จะแต่งงาน และจดทะเบียนสมรสกันแล้วก็ตาม

        ไอรดา ก็ไม่รู้จะพูดอะไรกับเขาเช่นกันถึงเธอจะรู้เรื่องราวของชายหนุ่มผ่านทางอัยยะในช่วงเวลาที่พวกเขาทั้งคู่อยู่ด้วยกันแต่ก็พูดได้ไม่เต็มปากว่า อัยยะอยู่ด้วยกันกับเขาในแบบที่สามีภรรยาควรจะเป็นนอกจากนี้เธอก็ไม่ใช่อัยยะด้วย!!

        ทั้งคู่ขับรถมาจนเกือบจะถึงบ้านไอรดาก็เป็นคนเริ่มต้นพูดคุยก่อน

        "คุณยังไม่ได้ทานอะไรอยู่ทานข้าวที่บ้านก่อน แล้วเดี๋ยวค่อยกลับ ฉันจะทำอาหารเย็นให้เพื่อเป็นการขอบคุณคุณที่อยู่เป็นเพื่อนฉันทั้งวัน"

        "อือ... " เสียงตอบรับของลีอองแบบสั้น ๆ ตามสไตล์เขาล่ะ

        ลีอองก็บอกไม่ถูกว่าทำไมเขาถึงตอบรับคำของผู้หญิงคนนี้เร็วขนาดนี้เขาไม่ปฏิเสธเธอ มันเกิดขึ้นได้อย่างไรกัน

        ภายในบ้านพักอัยยะและลีอองเดินเข้ามาภายในบ้าน

        "คุณนั่งรอฉันก่อนนะ เดี๋ยวฉันทำอาหารเย็นง่าย ๆ ให้คุณทาน ... "ไอรดาพูดไป และเดินเข้าไปยังห้องครัว

        ในระหว่างที่ลีอองกำลังคิดว่าเขาจะช่วยเธอดีไหมหรือจะทำอะไรต่อดี ไอรดาก็ชิงพูดขึ้นมาอีกครั้ง

        "หากคุณไม่รู้จะทำอะไรตอนนั่งรออาหารเย็นก็ไปอาบน้ำให้สบายตัวก่อนเถอะ แล้วเดี๋ยวเสร็จแล้ว ฉันจะเรียกคุณเองเมื่อคุณกินเสร็จ ก็ค่อยกลับคอนโด"ไอรดาพูดกับชายหนุ่มที่ไม่รู้ว่าจะทำอะไรต่อ

        เธอพูดเสร็จก็ไม่ได้หันมาดูเขาด้วยซ้ำและเดินเข้าครัวไป

        ลีอองอึ้ง และเริ่มมีความรู้สึกหวิว ๆในใจลึก ๆ เมื่อเห็นว่าหญิงสาวไม่สนใจตนแม้แต่นิดหนึ่ง

        เขาไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี ได้แต่ตอบรับสั้นๆ "อือ ... " อีกครั้ง ก็มันไม่รู้จะพูดอะไรนี้นา

        บวกกับความอึดอัดที่เกิดขึ้นตลอดเวลาที่เขาได้เข้ามาอยู่ในชีวิตของผู้หญิงคนนี้โดยไม่เต็มใจ

        ปัญหาระหว่างพวกเขาสองคนมันค่อนข้างหนักเอาการตั้งแต่เริ่มแรกที่เขาก็รู้สึกที่ไม่ดีต่อเธอแถมเธอยังเป็นคนที่ไม่น่าคบหาเป็นที่สุด

        ดังนั้นอาการที่กระอักกระอ่วนที่เขามีต่อหญิงสาวคนนี้ก็ยังไม่หายไปถึงแม้ช่วงนี้เธอจะเปลี่ยนแปลงตัวเองไปยังกับคนละคนก็ตาม

        ลีอองเดินขึ้นไปยังห้องของตัวเองเพื่อชำระล้างร่างกาย

        ภายในห้องอาบน้ำน้ำจากฝักบัวกระทบกับเส้นผมของชายหนุ่ม น้ำเย็น ๆ ทำให้เขารู้สึกสงบขึ้นมาขณะที่อาบน้ำเขาก็ทบทวนเรื่องที่หญิงสาวทำในวันนี้และคิดถึงสิ่งที่เขาจะทำต่อไปสำหรับวันพรุ่งนี้ เขาจะเอาอย่างไรกับเธอดีจนเขาอาบน้ำเสร็จ

        ลีอองเดินออกมาจากห้องน้ำโดยมีผ้าขนหนูพันอยู่ที่ช่วงกลางของลำตัวเขาเดินไปยังหัวเตียงและหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อจัดการกับเรื่องที่เขาคิดเอาไว้ตอนอาบน้ำ

