item monster ไอเทมมอนสเตอร์

ตอนที่ 44 อย่าฉวยโอกาสกับเด็ก

“พี่ค่ะ หินเรืองแสงนี่คือ หินพลังงานเหรอ มันต่างจากในเน็ตเล็กน้อย”เจนที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟาห้องนั่งเล่น กำลังมือหินพลังงานเล่นอยู่ในมือ

หลังจากกลับมาจากชิ้นส่วนโลกต่างมิติก็เหลือเวลาไม่มากลุคจึงแวะไปรับเจน ก่อนจะกลับมาที่บ้าน หินพลังงานคือหินสองก้อนที่เขาได้รับมาในการเคลียร์ชิ้นส่วนโลกต่างมิติเขาไม่ได้เอามันไปขาย เพราะมีจำนวนน้อยเกินไปและเสียเวลาที่จะขาย

“มันเป็นหินพลังงานจริง ๆ พี่พึ่งได้มาวันนี้เอง”

“ถ้าอย่างนั้นวันนี้พี่ก็แอบไปรับภารกิจมานะสิคะ”เจนทำหน้ามุ่ยแกล้มป่อง

ลุครู้สึกว่าทำพูดของเจนทำให้เขาเป็นคนผิดที่แอบทำเรื่องไม่ดีลับหลังมา“เอาน่าพี่ยังทำงานไหวก็ต้องขยันเป็นธรรมดา”

เขาตอบอย่างอารมณ์ดีเพราะการเก็บเกี่ยวครั้งนี้ได้ไอเทมระเบิดหินมาจำนวนมาก

“อ่ะ” เจนร้องออกมาและปล่อยหินพลังงานในมือลง

“เจนเป็นอะไรหรือเปล่า” ลุคเข้ามาถามด้วยความตกใจ

“เปล่าค่ะ หนูแค่รู้สึกเย็นที่มือเฉย ๆ”

“หินพลังงานมีการปลดปล่อยพลังงาน ทำให้ตัวมันค่อนข้างเย็นเอามันไปเก็บในกล่องก่อนก็ได้เดี๋ยวมีเยอะแล้วพี่ค่อยเอาไปขาย”

“อืม แล้วพี่จะไปไหนคะ”เจนมองไปที่ลุคตอนนี้กำลังเตรียมตัวออกไปข้างนอก

“พี่จะออกไปทำธุระหน่อย น้องก็อย่านอนดึกนักละ”

“ค่ะ” เจนตอบ

หลังจากลุคออกไปจากห้องเด็กสาวก็จ้องมองหินพลังงานด้านหน้าด้วยความประหลาดใจเมื่อครู่เธอสัมผัสถึงความรู้สึกแปลก ๆ แต่ก็อธิบายไม่ถูกนอกจากความเย็นมันยังเป็นความรู้สึกที่สบาย

“หรือเราจะปลุกพลังเหนือมนุษย์ขึ้นมาได้”

เจนค่อย ๆ เอื้อมมือไปสัมผัสอีกครั้งแต่ก็ไม่มีปฏิกิริยาจากหินพลังงานอีก

“เฮ่อ...สงสัยคิดไปเอง” เจนเผยสีหน้าผิดหวังก่อนจะหยิบหินพลังงานทั้งสองก้อนใส่ในลิ้นชักที่อยู่ในห้องนั่งเล่นก่อนจะปิดลิ้นชักเข้าไปโดยไม่รู้เลยว่าหินพลังงานกลิ้งตามไปยังทิศทางที่เจนเดินจากไปมันยกตัวเล็กน้อยตามการเดินขึ้นบันไดพอเจนขึ้นไปถึงห้องนอนหินพลังงานจึงได้ตกลงกระแทกกับก้นกล่องไม้ของลิ้นชักไม่ขยับอีก

...

