พลอยขี้เหร่ เกิดใหม่เป็นสาวเริ่ด! ในยุคชิงต่างโลก!

พลอย13.4 (ของขวัญขอบคุณ!?)

ความประทับใจสุดท้ายจากการกล่าว และเคลื่อนไหวนี้ คล้ายยิ่งเข้าตรงใจของหลายๆ คน โดยเฉพาะชาวญี่ปุ่นที่นี้ .. คุณหนูยามาดะผู้งดงาม ก็เดินมาใกล้พร้อมทำความเคารพให้หนิงเอ๋อ พลางกล่าว

“ช่างเป็นบทเพลงที่ยอดเยี่ยมยิ่งนัก เต็มไปด้วยจิตวิญญาณ และพลังชีวิต ข้าขอบังอาจถามชื่อของบทเพลงได้หรือไม่?”

หนิงเอ๋อยิ้มน้อยๆ ตอบกลับ “กุเร็นเกะ (ดอกบัวแดง) เจ้าค่ะ”

ท่ามกลางเสียงปรบมือและชื่นชมอันยาวนาน ที่ค่อยๆ ซาลง พร้อมเสียงบ่นของบางคนว่า.. ต้องการจะฟังต่ออีก! .. หนิงเอ๋อก็พาท่านแม่ไปทำความเคารพกับอาวุโสทุกท่าน ก่อนจะเตรียมกลับไปยังโต๊ะอาหาร

เจ้าเมืองสวี่ชาง “ช้าก่อน!”

หลายคนชะงักไป .. รวมทั้งตัวหนิงเอ๋อด้วย! .. อย่าบอกนะว่า เจ้าบ้านี่จะกล้า..

หวังต้าหู่ แค่นเสียงถาม “ท่านเจ้าเมืองเรียกพวกนางไว้ ด้วยเหตุอันใดหรือ?”

เจ้าเมืองบ้ามองไปรอบๆ “ข้ามิได้จะผิดสัญญาพนัน แต่อยากจะบอกกล่าวกับพวกนางให้ชัดเจน”

มีคนสบถเบาๆ “จะบอกกล่าวก็ไปพูดกันที่เรือนซิ จะมากล่าวอันใดตรงนี้อีก?”

เจ้าเมืองบ้า “เจ้า2คน (ท่านแม่และหนิงเอ๋อ) ไปจากจวนได้ แต่ลูกสาวของข้า และบ่าวไพร่ ยังต้องอยู่เช่นเดิม!”

น้องพลอยเกิดอาการปรี๊ดขึ้นเลย! ถ้าไม่ติดที่ว่าอยู่ต้องหน้าผู้หลักผู้ใหญ่แล้วล่ะก็.. น้องพลอยจะพุ่งเข้าไปกระทืบไอ้บ้านี่ เดี๋ยวนี้เลย!

ขณะหนิงเอ๋อกำลังทำท่าสงบอารมณ์ เพื่อจะกล่าววาจาโต้ตอบ ก็มีผู้ใหญ่ใจดีช่วยเหลือออกหน้าแทน นอกจากลุงต้าหู่ ก็มียามาดะซัง เจ้าเมืองไคเฟิง แม้แต่กระทั่งท่านผู้ว่าฯ จนท้ายที่สุด เจ้าเมืองบ้าก็ยอมสงบลง และยินยอมจะให้น้องสาวทั้ง2 และเปาเอ้อ ออกจากจวนได้ด้วยได้!

ไอ้เจ้าเมืองเซียว มันจะทำเป็นใหญ่กับทุกคนที่ด้อยอำนาจกว่ามัน แต่มันจะยอมอ่อนข้อกับผู้อยู่ในระดับเดียวกัน และสูงกว่าเสมอ นี่คือวิธีเอาตัวรอดของมัน!

หนิงเอ๋อและท่านแม่ก็ทำการคารวะทุกท่านที่ได้มีส่วนช่วยเหลือ กระทั่งยามาดะซังยังบอกกล่าวเสียงดังให้เจ้าเมืองบ้าได้ยินด้วย ว่าพรุ่งนี้เช้าจะไปเยี่ยมที่จวนเจ้าเมือง!

หึ้ยยย

แล้วคุณเพนซิลเวอร์ก็เดินเข้ามาหาหนิงเอ๋อ กล่าวเป็นภาษาอังกฤษ “พวกเราทุกคนที่นี่ได้ออกหน้าช่วยเหลือเธอแล้ว เลดี้แสนสวยจะไม่ตอบแทนพวกเราบ้างรึ?”

ขณะที่ล่ามข้างกายจะช่วยแปลภาษาเป็นจีน คุณเพนซิลเวอร์ก็ยกมือห้าม .. หนิงเอ๋อก็ยิ้ม แล้วกล่าวเป็นภาษาอังกฤษ “เช่นนั้น พวกคุณต้องการให้เด็กสาวผู้นี้ตอบแทนอย่างไรกันล่ะ?”

เพนซิลเวอร์ หัวเราะ “โฮ่ โฮๆ ขอให้เลดี้ได้โปรดบรรเลงบทเพลงอันแปลกใหม่ และแสนไพเราะ ให้พวกเราได้รับฟังอีกสักหน่อยจะได้ไหมล่ะ?”

