ครอบครัวหวงรีบถักตาข่ายและทำแพไม้ไผ่ให้เสร็จทันกำหนดทุกคนต่างมีหน้าที่ช่วยกันคนละไม้ละมือจื่อหานและชางอวี่ตัดไม้ทำแพโดยมีอานตี๋ค่อยหยิบจับของช่วยหว่านอิ่งและจิ้งหรงถักตาข่าย
และในตอนเย็นท่านลุงเหวินเซียวและท่านลุงเฉียงฮุยนำเกวียนลามาขนแพไม้ไผ่และรับตาข่ายกลับบ้าน หว่านอิ่งได้เงินจากการขายของทั้งหมดหกตำลึงเงินนางลงทุนไปแค่เส้นด้ายและเส้นเชือกไม่กี่อีกอีแปะ เมื่อบิดาจะนำปลาเข้าไปขายหว่านอิ่งก็ฝากบิดาซื้อเส้นด้ายทั้งเล็กและใหญ่แล้วก็เชือกเป็จำนวนมาก
หว่านอิ่งนำปลาที่ได้มาเข้าครัวส่วนมารดานางไปรดน้ำผักในสวนกับน้องชาย วันนี้นางจะทำเมนูปลาทั้งหมดเมนูแรกน้ำแกงปลามันฝรั่งหว่านอิ่งเตรียมเนื้อปลา มันฝรั่งที่บิดาซื้อมาจากตัวเมือง แครอท หอมหัวใหญ่ มะเขือเทศหั่น เกลือ ซอสถั่วและขึ้นฉ่าย หว่านอิ่งต้มให้เดือด ใส่มันฝรั่ง แครรอทรอจนสุกและใส่เนื้อปลา หอมหัวใหญ่ มะเขือเทศ เกลือซอสถั่วและขึ้นฉ่ายต้มทิ้งไว้และยกออก
ต่อไปปลากระพงทอดยาจีนหว่านอิ่งนำเนื้อปลาไปคลุกเกลือเล็กน้อยแล้วคลุกกับแป้งสาลี และนำลูกกระวานแห้ง โป้ยกั๊ก ข่าแห้ง ขิงแก่สด ก้านอบเชย พริกหอม พริกแห้งทอดจนน้ำมันกลายเป็น้ำมันหอม แล้วใส่ชิ้นปลาลงไปทอดให้เหลืองกรอบ และยังมีข้าวต้นปลา ปลานึ่ง ปลาทอดกระเทียมและปลาทอดราดซอสขิงอเมื่อกินข้าวปลาเสร็จก็แยกย้ายไปพักผ่อนวันนี้ครอบครัวนางเหนื่อยกันมามาก
วันรุ่งขึ้นหว่านอิ่งเดินไปดูสวนผักหลังบ้านผักนางกำลังแข่งกันเติบโตนางคงต้องให้บิดาหาปุ๋ยมาบำรุงให้มากกว่านี้หน่อยแล้ว
"ท่านพ่อเ้าคะ เราต้องหาปุ๋ยมูลสัตว์มาใส่แปลงนาและสวนผักหน่อยหรือไม่เ้าคะ"หว่านอิ่งนั่งกำจัดวัชพืชถามบิดา
"พ่อไปซื้อเอาไว้แล้วอิ่งเออร์วันนี้พ่อจะนำเกวียนลาไปขน"จื่อหานตอบบุตรสาว
"ท่านพ่อซื้อมาได้เยอะหรือไม่เ้าคะ"
"ไม่มากหรอกเพราะชาวบ้านก็ต้องใช้ในแปลงนาและสวนผักของตนเอง"่นี้ชาวบ้านแตกก็ต้องใช้มูลสัตว์ใส่พืชผักของตัวเองให้งอกงามเพื่อนำไปขาย
หว่านอิ่งนั่งคิดตามบิดา อือนางทำปุ๋ยไว้ใช้เองที่ก็ได้นี่ไม่จำเป็ซื้อหาในอนาคตเมื่อนางมีเงินซื้อที่ขยายพื้นที่เพาะปลูกนางต้องใช้เงินจำนวนมากเพื่อซื้อมูลสัตว์มาบำรุงพืชผัก
