หลังอลิสาส่งข้อความขอบคุณแอรอนเธออยากโทรหาครอบครัวและเพื่อนฝูงเพื่อรายงานว่าการเดินทางเรียบร้อยปลอดภัยดี แต่มีเสียงบี๊บดังสองครั้ง และโทรศัพท์ก็แบตหมดในทันที
เธอจึงหาที่ชาร์จจากกระเป๋าของเธอ เธอจำได้ว่าใส่ที่ชาร์จโทรศัพท์มือถือไว้ในช่องด้านหน้าของกระเป๋าเดินทางกลับว่างเปล่า เธอรื้อกระเป๋าและตรวจสอบอย่างละเอียด แต่เธอก็ยังไม่พบร่องรอยของที่ชาร์จ
ลืมเหรอ?
อลิสานั่งลงข้างเตียงอย่างหดหู่อยู่ครู่หนึ่งจึงตัดสินใจยกหูโทรศัพท์ของโรงแรมและกดเบอร์บนนามบัตร
“ฮัลโหลแอรอนนี่อลิสานะ”
แอรอนเงียบไปครู่หนึ่งน้ำเสียงของเขาสงบมาก “มีอะไรรึเปล่า”
“มือถืออลิสาแบตหมดแบตสำรองที่เตรียมไว้ก็ใช้หมดแล้ว ลืมเอาที่ชาร์จมาด้วยอยากจะซื้อที่ชาร์จอันใหม่วันอื่น รู้ไหมว่ามีขายที่ไหน หรือให้ไปซื้อที่ไหนได้”
แอรอนนึกขำในใจแต่แสร้งทำเป็สงบและถามด้วยเสียงต่ำว่า “โทรศัพท์ของคุณรุ่นอะไร”
“น…แต่ลืมว่ารุ่นอะไร เดี๋ยวดูให้”
“ผมเคยเห็นโทรศัพท์ของคุณแล้วน… รุ่น 33 ใช่ไหม”
“ผมจะซื้อที่ชาร์จให้คุณแล้วเอาไปให้วันอื่น”
“ขอบคุณมากๆค่ะ !”
“ยินดีครับ” แอรอนขัดจังหวะเธอ “เข้านอนได้แล้ว ราตรีสวัสดิ์”
“โอเคราตรีสวัสดิ์”
เสียงของเขายังคงความอ่อนโยนแปลกๆซึ่งทำให้อลิสาน้ำตาไหลและรู้สึกดีที่ได้พบกับคนดีๆ โดยไม่คาดคิด!
ผู้ชายคนนี้หล่อและใจดี! หายากมากที่จะช่วยเหลือคนอื่นโดยไม่หวังผลตอบแทน!
...
เธอไม่รู้ว่าตอนนี้อารัณย์กับน้องชายกำลังวางแผนว่าจะหลอกเธออย่างไร
หลังจากอารัณย์วางสายแล้วอาเธอร์อดไม่ได้ที่จะขยับปากแล้วพูดว่า “ได้ยินเสียงพี่ทำเป็คนดีแล้วมันขนลุกชอบกล”
“พี่อยากให้ผมแกล้งทำเป็พี่เพื่อหลอกอลิสาแล้วหาใครอีกคนมาปลอมตัวหลอกปู่ว่าเป็อลิสาใช่ไหม?”
อารัณย์พยักหน้า
อาเธอร์พูดอย่างลังเล “ถือว่าเป็ความคิดที่ดีแต่ถ้าปู่กับอลิสาพบกันล่ะ ไม่น่ากลัวเหมือนโลกแตกเหรอพี่”
…
หญิงสาวสวมชุดเดรสสีฟ้าอ่อนรองเท้าแตะสีขาว ปล่อยผมยาวของเธอกระจายอยู่บนบ่า มีรอยยิ้มที่สดใสใบหน้าของเธอมีความสุข เป็ความงามที่บริสุทธิ์
อลิสาเดินไปพบชายหนุ่มทั้งสองและยิ้มอย่างสุภาพมาก
“นี่คืออลิสาหลานของปู่ศักดิ์ มาเรียนภาษาเพื่อปรับพื้นฐานต่อที่นี่”
จากนั้นโอบไหล่อาเธอร์และแนะนำ “นี่คืออารัณย์”
แม้ว่าอลิสาจะใอยู่พักหนึ่งแต่เธอก็ยิ้มให้ “สวัสดีอารัณย์ดีใจที่ได้พบคุณนะ”
“ผมได้ยินคุณปู่พูดถึงคุณเสมอได้เจอตัวจริงเสียที”
อลิสาตอบด้วยรอยยิ้มว่า“ลิสามักจะได้ยินพ่อกับปู่พูดถึงคุณอยู่เสมอว่าคุณเป็นักธุรกิจรุ่นใหม่ที่เก่งมาก”
เธอเริ่มรู้สึกลำบากใจในการเผชิญหน้ากับชายหนุ่มที่ไม่ทำตามอย่างที่รับปาก
“ผมเอาที่ชาร์จแบตมาให้และจะชวนทุกคนไปกินข้าวด้วยกัน”
หลังจากลังเลว่าจะไปร้านอาหารใดในที่สุดเขาก็ตัดสินใจที่จะไปร้านอาหารทะเล เพราะอลิสาบอกว่าชอบ
อลิสาสังเกตเห็นการจ้องมองที่ซับซ้อนจากคนข้างๆดังนั้นเธอจึงยิ้มและพูดอย่างเป็มิตร “ทำไมคุณไม่กินล่ะ อาหารทะเลร้านนี้รสชาติดีและสดมาก”
หลังจากพูดจบ ก่อนที่อารัณย์ตัวจริงจะโต้ตอบอลิสาก็ทำท่าอื่นที่ทำให้ทุกคนใ——
“เดี๋ยวอลิสาปอกกุ้งกับปูให้นะคะ”
ั้แ่เขาจำความได้ไม่มีผู้หญิงคนไหนเคยปอกกุ้งกับปูให้เขาแบบนี้มาก่อน มันทำให้มือเปื้อนเขาจึงไม่ค่อยชอบ แต่เมื่อดูอลิสาทำให้แล้ว กลับทำให้เขาปลื้มใจอย่างบอกไม่ถูก
…
ชายหนุ่มกลับมาส่งหญิงสาวที่ล็อบบี้
เมื่อเห็นรอยยิ้มของเขาผู้ชายคนนี้มักจะดูจริงจังและไม่แยแส แต่บางครั้งเขาก็ดูดีเวลายิ้ม
“ขอบคุณมากๆสำหรับทุกอย่างที่ช่วยเหลือมา ถ้ามีอะไรให้ลิสาตอบแทนได้ บอกมาเลยนะคะ”
5K
