ทีโอ ราชันต์พระเจ้าโลกมืด

หลังจากงานแข่งขัน ฝ่าด่านนรกโลกันต์ ผมก็ได้แต่นั่งนับวันที่ผมได้ กิ๊ก กับ องค์หญิงไอกะ พวกเราสนิทกันมากขึ้น ตลอด๰่๥๹ 3 เดือนมานี้ ทำให้ผมเริ่มคิดถึงเสด็จพ่อเสด็จแม่ขึ้นมาบ้าง ด้วยผมคิดว่าวันนึง ก็ต้องมีลูกกับไอกะ และความรักของพ่อแม่ ที่มีต่อลูก มันต้องมีเหตุผล ที่เสด็จพ่อของผมดูห่างเหินกับผมมันต้องมีเหตุผลอีกเช่นกัน ดังนั้นผมจึงกล่าวด้วยเสียงอันดัง

" ท่านจอมปราชญ์ คายะ ท่านยังคงดูผมอยู่หรือเปล่า ถ้ายังดูอยู่ก็ช่วยออกมาหน่อย " แล้วหน้าต่างประตูมิติหนึ่งก็ได้เปิดออก จอมปราชญ์ คายะ ก็ได้ก้าวออกมาจากประตูมิตินั้น
" ข้าน้อยเฝ้าดูพระองค์ อยู่เสมอนั้นแหละเพค่ะ ด้วยที่ เลาห์คอน เฮเซ็น เสด็จพ่อของพระองค์ เป็นห่วงในความปลอดภัยของพระองค์เสมอมา " จอมปราชญ์ คายะ คำนับผม ทีหนึ่ง ก่อนจะกล่าวสืบไป
" แล้วเรียกข้าออกมาด้วยเหตุอันใด "
" ข้าขอฝากคำขอโทษ เสด็จพ่อไปกับท่านได้หรือไม่ ท่าน คายะ "
" นี่ทำไมอยู่ๆถึงเปลี่ยนใจละเพค่ะ " จอมปราชญ์คายะกล่าวด้วยความสงสัย
" ข้าเริ่มโตเป็นผู้ใหญ่แล้วอย่างไรล่ะ ไม่ใช่เด็ก เหมือนกาลก่อน "
' พ่อลูกคู่นี้ประหลาดพิลึก เดี๋ยวทะเลาะกัน เดี๋ยวดีกัน ฮะ ฮะ ฮ่า' เทพธิดาฟาเรนเซีย อดขำออกมาไม่ได้
" ถ้างั้นข้าจะขอไปรายงานให้ องค์เลาห์คอน ทราบ พระองค์ คงจะทรงดีพระทัยไม่น้อย "
" ขอบคุณครับ ท่านจอมปราชญ์ คายะ "
' ในที่สุดเจ้าก็โตขึ้นแล้ว ทำแบบนี้สิถึงจะเป็นจอมปราชญ์ ทีโอ ข้านึกว่าเจ้าจะโง่ตลอดไปซะอีก'
" ถ้างั้นข้าน้อยขออำลา แล้วอย่าลืมปิดเทอมนี้กลับมาเยี่ยมบ้านบ้างนะ " จอมปราชญ์ คายะก้าวถอยหลังกลับเข้าไปในประตูมิติ ไม่นานนักประตูมิตินั้นก็ปิดสนิท และหายไปในที่สุด
ตอนปิดเทอมนี้ ผมคิดว่าจะชวน ไอกะ ไปเยี่ยมบ้านบ้าง ยังไงซะเธอก็เป็นเจ้าหญิงแห่งอาณาจักร ออโดนอสแห่งนี้
' ท่านเทพ ท่านคิดว่ายังไง '
' ข้าไม่คิดว่าเจ้าควรกลับบ้านตอนนี้นะ เพราะยังมีปัญหาอยู่ที่บ้านเจ้า อยู่อีกสองสามเรื่อง 1. คือเรื่อง จิเอริ คู่หมั้นของเจ้า 2.คือเรื่อง ไอร่า เมดรับใช้ของเจ้า นี่เจ้าลืมไปแล้วหรืออย่างไร 3.ข้าไม่รู้ว่าเจ้าจะมีปัญหาแม่ผัวลูกสะใภ้หรือไม่ '