ตลาดมืด

ที่ร้านค้าของชายชราขาพิการ ลุคยืนจ้องชายชราด้วยใบหน้าบึ้งตึกชายชราจะเห็นไม่ชัด แต่ก็สัมผัสได้ถึงอารมณ์ที่ขุ่นมัวของลุค

“ไอ้หนูเอาแต่ยื่นจ้องอยู่ได้มีอะไรก็พูดมา”ชายชราพูดอย่างหมดความอดทน ที่จะมาเล่นจ้องตากับเด็กหนุ่มคนนี้

“คำพูดคุณมันเชื่อถือไม่ได้ผลข้างเคียงของยามันไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยเลย” ลุคกล่าวด้วยใบหน้าอึมครึม

“เอาน่าอย่ามาคิดเล็กคิดน้อยนักเลย อย่างน้อยยาก็ได้ผลใช่ไหมล่ะ”ชายชรากวาดมองร่างกายของลุคขึ้นลง

“คุณเป็นเหนือมนุษย์ใช่ไหม”ลุคถามเพราะคนที่มองพลังของเหนือมนุษย์ออกมีแต่เหนือมนุษย์ด้วยกันยกเว้นจะมีเครื่องอ่านแบบสำนักงานเหนือมนุษย์

“200,000 เครดิตแล้วฉันจะตอบ”

“ครั้งก่อนแค่ 10,000 เท่านั้น ราคาขึ้นได้ยังไง” ลุคตอบขัดทันที

“ก็นั้นมันของครั้งก่อน ครั้งนี้ขึ้นแล้ว”

“เก็บคำตอบไว้เถอะ”ลุคกล่าวเหน็บแนมและขี้เกียจเก็บเรื่องนี้มาใส่ใจอีก ถึงชายชราขาพิการจะโกหกแต่ยาก็ได้ผลจริง ๆ

“ผมอยากซื้อยาอีกคุณมีทำไว้ไหม”

“มีราคา 1,100,000”

“1,000,000 เครดิต อย่าฉวยโอกาสกับเด็ก” ลุคกล่าวเสียงหนักแน่น

“ชิ” ชายชราทำท่าไม่สบอารมณ์ แต่ก็หยิบขวดมาให้วางด้านหน้า

“ขอบคุณ” ลุคจ่ายเงินหยิบยา ก่อนจะจากไปทันที

“เห้อ...เด็กสมัยนี้” ชายชราส่ายหัวเบา ๆ

หลังจากออกจากร้านค้าของชายชราขาพิการเขาก็ตรงไปยังร้านอสูรกายเพื่อค้นหามอนสเตอร์ที่เคยคิดไว้ มอนสเตอร์ประเภทกลืนกิน

แต่เขาเจอเพียงตัวเดียวนั้นคือหนอนปากกว้างเป็นมอนสเตอร์ที่อ่อนแอมากในระดับเดียวกับหนูตาแดง พวกมันแทบจะขยับตัวไม่ได้เพราะลำตัวทั้งหมดเป็นถูกวิวัฒนาการเป็นปากไปแล้วมันอาศัยลิ้นที่เหมือนกับลิ้นขาของหอยในการเดินไปไหนมาไหนและจะกินเฉพาะเหยื่อที่ปากกลืนลงได้เท่านั้น

“ราคา 10,000 เครดิตสนใจไหม” สาวค้าทาสกล่าวอย่างเร่งเร้า

“ทำไมถึงเร่งขายมันนัก มันมีปัญหาอะไรหรือเปล่า”

“เจ้านี่มันไร้ประโยชน์ รู้จักแต่กินแถมหน้าตาก็เน่าเกลียดถ้าไม่ใช่เพราะจำใจฉันก็ไม่อยากเอามันมาขายหรอก ว่าไงเอาไม่เอาไม่เอาเดี๋ยวจะเชือดให้มอนสเตอร์ตัวอื่นกินแล้ว”

“เอามาส่งที่เดิม” ลุคตอบ ก่อนจะเดินออกมาในระหว่างนั้นเขายังผ่านกรงขังมนุษย์คนอื่น ๆ ด้วย เขาไม่ชอบที่จะเดินผ่านที่นี่แม้แต่น้อย

