สนมรักของเจิ้นวันวันคิดแต่จะหาตังค์ [จบ]

         หมิงเป่าจูเองก็ไม่สะดวกใจ ต้องให้ตนเองยื่นมือไปช่วยผู้อื่นเปลื้องผ้าหรืออย่างไร

         จึงเพียงแต่ยืนรออย่างสงบ ให้เวลาสวี่ปิงได้เตรียมตัวเตรียมใจอย่างเต็มที่

         กระทั่งสตรีผู้นั้นยื่นมือไปที่สายคาดเอว หมิงเป่าจูก็เอ่ยปากขึ้นทันควัน“หลังจากถอดเรียบร้อย เชิญขึ้นไปนอนบนเตียง ชันเข่าทั้งสองข้างขึ้นแล้วกางขาออก”

         กล่าวจบ หมิงเป่าจูก็หันหลังกลับไป

         แม้ว่าสุดท้ายแล้วก็ต้องดูอยู่ดี แต่อย่างน้อยการทำเช่นนี้ก็นับว่าเป็นการให้อีกฝ่ายได้เตรียมใจมากขึ้นหากนางมัวแต่ยืนมองอยู่อย่างนี้ คงต้องรอปีวอกเดือนมะเมีย[1] ถึงจะถอดเสร็จ

         แท้จริงแล้วนางสามารถให้สตรีผู้นั้นดูแล้วบอกอาการมาเองได้ แต่เกรงว่าจะอธิบายไม่ละเอียดเพียงพอทำให้เสียเวลาในการรักษา ดังนั้น…

         “สะ… เสร็จแล้ว”

         หมิงเป่าจูถึงกับตะลึงงันเมื่อได้ยินเสียงจากเบื้องหลัง ไม่นึกว่าจะรวดเร็วถึงเพียงนี้

         สวี่ปิงนอนอยู่บนเตียง บอกไม่ถูกว่าตอนนี้ตนเองรู้สึกอย่างไร

         นางคิดแต่เพียงว่าต้องรักษาโรคนี้ให้หาย ไม่อย่างนั้นคงจะต้องถูกผู้คนหัวเราะเยาะแม้แต่สามีก็คงจะรังเกียจนางเช่นกัน จึงไม่กลัวถึงเพียงนั้นอีก

         หมิงเป่าจูเดินเข้าไป หลังจากตรวจดูแล้ว สิ่งที่คาดคะเนก็ได้รับการยืนยัน และกล่าวออกมาอย่างรวดเร็ว“เชิญท่านสวมอาภรณ์ได้แล้ว ขออภัยที่ล่วงเกิน”

         ภายในของจุดซ่อนเร้นมีสีขาว เยื่อบุโพรงมีความหยาบและหนาขึ้นอย่างเห็นได้ชัดและปรากฏรอยแตกแล้ว เป็นลักษณะเฉพาะของภาวะอินของตับและไตพร่อง[2]

         หมิงเป่าจูเดินออกไปก่อน ปล่อยให้สตรีผู้นั้นมีเวลาจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยถึงกลับไปที่โต๊ะเพื่อเขียนเทียบยา

         นางเขียนชื่อสมุนไพรลงไป ได้แก่ จือไป่[3]ตี้หวง[4]โส่วอู[5]ไป๋เซียนผี[6]ผนวกกับชวนฉฺยง[7]เซียงฟู่[8]และกานเฉ่า[9]ล้วนเป็นตัวยาบำรุงตับและไต บำรุงอินขับความร้อน

         เมื่อนางวางพู่กันลง สวี่ปิงก็เดินออกมาจากห้องด้านในพอดี

         มองจากระยะไกล ดูเป็นสตรีที่สง่างามโดยธรรมชาติ ชวนให้คนรู้สึกสบายใจ

         แต่เมื่อเดินเข้ามาใกล้ๆ ก็จะเห็นว่าพวงแก้มที่ซับสีแดงระเรื่อสองวงยังคงไม่จางไป

         “นี่คือเทียบยาของท่าน สามารถเลือกได้ว่าจะจัดยาที่นี่ หรือไปที่ร้านยาสมุนไพรที่ท่านคุ้นเคยก็ได้”

         ตั้งแต่เปิดร้านมา หมิงเป่าจูก็พบว่าร้านขายยาสมุนไพรในยุคนี้ใช่ว่าที่ใดก็จะสามารถจัดยาได้

