'ผายปอด?! ข้าเคยเรียนผ่านตัวหนังสือมาก่อนแต่ยังไม่เคยได้ลองปฏิบัติจริงสักครั้งเลยนะ.. มันจะเป็การล่วงละเมิดนางนี้ผู้นี้เกินไปรึเปล่า? ช่างมันเถอะ'
เอลิออสก็ได้ตัดสินใจประกบริมฝึกปากของตัวเองทับลงไปบนริมฝีปากของนางอย่างช้าๆและเขาก็ค่อยๆเป่าลมเข้าไปอย่างช้าๆ
ไม่นานหญิงสาวก็ได้สำลักออกมานางก็พยายามเปิดดวงตาขึ้นอย่างช้าๆและนางก็ได้เห็นหน้าของชายหนุ่มที่กำลังประชิดตัวและประกบปากของนางอยู่ทำให้ตาของนางโตขึ้นด้วยความใ
แต่ในขณะนั้นเอง..
เอลิออสก็รู้สึกได้ถึงบางอย่างที่กำลังเข้าใกล้ตัวของเขาขึ้นเรื่อยๆและเขาก็ได้ตกลงไปในทะเลสาปอีกครั้ง
"อ๊ะ! ชิเรียมเ้าทำกับเขาอย่างนั้นได้อย่างไรกัน!!"
หญิงสาวกล่าวขึ้นด้วยความใ
ในขณะเดียวกันเอลิออสก็ได้พุ่งขึ้นมาจากน้ำ ในขณะที่เขากำลังลอยอยู่บนอากาศ น้ำทะเลตรงส่วนที่เขาได้พุ่งออกมานั้นก็กลับถูกแช่แข็งอย่างรวดเร็วทำให้เมื่อเขาลอยตัวลงนั้นทำให้เขาได้ยืนอยู่บนน้ำแข็งอย่างพอดีและเอลิออสก็ได้เดินขึ้นมาบนบกอย่างง่ายดาย
ในขณะที่เขาได้เดินขึ้นมานั้นเขาก็ได้เห็นร่างหญิงสาวที่เขาพึ่งช่วยชีวิตฟื้นขึ้นมาอย่างปลอดภัยแล้วแต่หญิงสาวอีกคนนั้นทำไมถึงได้ช่างรุนแรงขนาดนั้นกัน?
'หญิงสาวผูันี้กล้าถีบข้าเลยงั้นรึ?!'
"เ้ากำลังจะทำอะไรท่านพี่ของข้า!!!"
องค์หญิงชิเรียมกล่าวขึ้นด้วยความโมโห
"ชิเรียม องค์ชายเขาช่วยชีวิตข้าต่างหาก!"
องค์หญิงมิร่าพูดแย้งขึ้นมา
"ท่านอย่าได้คิดจะปกป้องเขาเข้าเชียวนะ!"
องค์หญิงชิเรียมเตือนพี่สาวของตนเอง
ในที่ใกล้ๆที่เกิดเหตุ..
"ท่านพี่เราควรไปห้ามดีหรือไม่?"
องค์ชายเจอร์เวสกล่าวถาม
"ข้าว่าเ้านั่นสมควรได้รับโทษแบบนั้นอยู่แล้วเ้าจะไปห้ามเพื่ออะไรกัน?"
องค์หญิงแอลลิสันกล่าวด้วยความสะใจ
"ท่านก็รู้ว่าท่านพี่เอลิออสเขาเพียงเข้าไปช่วยเหลือองค์หญิงนางนั้นเองนะเพคะ! ท่านพี่เอสเธอร์ท่านคิดอย่างไรบ้-"
องค์ชายเจอร์เวสหันไปถามองค์หญิงเอสเธอร์แต่นางกลับไม่อยู่ตรงนี้แล้ว
"ชิเรียม! เ้าใจเย็นลงก่อน! เ้าไม่เข้าใจที่ข้าพูดหรืออย่างไร? ข้ากำลังจมน้ำองค์ชายเขาเข้ามาช่วยข้าพอดีมันก็เป็เพียงเท่านี้! เ้าจะไปโกรธกับผู้ช่วยชีวิตของข้าได้อย่างไรกัน?!"
เมื่อองค์หญิงชิเรียมได้ฟังสิ่งที่องค์หญิงมิร่าพูดนางก็ได้สงบลงขึ้นมาบ้างแล้วแต่..
"แต่เ้านั้นมันจ..จูบท่านพี่เลยนะ! ท่านพี่ไม่โกรธหน่อยงั้นรึ?!"
องค์หญิงมิร่าหน้าแดงขึ้นมาเล็กน้อย
"ข้าทำไปเพียงแค่ช่วยชีวิตของนางเท่านั้น อย่าได้คิดว่าข้าจะหลงเสน่ห์ของนางจนแทบจะทนไม่ไหวเข้าซะละ งั้นข้าขอตัว"
สิ้นสุดคำพูดเอลิออสก็เดินจากไปทันทีเขาไม่ได้รู้สึกว่าคำพูดของตนเองนั้นโหดร้ายหรือผิดเลยเพราะมนคือความจริง
องค์หญิงมิร่าที่กำลังหน้าแดงอย่างเขินอายองค์หญิงชิเรียมที่อารมณ์กำลังเดือดพล่าน
องค์หญิงเอสเธอร์ที่กำลังเดินเข้ามาช่วยองค์ชายเจอร์เวสที่กำลังเดินตามมาและองค์หญิงแอลลิสันที่เดินมาเช่นกันต่างก็หยุดชะงักด้วยความใในคำพูดของเอลิออสกันถ้วนหน้า นั่นมันคำแก้ตัว คำชมหรือกำลังแอบด่ากัน?!
