บทที่ 39 : ความแปลกใหม่ของทักษะ
“ทักษะพันธนาการ… จุดประสงค์ของทักษะนี้ก็เพื่อหยุดการเคลื่อนไหวของคนอื่น ในการต่อสู้จริงจะเป็ประโยชน์อย่างมาก แต่ถ้าสามารถทำให้ทักษะพันธนาการนี้ใช้โจมตีเพื่อสร้างาแได้ด้วยก็จะเป็ประโยชน์ยิ่งกว่า” คาเอเกะพูดขึ้นมา
“การโจมตีในขณะเดียวกันกับการพันธนาการ…”
คำพูดของคาเอเกะนั้นทำให้อาคุมุนึกถึงทักษะพันธนาการขององค์ชายชูยะ ซึ่งก็คือทักษะผลึกน้ำแข็งพันธนาการ เป็ทักษะที่พันธนาการศัตรูไว้ด้วยกรงน้ำแข็ง มากไปกว่านั้นคือสามารถจบชีวิตของผู้ที่ถูกพันธนาการด้วยแท่งน้ำแข็ง สามารถหยุดการเคลื่อนไหวและโจมตีได้ในทักษะเดียว
“พลังเวทัสายฟ้าของฉัน อืม… ใช้สายฟ้าเพื่อพันธนาการ ทำให้ร่างกายขยับไม่ได้จากการถูกช็อตด้วยสายฟ้า? ดูธรรมดาชะมัด” อาคุมุบ่นพึมพำ
“แต่กระผมรู้สึกว่านั่นเป็สิ่งที่ใช้ได้จริงนะครับ เพราะสำหรับพลังเวทของนายน้อย การที่ใช้สายฟ้าโจมตีแล้วทำให้ร่างกายของผู้ที่ถูกโจมตีเกิดอาการชาจนขยับไม่ได้ ถือเป็การโจมตีที่แข็งแกร่งมากเลยนะครับ” คาเอเกะตอบกลับแิของอาคุมุ
“การใช้สายฟ้าโจมตี? หรือลุงคาเอเกะจะบอกว่าถ้าผมฝึกดี ๆ ก็สามารถทำให้การโจมตีด้วยพลังเวทไม่ว่าจะเป็ทักษะไหนก็เกิดผลทำให้คนที่ถูกโจมตีขยับไม่ได้งั้นเหรอครับ?”
“ใช่แล้วครับนายน้อย ด้วยการที่เป็ัสายฟ้า ความแข็งแกร่งของพลังเวทนี้มีอะไรให้ค้นหาอีกเยอะเลยล่ะครับ”
ถึงแม้อาคุมุจะยังไม่เข้าใจถึงความแข็งแกร่งที่แท้จริงของพลังเวทแห่งัสายฟ้า แต่ถ้าเขาได้ฝึกฝนจนเข้าใจในพลังอย่างถ่องแท้แล้วล่ะก็ ความเก่งกาจของเขาในอนาคตคงไม่อาจจะบรรยายได้
“ทำอย่างที่เคยทำได้เลยครับนายน้อย กำหนดรูปแบบของทักษะตามที่อยากให้เป็ ทักษะพันธนาการก็ไม่ต่างจากทักษะที่ผ่านมามากนัก ส่วนที่มีความยากขึ้นมาก็คือการทำให้มันคงอยู่เพื่อหยุดการเคลื่อนไหวและไม่ถูกทำลายได้โดยง่าย นั่นจึงจะเป็ทักษะพันธนาการที่สมบูรณ์”
“ถ้างั้นก็…” อาคุมุนั่งลงไปที่พื้นพร้อมกับหลับตาลงเช่นเดิม
‘แล้วถ้าฉันนำทั้งสองทักษะมารวมกันล่ะจะเป็ยังไง?’ ในตอนนี้ความคิดของอาคุมุนั้นมีความแปลกใหม่เพิ่มขึ้นมาแล้ว
“ตาข่ายอัสนี!” ทักษะตาข่ายอัสนีปรากฏขึ้นตรงหน้าของอาคุมุ
“หืม? นายน้อยคิดจะทำอะไรเหรอครับ?”
