บทที่ 3 : เส้นทางนักสู้และการพบพานที่ไม่อาจลืม
เช้าวันเสาร์ แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านผืนม่านเข้ามาในห้องนอน ชลธีตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกกระปรี้กระเปร่าต่างจากวันก่อน ๆ เขามองหน้าต่างระบบที่ปรากฏขึ้นเบา ๆ พร้อมกับภารกิจที่ค้างคา
"ภารกิจรอง: พัฒนาทักษะการป้องกันตัวเบื้องต้น" รายละเอียด: "เข้าร่วมการฝึกศิลปะการต่อสู้ประเภทใดก็ได้ เป็เวลาอย่างน้อย 10 ชั่วโมง" รางวัล: +5 STR, +5 DEX, ปลดล็อกทักษะ 'การเคลื่อนไหวฉับพลัน' (ระดับต่ำ), เงินรางวัล 5,000 บาท
"ถึงเวลาแล้วที่ฉันจะต้องแข็งแกร่งขึ้น" ชลธีพึมพำกับตัวเอง
ในชีวิตก่อน ชลธีไม่เคยสนใจการออกกำลังกายหรือการต่อสู้เลย เขามีบอดี้การ์ดคอยคุ้มกันตลอดเวลา จนเมื่อล้มละลาย บอดี้การ์ดเ่าั้ก็หายไปพร้อมกับความสุขสบายทั้งหมด นั่นเป็บทเรียนอันแสนเ็ปว่าเขาต้องพึ่งพาตัวเองเท่านั้น
เขาค้นหาข้อมูลโรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้บนอินเทอร์เน็ต เขา้ารูปแบบการต่อสู้ที่เน้นการป้องกันตัวและการเอาชีวิตรอดในสถานการณ์จริง ไม่ใช่แค่การชกมวยเพื่อการแข่งขัน สุดท้าย เขาพบโรงเรียนสอนมวยไทยแห่งหนึ่งที่ได้รับคำวิจารณ์ดีเยี่ยม และเป็ที่รู้จักในด้านการสอนที่เข้มข้น
ชลธีออกจากบ้านไปโดยไม่บอกใครเป็พิเศษ เขาไม่อยากให้ครอบครัว โดยเฉพาะบิดา กังวลหรือตั้งคำถามมากเกินไป ถึงแม้จะเริ่มได้รับการยอมรับบ้างแล้ว แต่ความสัมพันธ์ก็ยังอยู่ใน่เริ่มต้นของการฟื้นฟู
เมื่อมาถึงโรงเรียนสอนมวยไทย "ค่ายมวยเพลิงผยอง" เสียงปักๆ ปักๆ ของนวมกระทบเป้าดังสลับกับเสียงคำรามของนักเรียนที่กำลังฝึกซ้อม ชลธีสูดหายใจลึกๆ กลิ่นเหงื่อและกลิ่นอายของการต่อสู้ลอยคละคลุ้งอยู่ในอากาศ ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย
เขาเดินเข้าไปในโรงยิมที่เต็มไปด้วยนักมวยหลากหลายวัยและรูปร่าง ครูศักดิ์ เ้าของค่ายและอดีตนักมวยชื่อดัง เดินเข้ามาทักทายด้วยรอยยิ้ม
"สวัสดีครับ ไม่เคยเห็นหน้าเลย อยากมาฝึกมวยใช่ไหม?" ครูศักดิ์ถาม
"ใช่ครับ ผมอยากฝึกมวยไทยเพื่อป้องกันตัว" ชลธีตอบ
ครูศักดิ์มองสำรวจร่างกายของชลธีอย่างรวดเร็ว "ดูท่าแล้วยังไม่ค่อยมีพื้นฐานเท่าไหร่สินะ ไม่เป็ไร เริ่มต้นจากศูนย์ได้เสมอ"
การฝึกซ้อมเริ่มต้นขึ้นทันที มันหนักหน่วงกว่าที่ชลธีคิดไว้มาก แค่วอร์มอัพก็แทบจะหมดแรงแล้ว การเตะ ต่อย เข่า ศอก ทุกท่วงท่าต้องใช้พละกำลังและความอดทนอย่างมหาศาล เหงื่อของชลธีไหลท่วมตัว เสื้อผ้าเปียกชุ่มไปหมด กล้ามเนื้อทุกส่วนกรีดร้องด้วยความเ็ป
"ค่า STR ลดลงชั่วคราวเนื่องจากความเหนื่อยล้าหนัก!" "ค่า DEX ลดลงชั่วคราวเนื่องจากความเมื่อยล้า!"
