รักนี้ต้องออนไลน์

บริเวณกิ่งก้านขนาดใหญ่ของต้นไม้ยักษ์ซึ่งก่อรากอยู่บนพื้นหญ้ากว้างสุดลูกหูลูกตา ร่างบางพร้อมกับมังกรน้อยตนหนึ่งกำลังปีนป่ายไม่หยุด ไม่น่าเชื่อว่าเหลืออีกแค่สิบสองชั่วโมงก็ถึงจะเวลาออฟไลน์ จะว่าเร็วก็เร็ว ช้าก็ช้า แต่ไม่ว่ายังไงก็ต้องขึ้นไปเอาอัญมณีด้านบนให้ทันให้ได้ ไม่อย่างนั้นเธอต้องค้างคาใจอยู่ไม่สุขแน่นอน“พี่เร ใกล้แล้วฮะ” เควทมีท่าทางตื่นเต้นตีปีกรัวๆทำเอาเรไรอดยิ้มไม่ได้ เป็นอย่างอีกฝ่ายว่า อีกไม่กี่เมตรก็จะถึงยอดแล้ว เธอรู้ว่าอีกฝ่ายพยายามให้กำลังใจสุดชีวิต นั่นทำให้ตนยังไม่ถอดใจและปีนต่อไปไม่หยุด-ได้รับทักษะต้านคำสาประดับสูง ได้รับฉายา ไร้คำสาปแช่ง- แล้วเสียงประกาศก็ดังขึ้น เรไรได้แต่ยิ้มแหยๆ ฉายาพวกนี้สำหรับเธอนั้นได้มาง่ายอย่างไม่น่าเชื่อ หากผู้เล่นคนอื่นมารู้เข้าว่าเธอได้มันมาง่ายๆคงเกิดการประท้วงแน่เรไรอดคิดไม่ได้ ด้วยค่าสถานะที่แปลกประหลาดนี่จะเกิดความวุ่นวายในอนาคตรึเปล่านะ?ครืน…!“!” อยู่ๆเกิดแรงสั่นสะเทือนขึ้นอย่างรุนแรงจนเรไรต้องรีบคว้ากิ่งไม้เกาะยึดไว้แน่น “เหว๋อ! เกิดอะไรขึ้นเนี่ย!?”“พี่เร!” เควทตะโกนดังลั่น ก่อนจะหันไปมองรอบๆด้วยสีหน้าแตกตื่น เพียงแค่พริบตาความมืดก็คืบคลาน หมอกปกคลุมโดยรอบ แสงพระอาทิตย์หายไป ไอเย็นทำเอาใจของหญิงสาวเย็นวาบ น่าขนลุกแถมต้นไม้กลับขยับได้อีก“อะ...อะไรเนี่ย?! เควท ทำไมอยู่ๆก็มืดลงล่ะ? อ๊ะ!”ร้องด้วยความตกใจเมื่ออยู่ๆกิ่งที่เกาะขยับไปทางขวาจนเธอเกือบหงายหลัง“อ๊ะ! พี่เร!” เควทรีบบินเข้ามาดึงตัวเรไรแล้วกอดแน่น เธอรีบทรงตัวทันที“ขอบคุณมากเควท” อดเสียงสั่นไม่ได้ ถ้าตกลงไปละก็ เละ... ไม่เหลือซาก พวงด้วยความเจ็บที่ไม่ตาย...เควทเงยหน้ามองด้วยสีหน้ากังวล “สงสัยเพราะใกล้จะถึงยอดต้นไม้แล้วมั้งฮะ นี่คงเป็นบททดสอบอีกอย่าง...” ว่าจบก็ค่อยๆปล่อยแขนเรไรออก เควทกำลังครุ่นคิด มีบางอย่างไม่ถูกต้อง “แต่น่าแปลกจังนะฮะ บททดสอบของท่านไอฟาร่า ไม่น่าจะต้องทำถึงขนาดนี้แท้ๆ การทดสอบจะยากง่ายตามสถานะของผู้ทดสอบ แต่พี่ไม่มีระดับด้วยซ้ำ...”ได้ยินแล้วเรไรก็อึ้งจนพูดไม่ออก หากเป็นอย่างที่เควทว่านั่นก็แปลกจริงๆ จะว่าไปตั้งแต่เธอเริ่มด่านแรกมันก็เป็นบททดสอบที่เป็นไปไม่ได้แล้วจริง แต่... เดี๋ยวนะหญิงสาวนิ่งคิดแล้วขมวดคิ้ว มีบางอย่างที่ทำให้รู้สึกเชื่อมโยงกัน คิดดังนั้นก็ตัดสินใจเปิดหน้าจอสถานะทันทีหน้าต่างสถานะชื่อ เรมินไร เผ่ามนุษย์(สามารถเปลี่ยนเผ่าได้) ระดับ 