High Human

        การต่อสู้ของทั้งสองฝ่ายยังคงดำเนินต่อไป รถหุ้มเกราะถูกป้อมปืนใหญ่ยิงจนระเบิด คนในรถตายทั้งหมด ทว่าทางฝ่ายโซลลิกเองก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน ป้อมปืนใหญ่ด้านหน้าทั้งสองถูกทำลายจนไม่เหลือชิ้นดีและตอนนี้รถหุ้มเกราะอีกคันหนึ่งกำลังยิงทำลายประตูเหล็ก 

        บนกำแพงมีทหารโจมตีระยะไกลใช้อาวุธประดิษฐ์ประเภทโจมตีระยะไกลยิงสังหารฝ่ายมนุษย์ไปได้หลายคน ทว่าทางฝ่ายมนุษย์ใช่ว่าจะอยู่เฉยๆไม่ตอบโต้จึงยิงสวนกลับไปเช่นกัน 

        เสียงระเบิดและเสียงกรีดร้องดังระงมไปทั่วสนามรบ 

        นี่แหละคือสงคราม!!

        โจที่เฝ้ามองจากระยะไกลถอนหายใจออกมาเล็กน้อย โชคดีที่รถหุ้มเกราะยังเหลือรอดหนึ่งคันหากถูกทำลายทั้งคู่มันคงยากที่จะทำลายประตูเหล็ก 

        ในระหว่างนั้นเครื่องบินรบลำหนึ่งก็ได้พุ่งข้ามหัวโจไปและยิงพวกทหารโซลลิกบนกำแพงด้วยปืนกลขนาดใหญ่สร้างความเสียหายให้กับฝ่ายโซลลิกมหาศาล 

        “สอยมันลงมาซะ!!” ผู้นำเผ่าพันธุ์โซลลิกตะโกนสั่ง จากนั้นไม่นานปืนใหญ่ต่อต้านอากาศก็ได้ยิงมิสไซล์ออกไป 

        ภายในเครื่องบินรบเกิดเสียงดัง ติ๊ดๆๆๆๆ ถี่รัว คนขับจึงกดปุ่มสีแดงจากนั้นเครื่องบินรบก็ปล่อยสะเก็ดความร้อนออกมาทำให้มิสไซล์หันไปทางสะเก็ดความร้อนแทนตัวเครื่องบินไปอย่างเฉียดฉิว

        “เร็วเข้าถล่มพวกมัน!!” คนขับเครื่องบินรบตะโกน 

        คนบังคับปืนหลายคนได้หันกระบอกปืนไปทางต่างๆแล้วเริ่มยิงออกไป แสงกระสุนปืนพุ่งออกไปราวกับน้ำตกทำให้ทหารบนกำแพงรีบหลบกันพัลวัน

        ทว่าทันใดนั้นเองมิสไซล์สองลูกได้พุ่งเข้ามา คนขับเครื่องบินรบกดปุ่มสีแดงอีกครั้งแต่ว่าครั้งนี้มิสไซล์ลูกหนึ่งได้พุ่งชนส่วนท้องเครื่องบินรบ

        “พลังงานเหลือ 20%!!” 

        ยังไม่ทันได้หายใจมิสไซล์อีกสองลูกก็พุ่งเข้ามา

        “สละเครื่อง!!” ทันใดนั้นทุกคนก็รีบกระโดดลงจากเครื่องบินรบทันที

        ตู้ม!!

