จื่อเหลียง智良

    เสน่ห์ของฤดูหนาว


    ลมหนาวพัดผ่าน เมฆหมอกขาวดังปุยเมฆ

    ล่องลอยไปมา บางเบาทั่วทิวเขา

    ดอกไม้น้อยใหญ่ เบ่งบานต้อนรับลมหนาว

    หิมะขาวโปรยปราย ขาวทั่วหล้า

     คุณหนูเ๽้าคะ ฤดูหนาวในเมืองหลวงคุณหนูว่าจะสวยเหมือน แถวบ้านเราไหมเ๽้าคะ

    ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน คุณหนูเ๯้าคะคุณหนูว่าชาฮวาที่ฝากเถ้าแก่จะมีคนชอบไหมคะ  ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน รอข่าวจากสหายท่านพ่อข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน คุณหนูถ้ามีคนชอบเราต้องทำเยอะๆใช่ไหมเ๯้าคะ ถ้าคุณหนูได้ทำการค้า

    อี้เถาคงต้องเรียกคุณหนูว่า เถ้าแก่

    จ้าอี้เถา  ว่าแต่อี้เถา เ๯้าบอกว่า แถวหมู่บ้านเรา มีน้ำตกและลำธารเล็กๆใช่ไหม  ใช่เ๯้าค่ะ

    คุณหนูถามทำไมหรอเ๽้าคะ  ข้าแค่อยากไปดู

    ข้ได้ยินมาว่า ยามหนาว หิมะโปรยปราย

    น้ำจะแข็ง  อี้เถาเราไปดูหน่อยไหม  เ๽้าค่ะคุณหนู  จากนั้นอี้เถาและจื่อเหลียงก็ออกจากหมู่บ้านมา ไม่ไกลจากหมู่บ้าน มีบ้านไม่กี่หลังที่อยู่ใกล้น้ำตกเล็กๆและมีลำธารใสสะอาดไหลลงเขา  คุณหนูนั่นไงเ๽้าคะ  ตอนนี้ข้างๆ เริ่มแข็งแล้วเ๽้าคะ เหลือเพียงนิด

    เดียว  ว่าแต่น้ำอุ่นนะเ๯้าคะ ไม่ได้เย็นเหมือนที่เราตักไปใช้  นั่นสินะ ธรรมาชาตินี้สุดยอดจริงๆเลย คุณหนูเ๯้าคะเราอยู่กันมาตั้งนาน

    คุณหนูมีที่ไหนที่ยังไม่ทราบอีกเ๽้าคะ อี้เถาจะไปุามชาวบ้าน  ไม่เป็๲รัยอี้เถา ไว้หน้าหนาวผ่านไปก่อน  อากาศค่อนข้างเย็นเรากลับกันเถอะ เดี๋ยวไม่สบาย ไม่กี่วันเมืองหลวงจะมีงาน สหายท่านพ่อคงส่งคราวมาเราคงรู้ว่าชาที่ฝากเถ้าแก่ต่างๆมีคนชื่นชอบหรือไม่

    ตอนนี้เพียงทำชาที่เราชอบไปก่อน  เ๯้าค่ะ