เรารู้ว่าสองคนเลิกกันมาก็จะเข้าเดือนที่สองแล้วน้องเขาลืมเราแล้วรึยังแต่เรากลับลืมน้องเขาไม่ได้ แต่เราก็รู้ดีว่าเื่ทั้งหมดมันคงไม่เหมือนเดิมเรารู้ว่าเื่ทั้งหมดมันคือความผิดของเรา เราไม่เคยโทษใครนอกตัวเองและใช่น้องเขาดันมีแฟนใหม่หลังจากที่เลิกกับเรา...........
นุ่น : เอาล่ะๆอาจารย์จะมอบหมายงานเป็งานแบบวิจัยหัวข้อรัสเซียกับท่านผู้นำ ซึ่งเป็งานกลุ่มคู่สามสิบคะแนนให้นักศึกษาจับคู่แล้วเริ่มทำได้เลยค่ะ
ฝ้าย : นี่ตัวเองเราจะทำแบบนี้ไหนดี
อีซู : งั้นเราทำแบบนี้ไหม
ฝ้าย : ก็ได้นะ เอาตามที่ตัวเอง้าเลย
นุ่น : เจน อาจารย์ฝากห้องไว้แปบหนึ่งนะ
เจน : ค่ะ
เราชอบปลีกตัวออกจากห้องทุกครั้งเมื่อเริ่มงานกลุ่ม เราไม่อยากจะเจอภาพบาดตาบาดใจ เราหึง เราหวง เราอยากจะทำทุกวิถีทางให้เขาอยู่ห่างจากกันให้มากที่สุด หายไปจากกัน แล้วให้น้องมาอยู่กับเราแทนแต่สุดท้ายมันก็แค่ความคิด เราคงไม่มีสิทธิ์ที่จะไปทำแบบนั้นทั้งในฐานะอาจารย์และในฐานะคนเก่าแต่ก็อย่างว่าเรามันผิดเองที่ทำแบบนั้นั้แ่ที่แรกเราคงได้แต่ร้องไห้ไปวันๆ เรียกร้องความสนใจไปวันๆโดยที่เขาไม่สนใจ
ลูกแก้ว : พี่นุ่น
นุ่น : ลูกแก้ว มีอะไรรึเปล่า
ลูกแก้ว : ป่าวไม่มีอะไร หนูแค่เห็นพี่นั่งร้องไห้เลยเข้ามาดู
นุ่น : แค่มีเื่เจ็บนิดหน่อย
ลูกแก้ว : เื่ฝ้ายใช่ไหม? ตอนไหนพี่จะลืมเื่ฝ้ายได้สักทีว่ะ พี่ก็เอาแต่ร้องไห้เขาไม่สนใจพี่หรอก พี่พอได้แล้ว
นุ่น : พี่ทำไม่ได้ พี่ลืมไม่ได้
ลูกแก้ว : พี่ก็เป็ซะแบบนี้ ชอบทรมานแต่ตัวเอง แต่พี่รู้ไหมคนรอบข้างพี่ก็เจ็บนะ เจ็บที่ต้องทนเห็นที่พี่อยู่ในสภาพนี้ หนูฝากพี่ไว้นะถ้าวันไหนพี่อยากรักษาใจตัวเองพี่มาหาหนูได้นะ
เรารู้ทุกอย่างที่ลูกแก้วพูดมันก็ถูกต้องทุกอย่าง เราไม่ปฏิเสธิแต่เราไม่รู้ว่าอีกนานไหมกว่าที่เราจะลืมเื่นี้ อย่างน้อยก็คงอีกสักพักเดี๋ยวเื่ทุกอย่างก็จะผ่านไป
ฝ้าย : เอ่อ......
นุ่น : เลิกคลาสใช่ไหม? เดี๋ยวอาจารย์ไปเดี๋ยวนี้แหละ
ฝ้าย : ค่ะ
แม้แต่จะสบตาเรายังไม่กล้าทำสุดท้ายมันก็กลับมาที่เส้นบางๆั้แ่ต้น ั้แ่แรกก่อนที่ความลับทุกอย่างจะเกิดขึ้น บางทีเราก็คิดตลอดว่าเราคงอยู่คนเดียวได้แต่สมองก็ชอบมาสะกิดให้คิดถึงแต่คนนั้นคนๆเดียวจนกระทั่ง..........
ฝ้าย : อาจารย์นุ่นค่ะ อาจารย์นุ่นค่ะ พี่นุ่น!
นุ่น : ว่าๆ ขอโทษทีอาจารย์เหม่อไปหน่อยมีอะไรรึเปล่า
ฝ้าย : ่นี้อาจารย์สบายดีนะคะ
นุ่น : ก็สบายดี ปกติดีทุกอย่าง
ฝ้าย : อาจารย์ไม่มีอะไรที่หวั่นใจเลยใช่ไหมค่ะ
นุ่น : ก็ไม่มีนะทุกอย่างก็ปกติดี ว่าแต่ไม่มีอะไรแล้วใช่ไหม อาจารย์ขอตัวนะ
ฝ้าย : ค่ะ
เรารู้ว่าทุกอย่างเกิดจากพี่เขาแต่เราก็คิดว่าบางทีพี่เขาคงไม่ผิดในเื่วันนั้นแต่มันเป็ที่เราไม่ยอมฟังและมันอาจจะเป็ที่เราที่ทำให้มันเกิดเื่นี้ขึ้นแต่เราก็อยากจะรู้ว่าในใจพี่เขามีอะไรรึเปล่า ยังคิดถึงเราไหม หรือว่าลืมเราไปแล้ว?
ฝ้าย : อีซู
อีซู : ว่าไงฝ้ายมีไรรึเปล่า
ฝ้าย : ฉันจ้างแกเป็แฟนหน่อยดิ
อีซู : ห้ะ! แกจะบ้าหรอ? ผิดผีฉันเป็เกย์นะ ไม่เอาด้วยหรอก
ฝ้าย : 3,000
อีซู : เอาก็ได้ ว่าแต่แกจ้างฉันทำไม
ฝ้าย : แค่อยากลองใจคนๆหนึ่งน่ะ อยากรู้ว่าเขายังคิดถึงเรารึเปล่าหรือว่าเขาลืมเราไปแล้ว