' ท่านแม่นะเหรอ '
' อืม ใช่แล้ว ' เทพธิดาฟาเรนเซียกล่าวแล้วกล่าวต่อ
' ทางที่ดี เจ้าควรอยู่อาณาจักร ออโดนอสแห่งนี้ไปก่อน จนกว่าจะเรียนจบ'
' ถ้างั้นข้าจะเชื่อฟังเจ้า เทพฟาเรนเซีย '
' ให้มันได้อย่างนี้สิ ทีโอ' 
แล้วในขณะที่กำลังพูดตกลงกับเทพธิดา ฟาเรนเซียอยู่นั้น
ติ๊ง ต๊อง
มีพัสดุมาส่งครับ
อยู่ๆ ก็มีคนขนส่งเอาพัสดุรูปร่างประหลาดมาให้ เมื่อแกะดู ด้านในมีคัมภีร์ เวทย์ อัคคีระดับ 7 อยู่ เขียนจ่าหน้าซองผู้ส่งคือองค์หญิงไอกะ ข้างในมีจดหมายฉบับบหนึ่งเขียนว่า
เนื้อหาในจดหมายมีอยู่ว่า  ปิดเทอมนี้ ข้าไม่ว่าง ต้องออกไปทัวน์กับ เสด็จพ่อเสด็จแม่ หวังว่าเจ้าคงไม่โกรธนะ ทีโอ ในโอกาสนี้ข้าได้ยินมาว่าเจ้าคือ จอมปราชญ์ฝึกหัด แห่งอัคคี ข้าจึงส่ง คัมภีร์เวทย์อัคคีระดับ 7 ที่ข้าได้มาให้เจ้า เพื่อดูต่างหน้า หวังว่าเจ้าจะได้ใช้มัน แล้วเนื้อหาของจดหมายก็ขาดตอนไป ลงท้ายด้วยคำว่า ด้วยรักและคิดถึง จุ๊บจุ๊บ องค์หญิงไอกะ
" อ้าวนั่นกำลังอ่านจดหมายอะไรอยู่เหรอ เจ้าเด็กแสบ " ผู้วิเศษ ริเอะ เดินเข้ามาพอดี เธอสะบัดผมสีเงินที่เปล่งประกายของเธอ พร้อมกับถามผม
" เรื่องของผมน่า อย่ามายุ่งได้ไหม " ผมกล่าวเรียบๆ ไม่ได้กระโชกโฮกฮาก
" ก็ได้ ก็ได้นะ แต่วันนี้ ฉันเอาข่าวใหญ่มาให้เธอเลยเชียวนะ แต่น แต๊น" ผู้วิเศษ ริเอะ หยิบ เวอร์ชัวน์ การแข่งขัน ภาคฤดูร้อนมาให้
ในใบเวอร์ชัวน์ เขียนว่า ยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าแข่งขัน กับรายการแข่งขันภาคฤดูร้อนเพื่อชิงไอเทม อาวุธแรร์ ระดับ 7 ดาวกัน มีอาวุธให้ทุกท่านได้เลือกมากมาย ไม่ว่าจะเป็น
1. เบิร์นนิ่ง แลงค์ : หอกไฟสังหารปฐพี อาวุธวิเศษประจำตัว จอมเวทย์ไฟ ที่หาได้ยาก
2. ฟรอสเซ่น ซอร์ด : ดาบหิมะ ที่เย็นยะเยือก อาวุธที่เหมาะกับ จอมเวทย์ สายน้ำและน้ำแข็ง
3. โล่ ราเซลชิลล์ : โล่ แห่งปฐพี ที่เหมาะกับจอมเวทย์สายดิน
และของรางวัลอื่นๆ อีกมากมาย ซึ่งผู้ที่ได้ที่ 1 จะได้เลือกก่อน ซึ่งท่านต้องตั้งทีม ขึ้นมา ทีมละ 4คน และเข้าสมัครคัดเลือกที่ โรงเรียนมหาเวทย์ กลอเรีย อาณาจักร รีไธน์ โดยท่านต้องเป็นตัวแทนของโรงเรียนของท่านเท่านั้น เพื่อเข้าการแข่งขันนี้