เอลิออสกำลังเดินเพื่อที่จะกลับไปที่ห้องของตัวเองอย่างหงุดหงิด
'ทำไมข้าถึงได้เจอเื่แบบนี้อยู่เรื่อยเลยนะ!'
"อง.. องค์.. เอล.. เอลิอ.. เอลิออส!!!"
เอลิออสก็ได้รู้สึกตัวขึ้นมาและได้เห็นร่างของหญิงสาวที่กำลังยืนอยู่ต่อหน้าของเขา
"่นี้ท่านดูแปลกๆไปนะ ท่านเป็อะไรหรือเปล่า? ทำไมตัวของท่านถึงได้เปียกแบบนี้ล่ะ?"
องค์หญิงเซลีนถามขึ้นอย่างเป็ห่วง
"ข้าไม่ได้เป็อะไร"
ในขณะนั้นเอลิออสก็ได้รู้สึกถึงบางอย่างที่กำลังค่อยๆเข้ามาใกล้ตัวของเขาขึ้นเรื่อยๆและเสียงก็เริ่มค่ิอยๆได้ดังขึ้นมา..
"ไอ้เ้าหยาบคาย! กล้าหาญนักนะที่กล้าพูดแบบนั้นออกมา!"
"ชิเรียม! เ้าอย่าได้ไปถือสาเขาเลยนะ"
"ท่านหลงเ้านั่นมากถึงเพียงนี้เลยงั้นรึ?ท่านไม่ได้ยินที่มันพูดออกมาเลยหรือยังไง?!"
"องค์หญิง ท่านโปรดใจเย็นๆก่อนเถอะ~"
"องค์ชายน้อย ถ้าท่านโตขึ้นท่านอย่าทำตัวเลวร้ายเช่นนี้นะเพคะ!"
"ข้าไม่ทำหรอกๆเพียงแค่ท่านใจเย็นลงก่อน~"
"ไม่เพคะ! ข้าจะไปยอมได้อย่างไรกันท่านพี่ของข้าถูกหยามถึงเพียงนั้นถ้าเื่นี้เกิดขึ้นกับท่านพี่ของท่านล่ะเพคะ?!"
"อืม.. ข้าก็คงทำแบบเดียวกัน!"
"ใช่ไหมเพคะล่ะ?!"
"งั้นก็จับเ้านั้นมาอัดให้น่วมกันไปข้างเลย!!"
"เจอร์เวส! เ้าอย่าได้ไปเห็นด้วยสิ"
"เจอร์เวส เ้าทำถูกแล้วๆ เ้านั่นมันสมควรที่จะต้องโดนแบบนี้แหละ!"
"เอ่อ.. ทำไมท่านดูไม่ชอบเขาขนาดนี้กัน?"
เจอร์เวสเริ่มสงสัย
"นั่นมันเสียงอะไรกันหน่ะ?"
องค์หญิงเซลีนกล่าวถามอย่างสงสัย
ใกล้ๆที่พวกเขายืนอยู่นั้นได้มีห้องเก็บของเล็กๆห้องนึงพอดีทำให้เอลิออสได้จูงมือขององค์หญิงเซลีนหนีเข้าไปอย่างรวดเร็ว
"อ..เอลิออสท่านจะทำอะไร?!"
องค์หญิงเซลีนพลันใขึ้นมาที่จู่ๆเขาก็รีบพานางเขาไปที่ห้องเก็บของที่แคบๆทำให้ร่างของพวกเขาทั้งสองนั้นแนบชิดกันอย่างมาก
"เ้าเงียบสักพัก"
เอลิออสเอามือปิดปากของเซลีนทันที
ในขณะเดียวกัน..
"เ้าผู้ชายชั่ว! ซ่อนเก่งไม่สมกับเป็ผู้ชายเลยนะ ไอ้ชั่ว!"
"ชิเรียม! เ้าโมโหเกินไปแล้วนะ"
"ท่านพี่ไม่โกรธเลยรึไงมันทั้งจูบท้้งพูดกับท่านพี่ถึงขนาดนั้น! ถ้าท่านพ่อรู้เข้-"
"เ้าอย่าได้บอกท่านะเด็ดขาดนะ! ชิเรียมเ้าจะรู้ใช่ไหมว่าถ้าข้าโกรธแล้วเ้าจะโดนอะไร?!"
"โธ่! ท่านพี่! ท่านพี่คงจะชองเ้านั่นมันเข้าให้แล้วจริงๆแล้วนะ!!!"
"เ้าพูดอะไรออกมา? ข้าเพียงไม่อยากให้เ้าไปทำร้ายใครต่างหากล่ะ!"
"หยุดได้แล้ว! หยุด!!"
"อย่าบอกนะว่าองค์หญิงนางนั้นกำลังพูดถึงท่านกันอยู่งั้นรึ? ท่านไปทำอะไรพวกเขามา?!"
องค์หญิงเซลีนเริ่มโมโหแทน
"ข้าจะไปทำอะไรพวกนางได้?"
"งั้นทำไมพวกนางถึงได้ดูโกรธแค้นท่านมากถึงขนาดนี้ล่ะ ถ้าท่านไม่ได้ทำอะไร?"
"เ้าไม่จำเป็ต้องรู้"
องค์หญิงเซลีนพลันเงียบลงทันที
"ออกไปได้แล้ว"
เอลิออสเดินออกมาจากห้องเก็บของพร้อมกับกล่าวขึ้นมา
องค์หญิงเซลีนก็ได้เดินออกมา ทั้งสองคนต่างก็ไม่ได้พูดอะไรขึ้นมา เอลิออสเพียงแค่ยืนมองนางเดินจากไปอย่างเงียบๆเพียงเท่านั้น..
"อย่าบอกนะว่าเ้าทั้งสอง?!"