        "ขอโทษที ที่โทรหานายเวลานี้ ....พรุ่งนี้ฉันไม่ได้เข้าที่ทำงาน หากมีอะไร หรือเรื่องเร่งด่วน นายก็ค่อยติดต่อฉันมา.... แล้ววันนี้ที่บริษัทมีอะไรพิเศษหรือเปล่า ... อือ อือ ... ยังไงก็ฝากนายด้วยเดี๋ยวเอกสารเหล่านั้น มะรืนฉันจะเข้าไปตรวจเช็ก ... โอเค" ลีอองกดวางสายจากเซทเลขาของเขา

        ห้องทานอาหารที่ตอนนี้อาหารที่ไอรดาได้จัดเตรียมเสร็จเรียบร้อยแล้วเธอใช้เวลาในการทำอาหารไม่นานจริง ๆ ตอนนี้เธอกำลังจัดเตรียมนำมันมาจัดลงที่โต๊ะลีอองมาทันเห็นตอนที่เธอยกชามผักมาพอดี

        เขาเดินมาถึงโต๊ะอาหาร มองดูเมนูในวันนี้มันเป็นเมนูที่ทำง่ายจริง ๆ มันคือ ชาบูน้ำดำเห็ดหอมมิน่าล่ะเธอถึงจัดเตรียมอาหารได้รวดเร็ว เธอก็แค่ล้างผัก จัดหมู เนื้อ ไข่ กุ้ง

        "อะ คุณมาพอดีเลยฉันเตรียมเสร็จเรียบร้อย รบกวนช่วยหยิบตะเกียบ และถ้วยตรงนั้นให้หน่อย"ไอรดาเห็นชายหนุ่มเดินมาที่โต๊ะอาหาร เธอก็ใช้เขาทันที

        ลีอองไม่ได้พูดอะไร แต่ก็ทำตามที่เธอบอก

        กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากครีมอาบน้ำและแชมพูที่ชายหนุ่มใช้ ลอยมาแตะจมูกของไอรดาแวบหนึ่ง ขณะที่ทั้งคู่เดินสวนกันแต่ก็สู้กลิ่นอาหารที่ตอนนี้หม้อชาบูกำลังเดือดไม่ได้

        ไอรดานั่งลง และจัดเตรียมหม้อน้ำซุปและลงมือจัดเครื่องผัก และเนื้อสัตว์ลงในหม้อมันยิ่งทำให้กลิ่นหอมจากอาหารมื้อนี้ส่งกลิ่นแรง น่าทานมากขึ้น

        "ไม่รู้ว่าคุณจะชอบหรือเปล่านะฉันทำน้ำซุป และน้ำจิ้มตามสูตรคิดเองน่ะ ลองทานดู ฉันจำได้ว่าคุณไม่ทานเผ็ด น้ำจิ้มเลยทำสองแบบ อันนี้แบบเผ็ดน้อยส่วนอันนี้เผ็ดเลยล่ะ" ไอรดาบอกรายละเอียดเกี่ยวกับอาหารที่เธอทำในวันนี้ให้ชายหนุ่มที่นั่งตรงข้ามฟังและสาละวนกับการจับนั้นโน้นนี้ลงในหม้อน้ำซุป

        เธอจำได้ว่าเขาไม่ทานอาหารรสจัด จึงจัดน้ำจิ้มสองแบบเอาไว้จุดนี้ลีอองก็รู้สึกได้ (เธอจำได้ด้วยเหรอ?)

        ทั้งคู่จึงเริ่มทานชาบูด้วยกัน

        หน้าตาของลีอองแสดงออกอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเริ่มทานอาหารฝีมืออัยยะอีกครั้ง คือ มันอร่อย น้ำซุปที่หอม ละมุน ไม่เค็มออกหวานหน่อย ๆ บวกกับน้ำจิ้มทั้งสองแบบที่เธอทำ แบบไม่เผ็ดก็ดีและเมื่อเขาลองน้ำจิ้มรสเผ็ดในครั้งแรกที่กิน ก็ไอออกมาทันที

        ไอรดาเห็นลีอองไอเพราะความเผ็ดของอาหารเธอก็อดที่จะหัวเราะไม่ได้ ลีอองรู้สึกหน้าเสียขึ้นมาทันทีแต่ก็รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก เมื่อเห็นการหัวเราะของเธอ

        มันเป็นการหัวเราะที่ดูเป็นธรรมชาติไม่เฟค มันดูออกมาจากใจ และดูน่ารัก (แกคิดอะไรอยู่วะ .... ) ลีอองคัดค้านความรู้สึกของตนเองผ่านทางความคิดอีกที