ระบบแจ้งเตือนขึ้นมา ทำให้ชลธีถึงกับอยากจะทิ้งตัวลงนอนกับพื้น แต่ความทรงจำจากอดีตที่เขาเคยอ่อนแอและถูกรังแกก็ผุดขึ้นมาในหัว มันเป็แรงผลักดันให้เขากัดฟันสู้ต่อ
"ก้าวเท้า! ยืนให้มั่น! ออกหมัดให้เต็มแรง!" เสียงครูศักดิ์ดุดันแต่ก็แฝงด้วยความหวังดี
สองชั่วโมงแรกผ่านไปอย่างทรมาน ชลธีรู้สึกเหมือนร่างกายของตัวเองถูกบดขยี้ เขากลับมาบ้านด้วยอาการปวดเมื่อยไปทั้งตัว แต่ในความเ็ปนั้น เขากลับรู้สึกถึงความแข็งแกร่งบางอย่างที่กำลังก่อตัวขึ้น
่บ่ายของวันเดียวกัน ชลธีตัดสินใจออกไปเดินเล่นที่ห้างสรรพสินค้าใกล้บ้าน เขา้าผ่อนคลายและคิดแผนการต่อไป การฝึกซ้อมมวยไทยทำให้เขารู้สึกสดชื่นขึ้นมาก แม้จะยังปวดระบมไปทั้งตัวก็ตาม
ขณะที่เขากำลังเดินเลือกซื้อหนังสือเกี่ยวกับธุรกิจ เขาก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังมาจากโซนร้านอาหาร สายตาของเขาเหลือบไปเห็นร่างที่คุ้นเคยกำลังโวยวายเสียงดัง
สมชาย!
หัวใจของชลธีเต้นตึกตัก ไม่ใช่ความกลัว แต่เป็ความรำคาญและระคนด้วยความรู้สึกเก่า ๆ ที่อยากจะเข้าไปจัดการ เขามองเห็นหน้าต่างระบบแสดงผลอีกครั้ง
"ตรวจพบเจตนาไม่ดี: นายสมชายกำลังมีปากเสียงกับพนักงานร้านอาหาร และเจตนาจะใช้กำลัง! โปรดระมัดระวัง!"
ชลธีเดินเข้าไปใกล้ขึ้น และเห็นว่าสมชายกำลังยืนชี้หน้าพนักงานสาวคนหนึ่งอย่างเกรี้ยวกราด ลูกค้าคนอื่นๆ ต่างพากันหลบเลี่ยงด้วยความกลัว
"นี่แกคิดว่าแกเป็ใครวะ! แค่พนักงานกระจอกๆ กล้ามาเถียงฉันเหรอ!" สมชายตะคอกใส่พนักงานสาวคนนั้นจนเธอตัวสั่นด้วยความกลัว
ชลธีจำพนักงานสาวคนนั้นได้ทันที...ลลิน!
ในชีวิตก่อน ลลินเป็เด็กสาวที่เขาเคยพบเจอโดยบังเอิญในสถานการณ์คล้ายๆ กันนี้ เขาเคยช่วยเธอไว้ครั้งหนึ่ง และนั่นเป็จุดเริ่มต้นความสัมพันธ์ที่แสนสั้นและจบลงด้วยความเ็ป เพราะเธอคือคนรักที่หักหลังเขาไปคบกับสมชาย!
