“กอดปลอบหน่อยสิ”
จู่ๆ ซีก็พูดออกมา
“คะ?”
ไอยูตกใจเล็กน้อย
“ไม่ได้เหรอ”
ซีผละตัวออกจากที่ซบไหล่ไอยูอยู่
แล้วหันไปทำหน้าอ้อนๆ
“ค่ะ ๆ”
ไอยูยอมรับว่าไม่สามารถปฏิเสธ
สายตาออดอ้อนของซีได้
“.............”
ซีดึงไอยูเข้าไปกอดอย่างรวดเร็ว
จนเธอตั้งตัวไม่ทัน
“.............”
หลังจากนั้นเธอก็ลูบหลังปลอบอย่างอ่อนโยน
ในทางกลับกันซีกอดไอยู
แล้วซุกหน้าที่ไหล่ของเธอแล้วยิ้มออกมา
กลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวของไอยู
ทำให้เขาผ่อนคลาย
แต่อีกชั่วครู่ต่อมา
มันก็ทำให้เขาอยากจะกัดเธอขึ้นมา
และเมื่อรู้ตัวอีกที
เขาก็เกือบจะงับเข้าที่ต้นคอของไอยูซะแล้ว
เขาจึงรีบผละตัวออกจากไอยู
ก่อนที่เขาจะคิดอะไรไปมากกว่านี้
ให้ตายสิอันตรายชะมัด
เขาสบถในใจ
ก่อนจะเบนหน้าหนีไปทางอื่น
“รุ่นพี่?”
ไอยูรู้สึกมึนงงเล็กน้อย
เป็นเขาไม่ใช่เหรอที่อยากให้กอดปลอบ
แล้วท่าทางที่เหมือนรังเกียจแบบนั้นมันคืออะไร?
เธอคิด
“กลับไปก่อนเถอะ”
ซีพูด
“คะ?”
ไอยูมึนงงมากยิ่งขึ้น
“อ๋อค่ะ”
แต่เธอก็ตอบรับ
ก่อนจะลุกขึ้นแล้วกำลังจะเดินจากไป
“มันมืดแล้วน่ะ เดี๋ยวพี่ไปส่ง”
ซีดึงมือไอยูไว้
“ไม่เป็นไรค่ะ”
ไอยูตอบเรียบๆ
ก่อนจะดึงมือซีออกแล้วหันหลังเดินออกมาจากบ้าน
“.............”
เธอรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยโดยไม่ทราบสาเหตุ
“.............”
ซีรู้สึกได้ว่าไอยูโกรธอยู่
“พี่ขอโทษ”
ซีรีบกอดไอยูไว้จากด้านหลัง
เพื่อไม่ให้เธอเดินหนีเขาไปได้
แล้วเกยหน้าบนไหล่ของเธอ
“เรื่องอะไรคะ?”
ไอยูถาม
“เมื่อกี้....ที่ทำแบบนั้น”
ซีพูดตะกุกตะกัก
“.............”
ไอยูยืนนิ่ง
“ขอโทษที่...เกือบจะกัด..ไปแล้ว”
ซีพูดต่อ
“.............”
คำพูดนั้นทำให้ไอยูแข็งทื่อไปชั่วขณะ
กัด?อะไร?ตอนไหน?
ระหว่างที่กำลังรวบรวมความคิด
หัวใจของเธอก็เต้นแรงขึ้นมาทันที
“ปล่อยก่อนค่ะ”
ไอยูพูดแล้วพยายามแกะแขนที่กอดเธอไว้ออก
“พี่ขอโทษจริง ๆ”
ซีกอดไอยูแน่นขึ้น
แล้วก้มหน้าซุกที่แผ่นหลังของเธอ
“ยกโทษให้พี่นะ”
ซีพูดต่อ
“รุ่นพี่!! ปล่อยก่อนค่ะ”
ไอยูเริ่มทำตัวไม่ถูก
“ไม่เอา เดี๋ยวน้องเดินหนีอีก”
ซียังคงกอดไอยูไว้แน่น
“น้องไม่ได้โกรธเรื่องนั้น”
ไอยูโพล่งออกมา
“.............”
ทำให้ซีปล่อยเธอทันที
แล้วหมุนตัวเธอไปหาเขา
“ไม่ได้โกรธเรื่องนั้น..?”
ซีพึมพำ
“ก็แปลว่าทำได้ใช่ไหม?”
เขาพูดต่อเบาๆ
“.............”
มันทำให้ไอยูขมวดคิ้วแล้วมองชายตรงหน้า
นี่เขา!!
เธอหมดคำจะพูดจริงๆ
“งั้นเก็บไว้ค่อยทำ ตอน.....”
ซีพูดต่อแต่ก็ไม่พูดต่อ
จากนั้นก็ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์แทน
“.............”
ไอยูอ้าปากค้างอย่างพูดไม่ออก
ก่อนจะหันหลังแล้วเดินออกมาหน้าบ้าน
“แล้วโกรธพี่เรื่องอะไรเหรอ?”
ซีถามพลางเดินตามมาข้างๆ เธอ
“ก็แค่คิดว่า...รุ่นพี่รังเกียจ”
ไอยูตอบเรียบๆ โดยไม่คิดอะไรมาก
เพราะเธอรู้แล้ว
ว่าทำไมซีถึงมีปฏิกิริยาแบบนั้น
เขาไม่ได้รังเกียจเขาแค่...
แล้วเธอก็ส่ายหน้า
เพื่อไล่ความคิดในหัวของเธอออก
“รังเกียจเนี่ยนะ ฮ่า ฮา ฮ่า”
ซีหลุดหัวเราะออกมาดังลั่น
“รุ่นพี่เบาเสียงหน่อย”
ไอยูหันไปเตือนด้วยความอาย
“มันไม่มีทางที่จะเป็นแบบนั้น
ไปตลอดชั่วชีวิตนี้”
ซีพูดพร้อมกับลูบหัวไอยูเบาๆ
![ข้ามมิติมาเป็นสะใภ้บ้านนา รวยล้นฟ้ามั่งมีศรีสุข [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1719133279_94507033.webp)
1.05M
![ฮูหยินของท่านจอมยุทธ์ในตำนาน [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738727765_28765723.webp)
![ตื๊อรักแพทย์หญิง ฉบับท่านอ๋อง [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1778577158_75890405.webp)
![ข้ามมิติลิขิตรักนายตัวเบี้ย [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738727779_64401540.webp)
![เกิดใหม่ครั้งนี้ ขอเป็นเจ้าของที่ดินในยุค 90 [วางจำหน่ายถึงวันที่ 31-10-2569]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731471259_72874201.webp)
![ชีวิตมหัศจรรย์สองชาติภพ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738728032_29546670.webp)
![ย้อนเวลามาเป็นท่านอ๋องน้อย [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738727312_79083986.webp)
![ทะลุมิติไปเป็นแพทย์หญิงชนบทตัวน้อยๆ [วางจำหน่ายถึงวันที่ 31-10-2569]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1656386284_27306654.webp)
![[อ่านฟรีทุกวัน]ทะลุมิติไปเป็นแพทย์หญิงชาวสวนผู้มั่งคั่ง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1661497396_68020614.webp)