ทะลุมิติมาเป็นสะใภ้ตัวแม่ในยุค 80

บทที่ 52 จ่ายเงินแลกของ

สวี่หรานส่ายหน้าให้เหยียนฮ่าว เรื่องนี้เธอมีแผนอยู่แล้ว พรุ่งนี้จะต้องทำให้เหยียนฮ่าวได้บัตรประจำตัวผู้เข้าสอบกลับมาแน่

ตอนกลางคืนทั้งสองนอนอยู่บนเตียง สวี่หรานเห็นเหยียนฮ่าวนอนพลิกไปพลิกมาหลับไม่ลง จึงพูดว่า "นอนเถอะ"

เหยียนฮ่าวนอนไม่หลับจริงๆ เขาเกือบจะล้มเลิกความตั้งใจสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว แต่ด้วยกำลังใจจากสวี่หรานจึงได้กลับมามีความหวังอีกครั้ง แต่ตอนนี้กลับมีอุปสรรคมาเรื่อยๆ

เช้าวันรุ่งขึ้นสวี่หรานไปที่อำเภอ พอใกล้เที่ยงจึงเรียกเหยียนฮ่าวให้ไปหาโจวจินฮวาด้วยกัน

น้าจ้าวด่าโจวจินฮวาทั้งคืนจนเสียงแหบ แต่โจวจินฮวายังคงสนใจแต่เงินไม่สนใจคน

"เอาเงินมาแล้วเหรอ?" โจวจินฮวาเห็นทั้งคู่มา ก็ถามด้วยสีหน้าเยาะเย้ย

สวี่หรานพูดด้วยสีหน้าเย็นชา "น้าสะใภ้ บัตรประจำตัวสอบเป็นของเหยียนฮ่าว ตอนนี้น้ายังจะมาให้พวกเราเอาเงินมาไถ่ มันไม่ถูกต้อง"

"ฉันไม่สน ฉันจะเอาเงิน ถ้าไม่ให้ ฉันจะเผา จะฉีกทิ้ง ไม่ให้พวกแก อยากสอบเข้ามหาวิทยาลัย? ฝันไปเถอะ!" โจวจินฮวาด่า

สวี่หรานเห็นว่าพูดไปก็เท่านั้น จึงหยิบเงินออกมาจากผ้าเช็ดหน้า "นี่ หนึ่งร้อยหยวน นับดูสิ" เงินของเธอไม่พอ แต่เธอก็จงใจทำให้ดูเหมือนเยอะ มองแวบเดียว คงดูไม่ออกว่าเงินไม่ครบ

โจวจินฮวาจะเข้ามาหยิบเงิน สวี่หรานก็พูดว่า "บัตรประจำตัวสอบ!" เธอจับเงินไว้แน่น ไม่ยอมปล่อย

โจวจินฮวาคิดอยู่ครู่หนึ่ง เหยียนฮ่าวกับสวี่หรานคงจะร้อนใจเรื่องบัตรประจำตัวสอบมาก คงไม่กล้าเล่นตุกติกกับเธอแน่ จึงโยนบัตรประจำตัวผู้เข้าสอบให้

สวี่หรานรับบัตรมา แล้วส่งให้เหยียนฮ่าว เหยียนฮ่าวตรวจดู แล้วพยักหน้ายืนยันว่าเป็นบัตรประจำตัวผู้เข้าสอบจริงๆ

สวี่หรานลุกขึ้นยืน แล้วเดินออกไปนอกประตู "คุณตำรวจ ได้ยินที่คุยกันเมื่อกี้แล้วใช่ไหมคะ?"

ข้างนอกประตูบ้าน มีตำรวจนอกเครื่องแบบสองนายยืนอยู่ ตอนเช้าสวี่หรานไปที่อำเภอก็เพื่อไปแจ้งความ

จริงๆ แล้ว ตำรวจอยากจะบุกเข้าไป บังคับให้โจวจินฮวาคืนบัตรประจำตัวผู้เข้าสอบ แต่สวี่หรานรู้จักนิสัยของโจวจินฮวาดี ถ้าเธอคลั่งขึ้นมา อาจจะฉีกบัตรทิ้งจริงๆ จึงให้ตำรวจปลอมตัวมาซุ่มดู รอจนกว่าเธอจะได้บัตรคืนมา ค่อยลงมือ!