ความเ็ปและาแเก่าๆ ผุดขึ้นมาในใจของชลธีทันที แต่เขาก็สลัดมันทิ้งไปอย่างรวดเร็ว เขาไม่ใช่ชลธีคนเดิมอีกแล้ว คนที่อ่อนแอและยอมให้ใครมารังแก เขาจะไม่มีวันปล่อยให้เหตุการณ์ในอดีตซ้ำรอยเดิมอีก
"สมชาย! หยุดเดี๋ยวนี้!" ชลธีะโเสียงดัง ทำให้ทุกคนในร้านหันมามองรวมถึงสมชายด้วย
สมชายหันมามองชลธีด้วยแววตาใ ก่อนที่ความใจะแปรเปลี่ยนเป็ความโกรธเกรี้ยว
"ไอ้ชลธี! แกมาทำอะไรที่นี่!" สมชายะโ "แกกล้าดียังไงมาวางสายใส่ฉัน แล้วยังมาเสนอหน้าอีก!"
"นายต่างหากที่กล้าดียังไง มาสร้างความวุ่นวายในที่สาธารณะแบบนี้" ชลธีตอบกลับอย่างเยือกเย็น สายตาของเขาจับจ้องไปที่ลลินที่ยังคงยืนตัวสั่นอยู่ข้างๆ สมชาย
ลลินมองชลธีด้วยแววตาสงสัยปนใ เธอจำเขาไม่ได้ เพราะในชีวิตก่อนหน้านี้ พวกเขาจะมาพบกันอย่างจริงจังในอีกหลายเดือนข้างหน้าจากเหตุการณ์อื่น
"แกอย่ามาทำเป็พูดดี! ไอ้ขี้แพ้!" สมชายพุ่งเข้ามาหวังจะชกหน้าชลธี
ชลธีมองเห็นการเคลื่อนไหวของสมชายได้ชัดเจนราวกับอยู่ในภาพสโลว์โมชั่น ไม่ใช่เพราะเขาเร็วขึ้น แต่เพราะทักษะ 'การอ่านความคิดเบื้องต้น' ช่วยให้เขารับรู้เจตนาของสมชายก่อนที่มันจะเกิดขึ้น
เขาเอี้ยวตัวหลบหมัดของสมชายได้อย่างง่ายดาย ทำให้สมชายเสียหลักล้มลงไปกองกับพื้น
"ภารกิจย่อย: ปกป้องตนเองและผู้บริสุทธิ์ สำเร็จ!" รางวัล:
พละกำลัง (STR): +2 (ใหม่: 9/100)
ความคล่องตัว (DEX): +2 (ใหม่: 8/100)
ชื่อเสียง (REP): +10 (ใหม่: 70/100) (จากสายตาลูกค้าในร้าน)
เงินรางวัล: 2,000 บาท (รวมในเงินทุน: 160,456 บาท)
สมชายลุกขึ้นยืนด้วยใบหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธและความอับอาย เขามองไม่เห็นว่าชลธีหลบหมัดเขาได้อย่างไร เขาไม่เคยคิดว่าชลธีจะกล้าต่อกรกับเขาแบบนี้
"แกกล้าดียังไงมาทำกับฉันแบบนี้! แกตายแน่ไอ้ชลธี!" สมชายคำรามก่อนจะพุ่งเข้ามาอีกครั้งพร้อมกับหมัดที่หนักหน่วงกว่าเดิม
ชลธีเตรียมพร้อม เขาก้าวเท้าหลบหมัดอีกครั้ง และใช้เข่ากระทุ้งเบาๆ เข้าที่ท้องของสมชาย ทำให้สมชายจุกและทรุดลงไปอีกครั้ง
"พอได้แล้วสมชาย" ชลธีพูดด้วยน้ำเสียงเ็า "ฉันไม่อยากมีเื่กับนาย แต่นายก็อย่ามาหาเื่ฉันอีก"
ผู้จัดการร้านและพนักงานรักษาความปลอดภัยรีบวิ่งเข้ามาควบคุมสถานการณ์ พวกเขาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด และเห็นว่าสมชายเป็ฝ่ายหาเื่ก่อน
"คุณสมชายครับ เชิญคุณออกไปจากร้านเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นเราจะแจ้งตำรวจ!" ผู้จัดการร้านพูดอย่างเด็ดขาด
สมชายกัดฟันกรอด เขามองชลธีด้วยสายตาอาฆาตแค้นราวกับจะกินเืกินเนื้อ ก่อนจะถูกพนักงานรักษาความปลอดภัยลากตัวออกไป
ชลธีหันกลับมามองลลิน เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้งและประหลาดใจ
"ขอบคุณ...ขอบคุณมากนะคะ" ลลินพูดเสียงสั่น "คุณ..."