0พลังชีวิต 15,050/15,050 พลังเวท50/50 อาชีพ –คู่ชีวิต เควท มังกรในตำนานที่หายสาบสูญ (สถานะหมั้น50%)ค่าพลังโจมตี5(+10) ค่าพลังโจมตีเวทมนต์,พลังเวท5ค่าความว่องไว,หลบหลีก5(+300+300+100+100) ค่าพลังป้องกัน,ความอึด5(+300+500+200+200)ค่าความแม่นยำ,โจมตีระยะไกล5 ค่าความโชคดี5 ทักษะ-ทักษะหลบหลีกระดับ100 ได้รับฉายา ดั่งสายลมพัดผ่าน ผลของฉายา เพิ่มความว่องไว300แต้ม--ทักษะกระโดดไกลระดับสูง (ระดับ 100) ได้รับฉายา กระโดดไปไกลกว่าเก้าเมตร ผลของฉายา เพิ่มความว่องไว100แต้ม ความอึด 200แต้ม กระโดดลอยตัวได้นานเหมือนลอยได้--ทักษะปีนป่ายระดับสูง(ระดับ100) ได้รับฉายา ปีนป่ายยิ่งกว่าลิง ผลของฉายา เพิ่มความว่องไว100แต้ม ความอึด 200แต้ม --ทักษะต้านพิษระดับสูง(ระดับ100) ได้รับฉายา กายาต้านพิษ*ผลของฉายา ป้องกันพิษทุกชนิดได้หมด--ทักษะความอึดระดับสูง(ระดับ100) ได้รับฉายา สาวถึกบึกบึน*ผลของฉายา เพิ่มพลังป้องกัน 500แต้ม--ทักษะต้านคำสาประดับสูง (ระดับ100) ได้รับฉายา ไร้คำสาปแช่ง-…..“...” พูดไม่ออก ได้แต่ร้อง ว๊าว! ในใจ สถานะสุดบรรยายที่เหมือนโกงพร้อมโดนแบน บวกทักษะเต็มสุดเทพจนได้ฉายา และล่าสุด... ทักษะต้านคำสาป ฉายาไร้คำสาปแช่ง…-ได้รับทักษะมองเห็นในความมืดระดับ1-“...”หญิงสาวเริ่มปะติดปะต่ออะไรบางอย่างได้ ที่ด่านมันยากขึ้นเรื่อยๆไม่ได้ดูจากเลเวลหรืออะไร แต่ดูที่ทักษะ?! ‘เธอเอากันอย่างนี้เลยใช่ไหม ไอฟาร่า!?’เรไรปิดหน้าต่างสถานะลงจากนั้นก็กัดฟันแน่นพยายามมองไปรอบๆอย่างยากลำบาก เธอพอจะมองเห็นภาพกิ่งไม้เลือนรางกำลังสั่นไหวอยู่บ้าง นอกจากนั้นคือความมืดสีดำ หมอกควันสีขาวและสายลมอ่อนๆลอยอยู่รอบตัว เพียงพริบตาอุณหภูมิเริ่มลดลงเรื่อย ๆ เรไรรู้สึกได้ถึงบางสิ่งบางอย่างลอยผ่านผิวเธอพร้อมเสียงแปลกๆดังข้างๆหู พลังงานบางอย่าง...“...คะ เควท” ด้วยบรรยากาศเหมือนบ้านผีสิงแบบนี้ทำให้รู้สึกกลัวจนตัวสั่น ผีเหรอ? หรือตัวอะไร? ยิ่งมืดยิ่งจินตนาการไปต่าง ๆ นานา นับว่านี่เป็นบททดสอบที่น่ากลัวที่สุด“พี่เร ใจเย็นๆนะ” เรไรสัมผัสได้ถึงร่างเล็กที่เข้ามากอด แม้มองไม่เห็นแต่เพียงได้ยินเสียงก็ทำให้เธอรู้สึกอุ่นใจขึ้น“มีผมอยู่ข้างๆ เชื่อผม มันไม่มีอะไรเลย”“...” พอฟังเสียงปลอมประโลมของเควทสักพักฉันก็เริ่มสงบลง ใช่! เธอยังมีเควทอยู่ เธอไม่ได้อยู่คนเดียวสัมผัส และเธออยู่ในเกม! เรไรพยายามตั้งสติ หายใจเข้าออกลึกๆ เผชิญหน้ากับความมืด ควบคุมความหวาดกลัวที่ยังคงมีอยู่ ไม่นานนักรอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้า“ขอบคุณนะเควท” แม้เสียงที่ออกมาจะสั่นอยู่แต่ในตอนนี้เธอมีความกล้ามากขึ้นมังกรในร่างเด็กน้อยทำได้เพียงให้กำลังใจ “สู้ๆฮะ” แม้อยากจะช่วยมากแค่ไหนแต่ก็ทำไม่ได้มากนัก ใช่ ความจริงแล้วเขาจะแทรกแซงบททดสอบนี้ไม่ได้ ถึงอย่างนั้นร่างกายของเควทค่อยๆปล่อยแสงสีส้มจางๆ เป็นแสงที่ไม่ทำให้รอบด้านสว่างเลยแม้แต่น้อยแต่นั่นก็ช่วยให้เรไรเริ่มรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาเล็กน้อย“อึ๊บ!” เริ่มทรงตัว จับจังหวะให้มั่น แล้วกระโดดไปเกาะกิ่งไม้อีกกิ่ง ด้วยทักษะการกระโดดแล้วปีนป่ายที่เต็มแล้วจึงไม่ยากที่จะกระโดดไปอีกกิ่งซึ่งห่างถึงสิบเมตรพรืด!“แว๊ก!” เพียงแค่ปลายเท้าแตะลงบนเปลือกไม้มันกลับลื่นจนเธอเกือบหงายเงิบ ยังดีที่เควทเห็นดังนั้นรีบดันร่างหญิงสาวไม่ให้ตกไม่อย่างนั้นคงได้ปีนขึ้นมาใหม่อีกรอบแน่ใจตกไปอยู่ตาตุ่ม ร่างของหญิงสาวได้แต่กอดกิ่งไม้แน่นพร้อมพยายามใช้ปลายนิ้วจับยึดส่วนที่เกาะได้ไว้ไม่ให้หลุด อยากจะบ้าตาย นอกจากกิ่งไม้พวกนี้จะขยับได้แล้วมันยังเคลือบอะไรบางอย่างที่เหมือนน้ำมัน แล้วเธอจะปีนขึ้นไปได้ยังไง!ครืน… !!“อะ!”ยังไม่ทันได้คิดหาทาง กิ่งไม้ที่หญิงสาวเกาะเริ่มขยับช้าๆ เรไรเบิกตากว้างมองทุกอย่างที่ขยับไหวเร็วมากขึ้น “คะ เควท!” เธออยากร้องไห้ ได้แต่เรียกชื่อคนที่อุ่นใจมากที่สุดเควทที่บินอยู่ใกล้ๆเองก็ทำอะไรไม่ถูกนอกจากให้คำแนะนำ “พี่เรเกาะไว้แน่นๆ ไม่ต้องกลัว ผมอยู่ใกล้ๆพี่...” พูดได้เพียงแค่นี้กิ่งไม้ดังกล่าวเหวี่ยงสะบัดร่างเรไรอย่างรุนแรงจนหลุด มังกรน้อยได้แต่อ้าปากค้างมองตามร่างอีกฝ่ายที่กระเด็นลอยขึ้นไปด้านบน “พี่เร!”แทบจะทำอะไรไม่ถูก ร่างลอยเคว้งอยู่ในความมืด เหมือนทุกอย่างรอบตัวของเธอจะช้าลง ได้ยินเสียงของเควทดังมาเป็นระยะ ในจังหวะหน้าสิ่วหน้าขวานสายตาหญิงสาวเริ่มมองชัดขึ้นจนเห็นกิ่งไม้อยู่ตรงหน้าและมันยังขยับเข้ามาปะทะร่างเธอทันทีปึก! หมับ !“อั๊ก!” บอกได้คำเดียวว่าทั้งเจ็บและจุก ถึงอย่างนั้นเรไรกัดฟันแน่นรีบเกาะกิ่งดังกล่าวไว้แน่น มันไม่ลื่นเหมือนกิ่งที่แล้วไม่อย่างนั้นคงไม่รอด-ได้รับทักษะมองเห็นในความมืดระดับ3-ระดับทักษะยังคงขึ้นมาเรื่อยๆแต่นี่ไม่ใช่เวลาที่จะสนใจมัน สิ่งที่ต้องทำคือรีบปีนขึ้นไปนั่งก่อนที่กิ่งนี้จะขยับเหวี่ยงอีกผ่านไปกิ่งที่สองที่สาม... เรไรเริ่มเข้าใจการทำงานของบททดสอบโรคจิตนี้มากขึ้น