" โห แล้วใครจะไปเนี่ย ยัยริเอะ "
" ตอนนี้ ก็มีคนตั้งทีมแล้ว ทำไมไม่ลอง ไปถามเอมิว ดูล่ะ ดูเหมือนทีมเธอยังขาดอยู่ 1คนนะ ซึ่งทางโรงเรียนเราจะส่งเข้าแข่งขันจำนวน 1ทีม "
" ได้ๆ ผมจะรีบไปหาเอมิว เลย ขอบใจมากนะ ยัย ริเอะ "
" ไม่ต้องขอบใจฉันก็ได้ เจ้าเด็กแสบ " ผู้วิเศษ ริเอะ ยักไหล่ เป็นเชิงว่า ไม่ต้องมาขอบใจฉัน *-* ถ้าผมมีโอกาสจะต้องแกล้งยัยริเอะให้ร้องไห้ขี้มูกโป่งไปเลย ฮะ ฮะ ฮ่า ผมคิดในใจ เพราะกลัวยัย ริเอะได้ยิน แต่ยังไงก็ต้องขอบใจยัยริเอะละน่ะ ที่อุตส่าห์เอาข่าวมาบอก
ผมรีบเดินไปที่สวนเลี้ยงแพะทันที เพราะ เอมิว มีหน้าที่ให้อาหาร แพะ ในตอนเช้าวันนี้ และผมก็มาเจอเธออยู่ที่กลางทางพอดี
" เอมิว "
" ไง ทีโอ กำลังตามหาอยู่พอดีเลย "
" ฉันสนใจเข้าร่วมทีมกับเธอ / เธอสนใจเข้าร่วมทีมกับฉันไหม " ผมพูดพร้อมกับ เอมิว
" เอ๊ะ " เอมิว ตกใจที่ผมรู้เรื่องแล้ว เธอจึงลุกขึ้นมาอธิบายโครงสร้างทีมคร่าว
" ทีมของ เรา มี เซกิ โนริมาจิ แล้วก็ฉัน " เอมิว ชี้นิ้วไปที่ตัวเอง แล้วบอกชื่อสมาชิกทีม
" มีพวกเซกิ กับ โนริมาจิด้วยเหรอถ้าเป็นพวกนั้น ต้องชนะได้แน่ๆเลย "
"อืม ฉันก็คิดแบบนั้น เหมือนกัน " เอมิว ยิ้มน้อยๆ ผมได้กลิ่นเครื่องแป้งจางๆ จากตัวเธอ ตอนนี้ เอมิว ใส่เสื้อสีน้ำเงิน และใส่ชุดเสื้อกั๊ก สีขาว เปิดร่องหน้าอกไว้เล็กน้อย ดูน่ารักดี
" เราไปบอกพวกเซกิกันเหอะ ว่าเราได้ทีมครบแล้ว " เอมิว เดินนำหน้าผมไป อย่างร่าเริง เธอฮัมเพลงออกมา เป็นภาษาจีนมันเป็นเพลง [หนี่ ซื่อ หว่อ เตอ หวางจื่อ] (เธอคือเจ้าชายของชั้น)
จนเราเดินมาถึงอาคารเรียน ที่ในขณะนี้มีนักศึกษาเวทย์มายืนอย่างซบเซา เนื่องจากเป็นช่วงปิดเทอม
" เฮ้ เซกิ โนริมาจิ มาดูนี่ซี่ ฉันพาใครมาด้วย ให้ทาย " เอมิว กระโดดไปตบไหล่เซกิ ซึ่ง เซกิ หนุ่มเพลบอยด์ตัวยงของ โรงเรียนแห่งนี้ ถึงกับหน้าแดงอย่างขวยเขิน เมื่อเอมิว มาสัมผัสไหล่ของเขา
" เธอ ทำอะไรท่านเซกิ สามีในอนาคตของฉันน่ะ" สาวๆของเซกิพากันมาห้อมล้อม เซกิอย่างรวดเร็ว
" ท่านเซกิ เจ็บมากไหมค่ะ " แฟนคลับสาวของเซกิ ถามอย่างอ่อนโยน *-* ถ้ายัยริเอะ อ่อนโยนกับผมได้ซักครึ่งนี่ ผมจะมองเธอเป็นผู้หญิงสาวสวยที่ วิเศษมาก ไม่ใช่ผู้หญิง ที่ เอะอะ ก็ชอบใช้กำลัง