        เครื่องบินรบระเบิดเป็นชิ้นๆ มีบางชิ้นที่กระแทกใส่คนที่ลอยอยู่กลางอากาศทำให้เขาตายทันที คนที่เหลือตกลงมาจากฟ้าและเมื่อใกล้ถึงพื้นก็ดึงร่มชูชีพออกมา 

        พวกเขาจะสวมร่มชูชีพเอาไว้ตั้งแต่เริ่มขึ้นเครื่องบินรบเพื่อจะได้ไม่เสียเวลาสวมใส่ตอนฉุกเฉินเช่นนี้

        ถึงแม้เครื่องบินรบจะถูกทำลายไปหนึ่งลำแต่หน้าที่ของพวกเขาสำเร็จ ประตูเหล็กได้ถูกทำลายและทหารเดินเท้าฝั่งมนุษย์ได้บุกเข้าไป

        หากทหารโซลลิกไม่ถูกยิงกดเอาไว้คงยากที่พวกมนุษย์จะบุกเข้าไปได้ง่ายๆ

        เมื่อพวกเขาลงมาจากพื้นก็รีบเข้าไปสมทบกับคนที่เหลือและบุกเข้าไปด้านในฐานทัพ

        หมัดที่กำแน่นของโจค่อยๆคลายออก “แผนที่วางเอาไว้สำเร็จไปด้วยดี”

        แม้ว่าจะเป็นการบุกแบบแลกชีวิตแต่มันก็ต้องมีแผนการด้วย อย่างน้อยมันก็สำเร็จและอยู่ในการคาดการณ์ของชายหนุ่ม เขาได้วางแผนเอาไว้แล้วทั้งหมดโดยให้รถหุ้มเกราะสองคันตีคู่ไปด้วยกันโดยคันหนึ่งยิงประตูอีกคันพยายามยิงป้อมปืน โชคดีที่ฝ่ายตรงข้ามใช้ป้อมปืนกระบอกเดียวยิงรถหุ้มเกราะไม่อย่างนั้นแผนการคงสำเร็จได้ยาก 

        แต่อาศัยเพียงรถหุ้มเกราะเพียงอย่างเดียวไม่ได้ เครื่องบินรบจะออกไปเมื่อยามจำเป็นและทุกอย่างก็สำเร็จด้วยดีทำให้พวกเขาบุกเข้าไปในฐานของอีกฝ่ายได้สำเร็จ!!

        จากนี้จะเป็นการต่อสู้ภายในฐานทัพ 

        โจค่อยๆเดินตามคนอื่นๆเข้าไปในฐานทัพ เขาจะต้องจัดการกับผู้นำอีกฝ่ายด้วยตัวเอง

        เมื่อเข้าไปข้างในเขามองไปรอบๆและนับคร่าวๆแล้วกำลังคนของตนเหลือประมาณ 30 กว่าคน ตอนแรกมีประมาณ 80 ตอนนี้เหลือ 30 สูญเสียกำลังพลไปถึง 50 คน!! 

        เป็นการสูญเสียมหาศาลจริงๆ 

        ด้านในยังไม่เกิดการต่อสู้แต่อย่างใด ทว่าถูกแบ่งออกเป็นสองฝั่ง กำลังยืนประจัญหน้ากันโดยมีผู้นำของตนอยู่ด้านหน้าเล็กน้อย

        “นายเองสินะที่เป็นผู้นำ?” ผู้นำเผ่าพันธุ์โซลลิกเอ่ยถามเสียงราบเรียบ แม้ว่าฝั่งเขาจะสูญเสียไปไม่น้อยแต่ก็ไม่ได้ทำให้เขาเกิดความวิตกแต่อย่างใด

        โจพยักหน้า “ถูกต้อง” โจไม่จำเป็นต้องกล่าวถามว่าอีกฝ่ายเป็นใครเขารู้อยู่แล้วว่าเป็นผู้นำ

        “เก่งดีนี่ที่สามารถมาถึงตรงนี้ได้” ผู้นำโซลลิกกล่าว

        “แค่โชคดีน่ะ” โจตอบ

        ใบหน้าของผู้นำเผ่าพันธุ์โซลลิกมืดลง “จะบอกว่าพวกเราอ่อนแอเพราะความโชคดีของพวกคุณเหรอ?”