นอกจากกิ่งพวกนี้ขยับได้แล้วมันยังสุ่มกับดักแตกต่างกันไป บ้างก็เหนียวบ้างก็ลื่น บางกิ่งปล่อยควันพิษออกมา ถึงเธอจะต้านพิษได้แต่มันก็เหม็นจนเธอจะเป็นลม และที่โหดที่สุดคงเป็นกิ่งที่มีหนามแหลมคมแถมมันไม่ได้มีแค่กิ่งเดียว นับเป็นกิ่งที่สุดแสนทรมานจนต้องยอมรับว่าเหมือนตกนรก‘เมื่อไหร่จะจบ เมื่อไหร่จะหยุดทรมานฉัน ไอ้เกมบ้า’ ได้แต่ร้องตะโกนในใจแต่สุดท้ายเธอก็บ้าที่จะเอาชนะมัน เกมที่บ้านี่...…ตุ๊บ!“แฮ่กๆ เควท ทำสำเร็จแล้ว สำเร็จแล้ว!” เรไรตะโกนดังลั่น ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนแต่ในที่สุดความพยายามก็สำเร็จในที่สุดความมืดได้หายไปแล้ว ร่างของหญิงสาวหลับตานอนหงายอย่างหมดแรงบนลานหินโดยมีเควทนั่งดีใจอยู่ข้างๆ “ในที่สุดก็ทำสำเร็จ เก่งมากฮะ เก่งมาก” ไม่คิดว่ามนุษย์คนนี้สร้างความประหลาดใจและทึ่งมากมายขนาดนี้ มังกรน้อยได้แต่มองอีกฝ่ายด้วยความรู้สึกหลากหลายเมื่อหายเหนื่อยเรไรค่อยๆลืมตาขึ้น ขยับตัวลุกนั่ง สภาพของเธอตอนนี้เรียกได้ว่าเละไม่มีชิ้นดี เสื้อผ้าขาดวิ่น เนื้อตัวสกปรก อีกทั้งยังเหม็นเอามากๆ แต่นั่นก็ไม่ทำให้เธอสนใจเท่ากับเป้าหมายที่อยู่ตรงหน้าเธอตอนนี้เหลืออีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะถึงเวลาออฟไลน์แล้ว นับว่าโชคดีที่มาถึงยอดต้นไม้ทันเวลาแสงสีขาวสว่างจ้า เมื่อดูดีๆ มันคือไข่มุกสีขาวที่ลอยอยู่กลางอากาศขนาดเท่าลูกปิงปอง รอบๆไข่มุกมีละอองแสงลอยรอบอยู่ มันสวยงามมากจนบรรยายไม่ถูกจนฉันมองมันอย่างเหม่อลอย“พี่เร…” เควทเรียกสติหญิงสาวทันทีเรไรสะดุ้งเล็กน้อย เธอพยักหน้าแล้วลุกขึ้นเดินเข้าไปหาไข่มุกที่เป็นเป้าหมาย ค่อยๆยกมือขึ้น ขยับปลายนิ้วเพื่อหยิบมัน แต่อยู่ๆความคิดบางอย่างวูบขึ้นมา “…ถ้าแตะไข่มุกนี่แล้วต้นไม้จะหายไปรึเปล่าเควท?” เรียกได้ว่าโดนมาเยอะจนระแวงเควทได้ยินก็ส่ายหน้า “ไม่รู้ฮะ ผมว่าไม่นะ แต่ถ้าหายไปผมจะอุ้มพี่เอง” พูดไปตีปีกไป ทำเอาอีกฝ่ายเกิดรอยยิ้ม‘ตัวแค่นั้นจะอุ้มไหวเหรอ? แต่ช่างเถอะ เอาละ!’ คิดแล้วก็หลับตาก่อนจะยื่นมือไปสัมผัสกับไข่มุกเจ้าปัญหานี่ทันทีหมับ! พรึบ!วูบ!“...” เรไรหรี่ตาซ้ายขึ้น จากนั้นก็เปิดตาขวา ทุกอย่างนิ่งสนิท และตอนนี้ในมือของเธอมีไข่มุกที่เต็มไปด้วยประกายแสง“เฮ้อ!” ถอนหายใจอย่างโล่งอกก่อนจะมองอัญมณีในมือ ผิวของไข่มุกมันวาวเปล่งประกายระยิบระยับ ยิ่งมองยิ่งรับรู้ว่ามันช่างล้ำค่าและหาไม่ได้ แน่นอนว่าเรไรตกหลุมรักไข่มุกเม็ดนี้เข้าซะแล้วขณะที่กำลังชื่นชมความงามที่ตนหลงรักอยู่ๆหางตาเหลือบเห็นแสงสีน้ำเงินและเขียวส่องประกายที่อยู่ตรงหน้า เมื่อเงยหน้าขึ้นใจของเธอเต้นแรงอย่างห้ามไม่อยู่ มันคือ... “เพชร! เพชรของฉ้าน”ตะลึงจนอ้าปากค้าง ทั้งดีใจและตกใจ ‘นี่มันอะไรกัน?! หรือว่านี่จะเป็นรางวัลในการผ่านบททดสอบ!?’