บทที่5 :แม่ทัพ
"เอาเถอะ พวกเ้าไปฝึกซะ"เฉินเจียงกล่าวเสียงเรียบออกมา
"ขอรับ"เสียงตอบรับพร้อมกันกล่าวขึ้น
เมื่อเดินออกมาจากทั้งสี่ ใบหน้าของเฉินเจียงที่ดูเฉยเมยกลับกลายเป็ใบหน้าโล่งอกเขาไม่ต้องทำตัวเขรงขรึมแบบกับลูกน้องตลอดเวลา
"ในโลกนี้ข้าอายุเพียง15กลับกลายเป็ผู้นำหมู่บ้านมี ยศเป็หัวหน้าทหารมันคือหน้าที่อ่ะนะ"เสียงของเขาดูเรียบๆเฉยๆพร้อมยิ้มอย่างจื่นๆ
"หลังจากนี้1วันข้าจะไปในป่าลึกกว่าเดิม ไม่แน่อาจจะเจอสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งก็ได้ แต่ก่อนอื่นต้องดูการบ่มเพาะของทั้งสี่คนนั้นด้วย หวังว่าทักษะบ่มเพาะพยัคฆ์สีชาตจะดีนะ"
ผ่านไป1วัน
........
ในยามเช้าแสงแดดส่องมาราวเพลิงแผดเผาอ่อนๆ
ในอากาศเกิดการสั่นไหวเล็กน้อยแต่แม้จะเล็กน้อยแต่สำหรับหลอมกายาขั้น4มันก็พอััได้ "หืมม ดูเหมือนทั้งสี่จะเปิดประตูแห่งการบ่มเพาะเข้าสู่ขั้นหลอมกายาเรียบร้อยแล้วสินะ"
สิ่งที่ทำเฉินเจียงคิดแบบนั้นเพราะระบบได้บอกว่าภารกิจสำเร็จแล้ว "ภารกิจหลักสำเร็จแล้วรับรางวัลเลยหรือไม่"
"ใช่"
เฉินเจียงตอบอย่างไม่ลังเล ทันใดก็มีข้อมูลไหลเข้ามาในหัวของเฉินเจียงแต่มันไม่ได้รุนแรงเพียงไหลเข้ามาช้าๆ
"ดวงตาตรวจสอบ"
เฉินเจียงหันไปทางเต็นของถั่วเฟิง
ชื่อ:ถั่วเฟิง ขั้นการบ่มเพาะ:หลอมกายาขั้น1 พลังรบ:18
อายุ:23/100
พลังกำลัง:1.1 ความเร็ว:1.2
ร่างกาย:1.2 ปราณ:1.2
ทักษะ:หมัดเหินสายลมขั้น1(มีขั้น1-3)
ทักษะบ่มเพาะ:พยัคฆ์สีชาต
ถึงแม้ว่าจะดูน้อยแต่ค่าสถานะนี้มันก็เกือบเหมือนหลอมกายาขั้น2เลย
"เห้ยยย!!! วิชานี้มันจะไม่ ดีเกินไปหน่อยหรอ แค่อยู่ขั้น1จะสามารถต่อกรขั้น2ได้เลยหรอเนี้ย"
"งั้นดูค่าสถานะของฉันบ้างดีกว่า 'ค่าสถานะ' "
โฮสต์:เฉินเจียง ระดับการบ่มเพาะ:หลอมกายาขั้น4(0/40EXP) พลังรบ:120
อายุ:16/100
พลังกำลัง:1.7 ความเร็ว:1.7
ร่างกาย:2.2 ปราณ:2
ทหารภายใต้การปกครอง:4/10
ทักษะ:ดาบเส้นดาย
ทักษะบ่มเพาะ:คัมภีร์ความโกลาหลของ์ขั้น1,คัมภีร์ร่างกายนักรบขั้น9
ฉายา:หัวหน้าหน่วยทหาร
หมู่บ้านภายใต้การปกครอง:หมู่บ้านัทมิฬ
"แข็งแกร่งชะมัดแค่ฉันอยู่หลอมกายาขั้น4แต่สามารถที่ยืนสู้กับขั้นสร้างปราณขั้น1ได้!!!"เฉินเจียงพูดออกมาอย่างเบาๆ
จากนั้นเขาก็ทิ้งเื่นี้ไปก่อนแล้วใช้ปราณเพื่อส่งเสียงดังๆ"แถวตรง"จากนั้นเต็นท์ทั้งสีก็เปิดออกอย่างรวดเร็วและมีคนวิ่งออกมายืนเป็เป็แถว
"พวกเราจะเข้าไปป่าที่ลึกกว่านี้! พวกเ้าก็เข้าสู่ขั้นหลอมกายากันแล้ว หากจะแข็งแกร่งต้องพึ่งพลังและประสบการณ์ไม่งั้นต่อให้เ้าแข็งแกร่งแต่ไม่มีประสบการณ์มันก็แค่นั้น!"เฉินเจียงะโสั่งออกมา
"ขอรับหัวหน้า"ทหารทั้งสี่ ไม่สิควรจะพูดว่าหัวหน้าหน่วยทหารไม่เป็ทางการ พูดมาพร้อมกันด้วยที่ตื่นเต้น
ถึงแม้พวกเขาจะกลายเป็ผู้ฝึกตนแล้วแต่พวกเขาก็คิดว่าหัวหน้าของพวกเขาแข็งแกร่งอยู่ดี เพราะเมื่อวานหัวหน้าของพวกเขาสามารถจัดการกับพยัคฆ์ขาวโลหิตขั้น4ได้อย่างไม่ยากเย็น
"ไปเก็บเต็นท์มาก่อนแล้วค่อยออกเดินทาง"เฉินเจียงพูดออกมา
เมื่อผ่านไปสักครู่ทั้งสี่กลับเข้าเต็นท์เตรียมของออกเดินทาง
ผ่านไปสักครู่.....เฉินเจียงเปิดคำพูดขึ้นมาคนแรก"ในเมื่อพวกเข้าทั้งสี่อยู่หลอมกายากันแล้วร่างกายเป็พื้นฐานหลักของวันนี้ ข้าจะฝึกให้พวกเ้าแข็งแกร่งดั่ง'แม่ทัพาผู้ยิ่งใหญ่' "
"พวกเ้าไปหยิบก้อนหินมาในกระเป๋าเป้อีก10จิน ทุก1เค่อ¹ถ้ายังไปไม่ถึงต้องไปหยิบก้อนหินเพิ่มเรือยๆทุก5จิน² เข้าใจจมั้ย!"
จิ๋วตี้พูดขึ้นมาคนแรกขณะคนอื่นกำลังฟัง"เข้าใจครับ!" เมื่อได้ยินแบบนั้นเฉินเจียงก็หันไปยิ้มบางๆให้จิ๋วตี้ถึงแม้จะดูอบอุ่นแต่ในสายตาของจิ๋วตี้แล้วมันมีบางอย่างเลวร้ายกำลังจะเกิดขึ้นทำให้เขาขนลุกสู่!!
"ดีมากนายทหารจิ๋วตี้ ข้าจะให้รางวัลเ้าไปหยิบก้อนหินเพิ่มอีก5จิน"เฉินเจียงพลางกล่าวขณะยิ้ม
จิ๋วตี้ยิ้มเหวออย่างขมขื่นแต่ก็ไม่กล้าขัดคำสั่ง เพราะผู้อ่อนแอไม่สามารถต่อต้านคนแข็งแกร่งได้
"เอาละไปได้!"
เมื่อทั้งชายฉกรรจ์ทั้งห้าที่ไม่กำย่ำเท่าไรออกเดินทางด้วยการวิ่งจ๊อกกิ้ง เพราะเฉินเจียง้าให้ทั้งสี่วิ่งฝึกร่างกายให้หนักสักหน่อย
ในตอนแรกที่วิ่งไม่มีใครมีอาการอะไรแต่ผ่านไป1เค่อ มันถึงเวลาที่จะเอาก้อนหินเพิ่มแล้ว ทั้งสี่หันมองหน้ากันด้วยรอยยิ้มขมขื่นแต่อย่างน้อยก็มีอาการหนักกว่าพวกเขานั่นก็คือจิ๋วตี้
ตอนนี้น้ำหนักของคนทั้งสี่มีดั่งนี้ ถั่วเฟิง15จิน,จั่วเฟิน15จิน,จั่วหลิน15จิน,จิ๋วตี้20จิน
"อย่าพึ่งเหนือยกันละ ยังต้องวิ่งอีก25ลี้³นะ "เฉินเจียงกล่าวพร้อมยิ้มและเช็ดเหงื่อตอนวิ่งเล็กน้อย
"รับทราบ!!"
_________________________________
1. 1เค่อ เท่ากับ15นาที
2. 1จิน เท่ากับ500กรัม
3. 1ลี้ เท่ากับ500เมตร