โทษที ! พี่มากับระบบ x100

ตอนที่ 139 ทำไมเจ้าต้องหาเรื่องทำร้ายตัวเองอีก ?

"ห๊าาาาา!"

"เกินไป!"

"ผู้ชายคนนี้... น่าสะพรึงเกินไปแล้ว"

เมื่อเห็นสถานการณ์ที่อยู่ตรงหน้าพวกเขา ทุกคนก็เบิกตากว้างและมองไปยังเจียงเฉินราวกับว่ากำลังมองสัตว์ประหลาด 

ผิดธรรมชาติเกินไปแล้ว!

นี่มันน่ากลัวเกินไปไหม!

ตันเสี่ยวหมิงปรมาจารย์ด้านการปรุงยาระดับ 4 ผู้ยิ่งใหญ่กลับถูกเจียงเฉินบดขยี้ในการแข่งขันการปรุงยาอย่างสมบูรณ์ !

ความสามารถของชายคนนี้ด้านการปรุงยาน่าหวาดกลัวยิ่งกว่าพรสวรรค์ด้านการต่อสู้เสียอีก  

ตันเสี่ยวหมิงจ้องมองไปยังฉากนี้ด้วยความว่างเปล่า และเขาก็ต้องใช้เวลาเกือบชั่วขณะถึงจะได้สติคืนมาจากความสะพรึง  

ในไม่ช้า...

เขาก็มองไปที่เจียงเฉินด้วยสีหน้าบูดบึ้งและเปล่งเสียงคำรามออกมาอย่างไม่อยากเชื่อ

"เป็นไปไม่ได้!"

"นี่... มันไม่ถูกต้อง!"

“เจ้าต้องโกงแน่ๆ เจ้าเคยเห็นสูตรยาแปลงจิตวิญญานครามฉบับสมบูรณ์มาก่อนแล้วใช่ไหม  !”

คิ้วหลิวของซูหลิงเซียงก็เลิกขึ้น: "นักปรุงยาเสี่ยวหมิง อย่าได้ถ่มน้ำลายลดผู้คนเช่นนี้ เจียงเฉินนั้นไม่เคยเห็นสูตรยาแปลงจิตวิญญานครามมาก่อนแน่นอน  !"

“หึ  เจ้าคิดว่าข้า ตันเสี่ยวหมิง เป็นคนโง่ให้พวกเจ้าหลอกรึยังไง?”

“ถ้าเขาไม่เคยเห็นสูตรยานี้มาก่อนจริงๆหละก็  เขาจะสามารถแก้ไขมันได้ด้วยเวลาไม่ถึงสิบวินาทีได้ยังไงกัน ”

ตันเสี่ยวหมิงพูดเยาะเย้ยอย่างชัดเจน

ซูหลิงเซียงตัวสั่นทันทีด้วยความโกรธ

เธอดูโกรธเป็นอย่างมากและพูดว่า: "ตันเสี่ยวหมิง เจ้าเป็นถึงนักปรุงยาระดับ 4 ผู้ปราดเปรื่อง แต่เจ้ากลับไม่ยอมรับความจริงเช่นนี้ได้ยังไง"

“หึ ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าสมรู้ร่วมคิดกับเขาไว้ล่วงหน้าหละก็ มีหรือที่ข้าจะแพ้เขา ”

ตันเสี่ยวหมิงก็สูดลมหายใจเข้าลึกอย่างเย็นชา

เขาจ้องไปที่เจียงเฉินอย่างเศร้าโศก: "หากเจ้ามีความสามารถจริง ก็จงอย่าได้ใช้วิธีโกงเช่นนี้ จงมาประลองกับข้าอย่างตรงไปตรงมาซะ  !"

“หึหึหึ... ข้าเคยเห็นคนไร้ยางอายมาก่อน  แต่ข้าไม่เคยเห็นใครเลยที่ไร้ยางอายเท่ากับเจ้า !”

“เจ้าเทียบคนอื่นไม่ได้ด้วยซ้ำ ยังจะมีหน้ามาบอกว่าคนอื่นโกงอีกหลังจากที่ตัวเองแพ้   !”