อัญมณีทั้งสองค่อยๆลอยเข้ามาใกล้เธอช้า ๆ พร้อมกับไข่มุกซึ่งลอยขึ้นเหนือมือ เรไรมองพวกมันอย่างลุ่มหลงและกำลังดีใจกับสิ่งที่เห็น แต่เหมือนว่านั่นจะไม่เป็นไปตามที่คิดสิ่งที่เธอเห็นคือแสงสีน้ำเงินเลื่อนมาทางขวาสีเขียวลอยมาทางซ้าย และไข่มุกสีขาวค่อยๆลอยเข้าปากเธออย่างรวดเร็ว“เฮ๊ยย!!! อุ๊บ อืออ เอวท อ้วยอั้นอ้วย!! อึก” ร้องได้เพียงเท่านั้นไข่มุกก็ถูกกลืนลงไปดังอึก อีกทั้งดวงตาเธอกลับรู้สึกเจ็บอย่างบอกไม่ถูก เธอมองไม่เห็น ตาบอด? นี่มัน...เกิดอะไรขึ้น “คะ เควท” มือปัดป่ายมือไปทั่วจนเกือบล้ม ดีที่เควทเข้ามากอดฉันไว้แน่นไม่ให้ขยับ“ระ ...เร ใจเย็นๆนะ” เควทเองก็ตกใจไม่แพ้กัน มังกรน้อยเลิกแอ๊บเด็กรีบเข้ามาดูอาการหญิงสาวอย่างเป็นห่วง ในใจสับสนมึนงงกับสิ่งที่เกิดอะไร นี่มันอะไร? ทำไมบททดสอบของท่านไอฟาร่าถึงได้โหดร้ายถึงเพียงนี้!ไม่นานแสงจากอัญมณีส่องแสงออกมาจากร่างหญิงสาวค่อยๆจางลงช้าๆ เรไรค่อยๆลืมตาขึ้น “เควท ฉันดีขึ้นแล้ว” รีบบอกเพราะกลัวอีกฝ่ายจะเป็นห่วงก่อนจะรีบสำรวจตัวเองทันที ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แถมตอนนี้กลับมาอยู่ห้องโถงห้องเดิมอีก จะแตกต่างกันก็ตรงที่ประตู ที่ตอนแรกมีสามบานแต่ตอนนี้กลับมีเพียงหนึ่งบานอยู่ตรงหน้าประตูสีทองที่มีสัญลักษณ์รูปปากประดับอยู่หากจำไม่ผิด เควทบอกว่าบททดสอบเมื่อกี้เป็นบทสุดท้าย ดังนั้นประตูนี้อาจเป็นทางออก?“เควท...?” หันไปหาเควทกำลังจะถามอะไรบางอย่าง แต่กลับเห็นมังกรน้อยตาค้างมองเธอไม่วางตา พอสะกิดเรียกเบาๆ อีกฝ่ายสะดุ้งข้างแข็งเป็นหินซะอย่างนั้น‘เควทเป็นอะไรนะ?’ แม้จะสงสัยแต่เอาไว้ก่อน เวลาเหลือไม่มาก แค่เอาไข่มุกใส่เข้าไปที่สัญลักษณ์ปากนั่นทุกอย่างก็ไม่ได้ของรางวัลอะไรเธอก็ไม่คิดมาก ในตอนนี้เธอได้ เควท แล้วนั่นเอง...แต่... เดี๋ยว ๆไข่มุก... เธอกินไปแล้วนี่หว่า!!!“…”“ม่าย...!!!”...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 7-2 บททดสอบ

นิยายแนะนำ

รักนี้ต้องออนไลน์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 7-2 บททดสอบ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้