กาฟิวพาสายไหมไปอยู่คอนโดของตนเองหลังกลับจากทำงานเขาขลุกอยู่กับเธอแทบจะทุกวัน ไปรับส่งหญิงสาวที่มหาลัยและแวะมาทานข้าวเที่ยงด้วยกันไปไหนมาไหนเป็เงาตามตัว
“ตึ้ดตึ้ด”
“ครับ” พอเห็นเบอร์เขาก็รับสายและเดินเลี่ยงออกไปข้างนอก สายไหมมองตามอย่างสงสัยปกติเขาไม่เคยออกไปคุยนอกห้องออกไปสักพักเขาก็เดินเข้ามาในห้อง
“ไหมพี่จะออกไปข้างนอกพักใหญ่ๆแล้วจะรีบกลับ”เขาคงรีบจริงๆเพราะคว้าเสื้อผ้าที่อยู่ใกล้มือมาสวมใส่และรีบคว้ากุญแจรถใส่ในกระเป๋าคราวเดียวกัน
“ให้ไหมไปเป็เพื่อนหรือเปล่า” ก็ไม่รู้ว่าเขาจะไปไหนก็ไม่อยากห่างเขาไปไหนหลายชั่วโมงถ้าเป็ไปได้ก็อยากอยู่ด้วยตลอดเวลา
“ไหมรออยู่ห้องนี่แหละพี่ไปเคลียร์ธุระแล้วจะรีบกลับ” เขาอธิบายให้เธอย่างเร่งรีบ
“เอาไว้พี่กลับมาจะอธิบายให้ฟัง ตอนนี้รีบมาก”
“โอเค ขับรถดีๆที่รัก”เธอคว้าแขนเขาไว้และเขย่งตัวเพื่อหอมแก้มเขา คำว่าที่รักที่ทำให้หัวใจของเขาพองโตเต็มตื้นทำเอาไม่อยากไปไหนไกลเลยก่อนจะออกไปไม่ลืมจะหอมแก้มเธอ
“ล็อคประตูห้องดีๆใครมาเคาะอย่าเปิด”เขากำชับนักหนา
“อืมรู้แล้วไปเถอะ”
หลังจากเขาออกไปเธอก็อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าและหาอะไรทำเวลาก็ล่วงไปหลายชั่วโมงหญิงสาวพลิกตัวไปมานอนไม่หลับกาฟิวยังไม่มีวี่แววว่าจะกลับเที่ยงคืนกว่าตอนนี้ผุดลุกผุดนั่งหยิบมือถือมาเปิดดูก็หลายครั้ง
สุดท้ายทนไม่ไหวจึงพิมพ์ข้อความส่งไปให้เขาส่งไปแล้วก็รอไม่มีวี่แววว่าเขาจะอ่านเลยสักนิด สุดท้ายเกือบตีสองเธอจึงหลับลงไปอย่างกังวล
รู้สึกตัวเมื่อรุ่งเช้าเขากลับมานอนข้างกายฝ่ามือหนาประคองกอดเอวเธอไว้ หญิงสาวหันหน้ามาหาเขาลอบมองใบหน้ายามหลับหน้าตาหล่อใสแทบจะดูไม่ออกว่ามีความร้ายกาจในตัวผู้ชายคนนี้ถ้าหากไม่ได้เจอด้วยตัวเอง
เขาลืมตาและพบว่าสายไหมนอนมองหน้ายิ้มให้เขาเขากดจูบริมฝีปากอวบอิ่มหนักๆลิ้นร้อนสอดไปชิมความหวานฝ่ามือร้อนประคองใบหน้าให้รับจูบดูดดื่ม