" ไม่เป็นไร พวกเธอ ไปกันก่อนเถอะ พวกชั้นมีเรื่องจะคุยกับ เอมิว " แล้วสาวๆพวกนั้นก็ผละออกจาก เซกิอย่างเสียดาย
" เป็น ทีโอ ใช่ไหมล่ะ เอมิว /ทีโอ แน่ๆเลย " โนริมาจิ และ เซกิพูดพร้อมกัน
" ถูกแล้วละ แล้วพวกเราจะต้องชนะ ทีมของโรงเรียนมหาเวทย์ กลอเรีย ที่เป็นแชมป์ของปีที่แล้วให้ได้ " เอมิว พูดอย่างมั่นใจ
" มีทีโออยู่ด้วยต้องชนะ แน่ๆ " เอมิว พูดอย่างมั่นใจอีกครั้ง
" ถ้าพูดถึงโรงเรียนมหาเวทย์ กลอเรีย ก็ต้องพูดถึง เฟยหลงหยาง อัจฉริยะที่ได้ชัยชนะของปีที่แล้ว ทีมของเขาได้ชัยชนะถึง 3ปี ซ้อน แม้จะอายุยังน้อยแต่ก็เก่งมาก"
" ทีมของ เฟยหลงหยาง มีดรุณีน้อย หน้าตาสดใส อายุประมาณ 18 อยู่ด้วย เธอชื่อว่า ชิงซงเหม่ย ฉายาบุปผาหยก ปีที่แล้วฉันไปดู เห็นเธอสู้เก่งมากเลย พลังคงจะประมาณจอมเวทย์ชั้นสูง" โนริมาจิกล่าว
" อีกคนคือ โคอาล่า เธอก็เป็นที่น่าจับตามองเช่นกัน ทั้งสวย และเก่ง คงพอๆ กับเอมิวของพวกเราเลย "
" คนสุดท้ายของทีม โรงเรียนมหาเวทย์ กลอเรีย คือ เซดิกัน เขาเป็นหนุ่มหล่อ ที่ปีนี้เพิ่งอายุครบ 18 ปี เป็นหนุ่มดาวมหาลัย เลยนะ " เซกิกล่าว
" ฮะ ฮะ ฮ่า ยังไม่ทันสู้ดูเลยนี่พวกนายกลัวแล้วเหรอ "
หลังจากนั้นพวกเราก็หยอกล้อกันอย่างร่าเริง ในขณะที่เอมิว ส่งรายชื่อไปให้กับ ผู้วิเศษ เบียทริช อาจารย์ผู้ดูแล เพื่อนำไปให้กับอาจารย์ใหญ่ ซายะ อนุมัติอีกที
****
หลังจากผมคุยกับพวกเซกิ โนริมาจิ และ เอมิว แล้ว ผมก็เดินกลับไปยังที่พักของผม โดยมี ยัยริเอะ ยืนถือกล่องพัสดุ ที่ส่งมาให้ผมเป็นใบที่สองอยู่
ยัย ริเอะ คงเซ็นรับของแล้ว แต่ที่มายืนรอผมอยู่นี่ทำให้ผมอึ้งไปเลย
" นี่ พัสดุของเธอน่ะ เจ้าเด็กแสบ " ผู้วิเศษ ริเอะ รีบวางกล่องพัสดุของผมลงบนพื้นให้ผมมาหยิบเอาไปเอง *-* น่าตีจริงๆ
ผมรีบแกะกล่องพัสดุ พบว่ามันเป็นลูกแก้วติดต่อสื่อสาร ซึ่งมีจดหมายแนบมาด้วย
เนื้อหาในจดหมายคือ ฉัน ไอกะนะ ทีโอ ฉันได้แนบสมุดวิธีใช้ ซึ่งเป็นคู่มือในการติดต่อสื่อสารกันระหว่างเราสองคนมาด้วย ฝึกใช้ให้ดีๆละ เราจะได้คุยกันสองต่อสอง ลงท้ายชื่อ รักนะจุ๊บจุ๊บ องค์หญิงไอกะ