หลังจากจัดการธุระเสร็จลุคก็ออกจากร้านอสูรกายและตอนนั้นกำลังจะกลับออกไปแต่ก็หันไปเห็นร้ายเครื่องประดับพอดี

“อีกไม่นานก็ถึงวันเกิดเจนแล้ว”

ลุคถือโอกาสแวะเข้าไปดูก่อนจะพบว่าสินค้าพวกนี้ทำมาจากอัญมณีที่มาจากโลกต่างมิติถ้าเป็นร้านในเขตหนึ่งของหอสมบัติราคาสูงมาก

เขามองดูเจ้าของร้านขายแผงเล็ก ๆกลับเป็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่ดูยากจนเท่านั้น

“ราคาของพวกนี้ราคาเท่าไหร่”

เด็กหนุ่มเงยหน้ามองดูลุคก่อนจะก้มหน้าแกะสลักหินในมือของตัวเองต่อไปไม่สนใจเขา

“ฉันเอาชิ้นนี้” ลุคหยิบต่างหูขึ้นมามันทำจากหินที่ใสมากเขาไม่แน่ใจว่ามันเป็นอะไรมันถูกแกะสลักเป็นรูปของผีเสื้อที่ตัวหนึ่งเป็นสีฟ้าอ่อน อีกตัวเป็นสีชมพูปีกของพวกมันบางจนใส่เหมือนแก้วแสดงให้เห็นถึงฝีมือที่ประณีตของช่างดูเล็กน่ารักและสวยงามมาก

“1,000 เครดิต” เด็กหนุ่มกล่าวออกมาเป็นครั้งแรก

ลุคโอนเงินให้ไปทันทีก่อนจะเดินต่อไปพร้อมกับต่างหูแกะสลักรูปผีเสื้อคู่นั้น

เมื่อกลับมาถึงบ้านลุคก็เก็บต่างหูผีเสื้อคู่นั้นไว้ก่อนไม่ได้มอบให้เพราะคิดจะมอบให้ในวันเกิด พอมาคิดดูแล้ววันเกิดเจนหรือของเขาทีไรพวกเขาสองพี่น้องจะสลับกันไปซื้อเค้กจากร้านสะดวกซื้อก้อนละ 35เครดิตมาแอบเซอร์ไพรกันเสมอ ซึ่งนอกจากนั้นก็คงเป็นกินเนื้อย่างที่เอามาทำเองก่อนที่วันถัด ๆ ไปจะกินมาม่าไปอีกหลายวัน

“ปีนี้ควรจะมีเค้กสักก่อนได้สักที” ลุคพึมพำ ก่อนจะผิดลิ้นชักหัวนอนก่อนจะไปดูเจนว่าไม่เห็นอะไรและกลับมานอนพักผ่อน

...

เช้าวันต่อมาเขาก็ไปส่งเจนที่โรงเรียนเธอเหลือเวลาไปเรียนอีกไม่กี่วันก็จะเรียนจบแล้วส่วนลุคแวะไปที่โกดังเพื่อเอามอนสเตอร์หนอนปากกว้าง

มันถูกใส่มาในกล่องลุคเชือดมันด้วยแววตานิ่งเฉยก่อนจะเปลี่ยนให้กลายเป็นไอเทม

“คุณได้รับไอเทมเหรียญปากกว้าง ผลพิเศษทำให้เพิ่มอวัยวะปากที่สองบนร่างกายได้”

ลุคอึ้งไปเล็กน้อยกับไอเทมที่ได้มันเป็นไอเทมที่เหมือนกับเหรียญสีทองแดงที่ดูเก่าเล็กน้อยและมีสัญญาลักษณ์ปากทั้งสองด้านของเหรียญ

“ได้ไอเทมแปลก ๆ มาอีกแล้ว”

ถึงอย่างนั้นลุคก็ทดลองใช้ โดยการวางเหรียญไปที่มือและลองใช้งานมันเหรียญค่อย ๆ จมลงในฝ่ามือ ก่อนจะมีปากของมนุษย์โผล่ออกมาที่ฝ่ามือของเขา

