เช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้นในห้องฝึกที่แสงแดดสาดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาอย่างอ่อนโยน ศรัณย์ยังคงฝึกฝนตามที่ภาคินสอนทุกวัน เขารู้สึกถึงความเหนื่อยล้าที่เข้ามาเรื่อยๆ แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็เริ่มรับรู้ถึงความแข็งแกร่งที่ค่อย ๆ เติบโตขึ้นในตัวเขา
อย่างไรก็ตาม ยังมีสิ่งหนึ่งที่เขายังคงไม่เข้าใจ นั่นคือสิ่งที่เขากำลังจะกลายเป็ในอนาคต... และเขายังคงไม่รู้ว่า การฝึกฝนทั้งหมดนี้จะนำเขาไปสู่จุดไหน
วันนี้เขาได้เรียนรู้วิธีควบคุมพลังที่เขามี ซึ่งมันไม่ใช่แค่เื่ของการฝึกฝนทางร่างกาย แต่ยังเกี่ยวข้องกับการควบคุมจิตใจ การมองเข้าไปในความคิดและอารมณ์ของตัวเอง
ภาคินที่ยืนอยู่ข้างๆ เขากำลังสังเกตทุกการเคลื่อนไหวของศรัณย์อย่างใกล้ชิด ก่อนที่เขาจะพูดขึ้น
“นายทำได้ดีขึ้นมาก แต่ยังมีบางอย่างที่นายต้องเข้าใจให้ลึกซึ้งยิ่งกว่านี้”
ศรัณย์หยุดฝึกและหันไปมองภาคิน “อะไรที่ผมยังไม่เข้าใจ?”
ภาคินมองเขาด้วยสายตาที่จริงจัง “การควบคุมจิตใจของนายไม่เพียงพอ ถ้านายยังไม่เข้าใจความจริงที่เรากำลังจะเผชิญ มันจะทำให้ทุกอย่างที่นายทำไปกลายเป็เื่ไร้ค่า”
ศรัณย์ขมวดคิ้ว ความรู้สึกของการสูญเสียสิ่งที่เขาคิดว่าเป็ความจริงมันยังคงกดดันเขาอยู่
“ผม... ผมยังไม่เข้าใจเลยว่าเรากำลังจะไปที่ไหนหรือจะต้องทำอะไรต่อไป” เขาพูดอย่างตรงไปตรงมา
ภาคินยิ้มบาง ๆ ก่อนที่จะตอบ “สิ่งที่เรากำลังจะทำคือการตัดสินใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของนาย มันไม่ใช่แค่เื่ของตัวนายหรือของเรา แต่มันคือเื่ของทุกสิ่งในโลกใบนี้” เขาหยุดพูดไปชั่วขณะแล้วก้มลงมองที่มือของศรัณย์ “สิ่งที่นายมีในตอนนี้ไม่ใช่แค่พลัง แต่มันคือการเลือกที่ทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป”
ศรัณย์ไม่สามารถเก็บความสงสัยเอาไว้ได้ เขารู้ดีว่าเขากำลังจะต้องเผชิญหน้ากับบางสิ่งที่เกินกว่าความเข้าใจของตัวเอง
“ถ้าผมเลือกผิดล่ะ?” ศรัณย์ถามเสียงแ่ ความกลัวเริ่มทวีความรุนแรงขึ้นในใจเขา
ภาคินมองเขานิ่ง ๆ ก่อนที่จะพูด “ถ้านายเลือกผิด สิ่งที่นายจะสูญเสียไม่ใช่แค่ตัวตนของนาย แต่จะเป็ความสามารถในการกลับไปเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง”
คำพูดของภาคินทำให้ศรัณย์รู้สึกเหมือนกับว่าทุกสิ่งที่เขาทำจะถูกตัดสินไปแล้ว เขาจะต้องเลือกอย่างไรเพื่อให้ทุกอย่างออกมาดีที่สุด?
“แต่ผมก็ยังไม่เข้าใจ...” ศรัณย์พูดด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความไม่แน่ใจ “ถ้าผมเลือกที่จะเดินออกจากตรงนี้... ผมจะสูญเสียอะไรไปบ้าง?”
ภาคินหันมายิ้ม “ถ้านายเดินออกไปตอนนี้ นายจะสูญเสียทุกอย่างที่นายเคยรู้ และจะไม่มีวันกลับมาอีก” เขาหยุดไปชั่วขณะ ก่อนจะพูดเสริม “แต่นั่นก็เป็การเลือกของนาย”
ศรัณย์รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังจะหายไปจากเขา ทุกคำพูดของภาคินที่กล่าวถึงการเลือกและผลลัพธ์มันทำให้เขารู้สึกเหมือนกับว่าเขากำลังยืนอยู่ที่ขอบหน้าผา หากเขาก้าวไปข้างหน้า เขาจะไม่มีทางกลับมา
“มันยากเกินไป” ศรัณย์พึมพำเสียงเบา เขามองไปที่ประตูที่อยู่ตรงหน้า ซึ่งเหมือนกับเป็ทางออกเดียวในตอนนี้
ภาคินยิ้ม “มันยากทุกครั้งที่เราต้องตัดสินใจ แต่การตัดสินใจครั้งนี้จะเป็การเปิดประตูสู่โลกใหม่ของนาย โลกที่นายจะได้เรียนรู้ความจริงทั้งหมด”
ศรัณย์ยังคงยืนอยู่ที่เดิม สงสัยและสับสนในตัวเอง เขารู้ว่าการเลือกครั้งนี้ไม่ใช่แค่การเลือกที่จะก้าวไปข้างหน้า แต่มันคือการเลือกที่จะเป็บางสิ่งที่เขายังไม่รู้ว่าเขาพร้อมหรือไม่
“ผมจะต้องทำยังไง?” เขาถามเสียงเบา
ภาคินยิ้มและตอบเสียงหนักแน่น “นั่นแหละคือคำถามที่นายต้องหาคำตอบจากตัวเอง”
ศรัณย์มองไปที่ประตูอีกครั้ง ความรู้สึกที่เขามีตอนนี้ไม่ต่างจากการยืนอยู่บนสะพานที่ไม่มีทางหวนกลับ เขาจะเลือกทางไหน?
และคำตอบที่แท้จริงจะเป็อย่างไร?
การตัดสินใจครั้งใหญ่กำลังรอเขาอยู่ ศรัณย์รู้ดีว่าไม่ว่าเขาจะทำอะไรในวันนี้ โลกของเขาก็จะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
เขามองไปที่ภาคิน และแล้วในที่สุดเขาก็ตัดสินใจ…
4K