        ไอรดาเห็นสีหน้าบอกบุญไม่รับของเขาก็ยื่นกระดาษทิชชูให้ชายหนุ่ม "เอานี่ ... รู้ว่ากินไม่ได้ก็อย่าฝืนสิ"

        ลีอองไม่ได้พูดอะไรตอบโต้เธอเขารับกระดาษทิชชูมาจากเธอ และรีบดื่มน้ำเปล่าตามทันที

        เดี๋ยวคุณทานเสร็จก็กลับได้เลยนะไม่ต้องช่วยเก็บหรอก นี้ก็ดึกแล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้คุณก็ต้องเข้าบริษัทแต่เช้า"ไอรดาพูด เมื่อเห็นชายหนุ่มหยุดไอแล้ว

        "อือ ...วันนี้ผมกะจะนอนนี้" ลีอองโพล่งออกมา

        ไอรดาจากที่ก้มหน้าก้มตากินหรือแม้แต่ตอนพูดเธอยังไม่ได้มองหน้าเขาด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้เธอเงยหน้าออกจากอาหารของเธอ มองดูหน้าของชายหนุ่ม

        ลีออง เห็นหญิงสาวมองมาที่เขา จึงพูดต่อ"พรุ่งนี้เช้าผมยังต้องพาคุณไปทำธุระเกี่ยวกับรถอยู่ช่วงบ่ายผมถึงจะเข้าบริษัทน่ะ"

        "อ้อ ...ก็จริงคุณจะได้ไม่ต้องเสียเวลาเดินทาง งั้นก็แล้วแต่คุณ" ไอรดาเข้าใจทันทีแล้วก็ก้มลงกินชาบูของเธอต่อ

        "ของพวกนี้คุณซื้อมาเหรอ?"ลีอองถามด้วยความสงสัยกับอาหารที่เธอทำ วัตถุดิบเหล่านี้แต่ก่อนที่บ้านไม่เคยมีเลยแต่ตอนนี้มันอุดมสมบูรณ์มาก แทบจะบอกว่า ยกร้านอาหารมาไว้ พร้อมจ้างกุ๊กส่วนตัวมาไว้ที่บ้านจริงๆ

        "อือ ..ซื้อมาเมื่อวันก่อนน่ะ"ไอรดาพูดขณะยังคงก้มหน้าก้มตากินต่อไป

        ลีอองไม่ได้ถามอะไรต่อไม่นานทั้งคู่ก็กินชาบูจนหมด

        "อือ ... อิ่มจัง"ไอรดาพูดไปเอามือลูบท้องน้อย ๆ ของเธอ ที่ตอนนี้มันบวมขึ้นมานิดหน่อยจากการกินอาหาร

        ลีอองสังเกตพฤติกรรมของอัยยะโดยไม่รู้ตัวเธอยังคงอยู่ในชุดเดียวกับเมื่อตอนเช้า ถึงเธอจะใส่เสื้อผ้าที่เขาไม่คุ้นเคยแต่ก็ไม่ได้คัดตา แถมยังดูง่าย ๆ และสบายตาด้วยซ้ำ มันเข้ากับใบหน้าเล็ก ๆ กลม ๆของเธอดี

        "เดี๋ยวฉันเก็บเองจะไปทำอะไรก็ไปทำเถอะ"ไอรดา เมื่อเห็นชายหนุ่มกินเสร็จ เธอก็ไล่เขาไปทันทีใครจะอยากให้ความอึดอัดอยู่ด้วยตลอดเวลากันล่ะ

        ได้ทีไอรดาก็ถือโอกาสเชิญให้เขาออกไปไกล ๆนะถูกแล้ว จะบอกว่าเชิญก็ดูดี ไป ไล่นะถูกแล้ว

        "อือ ... " คำตอบของลีอองสาย... อือ ก็มาอีกแล้ว ไอรดาก็พอรู้ว่าเขาจะตอบแนว ๆ นี้ เธอก็ยิ้มให้เขาและเก็บจานชามในส่วนของเขาไปล้างด้วย

        หลังกินเสร็จทั้งสองก็แยกย้ายจัดการเรื่องของตนเอง และเข้าไปยังพื้นที่ส่วนตัวของแต่ละคน

        คืนนี้ถือเป็นคืนแรกที่พวกเขารับประทานอาหารร่วมกัน แบบ ... ครอบครัวโดยมีอัยยะเป็นแม่ครัว แล้วเขาละ ....?

        ลีอองรู้สึกว่าอาหารที่ทานที่บ้านอร่อยกว่าทานข้างนอกเขาชอบบรรยากาศอย่างนี้ โดยไม่รู้ตัวว่าตัวเองชอบ .....