'' เมื่อคนไทย ไปต่างโลก''

ตอนที่ 4 : เวทย์มนต์และจินตนาการ

“กลุ่มคนราว 4-5คนเดินออกมาจากประตูใส่ชุดเกราะเหล็กบางคนก็ถือหอก บางคนก็ถือดาบ

หลังจากนั้นไม่นานพี่นิวก็เดินตามออกมา”

พี่เกิดอะไรขึ้นอ่ะครับ?

ไม่มีอะไรหรอกจ้ะแค่ทำตามที่เขาบอกก็พอแล้ว

“พี่นิวตอบด้วยสีหน้าไม่ค่อยพอใจ เคร่งเครียดอะไรซักอย่าง”

You and You follow me and new you will receive punishmentsoon you wait right here, we will take care them

(มึงและมึงตามกูมาส่วนนิวเธอจะได้รับโทษของเธอในไม่ช้ารออยู่ตรงนี้ไป,เราจะดูแลพวกเขาเอง)

“คนในกลุ่มทหารคนหนึ่งชี้ตรงมาทางไนน์และฝนสีหน้าไม่ค่อยพอใจมากนัก”

Wait , them just arrived yesterday

(รอก่อน, เขาพึ่งมาถึงเมื่อวานเองน่ะ)

Go tell to our commander , we just do our job

(ไปบอกคนออกคำสั่งสิ,เราแค่ทำงานของเรา)

“ไนน์และฝนถูกโยนขึ้นไปบนหลังม้า”

โอ้ย เจ็บน่ะทำอะไรเบาๆหน่อยสิ

“ฝน๻ะโ๷๞แทรกขึ้นมาหลังจากไปกระแทกอานม้าเข้า”

Not our problem

(ไม่ใช่ปัญหาของเรา)

‘ห้ะพวกเขาฟังภาษาไทยรู้เ๹ื่๪๫ด้วยหรอเนี่ย พี่นิวเป็๞คนสอนแน่เลยไนน์คิดในใจ’

go, heee heee

(ไป เสียงม้าร้อง)

“ม้าเริ่มออกตัวไปเรื่อยๆผ่านหุบเขาไปเรื่อยผ่านแม่น้ำที่พวกไนน์และฝนตกลงมาเมื่อวานนี้

บรรยากาศเริ่มเจริญขึ้นเรื่อยๆ เริ่มมีป้ายบอกทาง บ้านคนม้ามาหยุดที่สี่แยกแห่งหนึ่ง ”

“ป้ายบอกทาง 3 ทาง ตรงไปเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวา ตรง: Selenor (ชื่อเมือง)

เลี้ยวซ้าย : Haunted forest (ป่าอาถรรพ์)  เลี้ยวขวา :Elfvillage (หมู่บ้านเอลฟ์)”

‘ป่าอาถรรพ์ชื่อคุ้นๆแหะหรือว่าจะเป็๞ตรงที่เราลงมาเกิดกัน ไนน์คิดในใจ”

Hey we need to go to village first right?

(เราต้องไปที่หมู่บ้านก่อนใช่ไหม)

Yeah , we need to feed our horse and test them first

(ใช่ , เราต้องไปให้อาหารม้าก่อน)

พี่ไนน์ๆ เขาพูดอะไรกันอ่ะ , ภาษาอังกฤษน่ะเด้วไว้ค่อยคุยทีหลังน่ะ

“น้องฝนกระซิบขึ้นมาหลังจากนั้นไม่นานม้าก็เริ่มวิ่งอีกครั้งโดนเลี้ยวไปทางขวา”

“รอบๆถนนเริ่มมีต้นไม้มากขึ้นเรื่อยๆแต่ต้นไม่ไม่ได้ลำต้นสีน้ำตาลอย่างปกติ มีสีม่วง

สีแดงคละกันไปและพวกมันสูงมากกว่าปกติทำให้บังแสงจนมิด”

“ทำไมต้นไม้พวกนี้มันมีสีม่วงกันห้ะไนน์คิดในใจ”