“อืม” เขาครางลากยาวจูบกับคนที่รักมันช่างดีแบบนี้เองเขาปล่อยให้เธอได้สูดลมหายใจเข้าปอดใบหน้าหวานเวลาที่หน้าขึ้นสีมันน่ามองและเขาไม่อยากให้ใครมองเธอ นอกจากเขาคนเดียว
“ยิ้มอะไร” สายไหมค่อนข้างเขินจึงถามไปงั้นๆก็เขามองหน้าเธอแบบไม่ยอมหลบสายตาดวงตาของเขามันหวานซึ้งจนไม่เป็ตัวของตัวเอง
“มีความสุขไงได้เมียคืนมาโคตรมีความสุขเลยวะไหม”
เขาดึงเธอมาซบอกเสียงหัวใจสองดวงแข่งกันเต้นระรัวใบหน้าเขาบ่งบอกว่ามีความสุขมากจากข้างในและััได้อย่างที่เขาบอก ใช่ทุกอย่างโคตรดี
“ไหมก็มีความสุข”อู้อี้ตอบแนบกายลงชิดหน้าอกแกร่ง เขาเชยใบหน้าหวานให้มองมาดวงตากลมโตแสดงความรู้สึกที่มีต่อเขา
“พี่เป็ความสุขของไหมเหรอ”เขาดีใจที่อย่างน้อยเธอก็แสดงให้เห็นว่าเขาเป็ความสุขของเธอ
“ถามได้ถ้าไม่เป็ความสุขจะยอมให้ทำแบบนี้เหรอ”
“แบบไหนจำไม่ได้แล้ว”
“อย่ามาทะลึ่งนะพี่ฟิว” เธอตีมือของเขาที่ยุ่มย่ามกับหน้าอกอวบแต่คนอย่างเขามีเหรอจะสลดสายตาโคตรแพรวพราวและมีผลต่อหัวใจจริงๆ
“ไหมรอพี่ทั้งคืน”เธอสบตาเขาอยากรู้ว่าเมื่อคืนเขาไปไหน
“มันค่อนข้างยุ่งยากนิดหนึ่งเมื่อคืน”เขาทำหน้าเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง ยิ่งเพิ่มความสงสัยให้แก่เธออยากรู้ว่าเขาไปทำอะไรกลางดึก
“เื่อะไรบอกได้ไหมหรือว่ามันเป็ความลับ”
“ไม่มีอะไรเป็ความลับระหว่างพี่กับไหมหรอกเพียงแต่ว่า…” เขาเอาแต่มองหน้าเธอแล้วก็หยุดไปเื่นี้ต้องเกี่ยวข้องกับเธอแน่นอนอยากรู้แล้วเชียวเื่อะไรแต่ดูอึดอัดจนรู้สึกได้
“บอกมาเถอะค่ะดีไม่ดียังไงไหมรับได้ทุกอย่าง”
“เื่ของแม่”
“ท่านก่อเื่อะไรอีกหรือเปล่าคะ”น้ำเสียงร้อนรนใบหน้าที่แสดงความสงสัย เขากอดเธอถ่ายทอดความรู้สึกในใจลูบหลังเบาๆให้เธอสงบ
“ไม่มีอะไรหรอกพี่จัดการได้แล้ว”น้ำเสียงเขาอ่อนโยนมากจนััได้เธอเงยหน้าขึ้นมองดวงตาสุกใสกลมโตอดไม่ได้ที่จะจูบหน้าผากเพื่อปลอบโยน
“แม่ทำอะไรคะพี่บอกมาเถอะขอร้อง”
“แฟนใหม่ของแม่ทำสัญญากู้เงินในบ่อนโดยให้แม่เป็คนกู้แม่ไหมต้องกลายเป็ลูกหนี้โดยปริยายเมื่อคืนเ้าหนี้เขามาทวงพี่ต้องออกไปเคลียร์ให้ ส่วนแฟนแม่หลังจากได้เงินก็หายตัวล่องหนตามไม่เจอ”