“แล้วก็… ตาข่ายอัสนีพันธนาการ!!!” อาคุมุลืมตาขึ้นพร้อมกับผลักทักษะตาข่ายอัสนีออกไปตรง ๆ
“อะไรนะ?!” คาเอเกะเองก็ใในสิ่งที่อาคุมุนั้นทำ
ทักษะตาข่ายอัสนีนั้นตรงไปทางต้นไม้ใหญ่ที่ห่างออกไปไม่ไกลนัก จนกระทั่งมันเข้าไปพันรอบต้นไม้ใหญ่นั่นเอาไว้ แต่แล้วทักษะของเขาก็หายไป
“ยังไม่สำเร็จแฮะ” อาคุมุพูดหลังจากที่ได้เห็นผลลัพธ์ของทักษะที่ยังไม่สมบูรณ์
“ความคิดของนายน้อยยอดเยี่ยมมากเลยล่ะครับ?! เป็ทักษะพันธนาการที่แปลกใหม่มาก!”
“ผมแค่ลองนำทั้งสองอย่างมารวมกันน่ะครับ ทักษะตาข่ายอัสนีที่ใช้ป้องกันจะปรากฏขึ้นตรงหน้าผม หากมีศัตรูอยู่ตรงหน้าหรือพุ่งเข้ามาหวังจะเจาะทะลุการป้องกัน ก็คงไม่ได้ตั้งตัวใช่ไหมล่ะครับ? ถ้าทักษะที่ใช้ป้องกันอยู่จะถูกเปลี่ยนมาใช้เพื่อพันธนาการอย่างกระทันหัน”
“ส… สุดยอดจริง ๆ เลยล่ะครับนายน้อย! กระผมยังไม่เคยเห็นใครทำมาก่อนเลยนะครับ”
นี่เป็แิที่แปลกใหม่มากเกินกว่าที่คาเอเกะนั้นจะคิดได้ทัน อีกทั้งตัวของคาเอเกะเองก็ยังไม่เคยพบเคยเห็นนักเวทคนไหนใช้ทักษะแบบนี้ เรียกได้ว่าอาคุมุเป็คนแรกที่นำทักษะอย่างหนึ่งมาทำให้เป็ทักษะอีกอย่างหนึ่งได้อย่างลงตัว
“ผมต้องทำให้มันสำเร็จซะก่อน” ว่าแล้วอาคุมุก็หลับตาลงอีกครั้ง
อาคุมุควบแน่นออร่าพลังเวทให้เกิดเป็ตาข่ายอัสนี แต่ที่มากไปกว่านั้นคือเขาทำให้มันแข็งแกร่งกว่าเดิม การที่ทักษะตาข่ายอัสนีแข็งแกร่งขึ้น ทักษะตาข่ายอัสนีพันธนาการก็จะได้รับผลพวงไปด้วย
“ตาข่ายอัสนี!!” อาคุมุใช้ทักษะตาข่ายอัสนีอีกครั้ง แต่ในครั้งนี้ตัวเขาเองก็รู้สึกได้ถึงพลังที่เพิ่มมากขึ้นในทักษะนี้
“ตาข่ายอัสนีพันธนาการ!!” วงแหวนเวทสีฟ้าปรากฏขึ้นที่ข้อมือของอาคุมุ ทักษะตาข่ายอัสนีถูกผลักตรงไปยังต้นไม้ใหญ่เช่นเดิม
“ทักษะในครั้งนี้แข็งแกร่งมากเลยล่ะครับนายน้อย”
“ไปซะ!!!” อาคุมุพูดออกไปด้วยความมั่นใจในทักษะครั้งนี้ของเขา
จนกระทั่งตาข่ายอัสนีนั้นไปถึงต้นไม้ใหญ่
ตู้มม!