เธอจ้องมองใบหน้าของชลธีอย่างพิจารณา คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนที่ดวงตาของเธอจะเบิกกว้างขึ้นราวกับเพิ่งนึกอะไรบางอย่างออก
"คุณ...คุณชลธีใช่ไหมคะ?" ลลินถามเสียงเบาหวิว แต่แฝงด้วยความไม่เชื่อ "ฉัน...ฉันจำคุณได้ค่ะ คุณคือผู้ชายคนนั้นที่เคยช่วยฉันไว้ตอนที่กระเป๋าสตางค์หายที่สวนสาธารณะเมื่อหลายเดือนก่อนใช่ไหมคะ? คุณให้เงินฉันยืมค่ารถกลับบ้าน..."
ชลธีพยักหน้ารับเล็กน้อยพร้อมรอยยิ้มจางๆ เขาจำเหตุการณ์นั้นได้เลือนรางจากความทรงจำในอดีต แต่เขาก็จำได้ว่านั่นคือหนึ่งในจุดเริ่มต้นเล็กๆ น้อยๆ ที่ทำให้เขามีปฏิสัมพันธ์กับลลินในเส้นเวลาเดิม
"ใช่ครับ ผมชลธี" เขาตอบยืนยัน "คุณสบายดีนะครับ?"
ลลินพยักหน้ารับทั้งน้ำตาที่คลอเบ้า เธอไม่คิดว่าจะได้เจอเขาอีกครั้งในสถานการณ์แบบนี้
"สบายดีค่ะ ขอบคุณนะคะ" ลลินตอบด้วยรอยยิ้มที่สดใส "ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอคุณอีก"
"ภารกิจเสริม: สร้างความประทับใจแรก สำเร็จ!" รางวัล:
เสน่ห์ (CHA): +5 (ใหม่: 11/100)
ปลดล็อก 'ความสัมพันธ์เบื้องต้น: ลลิน'
เงินรางวัล: 1,000 บาท (รวมในเงินทุน: 161,456 บาท)
ชลธีมองหน้าต่างระบบที่ปรากฏขึ้น 'ความสัมพันธ์เบื้องต้น: ลลิน' ทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงเล็กน้อย เขายอมรับว่ายังมีความรู้สึกที่ซับซ้อนกับผู้หญิงคนนี้อยู่ แต่ตอนนี้เขาจะไม่ยอมให้ความผิดพลาดในอดีตมาบงการชีวิตเขาอีกแล้ว
"คุณ...จำฉันไม่ได้ใช่ไหมคะ?" ลลินถาม "ฉันลลินค่ะ ทำงานอยู่ที่นี่"
"ชลธีครับ" ชลธีแนะนำตัวเอง "ผมเคยเห็นคุณบ่อยๆ ครับ" เขาเลือกที่จะโกหกเล็กน้อยเพื่อไม่ให้เธอกังวล
ลลินยิ้มเล็กน้อย "ขอบคุณอีกครั้งนะคะคุณชลธี คุณช่วยฉันไว้จริงๆ"
"ไม่เป็ไรครับ" ชลธีตอบ "ถ้ามีอะไรให้ช่วยอีก บอกได้นะครับ"
เขาจากมาพร้อมกับรอยยิ้มจางๆ บนใบหน้า การได้เห็นลลินอีกครั้ง ทำให้เขานึกถึงความเ็ปในอดีต แต่ในขณะเดียวกัน ก็เป็แรงผลักดันให้เขาต้องแข็งแกร่งขึ้น เพื่อไม่ให้ใครมารังแกคนที่เขาสนใจได้อีก