ไอกะ เป็นห่วงผมขนาดนี้เลยเหรอ *-* หุ หุ ก็เป็นแฟนกันแล้วนี่นา
ผมกลับเข้ามาในห้องที่มี ยัยริเอะ ช่วยเก็บเสื้อผ้าให้ผมแล้ว
" ยัยริเอะ มาทำอะไรกับเสื้อผ้าของฉัน "
" ฉันรุ้ว่านายจะออกเดินทางไปแข่งไง เจ้าเด็กแสบ ฉันเลยช่วยเก็บเสื้อผ้าของนายให้ยังไงล่ะ " ผู้วิเศษ ริเอะ ยังคงตั้งหน้าตั้งตา เก็บเสื้อผ้าให้ผม
" เดี๋ยวผมจัดการเองได้ครับ " ผมกล่าวกับผู้วิเศษ ริเอะ ก่อนเธอจะหยิบกางเกงในของผมขึ้นมา
" โห ใหญ่จริง นายใส่ไซด์ใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ "
ผมรีบชิงกางเกงในของผมจากมือของผู้วิเศษ ริเอะ มาด้วยความเขินอาย แล้วรีบกล่าวว่า
" ผมจัดการเองได้น่า ไม่ใช่เด็กๆแล้ว "
" ถ้างั้นก็ตามใจแล้วกัน " ผู้วิเศษ ริเอะ ปล่อยถุงเสื้อผ้าของผมลง และเดินตรงเข้าไปในห้องอาบน้ำ เพื่อจะอาบน้ำ
" อย่าแอบดู ละทีโอ " ผู้วิเศษ ริเอะเตือน
ซ่า ซ่า ซ่า
แล้วยัย ริเอะ ก็เข้าไปอาบน้ำ อย่างสบายใจเฉิบ ถึงแม้เราจะคุ้นเคยกันดีแล้ว แต่ผมไม่คิดว่าเธอจะกล้าขนาดนี้
ใครจะมีสมาธิจัดกระเป๋า เสื้อผ้าในขณะที่มีผู้หญิงสาวสวย กำลังอาบน้ำอยู่ใกล้ๆกัน แบบนี้ต้องไปแอบดู
'เจ้าจะบ้าเหรอ ทำแบบนี้เดี๋ยวก็โดนจับได้หรอก' เทพธิดาฟาเรนเซียกล่าวเตือน
' ไม่ต้องห่วงน่าท่านเทพ '
ผมค่อยๆย่อง ค่อยๆย่องไป ที่หน้าประตู แล้วแอบมองลอดรูเล็กๆไป ผมเห็นร่องหน้าอกของยัย ริเอะ อยู่วับๆแวมๆ แต่ไม่ทันไรผมก็ถูกแปรงสีฟันจิ้มตา
" โอ๊ย " ผู้วิเศษ ริเอะ เหมือนรู้ทันว่าผมต้องมาแอบดูที่รูข้างประตูนี้ เธอจึงเตรียม แปรงสีฟัน ขนาดไซด์ ไม่ใหญ่มาก มาเพื่อแกล้งผม
โธ่เอ๊ย อีกแค่นิดเดียวจะเห็นแล้วแท้ๆ ไม่น่าโดนจับได้ไวขนาดนี้เลย
ผู้วิเศษ ริเอะ นุ่งผ้าขนหนูผืนเดียวแล้วเปิดประตูออกมา
" ฉันบอกแล้วไงว่าห้ามแอบดูน่ะ นี่ต้องโทษตัวเธอเองนะ ถ้าตาเป็นอะไร "
ผมหน้าแดงเรื่อ เมื่อเห็น สรีระ ร่างกายของผู้วิเศษ ริเอะ ยัย ริเอะ นี่ หุ่นสวยจริงๆเลย สมแล้วที่เป็นสาวสวย กำลังโต ผิดกับนิสัยที่ชอบใช้กำลัง
นะจังงัง ผมโดนเวทย์บทนี้เป็นครั้งที่สามแล้ว ทำให้ตัวแข็งค้างอย่างทำอะไรไม่ได้ และผู้วิเศษ ริเอะ ก็ เข้าไปอาบน้ำต่อ
ครึ่งชั่วโมงต่อมา........
ยัยริเอะ ใส่เสื้อผ้า เป็นชุดลำลอง สีแดง ออกมาจากห้องอาบน้ำ และเดินออกไปชอปปิ้ง โดยไม่หันเหลียวมองผมเลย แล้วเธอก็พูดขึ้นมาก่อนจะปิดประตูว่า
" ฉันจะออกไปชอปปิ้ง หน่อยน่ะ นายจะเอาอะไรไหม " เป็นการหันหลังพูด แม้แต่หน้าผมเธอก็ไม่มอง
" เอา โค้ก ซีโร่ 1.95ลิตร 1ขวดนะ ขอฝากด้วยยัยริเอะ " 
" อืม " แล้วผู้วิเศษ ริเอะ ก็ปิดประตูดังปั้ง โดยเธอลืมคลายเวทย์นะจังงังให้ผมอีกแล้ว ผมยืนแข็งค้างราวกับรูปปั้น
6 ชั่วโมงหลังจากนั้น........
ก็อกๆ ก็อกๆ มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ผมพยายามหันหัวเท่าที่ทำได้
กร็อบ โอ๊ยเจ็บ คอผมเกือบหัก เมื่อพยายามหันหน้าไปทางประตู
" นี่ฉัน เอมิว เองทีโอ อยู่ไหม "
" อยู่ๆ เปิดประตูเข้ามาเลย "
แอ๊ด
เอมิว เปิดประตูเข้ามาข้างใน เป็นเวลาที่เวทย์ นะจังงัง หมดฤทธิ์พอดี ผมร่างทรุดฮวบไปทับร่างของเอมิวอย่างไม่ตั้งใจ หน้าของพวกเรา อยู่ในระดับที่หายใจรดกัน มือผมไปจับอะไรที่มันนุ่มๆ อยู่เต็มสองมือ
" อ๊ายยยยย เพี๊ยะ " เอมิว ตบหน้าผมเข้าเต็มแรงที่ผมไปจับหน้าอกของเธอ เธอทำหน้าแดงอย่างเอียงอาย และเมื่อเธอรู้สึกตัว จากสภาพ รีแอคชั่น เธอก็กล่าวว่า
" ขอโทษ นะ ทีโอ ไม่เป็นไรใช่ไหม " เอมิว เอามือขวามาลูบหน้าผม ที่เป็นรอยมือตบเต็มห้านิ้ว
" ต้องถามว่า เจ็บมากไหมต่างหาก เจ็บนะมันเจ็บอยู่แล้ว " ผมพูดแบบหยอกเล่น
" เธอถูกเวทย์ นะจังงัง ของ เซนเซย์ ริเอะ อีกแล้วเหรอ นี่ไปทำอะไรมาอีกล่ะ " เอมิว ถามอย่าง สงสัย
" ก็แค่เรื่องนิดหน่อยนะ อย่าสนใจเลย"
" อืม"
แล้วพวกเราก็ช่วยกันจัดกระเป๋าเสื้อผ้า เพื่อเตรียมการออกเดินทาง
****************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป