พี่สาวลู่ซือ พี่สาวลู่เสียนเองต้องคอยจับยวี่ยวี่น้อย และพี่สาวเจินจูเป็ระยะๆ เพราะแม่นางน้อยทั้งสองที่คอยจะลุกละเมอหลับตา และใช้จมูกสูดดมเพื่อนำทาง เพื่อเดินตามกลิ่นนี่น่ะสิ…!!!
ถ้าไม่จับตัวไว้รับรองว่าแม่นางน้อยทั้งสอง คงจะเดินไปดมกลิ่นอาหาร จมูกติดหม้อใส่อาหารไปแล้ว..!!! และมันก็อันตรายมากด้วยกับกองไฟที่ก่อทำอาหารขึ้นหลายกองอยู่ในครัวด้านนอกที่ลานหมู่บ้านในขณะนี้
เพราะพวกแม่นางน้อยเองก็จำคำสอนของพวกท่านแม่ๆได้เสมอว่าให้ระวังเื่ฟืนไฟอย่าได้เล่น และเข้าใกล้กัน โดยเฉพาะน้องตัวเล็กๆห้ามอย่างเด็ดขาดเลย อะไรที่เด็กเล็กสามารถเล่นได้ และเล่นไม่ได้
“ใจเย็นๆกันนะเ้าคะ เดี๋ยวอาหารก็จะเสร็จแล้วล่ะ”พี่สาวลู่ซือ
“ได้ๆพี่สาวลู่ซือ…”แม่นางน้อยทั้งสองของบ้านซุนตอบรับเสียอย่างดี แต่ก็ทำไม่ได้หรอก…!!!
“ต้องบอกว่าจะพยายามมากกว่านะเ้าคะท่านพี่ว่าอย่างไรกัน…???”พี่สาวลู่เสียน แอบกระซิบนินทาเ้านายน้อยทั้งสองนาง แต่ตระกูลซุนรับดูแลพวกนางสามแม่ลูกดั่งเป็ญาติสนิท
“ทำอย่างใดได้เล่า ก็ทั้งสองคนดื้อแบบนี้อยู่แล้วนี่หน่า”พี่สาวลู่ซือ
“ก็จริงเ้าค่ะ”พี่สาวลู่เสียน
พี่สาวสองลู่ก็พยายามที่จะหาเื่เบี่ยงเบนความสนใจของอาหารตรงหน้าให้กับสองสาวน้อยบ้านซุน แต่ก็ดูจะไร้ผลจริงๆ เพราะเวลาแม่นางน้อยทั้งสองมุ่งมั่นกับเื่อาหารการกินทีไร เป็ไม่สนใจสิ่งรอบข้างเอาเสียเลยนี่น่ะสิ….!!!
“หรือว่าพวกเราจะคิดทำอาหารจานใหม่ขึ้นมากันด้วยดีกว่าไหม ฮูหยินใหญ่ น้องเจินจู..???”พี่สาวลู่ซือ
“ควั่บ….ควั่บ….”
“จริงด้วยสิเ้าคะ…!!!”แม่นางน้อยซุนทั้งสอง
“อาหารจานใหม่ใช่แล้ว ใช่เลย….”ยวี่ยวี่ ตาเป็ประกายขึ้นมาทันทีทันใด แล้วนึกถึงอาหารจากยุคเดิมที่นางเคยอยู่ก่อนที่จะมาอยู่ที่ยุคโบราณแห่งนี้
และเ้าตัวตัวน้อยยวี่ยวี่ก็พยายามนึกว่าตอนนี้เท่าที่นางเห็นว่าวัตถุดิบในครัว และผักที่พวกนางช่วยท่านป้าหวังลี่เก็บมานั้นมีอะไรบ้าง เนื้อสัตว์ก็มีเพียงแค่เนื้อหมีเท่านั้นในตอนนี้ที่ยังสดๆใหม่ๆ เพราะฉะนั้นจึงเลือกไม่ได้
“ไปกันเ้าค่ะพี่สาวสองลู่ พี่สาวเจินจู”ยวี่ยวี่
“ไปไหนเหรอน้องเล็ก/ฮูหยินใหญ่..???”พีสาวทั้งสามคน
“พาข้าไปดูวัตถุดิบหน่อยเ้าค่ะ จะเอาออกมาไม่กี่อย่างหรอกเ้าค่ะ ข้าจะทำอาหารจานอร่อยที่ไม่เคยมีผู้ใดกินมาก่อน และรับรองเลยนะเ้าคะอาหารจานนี้จะต้องเป็จานโปรดของพี่สาวอย่างแน่นอนเลยเ้าค่ะ”ยวี่ยวี่น้อย
“ได้สิ…!!!”พี่สาวเจินจู นี่รีบรับปากอย่างไวก่อนคนแรกเลย
“ก็ได้เ้าค่ะ”พี่สาวสองลู่
แม่นางน้อยทั้งสี่พากันไปตรงที่ตะกร้าผักก่อนเลย ยวี่ยวี่น้อยพยายามมองหาผักที่นาง้า แต่ว่ามันมีปัญหาก็ตรงที่นางนั้นยืนอยู่ได้แค่ขอบโต๊ะไม่ถึงดีเสียด้วยซ้ำไป…!!!
“ไอ้หยา…พี่สาวโต๊ะตัวนี้มันสูงเกินไปน่ะเ้าค่ะ”ยวี่ยวี่น้อยบ่น
“ฮึ่บ…ฮึ่บ…..”
เ้าตัวน้อยยวี่ยวี่พยายามเขย่งปลายเท้าจนสุดก็ยังได้แค่มองขอบโต๊ะบนเท่านั้นเอง…!!! พอะโก็ช่วยให้เห็นขอบตะกร้าผักอย่างมาก..!!!
“โอย….ไม่ไหวแล้ว..แฮ่ก…แฮ่ก…”ยวี่ยวี่
“พี่สาวสองลู่ช่วยดันข้าขึ้นไปบนโต๊ะหน่อยเ้าค่ะ”ยวี่ยวี่
“ให้พวกพี่สาวช่วยหยิบผักให้ไม่ดีกว่าเหรอเ้าคะ??? เอ่อจะขึ้นไปบนโต๊ะมันก็..!!”พี่สาวลู่ซือ
“ไม่เป็ไรหรอกพี่สาว ยวี่ยวี่เป็เด็กตัวน้อยตัวนิดเ้าค่ะถ้าไม่ช่วยเหลือตัวเอง ปล่อยให้ผู้อื่นคอยช่วยตลอดจะใช้ชีวิตลำพังได้อย่างไรเล่าเ้าคะ??”ยวี่ยวี่น้อย หาข้ออ้างสารพัดที่ไม่น่าจะเกี่ยวข้องกันเลย พวกพี่สาวฟังก็งุนงงไปแต่ก็ช่วยดันก้นน้อยๆยวี่ยวี่ให้ไต่ขึ้นโต๊ะที่มีตะกร้าผักวางไว้มากมายจนได้
“ในที่สุดก็ขึ้นมาได้แล้ว”ยวี่ยวี่
“พี่สาวลู่ซือขอตะกร้าให้ข้าใบหนึ่งด้วยเ้าค่ะ”ยวี่ยวี่
“ได้เ้าค่ะ ฮูหยินใหญ่”พี่สาวลู่ซือ
“พี่สาวสองลู่ เมื่อไหร่ถึงจะเรียกข้าว่าน้องเล็กหรือว่ายวี่ยวี่ก็ได้นะ”ยวี่ยวี่
“แต่ว่าเป็ชื่อที่เรียกได้ถูกต้องนี่เ้าคะฮูหยินใหญ่…???”พี่สาวลู่เสียน
“จะว่ามันถูกก็ถูกอยู่ล่ะพี่สาวสองลู่ แต่ว่าพวกเราอยู่ที่หมู่บ้านเลี่ยงหลินของพวกเราเอง ไม่ได้อยู่รวมกับคนที่หมู่บ้านเลี่ยงรุ่ยที่ส่วนมากพวกเขาจะเรียกขานนามของข้าแบบนั้น พวกท่านไม่จำเป็ต้องเคร่งครัดคำเรียกขานก็ได้นะเ้าคะ มันไม่เป็ไรหรอก”ยวี่ยวี่น้อย
เ้าตัวน้อยที่พยายามจะให้พี่สาวสองลู่เรียกขานนางเหมือนกับพี่สาวและพวกพี่ๆของนางเอง
แต่ดูเหมือนว่าท่านป้าหวังลี่เองคงจะสอนสั่งให้ลูกสาวทั้งสองของนางอย่าได้ลืมตัวตนที่แท้จริง ถึงแม้ว่าคนของตระกูลซุนจะปฎิบัติต่อพวกนามสามแม่ลูกเป็อย่างดี ไม่ได้นึกว่าเป็คนรับใช้ แต่เหมือนญาติสนิท พวกพี่สาวสองลู่จึงปฎิบัติตัวให้อยู่ในกรอบบ้างในบางครั้ง เพราะอย่างไรเสียพี่สาวสองลู่พวกนางก็ยังอายุไม่กี่หนาวเท่านั้นเอง
“เอ่อ…แต่ว่าพวกข้า…”พี่สาวสองลู่พูดติดๆขัดๆไปเลย
“งั้นก็ไม่เป็ไรเ้าค่ะ พี่สาวสองลู่จะเรียกข้าว่าอย่างไรก็ได้ตามสบายเลย”ยวี่ยวี่
“เ้าค่ะฮูหยินใหญ่…”พี่สาวสองลู่
“..........”ยวี่ยวี่น้อย
สุดท้ายแล้วก็เหมือนเดิม ยวี่ยวี่น้อยเลยเลิกที่จะพูดต่อหันมาเลือกผักที่้า
“เอาผักไปกินแกล้มด้วยสักเล็กน้อย พี่สาวสองลู่ พี่สาวเจินจูเ้าคะ ช่วยข้าหาหัวหอมแดงหน่อยเ้าค่ะ แล้วก็ต้นหอม ผักชี ด้วยเ้าค่ะ”ยวี่ยวี่
“ได้ๆ…”พี่สาวทั้งสาม
ยวี่ยวี่อยากจะทำอาหารจากยุคเดิมที่นางจากมาแต่ดูแล้ววัตถุดิบมันมีไม่ตรงที่้า จึงได้แต่เลือกใช้วัตถุดิบเท่าที่มี และปรับเปลี่ยนสูตรอาหารตามของที่มีไป
“เอ๊ะ….เ้าตัวน้อยทำไมขึ้นไปซนอะไรบนโต๊ะวางผักกันนั่นล่ะเ้าคะ…???”ท่านแม่ ที่คอยมองตามหาลูกสาวของนางอยู่บ่อยๆ จนเห็นล่าสุดนั่งยองๆอยู่บนโต๊ะที่มีตะกร้าใส่ผักเสียแล้ว!!!
“ข้าเองก็ไม่แน่ใจนักนะน้องสะใภ้ แต่ว่ายังดีขึ้นไปเพียงผู้เดียวน่ะไม่ใช่สองนางน่ะ”ท่านป้าสะใภ้ซุน
“แต่ก็นะเ้าคะท่านพี่สะใภ้ มียวี่ยวี่เพียงคนเดียว ก็เหมือนมีเด็กๆอื่น 4-5 คนรวมกันเลยนะเ้าคะ…!!”ท่านแม่
“ก็จริงนะ…!!!”ท่านป้าสะใภ้ซุน,หม่า
“เดี๋ยวเ้าลองเฝ้าดูสักพักก่อนละกันนะ ค่อยไปดูนะข้าว่ามีลู่ซือ ลู่เสียนคอยดูแลอยู่ใกล้ๆไม่น่าจะมีอะไรน่าเป็ห่วงนักหรอก พวกนางดูแลเ้าตัวเล็กได้”ท่านป้าสะใภ้หม่า
“เ้าค่ะท่านพี่สะใภ้”ท่านแม่
กลับไปทางด้านแม่นางน้อยทั้งสี่คน ที่พากันเลือกวัตถุดิบได้ครบตามที่ยวี่ยวี่น้อย้ากันแล้ว
พี่สาวลู่ซือ จึงอุ้มยวี่ยวี่น้อยลงมาด้านล่างและพากันตรงไปที่วัตถุดิบรายการต่อไปเลย
“น้องเล็กอยากจะได้อะไรเพิ่มเติมอีกงั้นเหรอ…????”พี่สาวเจินจู
“ข้าอยากจะเห็นเครื่องปรุงรสเวลาทำอาหารน่ะเ้าค่ะ ว่ามีอะไรบ้าง”ยวี่ยวี่
“อ้อ…ต้องไปทางไหนล่ะพี่สาวสองลู่???”พี่สาวเจินจู
“ทางด้านโน้นเลยเ้าค่ะ..”พี่สาวลู่เสียน
พี่สาวสองลู่่กันถือตะกร้าคนละใบ และพาตรงไปที่สำหรับวางเครื่องปรุงรสสำหรับทำอาหาร
“เนี่ยเ้าค่ะ เครื่องปรุงรส”พี่สาวลู่เสียน
“น้องเล็ก้ามากน้อยแค่ไหนกันเล่า…???”พี่สาวเจินจู
“อือ……ก่อนอื่นพวกเราจะทำกันเอง หรือว่าจะให้ท่านแม่ กับท่านป้าสะใภ้ทำให้ดีเล่าเ้าคะ???”ยวี่ยวี่
“จริงด้วยสินะ เอาอย่างไรกันดีเล่า…”พี่สาวเจินจู
“จะอย่างไรก็ได้เ้าค่ะ….”พี่สาวสองลู่ ที่มองหน้ากันและตอบพร้อมเพรียงกัน
“ถ้าข้าจะทำเองพวกพี่สาวว่าท่านแม่จะยอมหรือไม่กันเล่าเ้าคะ..???”ยวี่ยวี่น้อย
“ไม่แน่ใจเหมือนกันน้องเล็ก/ฮูหยินใหญ่…”พี่สาวทั้งสามคน ต่างก็ตอบไม่ได้เช่นกัน เพราะในบางครั้งท่านแม่ของยวี่ยวี่ก็อนุญาติในบางเื่ แต่บางเื่ก็คือไม่
“งั้นข้าว่าไปถามท่านแม่กันเลยดีกว่านะเ้าคะ จะได้ไม่ต้องหยิบของไป หยิบของมาคืนให้เสียเวลากันน่ะเ้าค่ะ”ยวี่ยวี่น้อย
“ได้ๆ…..”พี่สาวทั้งสาม
แม่นางน้อยทั้งสี่คนหันมองหาท่านแม่ของยวี่ยวี่กัน แต่จริงๆแล้วถ้าเจอท่านย่าซุน หรือท่านยายหม่าก็ได้เหมือนกัน เพียงแต่ว่าจะมองหาผู้ใดเจอก่อนกันเท่านั้นเอง
“ท่านแม่อยู่หนายยยยยนะ…???? พวกพี่สาวเจอกลุ่มท่านแม่หรือยังเ้าคะ..??”ยวี่ยวี่น้อย
“อึม……….”พี่สาวทั้งสามคนเองก็กำลังมองหาพวกท่านอยู่ เพราะบอกได้เลยว่าผู้คนเยอะแยะมากมายขนาดนี้ก็ต้องใช้เวลาหน่อยว่า กลุ่มของท่านแม่ ท่านป้าสะใภ้นั้นจะอยู่ในส่วนใดกัน
“อ๊ะ….นั่นไงท่านแม่ ท่านป้าสะใภ้อยู่ทางด้านนั้นล่ะพี่สาว!!”ยวี่ยวี่น้อย
“ทางไหนเหรอน้องเล็ก/ฮูหยินใหญ่…???”พี่สาวทั้งสาม
“งั้นเดินตามข้ามาทางนี้เลยเ้าค่ะ…”ยวี่ยวี่น้อย
เ้าตัวเล็กที่มีพี่สาวลู่ซือคอยจับมือน้อยๆไม่ให้หลุดมือไปเลย เพราะยิ่งเข้าไปในกลุ่มของแม่ครัวที่กำลังยุ่งวุ่นวายกับการเตรียมอาหารมื้อใหญ่จากเนื้อหมีอยู่คนก็จะหนาแน่น และพวกแม่ครัวต่างก็เดินกันไปมาอีกด้วย และที่สำคัญมันจะมีกองไฟที่ก่อทำอาหารอีกต่างหาก!!!
พี่สาวสองลู่จึงต้องจับมือน้องสาวทั้งสองอย่างแน่น เพื่อความปลอดภัยนั่นเอง แต่พอเดินมาถึงทางกลุ่มที่ท่านแม่ และท่านป้าสะใภ้ ท่านอาสะใภ้อยู่ก็โล่งขึ้นเยอะเลย
“ท่านแม่ ท่านป้าสะใภ้ ท่านอาสะใภ้เ้าคะ…”แม่นางน้อยตระกูลซุนทั้งสองร้องเรียกเสียงดังแข่งกับเสียงบรรดาแม่ครัวทั้งหลาย
ทางด้านท่านแม่เองเห็นอยู่แต่แรกแล้วว่า ยวี่ยวี่น้อยนั้นกำลังเดินตรงมาทางพวกท่าน
“ว่าอย่างไรจ๊ะ…???”ท่านแม่ ท่านป้าสะใภ้ซุน,หม่า ท่านอาสะใภ้ไป่ทั้งสอง
ทีท่านอาสะใภ้ไป่ทั้งสองคนยวี่ยวี่น้อยกลับเรียกว่าอาสะใภ้ตามพวกท่านพี่กัน เพราะอะไรน่ะเหรอ????ก็ท่านปู่ซุน ท่านตาหม่าน่ะสิ สอนเน้นๆย้ำๆให้เรียกขานตามลำดับเฉพาะท่านปู่ไป่ ให้เรียกน้องสามี ท่านลุงไป่ทั้งสองคนให้เรียกว่าหลานชายอย่างไรเล่า !!! สอนมาั้แ่จำความได้เลยนั่นแหละเพราะว่าพวกท่านทั้งสองนั้นอยากจะกลั่นแกล้งสหายสนิทอย่างท่านปู่ไป่นั่นเอง ทางด้านกลุ่มท่านพ่อ ท่านลุงของยวี่ยวี่เองก็ไม่แพ้กันคอยแกล้งลูกชายท่านปู่ไป่อีกทีหนึ่ง!!! พ่อลูกตระกูลไป่เลยมีจุดอ่อนตรงนี้นี่แหละที่ทำให้พ่อลูกตระกูลซุน ตระกูลหม่าคอยหยอกแหย่พวกท่านกัน!!!!
ส่วนทางด้านพวกผู้หญิงพวกท่านไม่ได้สอนเน้นย้ำอะไร เพียงแต่พูดบอกกล่าวให้รับรู้เท่านั้นเอง อย่างท่านย่าไป่นั้นถ้าเรียกขานตามลำดับก็คือน้องสะใภ้ แต่ยวี่ยวี่ยังคงเรียกท่านย่าไป่ ท่านอาสะใภ้ไป่ เช่นเดิม
และเหล่าบรรดาฮูหยินเองก็รับรู้กันในเื่นี้ จนเบื่อหน่ายไปแล้วไม่ได้พูดอะไรต่อไปอีก เพราะพวกผู้ชายมักจะโต้เถียงเื่เรียกขานตามลำดับกันเป็ประจำเลย เรียกได้ว่ารู้กันทั้งสามหมู่บ้านนั่นแหละ แต่ส่วนใหญ่แล้วทางหมู่บ้านเลี่ยงรุ่ยพวกเด็กๆทางหมู่บ้านนั้นจะเรียกยวี่ยวี่น้อยว่า “ฮูหยินใหญ่”ตามลำดับเรียกขานกัน
*****************
ยวี่ยวี่น้อยอยากจะกินอาหารจานอะไรกันนะจากยุคเดิมที่เคยอยู่ ลองเดากันดูเ้าค่ะ…????ว่าคืออาหารรายการอะไรที่มีหัวหอม ต้นหอม ผักชีน่ะ???
2K