“ม้าวิ่งไปเรื่อยๆกินเวลาไปราวครึ่งชม.ในขณะเดียวกันขนาบทั้งสองข้างทางต้นไม้ก็มากขึ้นเรื่อยๆ

จนเริ่มปรากฏหินแปลกที่สามารถเรืองแสงได้”

“จนม้าหยุดที่หน้าหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ข้างในและข้างหน้าหมู่บ้านไม่มีแสงแดด

แต่อาศัยแสงจากหินไปใส่ไว้ในตะเกียงและแขวนตามต้นไม้เอา”

Hey, you get down we need to meet some people first

(เฮ้ย ,มึงลงมาได้แล้วเราต้องไปหาคนบางคนก่อน)

“คนในกลุ่มทหารคนหนึ่งตะคอกมาใส่ไนน์และฝน”

Ahh ok

(โอเค)

“ไนน์ตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างหวาดกลัว”

“ทางเข้าหมู่บ้านถูกประดับประดาด้วยหินก้อนสีต่างๆโดยสร้างเป็๲ทางโค้งเพื่อให้สามารถลอดเข้าไปได้”

ดูดิพี่ไนน์หินพวกนี้สวยจังเลยหนูอยากได้ซักอันจัง , ไว้เด้วพี่ไปลองขอมาให้น่ะ

ได้จริงหรอพี่ ขอบคุณน่ะ

Hey, how old are she?

(เฮ้ย, เธออายุเท่าไรแล้ว)

You mean my sister? , 8 years old

(คุณหมายถึงน้องสาวผมหรอ? , 8 ขวบ)

Then only you get in that house

(งั้นมึงคนเดียวเข้าไปในบ้านหลังนั้น)

“คนในกลุ่มทหารชี้ไปที่บ้านหลังหนึ่ง บ้านหลังนั้นรูปทรงเปรียบเหมือนบ้านทั่วไปตามหมู่บ้านชนบท2 ชั้น

หลังคาถูกปูด้วยหญ้าแฝก สร้างด้วยหิน อิฐแต่ที่ไม่เหมือนทั่วไปคือรอบบ้านๆถูกประดับด้วยพืชและหินแปลกๆ”

“ไนน์เดินผ่านทางเข้าและค่อยๆเดินไปที่ประตูบ้านเรื่อยๆประตูบ้านสร้างโดยปกติใช้ไม้”

ก็อกๆ (เสียงเคาะประตู) จะเข้าไปแล้วน่ะครับ

เข้ามาได้เลย

“มีเสียงคนแก่ขานกลับเสียงไนน์มา”

“ห้ะมีคนพูดภาษาไทยได้ด้วย อะไรกันว่ะเนี่ย ไนน์คิดในใจ”

“ไนน์เปิดประตูเข้าไป ก็พบกับบ้านปกติๆทั่วไปมีห้องนั่งเล่นธรรมดาๆก็มีคนแก่นั่งอยู่แต่หูเขาไม่เหมือนคนปกติทั่วไป

คนแก่คนนั้นสวมชุดคลุมหน้าคลุมตาทำให้มองไม่เห็นหน้าตา ถือไม้เท้าราวกับเป็๞จอมเวทย์”

เอ้า เชิญๆนั่ง

คุณเป็๞เอลฟ์ใช่ไหมครับและทำไมคุณถึงพูดภาษาไทยได้หรอครับ?

“ไนน์นั่งลงและถามคำถามเอลฟ์แก่ๆคนนึง’’

ใช่แล้วฉันเป็๞เอลฟ์เธอคงจะรู้เผ่าของเราอยู่แล้วมั้งภาษาไทยนิวเป็๞คนสอนให้ฉันเองพึ่งพูดได้คล่องๆเมื่อๆไม่นานมานี้เอง

อ่อครับและให้ผมเข้ามาอะไรหรอครับ?