“เท่าไหร่คะ”เสียงเธอเบาหวิวแทบจะล้มทั้งยืน ถ้าถึงขนาดให้พี่ฟิวออกไปเคลียร์เองคงเยอะอยู่
“สองล้าน” จะช้าจะเร็วสายไหมก็ต้องรู้อยู่ดี สู้ให้รู้ตอนนี้ดีกว่า
“แม่ทำได้อย่างไร”
น้ำตาพร่างพรูในดวงตาคู่สวยเขาซับน้ำตาให้เธอเจ็บหัวใจที่คนรักมีน้ำตา ร่องรอยของความเสียใจยังเต็มอยู่บนใบหน้าเจ็บที่ต้องให้เธอรู้เื่แบบนี้ซ้ำๆ เขารู้หมดทุกอย่างว่าความสัมพันธ์ของแม่กับไหมเป็อย่างไร
“ไม่ต้องร้องไม่มีอะไรแล้วพี่จัดการได้” เขาลูบหลังอย่างอ่อนโยน เงินแค่นี้ทำอะไรเขาไม่ได้แต่เขาไม่อยากให้สายไหมเสียใจบ่อยๆเขาไม่ชอบและไม่คิดว่าจะให้เกิดอีก
“ไหมขอโทษที่ทำให้พี่ต้องยุ่งยากไหมจะหาเงินมาใช้หนี้แทนแม่เอง”
สายไหมก็คือสายไหมผู้ที่เอาตนเองเป็ศูนย์กลางไม่เคยมองว่าตอนนี้เธอมีผัวเป็เศรษฐีชายหนุ่มมองเธอนิ่งๆอยากให้รู้สักทีว่าเขาจะอยู่ข้างเธอคอยแก้ปัญหาและให้กำลังใจตลอดไป
“อย่าพูดแบบนี้อีกไหมพี่กับไหมคือคนๆเดียวกันไม่มีเื่ไหนยุ่งยากสำหรับพี่ถ้าเป็เื่ของเรา ทุกอย่างสำคัญสำหรับพี่”เขาบอกจริงจังออกจะดุเธอด้วยซ้ำไป ถ้าไม่เห็นว่าสายไหมกำลังเสียใจอยู่
“พี่จะทนไหวหรือเปล่าถ้าแม่ก่อปัญหาให้ไม่มีที่สิ้นสุดจะทำยังไง”
“พี่ก็ตามแก้ให้แม่ยายไปเรื่อยๆเงินแค่นั้นทำอะไรไมได้หรอกพี่มั่นใจว่าแม่จะเดินทางถูกสักทีหลังจากที่หลงทางมานาน”น้ำเสียงเขาดูมั่นใจและจริงจังมากจนทำให้เธอเชื่อมั่นไปด้วย
“จริงเหรอคะ”น้ำเสียงตื่นเต้นแต่จะเป็ไปได้อย่างไร
“พี่ทำได้ขอให้เชื่อใจ”คำพูดหนักแน่นยืนยันว่าทำได้และเธอก็เชื่อในคำพูดของเขาเช่นกัน สายไหมโน้มตัวเขาลงมาเพื่อให้รางวัลเป็จูบหวานพอริมฝีปากประกบกันเขาตอบรับจูบแสนหวานด้วยความเร่าร้อน
สายไหมเอนตัวลงนอนโดยมีเขาขึ้นคร่อมเขาไซ้ซอกคอกรุ่นเม้มเบาๆเพื่อไม่ให้มีรอย ลิ้นร้อนลากยาวผ่านไปเรื่อยๆจนหยุดหน้าอกอวบดูดกินอย่างคนหิวกระหาย
ร่างกายทุกสัดส่วนโดนฝ่ามือร้อนทาบทับลงทุกตารางนิ้วสายไหมแทบดิ้นพล่านเมื่อเขาสอดใส่ตัวตนเข้าไปในร่างกายเกมส์รักที่ถูกปลุกดำเนินไปอย่างต่อเนื่องและไปสิ้นสุดใน่เวลาเกือบบ่ายทั้งสองคนนอนกอดกันด้วยความเหนื่อยล้าตลอดวัน
