“ซัมมอน! “ หุ่นกระป๋อง ระดับ 1 ดาวถูกเรียกออกมา 1 ใบ
“เมจิก!” การ์ดเวทมนต์ แยกชิ้นส่วนระดับ 3 ดาวถูกใช้งาน

“ซัมมอน!”
แมชชีนเจเนอร์เรเตอร์ การ์ดซัมมอนเอฟเฟกซ์ ระดับ 3 ดาวถูกเรียกออกมา การ์ดใบนี้มีพลังพิเศษคือทำให้มอนสเตอร์เผ่าโลหะทุกตัวรวมทั้งตัวเองด้วยพลังโจมตีเพิ่ม2 เท่าเป็เวลา 1 นาที หากมอนสเตอร์ใดโจมตีขณะพลังเพิ่มสูงขึ้นจะสลายไป
และด้วยผลของการ์ดแมชชีนเจเนอร์เรเตอร์ทำให้หุ่นกระป๋องทั้ง 3 ตัวและแมชชีนเจเนอร์เรเตอร์เองพลังเพิ่มขึ้นสองเท่า
“ซัมมอน!”
สไนเปอร์แห่งความแค้น มอนสเตอร์เอฟเฟกซ์ระดับ 2ดาวถูกเรียกออกมา พลังโจมตีเป็ 0พลังพิเศษคือเมื่อมีเผ่าโลหะถูกทำลายพลังโจมตีจะเพิ่มขึ้น 200 ต่อ 1 ตัว

“เมจิก!” การ์ดเชนรีแอคชั่นถูกใช้งาน
“เมจิก!” การ์ดเวทมนต์ ชาโดว์แอสซัลท์ถูกใช้งาน การ์ดเวทมนต์ระดับ 3 ดาวทำให้มอนสเตอร์ฝ่ายตรงข้ามไม่สามารถมองเห็นมอนสเตอร์ของผู้เล่นได้5 วินาที


และเมื่อการ์ดใบสุดท้ายทำงาน...ทุกอย่างก็จบลงในการโจมตีครั้งเดียวของมอนสเตอร์ที่นิกกี้เรียกออกมา
หุ่นกระป๋องที่แยกออกมาเป็3 ตัวและแมชชีนเจอเนอเรเตอร์พุ่งเข้าโจมตีแทนพร้อมกัน พลังของทั้ง 4ตัวไม่มากมายนัก
“171!”
“170!”
“172!”
“440!”
มอสเตอร์ทั้ง 4โจมตีแทนตามลำดับโดยที่หมาป่าทมิฬและวิหคประกายแสงไม่สามารถเข้าบล็อกได้เนื่องจากผลของการ์ดชาโดว์แอสซัลท์
หลังจากนั้นผลของการ์ด เชนรีแอคชั่น ก็เริ่มทำงานเ้ามอนสเตอร์ที่เข้าโจมตีแทนทั้ง 4 ตัวเกิดะเิขึ้นความเสียหายเกิดกับแทนที่อยู่ในรัศมี 1 เมตรทันที
“310!”
“310!”
“310!”
“440!”
และเมื่อทั้ง 4ตัวเกิดะเิ สไนเปอร์แห่งความแค้น ที่ยืนอยู่ข้างตัวของนิกกี้ก็เปล่งแสงสว่างวาบ
“200...400...600...800!”พลังของมันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆจากเผ่าโลหะที่ะเิ และเมื่อพลังเพิ่มขึ้นถึงขีดสุด ะุจากปลายกระบอกปืนก็โจมตีออกไป
“800!”
ค่าความเสียหายเกิดขึ้นกับตัวแทนพร้อมกับเสียงจากระบบที่ดังขึ้น
ผู้เล่นแทนไทยแพ้ในการฝึกซ้อมประลอง...
“เฮ้ยยยยยยยย!” แทนร้องเสียงหลง
“นี่แหละคอมโบ...”เสียงของนิกกี้ที่ทำท่าปัดฝุ่นบนไหล่ตัวเองอยู่พูดออกมาน้ำเสียงสบาย
แทนยืนนิ่งไม่ขยับเขยื้อนเขาคิดว่าอย่างน้อย ถ้าทำความเสียหายได้บ้างแพ้ก็ยังไม่เสียใจแต่ที่เขาพบอยู่ตอนนี้คือความพ่ายแพ้ที่เรียกได้ว่าหมดรูปไม่สามารถสร้างความเสียหายได้แม้แต่ 1 ดาเมจ
“เอาน่า...แค่ซ้อมกันเอง”เสียงบลานซ์พูดปลอบใจ แต่แทนยังนิ่งไม่ไหวติง
นิกกี้กระตุกยิ้มก่อนจะเดินผ่านแทนขึ้นไปชั้นบน“ไม่เป็ไรหรอกของมันต้องมีแพ้มีชนะ แต่ไม่คิดว่านายจะทำอะไรไม่ได้เลยแบบนี้นะ เอาน่าๆไม่ต้องเสียใจที่แพ้ผู้หญิงหรอกนะ” คำพูดที่ใครฟังก็รู้ว่ากระแนะกระแหนอยู่ดังชัดสองหูของแทนและหลังจากนั้นนิกกี้ก็เดินขึ้นไปนั่งจิบน้ำหวานอยู่ที่ชั้นบน
บลานซ์เดินตามขึ้นมาเพราะแทนโบกมือให้เขาขึ้นไปก่อนบลานซ์เดินมานั่งตรงข้ามนิกกี้พร้อมมองเธอด้วยสายตาชื่นชม ”เธอนี่เก่งสุดยอดไปเลยนะถ้าเพ่งขนาดนี้เธอน่าจะชนะได้เกือบทุกคนแล้วล่ะ”
นิกกี้ยกมือปรามบลานซ์พร้อมกับดื่มน้ำหวานจนหมดแก้วหลังจากเธอวางแก้วแล้วก็พูดขึ้น “ถ้าการ์ดมันเป็แบบนั้นตลอดน่ะนะ” เธอว่า “แต่ท่าจะยาก...”
“หมายความว่ายังไงนิกกี้”บลานซ์ขมวดคิ้วสงสัย นิกกี้เลยส่งเด็คที่เธอใช้เมื่อครู่ให้เขาดู
“การ์ดฝึกซ้อมจะใส่การ์ดกี่ใบก็ได้นายรู้ใช่มะ”นิกกี้ว่า
บลานซ์มองดูเด็คของนิกกี้และเมื่อเห็นเขาก็ต้องใ “มันมีแค่หกใบนี่! ไม่ใช่หกสิบ!?” ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนพูดด้วยเสียงประหลาดใจ
“แหงสิ...คอมโบเมื่อกี้ฉันจัดเอาไว้น่ะโอกาสออกถ้าใช้งานจริงนี่น้อยเสียยิ่งกว่าน้อยแล้วนายลองคิดดูถ้าเอาการ์ดกระจอกแบบนั้นออกมาใช้ทีละใบสองใบ ตายแหงๆ” นิกกี้พูดพร้อมกับอมยิ้ม “แต่เห็นเ้านั่นมั่นใจตัวเองนักก็เลยสั่งสอนเสียหน่อย”
“แล้วถ้าพลังของแทนไม่หมดล่ะ”บลานซ์ถามพร้อมคืนการ์ดให้นิกกี้
“ฉันก็ตายน่ะสิ...แต่เป็ไปไม่ได้หรอกฉันเช็คพลังเ้านั่นแล้ว ตายแน่นอน” เธอพูดก่อนจะยกน้ำหวานเทใส่แก้วแล้วดื่มอีกแก้วหนึ่ง
ห้านาทีหลังจากนั้นแทนก็เดินขึ้นมาจากห้องซ้อมชั้นใต้ดินสีหน้าเขาเคร่งเครียด นิกกี้รีบกระซิบบอกบลานซ์ด้วยเสียงเบา “อย่าบอกเขานะ”เธอว่า
บลานซ์ย่นคอสงสัย “เพื่อตัวเขาเองเชื่อฉัน” หญิงสาวพูดต่อ
แทนลงนั่งตรงเก้าอี้ที่เหลือสองตัวเขาเลือกตัวที่อยู่ติดกับนิกกี้ทางซ้ายมือแทนประสานมือไว้บนโต๊ะก่อนจะหันไปทางนิกกี้
“สอนฉันหน่อยได้ไหม”เสียงแทนมุ่งมั่นบลานซ์ที่เห็นเพื่อนเป็แบบนั้นก็นึกชอบใจจึงเก็บเื่คอมโบจัดตั้งนั้นไว้
“ทำไมฉันต้องช่วยนาย”นิกกี้ถามเสียงเรียบ
“เธอจะได้ชนะการแข่งวันมะรืนไง”แทนว่า
หญิงสาวตวัดสายตามองหน้าแทนทันที“ขอเหตุผลจริงๆอย่ามาลูกเล่น” เสียงนิกกี้เข้มขึ้นกว่าเดิม
แทนนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบออกมา“ฉันจะไปที่เมืองปิเอต้ามีคนที่ฉัน้าพบ พวกนั้นเล่นเกมนี้มาั้แ่เปิด ฉันอยากไปถึงเมืองนั้นแล้วไม่แพ้น่าอายแบบวันนี้”แทนตอบพร้อมกับจ้องตานิกกี้
นิกกี้หน้านิ่งก่อนจะยิ้มออกมาในที่สุด “แหมๆ!” เธอทำเสียงสูงก่อนจะยืนขึ้นแล้วตบไปที่ไหล่ของแทน“หญิงล่ะสิ มีมุมน่ารักเหมือนกันนี่นาย” เธอแซว
แทนมองหน้านิกกี้ด้วยสายตามุ่งมั่น“ชายน่ะ”เขาพูดเสียงสั่น มันทำให้นิกกี้หน้าตาเลิกลัก เธอมองหน้าแทนสลับกับบลานซ์
“อย่าบอกนะว่าพวกนายสองคนเป็...”นิกกี้พูดพร้อมใช้นิ้วชี้สองข้างขยับชนกัน
แทนตีหน้าเครียดก่อนจะหัวเราะพรืดออกมา“บ้า! ฉันล้อเล่น! เธอนี่ก็บ๊อง เชื่อไปได้” เขาพูดก่อนจะหัวเราะร่วนอาการซึมเศร้าตอนแพ้หมดรูปมองไม่เห็นอยู่เลยในขณะนี้
นิกกี้ส่ายหัวพร้อมกับนั่งลงที่โต๊ะอีกครั้ง“นายนี่มันจริงๆสิ” เธอว่า