        โจรู้สึกว่าอีกฝ่ายมีตรรกะแปลกๆ แต่ช่างมันเถอะไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเขา

        “แล้วแต่จะคิด” โจตอบ

        “ในเมื่อดูถูกพวกเราเผ่าพันธุ์โซลลิกก็อย่าหวังเลยว่าจะมีชีวิตรอดออกไป!!” ผู้นำเผ่าพันธุ์โซลลิกตะโกนลั่น

        โจและพรรคพวกมองอีกฝ่ายที่กำลังพากันกู่ร้องราวกับสัตว์ป่าเหมือนมองพวกไร้สติปัญญา 

        ที่นี่มันโลกเสมือนต่อให้ตายไปก็ต้องถูกไล่ออกไปสู่ความเป็นจริง แล้วอีกอย่างไม่ว่ายังไงวันนี้ไม่ฝั่งเขาก็ฝั่งโซลลิกต้องตายกันไปข้างอยู่แล้วจะมากล่าวถ้อยคำไร้สาระพวกนี้เพื่ออะไร?

        “ฆ่าพวกมันซะ!!” ผู้นำเผ่าพันธุ์โซลลิกตะโกน ทันใดนั้นทหารโซลลิกก็กู่ร้องแล้ววิ่งใส่พวกมนุษย์ อย่างไรก็ตามมนุษย์ก็ไม่คิดจะยืนเฉยๆต่างก็เตรียมรับมือและพุ่งออกไป

        ตูม ปัง!!

        เสียงต่อสู้ดังอย่างต่อเนื่อง อาวุธประดิษฐ์มีพลังทำลายล้างสูงทำให้พื้นและอาคารเกิดเป็นหลุมหลายแห่ง ทั้งสองฝ่ายมีจำนวนคนพอๆกันจึงต้องใช้เวลาสักหน่อยกว่าจะรู้ผล 

        ตอนนี้เหลือเพียงโจและผู้นำที่ยืนนิ่งไม่ขยับเขยื้อน ทั้งสองคนต่างจ้องมองกันโดยที่โจมองอย่างไร้อารมณ์ในขณะที่ผู้นำโซลลิกมองด้วยความเกรี้ยวกราด เพราะพวกมนุษย์ดูถูกเผ่าพันธุ์ของเขา!!

        ทุกอย่างเขาคิดเองเออเองและตีโพยตีพายยกความผิดให้กับอีกฝ่าย โชคดีที่คนในสหพันธ์ไม่ได้ยินเสียงไม่เช่นนั้นคงอับอายขายหน้าไปอีกหลายรุ่นเลยทีเดียว

        อาวุธประดิษฐ์ของผู้นำเผ่าพันธุ์โซลลิกคือขวานยักษ์คู่ ด้วยพละกำลังของเขาสามารถเหวี่ยงมันไปมาได้อย่างง่ายดาย ส่วนโจเป็นดาบสองคมยาวประมาณ 1 เมตร

        ผู้นำเผ่าพันธุ์โซลลิกเหวี่ยงขวานอย่างคล่องแคล่วจนเกิดเสียงหวูบหวาบ 

        “ตายซะ!!” ผู้นำเผ่าพันธุ์โซลลิกกระโจนเข้าใส่โจแล้วเงื้อมขวานทั้งสองฟาดลงมาเต็มแรง โจดีดตัวหลบออกมาด้านข้าง

        ตู้ม!!

        ขวานยักษ์คู่ทำให้พื้นบริเวณนั้นเกิดเป็นรอยแยกลึก

        ภายในพริบตาหลังจากที่โจหลบออกมาเมื่อเขาเงยหน้าขึ้นก็เห็นขวานยักษ์เล่มหนึ่งกำลังหมุนควงมาหาเขาอย่างรวดเร็ว โจเอนตัวไปด้านหลังทำให้ขวายยักษ์ลอยผ่านไป

        ตู้ม!! 

        ขวานยักษ์ฝังอยู่ในกำแพงอาคารแห่งหนึ่งจนทำให้ผนังอาคารแตกร้าว