-สำนักงาน-
“ขอบคุณค่ะเจ๊ที่เมตตาไหม”
เธอยกมือไหว้ผู้มีพระคุณที่ป้อนงานดีๆตลอดหลายปีที่ผ่านมาเพราะกาฟิวไม่ให้เธอรับงานพวกนี้เด็ดขาดหญิงสาวจึงต้องทำตามอย่างเลี่ยงไม่ได้ เขามาส่งและรอข้างนอกปล่อยให้เธอคุยกันเพียงลำพัง
“ไม่เป็ไรเข้าใจมีผัวรวยใครอยากให้เมียทำงาน”
“พูดซะจนไหมอาย” สายไหมหน้าแดงนิดๆมีแค่กาฟิวที่ใช้คำนี้บ่อยๆ พอคนอื่นพูดอดเขินไม่ได้
“ขอให้ใช้ความอดทนนะไหมชีวิตคู่มีอะไรหลายอย่างเป็ส่วนประกอบ จับมือกันให้แน่นอย่างอื่นก็ทำร้ายไม่ได้มีเื่อะไรขอให้คิดถึงเจ๊คนแรก”
เธอให้คติสอนใจอย่างคนที่ผ่านโลกมาเยอะอะไรก็เกิดขึ้นได้เสมอสำหรับความรักสายไหมกอดเจ๊และเธอก็กอบตอบลูบหัวอย่างเอ็นดู
-ภายในรถ-
“ต่อไปไหมคงเหงาถ้าเรียนอย่างเดียว”เธอมองหน้าเขาพยายามจะบอกถึงความรู้สึกที่ไม่ได้ทำงานเพราะเขาไม่ให้เธอทำอะไรสักอย่าง
“หึหึถ้าเหงาก็หาอะไรทำดีไหม”เขาถามความเห็นยิ้มมุมปาก
“ทำอะไรพี่ฟิวมีงานให้ทำเหรอ”เธอทำน้ำเสียงตื่นเต้นมีความหวัง
“มีสิตลอดชีวิตด้วย”ท่าทางเขาเ้าเล่ห์รู้สึกได้
“อะไร?”
“เลี้ยงลูกไง”
“บ้า” พูดแค่นี้เธอก็หน้าแดงแจ๋แต่ก็ดูรวมๆน่ารักดี
“ติดที่เราเรียนอยู่ดรอปเรียนมาปั้มลูกกัน” เขาชวนเหมือนเป็เื่ธรรมดาไม่ได้คิดมากสายไหมมองจ้องเข้าไปในตา
“ความคิดเหรอเนี่ย”เธอตีที่แขนเขาหน้าแดงซ่าน คนอย่างเขาถ้าได้ชวนแบบนี้ร่างกายพังพอดีความหื่นมีแต่เพิ่มขึ้นทุกวัน
“อ้าวก็เห็นว่าเบื่อว่าเหงาเลยชวนทำกิจกรรมสร้างสรรค์”
สายไหมเบะปากมองบนชุดเดรสมันร่นขึ้นจนอดใจไม่ไหวเขาเอามือมาลูบขาวเรียวงามสายไหมจับมือเขาไว้ไม่ให้ลามลงไปทางอื่น
“หื่นไม่รู้เวลาพี่ฟิว”เธอเอ็ดเขาไม่จริงจังนัก เขาไม่ตั้งใจขับรถเลยเอาแต่มองเธอตลอดเวลา
“ก็เมียน่ารักขนาดทนไหวก็บ้าปะ”
“อีกหน่อยจะพูดแบบนี้อยู่หรือเปล่าอย่าเบื่อกันก่อนแล้วกัน”เธอเอาแขนของเขามาแนบที่ใบหน้าท่าทางออดอ้อน
“ไม่มีทางเบื่อหรอก”