ไม่มีอะไรมากเธอแค่ต้องมารับสกิลเฉยๆ

สกิล? อะไรหรอครับ

คือโลกแห่งนี้ทุกๆคนน่ะต้องมีสกิลติดตัว๻ั้๫แ๻่อายุ9 ปีกันทุกคนกฎนี้รวมไปถึงคนที่ไม่ได้อาศัยอยู่ในโลกนี้ด้วย

แสดงว่าเคยมีคนมาก่อนพวกผมอีกหรอครับ?

เอ้าเป็๞ว่าไว้ก่อน ก่อนอื่นเธอเอามือไปวางบนแท่นหินตรงนั้นก่อน

“แท่นหินที่เอลฟ์แก่บอกอยู่ตรงมุมห้องแท่นหินนั้นเรืองแสงสีฟ้าๆและมีอักษรรูนแกะสลักไว้”

แค่เอามือวางลงไปเด้วมันก็จะบอกสกิลเอง

“ไนน์เอามือวางลงไป อักษรรูนเริ่มเปลี่ยนสีจากสีฟ้าเป็๞สีเขียว สีแดง สีเหลือง จนกลายเป็๞สีดำ

ทันใดนั้นก็มีหนังที่วางไว้ข้างๆเ๱ื่๵๹แสงขึ้นและลอยไปที่เอลฟ์แก่คนนั้น”

เอ้าหล่ะเสร็จแล้วเธอคงไม่น่าจะแปลกใจหรอกที่จะเห็นเวทย์มนต์ใช่ไหม?

ไม่ค่อยแปลกใจครับ “เผอิญเห็นมาบ่อยแล้ว ไนน์คิดในใจ”

เอ้าหล่ะในมาดูสกิลของเธอกันเถอะ

อ่ะแต่เด้วก่อนฉันจะอธิบายเกี่ยวกับลกิลคราวๆให้

สกิลแบ่งเป็๞ 2 สายคือสายต่อสู้กับสายชีวิต

สายต่อสู้คือสายที่เอาว้ใช้ในการรบเช่นการยิงธนูเวทย์มนต์เป็๲ต้น

ส่วนสายชีวิตคือสายเอาไปใช้ในการดำรงชีวิตเช่นสกิลปลูกผักก่อสร้างเหมือพี่เธอไง

“มิหน่าหล่ะพี่ถึงได้สร้างอะไรได้เก่งนักทั้งทีก่อนจะมาเนี่ยขนาดวาดรูปยังวาดไม่ได้เลย”

เอาหล่ะในดูสิ

“แผ่นหนังจารึกรายละเอียด”

ชื่อ :ไนน์         อายุ : 14       เพศ:ชาย

เผ่า :มนุษย์

คลาส : ----

สกิล : เวทย์มนต์สายจินตนาการ

------------------------------------------------

ค่าสเตตัส

HP : 500/500

MP : 400/400

STR: 10 (เพิ่มพละกำลังในการวิ่งการต่อสู้)
AGI: 20 (เพิ่มความว่องไวและเกราะ)
INT: 40 (เพิ่มมานาและความเสียหายเวทย์)
VIT: 30 (เพิ่มเ๣ื๵๪สูงสุดและต้านทางทางกายภาพ)

ห้ะ นะ-นี่มัน!!!!!!

“เอลฟ์แก่คนนั้นอุทานขึ้นมาอย่างเสียงดังราวกับว่ามันไม่ใช่ความจริง”

-------------------------------------------------------------------------------

มุมคุยกับคนเขียน 

-ขอโทษที่หายไปนานมาก T^T รอบหน้าไม่นานแน่นอนรอติดตามได้

-หลังจากออกทะเลไป 2 ตอนตอนนี้เริ่มจะมีความ RPG ขึ้นมาบ้างหล่ะ

-ตามบทน่ะครับสปอยโหน่ยพระเอกเทพสุดในเ๹ื่๪๫ เวทย์มนต์สายจินตนการเลยน่ะ 555555555+

-คอมเม้นติชมได้เลยครับถ้ามีส่วนไหนผิดพลาด

ชอบฝากแชร์ด้วยน่ะครับ ด้วยรักจากใจนักเขียน "Ikitawa Sakachi"