         บางแห่งก็มีแต่หมอ บางแห่งก็ขายแต่ยา บางแห่งก็ทำทั้งสองอย่างเหมือนกับนาง

         ดังนั้นชาวบ้านจึงมีร้านขายยาที่ตนเองคุ้นเคยและไว้วางใจต่างกัน เพื่อตอบสนองความต้องการในการตรวจวินิจฉัยและซื้อยาของตนเอง

         ยิ่งไปกว่านั้น ราคาสมุนไพรของร้านขายยาแต่ละแห่งก็ต่างกันอยู่เล็กน้อย ชาวบ้านที่ยากจนก็มักจะเลือกร้านขายยาที่ราคาถูกหน่อย

         “ข้ากลับไปซื้อเองดีกว่า” สตรีผู้นั้นครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงเอ่ยขึ้น

         ครอบครัวของนางเปิดร้านค้ายาสมุนไพร เหตุที่ต้องออกมาหาหมอที่อื่นก็เพราะความจำเป็นบังคับสมุนไพรย่อมต้องใช้ของที่บ้านตนเอง ประหยัดทั้งเวลาและเงินทอง

         หมิงเป่าจูพยักหน้าอย่างเข้าใจ

         “วิธีใช้เขียนไว้ชัดเจนแล้ว ทานติดต่อกันสามวันก็จะเห็นผล นอกจากนี้ยังสามารถนำผลซิ่งเหรินบดละเอียดผสมกับน้ำมันทาบริเวณที่เกิดอาการ จะช่วยให้ฟื้นฟูเร็วขึ้น”

         หมิงเป่าจูยื่นเทียบยาให้ พร้อมทั้งอธิบายวิธีการรักษาจากภายนอก สตรีผู้นั้นรับไปด้วยความซาบซึ้งใจพับเก็บไว้อย่างดี

         “ขอบคุณท่านหมอหมิงมาก” สวี่ปิงกล่าวหลังจากจ่ายค่าตรวจรักษา

         หมิงเป่าจูลุกขึ้นเดินไปหลังร้าน เริ่มบรรเลงลูกคิดเตรียมจดบัญชีรายรับของวันนี้

         มองลูกคิดสีดำที่เรียงรายกันแน่นขนัด นางก็รู้สึกเวียนศีรษะ นางช่างไม่ถูกกับวิชาคำนวณเสียจริง

         “ท่านหมอหมิง” สวี่ปิงจ้องมองหมิงเป่าจูที่กำลังจดบัญชีอย่างตั้งใจ

         “มีเรื่องอะไรหรือ” หมิงเป่าจูเอ่ยถาม

         เดิมทีนางคิดว่าสตรีผู้นั้นคงจะกลับไปแล้ว ใครจะรู้ว่าหลังจากก้าวขาออกจากธรณีประตูไปอีกฝ่ายกลับลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินย้อนกลับเข้ามา

         “ท่านหมอหมิง ท่านมีฝีมือทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ เคยคิดจะเข้าหมิงอีถัง[10]ของอำเภอติ้งเหลียงหรือไม่” นี่เป็นสิ่งที่สตรีผู้นั้นสงสัยมากที่สุด

         “หมิงอีถัง?” ไม่เคยได้ยินมาก่อน

         เห็นสีหน้าฉงนของหมิงเป่าจู สตรีผู้นั้นก็เข้าใจในทันทีว่ามิใช่นางไม่อยากเข้าร่วมแต่เพราะไม่เคยมีคนบอก แล้วนางจะรู้ได้อย่างไร

         “ใช่แล้ว ในหมิงอีถังล้วนมีเป็นหมอขึ้นชื่อของแต่ละโรงหมอซึ่งมีทักษะการแพทย์สูงส่งเป็นบุคคลระดับแนวหน้าของอำเภอติ้งเหลียง…”

         สวี่ปิงชื่นชอบหมอหมิงผู้นี้เป็นอย่างมาก จึงเริ่มแนะนำหมิงอีถังให้นางฟังอย่างละเอียด

         หมิงเป่าจูไม่เคยได้ยินมาก่อน นางไม่เคยล่วงรู้ถึงการมีอยู่ของหมิงอีถังในอำเภอติ้งเหลียงมาก่อนเลย

         ฟังจากที่สตรีผู้นั้นอธิบาย หมิงเป่าจูก็พอจะเข้าใจ ไม่ว่าประกอบอาชีพใดก็ต้องมีกฎเกณฑ์ของอาชีพนั้นเหมือนกับการค้าที่ต้องมีสมาคมการค้า การแพทย์ก็ต้องมีสมาคมการแพทย์เช่นเดียวกัน