“แน่นะที่พูดมาไหมจะถือว่าพี่สัญญาแล้วจะไม่ให้โอกาสแล้วนะ” สายตากลมโตที่มองคาดคั้นเอาคำตอบจากเขามันน่ารักจนไม่อยากให้ใครได้เห็น
“เด็กโง่เอ้ยใครจะกล้าทิ้งวะ”
เขาจอดรถข้างทางและคว้าร่างนุ่มนิ่มมากอดไว้จมูกคลอเคลียแก้มเนียนใสนับวันสายไหมยิ่งน่ารักควรค่าแก่การทะนุถนอม คิดไปถึงวันคืนเก่าๆที่เคยทำร้ายเธอไม่รู้ว่าซาตานตัวไหนมันดลใจให้เขาทำกับเธอแบบนั้นได้ลง
“โคตรน่ารักเลยวะเมียกูฟอด”หอมแก้มสองข้างสลับกันไม่อยากอยู่บนรถเลยอยากอยู่ในห้องจะกอดให้จมเขี้ยวเลย
“แล้วรักหรือเปล่าละ”สายไหมยื่นหน้าถาม
“รักจนจะบ้าอยู่แล้วปะไปจดทะเบียนกันเถอะ”คำพูดไม่ได้ล้อเล่นออกมาจากเขาด้วยสีหน้าเคร่งขรึมอยากเป็เ้าของเธอแค่คนเดียว
“เร็วไป ไหมยังเรียนอยู่”ความจริงแล้วหัวใจพองโตกับคำพูดที่ดูจริงใจกำลังคบและเข้าใจ่เวลาที่ผ่านมายังไม่เคยได้เรียนรู้จากกันสักเท่าไหร่หลายๆมุมยังไม่เคยเห็นรอก่อนให้ถึงเวลาที่เหมาะสมคงแต่งแน่นอนกับเขาเท่านั้นที่เธอจะแต่งด้วย
“แต่งแล้วก็เรียนได้พี่ส่งเสริมเราเื่เรียนอยู่แล้วจะเรียนที่ไหนก็ได้ในประเทศนอกประเทศ”
“เอาไว้ก่อน”คำพูดคำเดียวทำให้สีหน้าที่เบิกบานของชายหนุ่มลดลงทันที
“พี่ไม่อยากรอแล้ว”น้ำเสียงเข้าอ้อนมากเหลือเกินใจอ่อนยวบแต่ต้องเข้มแข็งไว้มันไม่ควรเกิดขึ้นตอนนี้ถึงแม้จะรักกันแค่ไหน แค่รักกันมันไม่พอเธอต้องพร้อมกว่านี้ทั้งสองฝ่าย
“ไหนว่าจะใช้เหตุผลคุยกันแบบผู้ใหญ่”
ก็คุยอยู่นี่ไง”น้ำเสียงงอนๆจากคนตัวโตที่ฟังแล้วอดขำไม่ได้เป็ถึงผู้บริหารบอกใครจะมีใครเชื่อหรือ เปล่าถ้าได้เห็นมุมนี้
“รอไปก่อนได้หรือเปล่าไหมสัญญาว่าจะไม่มองใครนอกจากพี่”
ถ้อยคำสัญญาที่เธอพูดแกมขอร้องทำให้เริ่มคิดได้เขาน่าจะทำให้เธอมั่นใจมากกว่านี้สักหน่อย ไอ้ผู้ชายเลวๆที่มันทำร้ายเธอจะทำให้มาเชื่อใจในเวลาน้อยนิดแค่เดือนเดียวคงไม่ได้เขาต้องให้เวลาเธอได้เห็นถึงความจริงใจ ไอ้ที่ทำเลวๆกับเธอจะไม่ทำอีกแล้ว
“อืม” เขาพยายามจะเป็คนไม่งี่เง่ากดความ้าตัวเองไว้ ทั้งสองกุมมือและยิ้มให้กัน