เจียงเฉินมองไปที่ตันเสี่ยวหมิงอย่างเยาะเย้ย การดูถูกเหยียดหยามปรากฏอยู่บนใบหน้าของเขาอย่างชัดเจน

“เฮอะ คำพูดของเจ้ามันเปล่าประโยชน์สำหรับข้า”

แสงเย็นก็วาบขึ้นในดวงตาของตันเสี่ยวหมิง และเขาพูดอย่างเย็นชา: “ถ้าเจ้าเป็นลูกผู้ชายจริง ก็จงมาประลองหลอมยากับข้าซะ !”

“เจ้าไม่จำเป็นต้องใช้คำพูดของตัวเองมาท้าทายข้าหรอก!”

เจียงเฉินก็มองไปที่ตันเสี่ยวหมิงอย่างแผ่วเบา: "เจ้าพูดมาเลยดีกว่าว่าจะประลองกันยังไง"

“ง่ายมาก ข้ามีวัสดุหลอมยาระดับ 4 เม็ดยากุ้ยหยวน อยู่ห้าชุด  ใครก็ตามที่สามารถหลอมเม็ดยากุ้ยหยวนได้เยอะที่สุดก่อนกัน คนนั้นก็ถือว่าเป็นผู้ชนะไป!”

ตันเสี่ยวหมิงมองไปที่เจียงเฉินอย่างยั่วยุ: "เป็นยังไง ? เจ้ากล้าไหมหละ ?   "

เจียงเฉินขดริมฝีปากของเขา: "เจ้าต้องการประลองหลอมเม็ดยาระดับ 4 กับข้างั้นรึ?"

“เจ้าเพิ่งบอกเองไม่ใช่หรือว่านักปรุงยาระดับ 4 ก็ไม่เห็นจะมีอะไร  ?”

ตันเสี่ยวหมิงเยาะเย้ยและกล่าวว่า "ในเมื่อเจ้ากล้าพูดเช่นนั้น เจ้าก็สมควรมีความสามารถในการหลอมยาระดับ 4 ได้สิ"

“ถ้าเจ้าคิดจะประลองหลอมยาระดับ 4 กับข้าจริงๆ ข้าก็จะสนองให้   ”

มุมปากของเจียงเฉินโค้งขึ้นเล็กน้อย: "แต่ถ้าข้าชนะ เม็ดยาที่ข้าหลอมได้จะต้องเป็นของข้าเท่านั้น!"

การแสดงออกของตันเสี่ยวหมิงมืดมนลงและเขาตะหวาดออกมาอย่างเย็นชา " ตราบใดที่เจ้าสามารถเอาชนะข้าได้ มีหรือที่ข้าจะริบมันมาเป็นของตัวเอง ? "

"หึหึ... การเอาชนะเจ้านั้นช่างเป็นเรื่องง่ายดายสำหรับข้านัก"

“ก็เหมือนอย่างเคย ข้าสามารถชนะเจ้าได้ครั้งหนึ่งแล้ว ฉะนั้นครั้งที่สองก็คงไม่ต่างกัน !”

“ในเมื่อเจ้ารนหาเรื่องทำร้ายตัวเองทั้งที มีหรือที่ข้าจะไม่ช่วยสนองให้เจ้า  !”

เจียงเฉินมองไปที่ตันเสี่ยวหมิงด้วยรอยยิ้ม จากนั้นเสียงที่ภาคภูมิใจของเขาก็ดังเข้าไปในหูของทุกคน 

“ฮ่าฮ่า...ข้าหาเรื่องทำร้ายตัวเองอย่างนั้นรึ?”

“ช่างน่าขำนัก ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าวางแผนสมรู้ร่วมคิดกับคนนอกหละก็ เจ้าคิดหรือว่าเจ้าจะชนะข้าได้   ?”

“เดี๋ยวเจ้าก็ได้รู้เองว่าใครกันแน่ที่เหนือกว่ากัน”

ตันเสี่ยวหมิงหัวเราะด้วยความโกรธสุดขีด และโบกมือใหญ่ของเขาทันที จากนั้นวัสดุที่ใช้ในการหลอมยาห้าชุดก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาทันที !