มรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!!

ซูเฉินตามหยานเออร์กลับถ้ำ ตอนนี้ซูเฉินกำลังถือหนูสายหมอกตัวหนึ่งที่ตายไปแล้วอยู่ในมือของเขา แม้ว่าหนูสายหมอกตัวนี้จะตายไปแล้วแต่มันยังปลดปล่อยลมปราณระดับหลอมรวมว่าอ่อนๆ แสดงถึงเมื่อตอนที่มันยังมีชีวิต หนูสายหมอกตัวนี้มีระดับลมปราณถึงระดับหลอมรวม "ถึงเวลาลอง*ดูดกลืนพลัง*แล้วสิน่ะ"ซูเฉินที่นำหนูสายหมอกตัวนี้ออกมาจากมิติดูดกลืนสังหารเพื่อเขาจะได้ทดลองดูดกลืนพลัง ดูดกลืนพลังสามารถดูดกลืนพลังลมปราณได้ เช่นนั้นเขาจึงอยากทดลองกับหนูสายหมอกตัวนี้ ซูเฉินค่อยๆวางมันลงกับพื้น จากนั้นค่อยยื่นมือขวาของเขาไปทางศพของหนูสายหมอก วือออหลุมดำขนาดลูกบาสเก็ตบอลปรากฏขึ้น แต่มันแตกต่างจากหลุมดำของดูดกลืนสังหาร หลุมดำนี้มีแสงระยิบระยับราวกับหมู่ดาว และสีของหลุมดำยังไม่ดำสนิทแต่เป็นสีดำปะปนกับสีม่วง ทำให้มันดูราวกับท้องฟ้ายามค่ำคืนที่สว่างไสวไปด้วยหมู่ดาว หลุมดำนี้ปลดปล่อยแสงสีขาวนวลออกมา แสงสีขาวนวลนี้เริ่มอาบไปทั่วร่างของหนูสายหมอก จากนั้นร่างของมันเริ่มเน่าเปื่อยกลายผุยผงและค่อยถูกดูดกลืนเข้าไปยังหลุมดำ ซูเฉินรู้สึกว่าตันเทียนของเขากำลังขยายตัวด้วยลมปราณที่ถาโถมเข้ามา ตันเทียนของเขาขยายตัวทนถึงจุดหนึ่งแล้วหยุดลง เขารู้สึกว่าราวกับมีบ้างสิ่งบิดกั้นไม่ให้ตันเทียนของเขาขยายตัวมากขึ้น แต่ลมปราณที่เข้าถาโถมยังตันเทียนของซูเฉินอย่างบ้าคลั่ง ลมปราณที่เข้ามาเพิ่มเรื่อยๆนั้นค่อยผลักสิ่งที่ปิดกั้นตันเทียนของเขาออก จากนั้นปัง! เสียงดังสนั่นมาจากภายในตันเทียนของซูเฉิน เสียงนี้คือการแตกออกของประตูที่ปิดกั้น และแสดงถึงการเลื่อนระดับลมปราณ ซูเฉินเลื่อนระดับจากรวบรวมลมปราณขั้น1เป็นขั้น2 จากนั้นตันเทียนของซูเฉินเริ่มขยายตัวอีกครั้ง ลมปราณที่เข้ามานั้นราวกับไม่มีที่สุด มันชนเข้ากับประตูกั้นอีกครั้ง และประตูกั้นนั้นพังทะลายลงอย่างง่ายได้ ปัง เสียงดังสนั่นเกิดขึ้นอีกครั้ง แสดงถึงการเลื่อนระดับของซูเฉิน เขาเปลี่ยนจากรวบรวมลมปราณขั้น2เป็นขั้นที่3อย่างรวดเร็ว ลมปราณถาโถมตันเทียนของซูเฉินอย่างไม่หยุดหยั้ง ระดับของเขาค่อยๆเพิ่มขึ้นเรื่อยๆรวมลมปราณขั้น4รวมลมปราณขั้น5รวมลมปราณขั้น6...รวมลมปราณขั้น10! ซูเฉินเลื่อนระดับอย่างรวดเร็ว จากรวมลมปราณขั้น1กลายเป็นรวมลมปราณขั้น10ในชั่วพริบ เหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นเพียงใน1นาทีเดียวเท่านั้น แต่ลมปราณที่เข้าสู่ร่างกายของซูเฉินนั้นยังไม่หมด มันยังสามารถทำให้ซูเฉินเลื่อนเป็นกำเนิดลมปราณได้ และไม่ใช่กำเนิดลมปราณขั้น1 และสามารถเป็นได้ถึงกำเนิดลมปราณขั้น3-4เลยที่เดียว แต่การกระทำของซูเฉินผิดแปลก เขาไม่ได้นำลมปราณนั้นเข้าตันเทียนของเขาอีกต่อไป และปล่อยให้ลมปราณที่ไม่มีที่ไปนั้นไหลผ่านออกจากร่างเขาไป ผู้ใดที่เข้ามาเห็นการกระทำของซูเฉินก็ต้องคิดว่า เขาย้าเสียสติไปแน่ๆ คนดีๆที่ไหนจะปล่อยลมปราณแสนมีค่าทิ้งขว้างแบบนี้ โปรดทราบที่ซูเฉินดูดซํบลมปราณเข้าตันเทียนไปนั้น เขาดูดซับไปแค่30ส่วนเท่านั้น ยังมีลมปราณอีกทั้ง70ส่วนที่เขายังไม่ได้ดูดซับและปล่อยพวกมันทิ้งไป แต่ดูซูเฉินไม่ตื่นตระหนกหรือแสดงสีหน้าผิดหวังแต่อย่างใด ราวกับว่าลมปราณส่วนนั้นไม่มีค่าในสายตาของเขา "เอาล่ะ ข้ามาถึงรวมลมปราณขั้น10แล้ว แต่ข้ายังไม่รีบเลื่อนระดับเป็นกำเนิดลมปราณ เพราะข้าต้องการไปยังรวมลมปราณขั้น11และรวมลมปราณขั้น12 ไม่! ข้าต้องไปถึงรวมลมปราณขั้น13ในตำนาน!!"รวมลมปราณขั้น11และรวมลมปราณขั้น12นั้นเป็นความลับที่มีแต่ดินแดนเทพเบื้องบนเท่านั้นมีรับรู้การมีอยู่ของพวกมัน ระดับรวมลมปราณ อาจดูไม่สำคัญเมื่อเทียบกับระดับลมปราณของผู้ฝึกตนดินเเดนเบื้องบน แต่ยังไงๆ รวมลมปราณก็เป็นระดับแรกของผู้ฝึกตนทุกคน ไม่มีผู้ใดที่ก้าวข้ามไปกำเนิดลมปราณหรือหลอมรวมลมปราณเมื่อเริ่มต้น เพราะฉะนั้นระดับรวมลมปราณคือพื้นฐานของพื้นฐานของผู้ฝึกตนทุกคน การทำให้พื้นฐานมั่นคงนั้นเป็นสิ่งสำคัยสำหรับผู้ฝึกตนระดับสูง เพราะถ้าฐานไม่ดีปลายจะไม่มั่นคง ดังนั้นผู็ฝึกตนก็พยายามทำให้พื้นฐานของตนเองมั่นคงที่สุด และเมื่อรวมลมปราณขั้น11และ12ถูกค้นพบ ผู้คนต่างพากัันหาวิธีทางเพื่อฝึกฝนไปถึงระดับพวกมัน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่25

นิยายแนะนำ

มรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่25

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้