สองสัปดาห์ถัดมา ชลธีใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่กับการเรียนรู้และฝึกฝน เขาไปโรงเรียนสอนมวยไทยทุกวัน วันละ 2 ชั่วโมง ภายใต้การสอนของครูศักดิ์ ร่างกายของเขาเริ่มแข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ความเร็วและความคล่องตัวของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างก้าวะโ
"ภารกิจรอง: พัฒนาทักษะการป้องกันตัวเบื้องต้น (ความคืบหน้า: 10/10 ชั่วโมง) สำเร็จ!" รางวัล:
พละกำลัง (STR): +5 (ใหม่: 14/100)
ความคล่องตัว (DEX): +5 (ใหม่: 13/100)
ปลดล็อกทักษะ: 'การเคลื่อนไหวฉับพลัน' (ระดับต่ำ)
คำอธิบายทักษะ: เพิ่มความเร็วในการตอบสนองและการเคลื่อนที่ในสถานการณ์คับขันชั่วขณะ
เงินรางวัล: 5,000 บาท (รวมในเงินทุน: 166,456 บาท)
ชลธีรู้สึกถึงพลังที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกาย มันเป็ความรู้สึกที่ยอดเยี่ยม การเคลื่อนไหวของเขารวดเร็วและแม่นยำขึ้นมาก เขาลองใช้ทักษะ 'การเคลื่อนไหวฉับพลัน' มันทำให้เขารู้สึกเหมือนโลกช้าลงไปชั่วขณะ ทำให้เขามีเวลาตัดสินใจและตอบสนองได้ดีขึ้น
นอกจากนี้ เขายังคงไปปรึกษาบิดาเื่การลงทุนอยู่เสมอ และคอยให้คำแนะนำเกี่ยวกับหุ้นที่เขาจำได้ว่าจะเติบโต นายธนกรเริ่มเชื่อมั่นในตัวลูกชายมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะทุกครั้งที่ชลธีแนะนำหุ้นตัวไหน หุ้นตัวนั้นก็จะทำกำไรได้อย่างงดงามเสมอ
"แกนี่มัน...มีสายตาที่ดีจริงๆ นะชลธี" นายธนกรเอ่ยชมวันหนึ่ง "พ่อไม่เคยคิดว่าแกจะสนใจเื่พวกนี้จริงจังขนาดนี้"
"ผมอยากช่วยพ่อครับ" ชลธีตอบอย่างจริงใจ "ผมอยากทำให้ครอบครัวของเรากลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง"
คำพูดของชลธีทำให้ดวงตาของนายธนกรอ่อนลงเล็กน้อย "ดีมากชลธี...พ่อหวังว่าแกจะทำได้จริง"
ความสัมพันธ์กับครอบครัวเริ่มดีขึ้นเล็กน้อย แต่ก็ยังไม่ถึงกับสนิทสนม ชลธีรู้ดีว่าการจะได้รับความเชื่อใจอย่างสมบูรณ์นั้นต้องใช้เวลาและพิสูจน์ตัวเองมากกว่านี้
เย็นวันหนึ่ง ชลธีตัดสินใจกลับไปที่ห้างสรรพสินค้าอีกครั้ง เขาเดินไปที่ร้านอาหารที่ลลินทำงานอยู่ และเธอก็ยังอยู่ที่นั่น
"สวัสดีครับคุณลลิน" ชลธีทักทายด้วยรอยยิ้ม
ลลินหันมามองเขาด้วยความประหลาดใจ "คุณชลธี! มาได้ยังไงคะ?"
"ผมมาหาหนังสือครับ แล้วก็เลยแวะมาทักทาย" ชลธีตอบ "คุณสบายดีนะครับ?"