หว่านอิ่งเดินถือเศษหญ้าเศษใบไม้มาใส่ในถังจนเต็มรอบิดานำมูลสัตว์มานางก็แบ่งมาผสมคลุกเคล้าให้เข้ากันแล้วปิดฝาให้สนิท ในวันรุ่งขึ้นแค่มาพลิกกลับส่วนผสมวันละหนึ่งุงสองครั้งเป็ประจำทุกวันในเจ็ดวันก็สามารถนำไปใส่ผักได้
หลังจากช่วยกันใช้มูลสัตว์เสร็จหว่านอิ่งล้างไม้ล้างมือมานั่งถักตาข่ายทำเงินต่อนาง้าถักส่วนที่เหลือของท่านลุงทั้งสองให้เสร็จและยังมีของบ้านนางที่อยากได้เพิ่มอีกสองอันหว่านอิ่งถักไปจนถึงบ่ายแกๆ
"จื่อหานเ้าอยู่บ้านหรือไม่"ชาวบ้านะโเข้าไปถามเพราะบ้านเงียบเป็อย่างมาก
อานตี๋วิ่งไปน่าบ้านเพื่อดูว่าผู้ใดมา"ท่านพ่อไม่อยู่ขอรับท่านลุง ท่านพ่อเข้าเมืองไปขายปลาขอรับ" อานตี๋ตอบท่านลุงตรงน่า
"แล้วมารดากับพี่ชายเ้าเล่าอยู่หรือไม่"
"อยู่ขอรับเชิญท่านลุงเข้ามาก่อน"อานตี๋วิ่งนำเข้าบ้าน
"ท่านแม่ท่านลุงหวังมาหาขอรับ"อานตี๋ะโบอกมารดาที่ไปทำน้ำอ้อยมาดื่มแก่กะหาย
"ท่านลุงหวังมีอะไรหรือเ้าค่ะ"จิ้งหรงเดินออกจากครัวมาสอบถาม
"ข้าจะมาซื้อที่จับปลาของบ้านเ้า เหวินเซียวและเฉียงฮุยขนปลาเข้าไปขายในเมืองสี่ห้ารอบแล้วข้าสงสัยเลยไปสอบถามได้ความว่าทั้งสองซื้อมาจากพวกข้าสนใจอยากจะซื้อพวกเ้าขายหรือไม่"
ท่านลุงหวังตอบออกไปเมื่อตอนลงจากเก็บของป่าบนเขาภรรยาเขาก็มาพูดเื่เหวินเซียวและเฉียงฮุยนำปลาเข้าเมืองเป็จำนวนมากในวันเดียวชาวบ้านจึงไปสอบถามได้ความมาว่าซื้อที่จับปลามาจากครอบครัวหวงทำให้เขาต้องเดินวิ่งมาก่อนที่คนอื่นจะมาถึงระหว่างที่จิ้งหรงนั่งพูดคุยอยู่นั้นชาวบ้านก็เริ่มทยอยมาหาบ้านหวงจื่อหาน
"มีคนอยู่หรือไม่"
"จื่อหานอเ้าอยู่บ้านหรือไม่"
"เสี่ยวตี๋พ่อเ้าอยู่บ้านหรือไม่"
"เสี่ยวตี๋บิดาเ้าไปที่ใด"
ตอนชาวบ้านพากันเดินมาบ้านหวงเต็มไปหมด จื่อหานกลับมาจากไปขายปลาที่เมืองเห็นชาวบ้านเต็มไปหมดก็ใวิ่งเข้าบ้านหวังว่าครอบครัวเขาคงไม่มีใครเป็อะไรร้ายแรง ในขณะที่คนในบ้านกำลังวุ่นวายหว่านอิ่งนั่งหัวเราะคิกคักอยู่คนเดียว
"พวกท่านมาทำอะไรกันหรือขอรับมีใครเป็อะไรหรือ"จื่อหานหอบเหนื่อยมองเห็นคนในครอบครัวตนไม่ไปอะไรก็หันกับไปถามชาวบ้าน