หลังจากที่ผู้รู้ภาษาอังกฤษ แปลภาษาเป็นจีนให้ผู้อื่นได้เข้าใจกัน ต่างก็พากันร้องขอให้หนิงเอ๋อบรรเลงเพลงต่ออีกซัก1 หรือหลายบทเพลง! .. ซึ่งหนิงเอ๋อก็ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ จึงคำนับ เดินกลับไปยังเปียโน และขอยืมซอจากนักดนตรีที่อยู่ใกล้ๆ มาเช็คสายเช็คเสียงให้พร้อม..

ก่อนจะได้แจ้งต่อท่านผู้มีเกียรติว่า เนื่องจากมีผู้รีเควสมา หนิงเอ๋อจึงขอแสดงความเคารพด้วยบทเพลงเปียโน1เพลง และซออีก1เพลง แทนคำขอบคุณต่อทุกท่านที่ได้ช่วยเหลือเด็กสาวผู้นี้!

จากนั้นหนิงเอ๋อก็เตรียมบรรเลงเปียโนเพลง “ดอกไม้เต้นรำ” (Flower Dance) ตามแบบฉบับที่ชื่นชอบ แม้ว่าจังหวะจะเร็วไปหน่อย .. แต่จากความสบายใจตอนนี้ ก็ยังคงเล่นคล้ายกับในแบบทางเพลงของพี่สาว หรือคล้ายกับในยูทูป ของน้องชายคิมกว๊างยอน ชาวเกาหลีได้อย่างสบาย {กดรับชมน้องชายคิมกว๊างยอนได้ที่..

https://www.youtube.com/watch?v=j6fX3MOz4eU }

sds

เมื่อเพลงจบลง พร้อมเสียงปรบมือดังสนั่นและเสียงโห่ร้อง .. รอจนเสียงเบาลง

หลังจากนั้น หนิงเอ๋อก็เตรียมบรรเลงเพลงซอ “รักเหนือเวลา” (Affections Touching Across Time) ในแบบทางเพลงของคุณลู่อี้เฟย เพลงนี้ครั้งแรกพลอยก็คิดว่าเป็นเพลงเศร้า แต่พอชมภาษาไทย อังกฤษ ญี่ปุ่น สเปน อินโด ..

ก็ซึ้งใจในความหมาย แต่ที่พลอยชอบที่สุด คือ การขับร้องโดยศิลปินเกาหลี โดยเฉพาะแบบคู่ชายหญิง (เยนกับโรเอล) พลอยยิ่งคิดว่าความหมายของเพลงเหมาะมากๆ .. แม้จะตาย ใช่จะสิ้นสุด และสักวัน น้องพลอยอาจได้พบครอบครัวและคนที่รัก อย่างมีความสุข.. { กดรับชมคุณลู่อี้เฟยได้ที่.. https://www.youtube.com/watch?v=PD8ep3wGUjg }

sds

บรรยากาศในห้องโถงอาหาร เต็มไปด้วยความรื่นเริงอีกครั้ง แล้วเมื่อหนิงเอ๋อกลับมานั่งที่โต๊ะอาหาร กับพวกถังซันเหนียง และอูชุ่นหว่าน ทุกคนในโต๊ะและโต๊ะข้างเคียงต่างประหลาดใจ และประทับใจกับสาวน้อยมากพรสวรรค์เช่นนี้

ใช่แล้ว! นี่มันมืออาชีพชัดๆ!? นางพญา!? ตั้งแต่ต้นจนมาถึงเวลานี้ นางก็ยังวางทีท่าสบายๆ เป็นกันเอง ไม่มีความหวั่นเกรง และไม่มีความยโสโอหังใดๆ แม้แต่น้อย!? ..

หลายคนยังรู้สึกว่าคุณหนูผู้นี้คล้ายเป็นอาวุโสหญิงผู้ผ่านโลกมายาวนาน ที่มีแต่ความเมตตาและเอ็นดูต่อคนรอบข้าง..

แน่นอนว่า ผู้ที่รังเกียจหนิงเอ๋อ ก็ยังรังเกียจอยู่ หรืออาจจะเกลียดมากขึ้น แต่ก็ไม่อาจจะแสดงภาษากายใด หรือกล่าววาจาให้ร้ายต่อนางได้เหมือนช่วงต้นเริ่มงานได้อีกแล้ว มิเช่นนั้นต้องได้เป็นศัตรูกับคนหมู่มากที่ชื่นชมหนิงเอ๋อ แน่ๆ

กระทั่งท่านผู้ว่าฯ หรือเจ้าเมืองท่านอื่น ได้กล่าวปราศรัยกับผู้ร่วมงาน ยังมีการหยิบยกกล่าวเอาเซียวหนิงเอ๋อ (ที่กำลังจะเปลี่ยนแซ่เป็น” ถัง”) มาเป็นแบบอย่างกุลสตรี!

อร๊ายยย

ขณะที่หนิงเอ๋อร่วมรับประทานอาหาร และพูดคุยสนทนากับผู้อื่นอย่างเป็นกันเอง ทั้งในโต๊ะนี้และใกล้เคียง ได้มองหนิงเอ๋อเป็นไอดอลบนยอดเสาธงไปแล้ว 555 โดยเฉพาะชุ่นหว่านกับฟาวเวอร์ (คู่ที่ทำจานตกแตก) ทำท่าทางราวก็อยากจะวิ่งเข้ามาคุกเข่ากอดขาหนิงเอ๋อเอาให้แน่นเลยทีเดียว!

กระทั่งซันเหนียงยังออกท่าทีเขินอาย มาบีบนวดแขนให้หนิงเอ๋อ (แหม คิดว่าแค่นี้จะทำให้ซุปเปอร์เกิร์ลหนิงเอ๋อเหนื่อยได้รึ?)