โจวจินฮวาเห็นแล้วก็พูดว่า "อย่ามาหลอกฉัน!" จะมาขู่ใครกัน? สถานีตำรวจก็ไม่ใช่ของสวี่หราน เป็นไปไม่ได้ที่สวี่หรานจะหาคนมาได้!

น้าจ้าวตกใจตำรวจสองคนนี้เคยมาที่หมู่บ้าน เขามองแวบเดียวก็จำได้

ตำรวจทั้งสองเดินเข้ามา แล้วแสดงบัตรประจำตัว คราวนี้โจวจินฮวาไม่อยากเชื่อก็ต้องเชื่อ

"ไปกับพวกเราหน่อย!" ตำรวจใส่กุญแจมือให้โจวจินฮวาทันทีโจวจิน    ฮวายึดบัตรประจำตัวสอบของคนอื่น แถมยังขู่กรรโชกทรัพย์ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ

สวี่หรานมองดูโจวจินฮวาถูกจับ เหยียนฮ่าวก็ถามขึ้นมาว่า "คุณแจ้งความเหรอ?"

สวี่หรานมองโจวจินฮวาด้วยสายตาเย้ยหยันพลางกล่าวว่า "ไร้สาระ ที่บ้านไม่มีเงิน แล้วจะทำยังไงล่ะ? คนใจร้ายอย่างเธอต้อวงโดนแบบนี้แหล่ะสมควรแล้ว!" โจวจินฮวาหาเรื่องใส่ตัวเอง จะมาโทษเธอได้ยังไง!

เหยียนฮ่าวรีบหันไปมองสวี่หราน แล้วถามว่า "คุณทำแบบนี้ แล้วน้าจ้าวล่ะ?"

สวี่หรานยิ้มแล้วพูดกับเหยียนฮ่าวว่า "ใจเย็นๆ ฉันถอนแจ้งความก็ได้" พูดจบก็หันไปบอกตำรวจว่า "คุณตำรวจคะ ตอนนี้ฉันได้ของคืนแล้ว ฉันขอถอนแจ้งความค่ะ"

ตำรวจถามย้ำว่า "ถอนแจ้งความจริงๆ เหรอ" อีกฝ่ายไม่ได้ฟ้องร้อง ตอนนี้ยังเป็นแค่คดีแพ่ง สามารถไกล่เกลี่ยกันได้

โจวจินฮวาร้อนใจ รีบพูดว่า "ฉันไม่ได้ทำผิดกฎหมายนะ!"

"ถ้าเขาถอนแจ้งความ เธอถึงจะไม่ผิด!" ตำรวจเตือนโจวจินฮวา แล้วหันไปบอกสวี่หรานว่า "งั้นไปกับเราที่โรงพัก ไปทำเรื่องถอนแจ้งความ"

เหยียนฮ่าวรีบตามไปด้วย แต่เรื่องที่โจวจินฮวาถูกตำรวจพาตัวไปก็แพร่สะพัดไปทั่วหมู่บ้าน น้าจ้าวเกือบล้มป่วย

"เหยียนฮ่าว น้าขอโทษแกด้วยนะ เรื่องนี้โจวจินฮวาสมควรโดนแล้ว แต่...แต่..."น้าจ้าวไม่กล้าพูดขอร้องให้สวี่หรานถอนแจ้งความ

"สวี่หรานเองก็ไม่มีทางเลือก เธอพูดแล้วว่าจะถอนแจ้งความน้าอย่าโทษเธอเลยนะครับ"

"น้าจะไปโทษเธอได้ยังไง ทั้งหมดเป็นเพราะโจวจินฮวาทำตัวเองแท้ๆ!" น้าจ้าวก็ได้แต่จนปัญญา