"พวกข้ามาชื่อที่จับปลาของพวกเ้าเท่าไรพวกข้าก็จะซื้อ"คนในกลุ่มของชาวบ้ายะโขึ้น
"ใช่ๆๆเ้าบอกราคามาได้เลย"
จื่อหานรู้สึกทึ่งกับชาวบ้านที่มาซื้อที่จับปลาไยถึงมาคน้ามากนัก
"ท่านลุงเ้าค่ะที่บ้านของข้ายามนี้มีไม่มากพอพวกท่านสั่งจองกันไว้ก่อนได้หรือไม่เ้าค่ะ แล้วพวกข้าจะรีบทำส่งให้" หว่านอิ่งสวมบทบาทแม่ค้าจำเป็อีกครั้ง
"ได้ข้าเอาห้าอัน"
"ข้าเอาหกอัน"เสียงะโวุ่ยวายบอกจำนวนที่้า
"อะแฮ่มๆ ในรอบแรกจะได้คนละหนึ่งอันเพื่อให้พวกท่านลุงนำไปใช้ก่อนส่วนอันที่เหลือจะนำส่งที่หลังนะเ้าค่ะถ้ายังสนใจอยู่เชิญบอกชื่อและจำนวนสั่งจองได้เลยเ้าค่ะ" หว่านอิ่งะโบอกชาวบ้านจนเสียงหมดมารดานางจึงนำนางให้ดื่ม
ชางอวี่มีหน้าที่นำกระดาษมาจดรายชื่อคนที่จองและทุกคนก็จองทั้งแพไม้ไผ่และตาข่ายจับปลา
จื่อหานต้องเข้าเมืองอีกรอบเพื่อซื้อเชือกและด้ายจิ้งหรงเดินตามบุตรชายและบุตรสาวไปตัดไผ่ไม้จำนวนมากกลับบ้านครอบครัวนางงานล้นมือนัก
ชางอวี่และมารดาขนไม้ไผ่ออกจากป่ามาวางที่แคร่หน้าบ้านช่วยกันตัดและมัดให้แน่นวันต่อต้องทำแพไม้ไผ่ก่อนเพราะรุ่งขึ้นต้องมานั่งถักที่จับปลา ชางอวี่เดินเอาที่จับปลาไปให้ท่านลุงเหวินเซียวและท่านลุงเฉียงฮุยในส่วนที่เหลือ
หว่านอิ่งทิ้งตัวลงนอนด้วยความเหนื่อยล้าและหลับไปหว่านตื่นขึ้นอีกในเช้าวันถัดมานางเดินเข้าครัวเพื่อไปทำอาหารเช้าง่ายกิน
"หว่านอิ่งๆ เ้าอยู่หรือไม่"เหมยอิงและหยุนผิงวิ่งตรงมาหานางมีอะไรอีกล่ะแค่นี้ข้าก็เหนื่อยจะตายไปอีกรอบอยู่แล้วนะหว่านอิ่งมองสหายอย่างแห้งเหี่ยว
"คารวะท่านลุงท่านป้าและพี่ชางอวี่เ้าค่ะ"
"มีอะไรหรือ"นางถามหลังสหายคารวะบิดามารดาเสร็จ
"นี่เป็เงินที่ขายผ้าเช็ดฝักได้ในรอบแรกแบ่งสามส่วนได้คนละห้าร้อยตำลึงเงิน"เหมยอิงนำเงินออกมาให้สหายอย่างตื่นเต้นตอนนี้นางหาเงินเข้าบ้านได้มากกว่าพี่ชายนางอีก
"และทางร้านผ้าแพรยังรับซื้อผ้าปักของเราในจำนวนมากตามที่เราสามารถปักได้"เหมยอิงบอกกับสหาย
"เ้าไหวหรือไม่หยุนผิง"หว่านอิ่งไปถามสหาย
"ไหวสิตอนนี้ข้าไม่ได้ทำอันใดอยู่แล้วและท่านแม่ก็ยังว่างให้ท่านแม่ปักช่วยคงได้จำนวนมาก" ตอนนี้หยุนผิงไม่ได้ขี้นเขาไปเก็บผักเก็บสมุนไพรมากนักเพราะบิดาบุญธรรมนางไปหาปลานำไปขายในเมืองจึงไม่มีเวลาขึ้นเขา ทุกวันนี้ตื่นเช้าบิดาบุญธรรมนางจะออกนั่งดูที่จับปลาตลอดทั้งวันมารดาบุญธรรมต้องนำข้าวน้ำไปส่งที่แม่น้ำท้ายหมู่บ้าน
"เช่นนั่นก็ปักตามลวดลายที่ข้าให้ไปก่อนหน้านี้ปักในผ้าหลากหลายสีสันก็แล้วกัน"หว่านอิ่งบอกสหายตอนนี้นางไม่ว่างออกแบบลายผ้า
"ได้ข้าจะไปดูแลเื่ผ้าที่จะนำมากใช้"เหมยอิงพยักหน้าให้สหาย
"อือ ตอนนี้ใช้ลวดลายเดิมไปก่อนข้ายังไม่ว่างวาดลายใหม่ในตอนนี้"
"ได้"สหายทั้งสองพยักหน้าและจากไป
ครอบครัวหวงรีบทำที่จับปลาที่ชาวบ้านสั่งจองกันกว่าจะเสร็จก็ใช้เวลาสิบห้าวัน ได้เงินมาสองตำลึงทอง
หว่านอิ่งนั่งตีขาไปมาอยู่แคร่หน้าบ้านในที่สุดนางก็ได้พักผ่อนเสียทีหลังจากทำงานหนักมานาน
"พี่ใหญ่เราขึ้นเขากันเถิดเ้าค่ะ ข้าอยากไปดูกล้วยเสียหน่อยว่าสุกหรือไม่"หว่านอิ่งชวนพี่ชายนางไม่ได้ขี้นเขาจะเป็เดือนแล้วนางอยากกินผลไม้บาง
"ได้สิประเดี๋ยวพี่ไปบอกท่านแม่ก่อน"ชางอวี่เดินไปบอกมารดาและน้องชายออดอ้อนอยากไปด้วย มารดาเห็นว่าไม่ได้เข้าไปลึกจึงอนุญาตให้ตามไป
สามพี่น้องแบกกระบุงขึ้นเขาเก็บผักผลไม้และสมุนไพรตลอดทางและพวกเขายังได้กล้วยกลับบ้านมาอีกหลายหวีขณะที่หว่านอิ่งกำลังเดินกับบ้านนางเหลือบไปเห็นต้นงิ้วที่ผลแก่สีน้ำตาลเต็มต้นต้องเอากลับนางต้องเอากลับบ้านให้ได้ลาก่อนเตียงไม้แข็งๆ หมอนแข็งๆ ต่อไปนี้นางไม้ต้องตื่นมาด้วยอาการเ็ปอีกแล้ว
"พี่ใหญ่เ้าค่ะข้าอยากผลของเ้าต้นนั้นเราเอาไม้ไปตีให้มันตกลงมากันเถิดเ้าค่ะ" หว่านอิ่งเดินนำพี่ชายและน้องชายไปใต้ต้นงิ้ว
"พี่รองจะเอาไปทำอันใดขอรับท่านพ่อเคยบอกข้าว่ามันกินไม่ได้นะขอรับ"อานตี๋เดินตามพี่สาวเอ่ยถาม
"พี่จะเอาไปทำที่นอนนุ่มๆ ให้เ้าอย่างไรเล่า"หว่านอิ่งเดินหาไม้แล้วตอบน้องชาย
อานตี๋เดินไปจับผลสีน้ำตาลที่อยู่บนพื้นขึ้นมา "มันแข็งนี้แล้วมันจะนุ่มได้อย่างไรเล่าขอรับ"
หว่านอิ่งทุบผลงิ้วให้แตกแล้วนำไส้ข้างในให้น้องชายและพี่ชายดู "พี่ใหญและเสี่ยวตี๋ลองจับดูสิเ้าค่ะมันนุ่มมากเลย" เมื่อทุกคนลองจับดูกับพบว่ามันนุ่มอย่างที่นางบอกก็ช่วยตีผลงิ้วเก็บกับบ้าน
583