มีทั้งริมฝีปาก ฟัน ลิ้นและขากรรไกรมันเหมือนกับปากที่สองของเขาจริง ๆลุคลองหยิบขนมที่ซื้อมาระหว่างทางหยิบขึ้นมาป้อนใส่ปาก ปรากฏว่ามันกินได้จริง ๆ

“หืม เหมือนเรารับรสได้และกลืนขนมลงท้องไปแล้ว”ลุคเป็นเหนือมนุษย์เขามีความสามารถในการรับรู้ภายในร่างกายระดับหนึ่งจึงรู้ว่าสิ่งที่ปากนี้กินไปถูกส่งมาที่กระเพาะจริง ๆ

“ถึงจะมีปากเพิ่ม แต่ยังใช้กระเพาะเดียวกันอยู่ประโยชน์คงเป็นการกินได้เร็วขึ้นกับแอบกินอะไรแค่นั้นหรือเอาไว้ใช้ปากปั้นคาถาดินเหนียวระเบิด ไม่น่าจะได้” ลุคอมยิ้มส่ายหัวเบา ๆก่อนจะเก็บไอเทมเหรียญปากกว้างกลับไป

แม้จะผิดหวังแต่ก็ถือว่าการคาดการในเรื่องไอเทมที่สร้างได้นั้นถูกต้อง แค่เขาหาไปเรื่อย ๆน่าจะมีมอนสเตอร์สักสายพันธุ์ที่ให้ไอเทมที่มีผลพิเศษในด้านด้านการกลืนกินและย่อยสิ่งที่กินเข้าไป

กลับมาบ้าน

“ห้องเย็นนี่น่าจะใช้ได้”ลุคมองดูห้องเย็นที่ปกติเอาไว้แช่เนื้อมอนสเตอร์ของเขาที่ผ่านมาลุคใช้เงินซื้อเนื้อมอนสเตอร์ระดับ F ขั้นสูงมาบ้างแต่มันก็ไม่มากพอจะเติมเต็มทั้งห้องได้

ลุคจัดการย้ายเนื้อมอนสเตอร์เหล่านั้นไปไว้ในมุมหนึ่งของห้อง ก่อนจะแบกอ่างเซรามิกที่ลงไปแช่ได้ทั้งตัวเข้ามาไว้ในห้องเขาใช้หอกหนามเจาะรูที่ข้างกำแพงของห้องแช่จนเกิดเป็นรูขนาดเล็กจากนั้นก็ต่อสายยางเข้าไปในไว้ในห้องแช่แข็งก่อนจะต่อไปที่อ่างอาบน้ำ

ซู่...

น้ำถูกเปิดให้ไหลจนเต็มอ่างก่อนจะไหลลงพื้น ลุคมองดูทิศทางการไหลของน้ำก่อนจะเจาะรูระบายน้ำออกจากห้องอีกจุดหนึ่งเท่านี้ก็เป็นอันเสร็จส

หลังจากปล่อยอ่างที่เต็มไปด้วยน้ำทิ้งไว้ในห้องแช่แข็งเขาก็เพิ่มอุณหภูมิให้ติดลบมากขึ้นจนอ่างน้ำกลายเป็นน้ำแข็งในเวลาไม่นาน

ลุคเข้าไปด้านในก่อนจะปิดประตู

ลุคถอดเสื้อผ้าเหลือเพียงกางเกงตัวเดียวและนอนบนอ่างที่น้ำกลายเป็นน้ำแข็งไปแล้วก่อนจะอ้าปากพ่นไอความร้อนออกมา มันเกิดจากห้องที่เย็นจัด ๆ

อึก ๆ

ลุคดื่มยายกระดับคลื่นพลังลงไปในทันทีก่อนจะทิ้งขวดลงจากมือนอนลงบนก้อนน้ำแข็ง

ยาเริ่มจะออกฤทธิ์ ใบหน้าของลุคก็บิดเบี้ยวทันที

ซี่...

ความร้อนปรากฏออกมาจากร่างและผิวหนังพอปะทะเข้ากับก้อนน้ำแข็งก็เหมือนก็ละลายอย่างรวดเร็วน้ำบนหัวของลุคเริ่มไหลลงมาใส่ตัวของเขาช่วยลดอุณหภูมิอีกทาง

ครั้งนี้ความรู้สึกเจ็บแสบและความร้อนภายในร่างกายน้อยกว่าครั้งก่อนมากลุคยังสามารถคงสติประคองร่างกายได้อยู่ แต่นี่แค่พึ่งเริ่มต้นเท่านั้น

อาการแบบนี้จะดำเนินไปตลอด 1 วันเต็มและจะลดระดับลงเล็กน้อยก่อนที่จะค่อย ๆ หายไปเป็นปกติในวันที่ 3 นี่คือสิ่งที่ต้องทนให้ได้

ความร้อนจากร่างกายของลุคสูงขึ้นเรื่อย ๆจนเปลี่ยนให้น้อยที่แช่เริ่มมีไอน้ำลอยออกมาแต่พอปะทะกับอุณหภูมิจากเครื่องทำความเย็นในห้องแช่แข็งมันก็หายไปในทันที

น้ำในอ่างยังคงสลับไปมาระหว่างร้อนและเย็น ก่อนจะเข้าสู่สภาวะสมดุลไอน้ำลอยเล็กน้อยและลมเย็นที่มาจากเครื่องทำความเย็น

‘เหมือนกำลังแช่น้ำร้อนอยู่บนภูเขาหิมะเลย’ แน่นอนว่าลุคไม่เคยไปแต่เขาก็สามารถจินตนาการได้

ตกเย็นเจนกลับมาที่บ้านซึ่งเขาได้บอกกับเจนไว้ก่อนแล้วว่าจะไม่ได้ไปรับเจนเข้ามาในห้องแช่แข็งก็เห็นพี่ชายเธอแช่น้ำอยู่

“พี่เป็นยังไงบ้างคะ”

“สบายมากเลย” ลุคยกนิ้วโป้งตอบเจนเป็นการบอกว่ามันดีมากและเขาก็ไม่เป็นอะไร

เจนเริ่มจะคุ้นชินกับอาการร่างกายร้อนเป็นไฟของลุคแล้ว เธอจึงถามว่า“พี่อยากกินอะไรไหม”

“สเต๊กเนื้อจานใหญ่” ลุคกล่าว ก่อนจะนอนแช่น้ำต่อไป

ค่ำคืนนี้ห้องแช่แข็งกลายเป็นที่นอนสำหรับลุคเขานอนแช่น้ำโดยไม่รู้สึกหนาวขณะที่เสียงสะท้อนแห่งคลื่นพลังกำลังแจ้งเตือนถึงปริมาณที่คลื่นพลังเพิ่มขึ้นทีละ0.1 หน่วยเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

จนกระทั่ง 2 วันต่อมา

ลุคจึงลุคออกมาจากห้องแช่แข็งได้ตอนนี้เขาสามารถทนต่อความร้อนได้แล้ว แม้จะยังไม่กลับมาปกติร้อยเปอร์เซ็นต์ก็ตาม

“พี่หนูเรียนจบแล้ว” เจนวิ่งมาบอกเขาด้วยความยืนดีเพราะในที่สุดเธอก็สอบเสร็จและจบการศึกษาในระดับมัธยมต้นแล้ว

“น้องพี่เก่งมาก” ลุคเผยรอยยิ้มออกมา

“พี่เราไปฉลองกันไหม” เจนถามอย่างกระตือรือร้น

“ได้”

ลุคและเจนสองพี่น้องไปหาอะไรกินกันในตอนเย็น

...

“ฮืม...มีภารกิจไล่ล่าหมูป่าจอมตะกละ”

ตอนนั้นมีการแจ้งเตือนมาจากแหวนเครือข่ายไกอาในที่สุดก็มีมอนสเตอร์ที่เขาสนใจมาสักที