ได้มีการะเิเกิดขึ้นเล็กน้อย ไม่ใช่การะเิที่รุนแรงมากแต่อย่างใด ทักษะตาข่ายอัสนีพันธนาการได้พันรอบต้นไม้ใหญ่ไว้โดยที่มันไม่หายไปในที่สุด ผลกระทบจากทักษะเริ่มเกิดขึ้นอย่างช้า ๆ ต่อจากนั้น
“เฮ้ย?! นั่นมันใช้ได้แล้วนี่?!!”
บริเวณต้นไม้ที่ถูกทักษะพันรอบนั้นเกิดควันขึ้นมาจากการเผาไหม้ สายฟ้าเล็ก ๆ ได้เกิดขึ้นรอบบริเวณนั้น ไม่ว่าจะเป็ที่บริเวณตาข่ายอัสนี บริเวณรอบ ๆ ต้นไม้ ใบไม้ หรือแม้กระทั่งพื้นดินใกล้ ๆ กับต้นไม้ใหญ่ก็ยังมีสายฟ้าเล็ก ๆ เกิดขึ้นเช่นกัน
“สมบูรณ์แบบเลยล่ะครับนายน้อย!! ทักษะพันธนาการของนายน้อยใช้ได้ผลแล้วครับ!” คาเอเกะพูดพร้อมกับยกยิ้มด้วยความยินดี
“ใช่ไหมครับลุงคาเอเกะ?!! ทักษะของผมสุดยอดเป็บ้า!” อาคุมุหันไปพูดกับคาเอเกะ
“ใช่ครับนายน้อย แล้วมันก็ถือเป็ทักษะที่รับมือได้ยากมากเลยล่ะครับ จากการที่กระผมได้ยืนดูการใช้งานของทักษะนี้” คาเอเกะตอบกลับ
อาคุมุกำมือและทักษะตาข่ายอัสนีพันธนาการก็หายไป ร่องรอยบนต้นไม้ใหญ่ที่เกิดจากทักษะนั้นมองเห็นได้ชัดเป็รูปเป็ร่างของตาข่าย มากไปกว่านั้นคือร่องรอยสีดำที่เกิดจากการเผาไหม้นั่นเอง
“เท่านี้นายน้อยก็มีทักษะพันธนาการแล้วล่ะครับ…” คาเอเกะพูดขึ้นมา
“...แต่จากร่องรอยของการเผาไหม้ที่เกิดขึ้น คาดว่าสิ่งที่เราคิดไว้น่าจะสามารถใช้ได้แล้วล่ะครับนายน้อย”
“ให้ผมทดลองยังไงดีล่ะครับลุงคาเอเกะ?” อาคุมุถามกลับไป
คาเอเกะที่ได้ยินอย่างนั้นก็ถอยห่างจากอาคุมุไปประมาณหนึ่ง ไม่ใกล้ไม่ไกลนัก
“หรือว่า…”
“ใช่แล้วล่ะครับนายน้อย ที่นายน้อยต้องทำก็คือใช้ทักษะโจมตีมาที่กระผม ห้ามออมมือแล้วทำให้ทักษะเบาลงนะครับ เพราะเรา้าทำให้มันมีประสิทธิภาพมากที่สุด”
“ระดับพลังเราต่างกันขนาดนี้ผมจะออมมือทำไมล่ะครับ แสงอัสนีบาต!!” อาคุมุที่ได้ยินอย่างนั้นก็ไม่รอช้าและใช้ทักษะแสงอัสนีบาตในทันที วงแหวนเวทสีฟ้าปรากฏขึ้นบริเวณข้อมือของอาคุมุ แสงอัสนีบาตจากฝ่ามือของเขาพุ่งตรงไปยังคาเอเกะที่ยืนอยู่
ตู้มมม!!
“เป็ยังไงบ้างครับลุงคาเอเกะ?!” หลังจากใช้ทักษะโจมตีไป อาคุมุก็ถามกับคาเอเกะในทันที
“ก… กระผม ถ… ถูกไฟ ช็อตครับ น… นายน้อย อ๊าก!! ข… ขยับตัวไม่ได้เลย…”
“โอ้โห?! นี่มันบ้าเกินไปแล้ว?!!”
…
4K