"สบายดีค่ะ ขอบคุณนะคะ" ลลินตอบด้วยรอยยิ้มที่สดใส "ไม่เจอคุณเลยนะคะ่นี้"
"ผมยุ่งๆ กับการเรียนและการฝึกซ้อมนิดหน่อยน่ะครับ" ชลธีบอก "คุณเลิกงานกี่โมงครับ? ถ้าไม่เป็การรบกวน ผมอยากจะชวนคุณไปทานกาแฟเป็เป็การขอบคุณที่ผมได้รู้จักคุณน่ะครับ" เขาใช้ทักษะเสน่ห์ที่เพิ่มขึ้นเล็กน้อยของเขา
ลลินหน้าแดงเล็กน้อย "เอ่อ...ฉันเลิกงานประมาณสองทุ่มค่ะ"
"งั้นเดี๋ยวผมมารอที่นี่นะครับ" ชลธีกล่าว พร้อมกับรอยยิ้มที่ทำให้ลลินรู้สึกอบอุ่นในใจ
สองทุ่มตรง ชลธีมารอที่หน้าร้าน และลลินก็ออกมาพอดี
"ขอโทษที่ให้รอนะคะ" ลลินกล่าว
"ไม่เป็ไรครับ" ชลธีตอบ "อยากไปร้านกาแฟแถวนี้ไหมครับ?"
ทั้งสองเดินไปที่ร้านกาแฟใกล้ๆ และนั่งคุยกันอย่างออกรส ชลธีพยายามเรียนรู้เื่ราวของลลินให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เขาอยากเข้าใจว่าอะไรทำให้เธอตัดสินใจไปคบกับสมชายในอดีต
ลลินเล่าเื่ชีวิตของเธอ เธอเป็เด็กกำพร้าที่ต้องดิ้นรนทำงานหาเลี้ยงตัวเองมาั้แ่เด็ก เธอต้องเผชิญกับความยากลำบากมากมาย และบางครั้งก็ถูกเอาเปรียบ ทำให้เธอรู้สึกว่าต้องพึ่งพาตัวเองเท่านั้น และมักจะมองหาคนที่แข็งแกร่งกว่ามาเป็ที่พึ่ง (ซึ่งในอดีต เธอคิดว่านั่นคือสมชาย)
ชลธีฟังด้วยความเห็นใจ เขามองเห็นความบอบบางและความเข้มแข็งในตัวลลินไปพร้อมๆ กัน
"คุณลลินครับ" ชลธีพูดขึ้น "ผมเข้าใจเลยว่าคุณต้องเจออะไรมาบ้าง แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่า...คุณไม่จำเป็ต้องอยู่คนเดียวอีกต่อไป"
ลลินเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาของเธอมีน้ำตาคลอเล็กน้อย คำพูดของชลธีเหมือนกับน้ำทิพย์ชะโลมใจที่เธอไม่เคยได้รับจากใคร
"คุณ...หมายความว่ายังไงคะ?" เธอถามเสียงสั่น
"ผมหมายความว่า...ถ้าคุณอนุญาต ผมอยากเป็คนคนนั้นที่อยู่เคียงข้างคุณ" ชลธีเอ่ยอย่างจริงใจ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและความอบอุ่น "ไม่ว่าคุณจะเจออะไร ผมจะอยู่ตรงนั้นเสมอ"
"ภารกิจ: สร้างความเชื่อใจและเปิดใจ สำเร็จ!" รางวัล:
เสน่ห์ (CHA): +10 (ใหม่: 21/100)
ปลดล็อก 'ความสัมพันธ์: ลลิน (ระดับ: เริ่มพัฒนา)'
ฉากโรแมนติก: ความอบอุ่นในยามค่ำคืน (ปลดล็อก)
เงินรางวัล: 3,000 บาท (รวมในเงินทุน: 169,456 บาท)
ลลินมองชลธีด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย เธอรู้สึกถึงความจริงใจที่ไม่เคยได้รับจากใครมาก่อน
"คุณชลธี..." เธอพูดเสียงเบา "ขอบคุณนะคะ"
ชลธีเอื้อมมือไปกุมมือของลลินที่วางอยู่บนโต๊ะเบาๆ นิ้วมือของเขาัักับความอบอุ่นของเธอ ความรู้สึกบางอย่างที่เขาไม่เคยััมาก่อนในชีวิตก่อน
นี่คือจุดเริ่มต้นของเื่ราวบทใหม่...ไม่ใช่แค่เื่ของธุรกิจและการแก้แค้น แต่เป็เื่ของความรักและการปกป้องที่แท้จริง
โปรดติดตามตอนต่ไป…..