         เป็นองค์กรที่ควบคุมดูแลกฎเกณฑ์ของอุตสาหกรรมยาสมุนไพรและการแพทย์ประจำท้องถิ่นซึ่งประกอบไปด้วยหมอในท้องถิ่นที่มีทักษะการแพทย์ที่ยอดเยี่ยม แต่ละท้องที่จะมีหมิงอีถังหนึ่งแห่งติ้งเหลียงมี เล่อชวนก็มี

         หมิงอีถังหนึ่งแห่งจะประกอบด้วยประธาน รองประธาน และสมาชิก รวมแล้วต้องไม่เกินเจ็ดคน

         แม้จะมีจำนวนคนไม่มาก แต่กลับมีอำนาจมากมาย กล่าวได้ว่ามีอำนาจในการจัดสรรบริหาร จัดการทุกสิ่งทุกอย่างในอุตสาหกรรมการแพทย์

         ผู้ใดที่ได้เข้าร่วมหมิงอีถังล้วนแต่ได้รับเกียรติ นับเป็นการรับรองทักษะทางการแพทย์ของพวกเขาอีกทั้งยังเป็นโอกาสที่ดีในการขยายฐานลูกค้า

         และเมื่อเข้าร่วมหมิงอีถังแล้ว การใช้อำนาจแสวงหาผลประโยชน์ให้กับร้านยาสมุนไพรของตนก็มิใช่เรื่องยากเย็นอีกต่อไป

         เช่น ตรวจสอบทะเบียนการค้า ค้นหาผู้ค้าส่งที่เสนอราคาสมุนไพรต่ำสุดเพื่อให้พวกเขาจัดส่งสินค้ามาให้ตนเอง

         “เกรงว่าข้าคงจะไม่มีวาสนาเช่นนั้น”

         หลังจากฟังจบ หมิงเป่าจูก็ยิ้มน้อยๆ มิได้นำพามาใส่ใจ

         สถานที่เช่นนั้น ส่วนใหญ่ต้องอาศัยเส้นสายถึงจะเข้าไปได้ หรือไม่ชื่อเสียงก็ต้องโด่งดังเป็นที่สุด

         หมิงเฉ่าถังเพิ่งเปิดมาได้เพียงเดือนเศษ การค้าเพิ่งจะเข้าที่เข้าทาง ใครเล่าจะมารู้จักนาง

         “เรื่องนี้ท่านคิดผิดแล้ว การเข้าร่วมหมิงอีถังไม่อาจพึ่งพาสิ่งอื่นใด นอกจากทักษะทางการแพทย์เท่านั้น!”

         แพทย์ในหมิงอีถังล้วนแต่มีชื่อเสียงโด่งดังหลังจากเข้าร่วมหมิงอีถังแล้วทั้งนั้น

         ก่อนหน้านั้นต่างก็เป็นเพียงหมอเล็กๆ ในโรงหมอที่ไม่มีใครรู้จัก วันๆ แทบจะไม่มีคนไข้มาให้รักษาเลยด้วยซ้ำ

         แต่เพียงเข้าร่วมหมิงอีถัง ก็จะได้รับการยอมรับจากชาวบ้านอย่างง่ายดาย

         เนื่องจากการเข้าร่วมหมิงอีถังต้องผ่านการสอบและบททดสอบหลายขั้นตอน มีเพียงผู้ที่มีทักษะทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยมเท่านั้นจึงจะสามารถผ่านเข้าไปได้

         ท่านหมอหลี่นั้นไม่ต้องพูดถึง สามีของนางก็เป็นหนึ่งในนั้น

         หมิงเป่าจูมองแววตาที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจของสตรีผู้นั้น ก็รู้สึกว่าน่าสนใจยิ่งนัก

         “เหตุใดท่านถึงรู้เรื่องนี้ดีนักเล่า”

         หากเป็นชาวบ้านธรรมดาทั่วไป ย่อมรู้เรื่องราวของหมิงอีถังเพียงเล็กน้อย การที่อีกฝ่ายสามารถรู้รายละเอียดภายในได้อย่างลึกซึ้งเช่นนี้ก็อดสงสัยไม่ได้ว่านางคงมิใช่แค่คนป่วยทั่วไป

         “ไม่ขอปิดบัง ข้าแซ่สวี่ มีนามคำเดียวว่า ปิง สามีของข้าเป็นรองประธานหมิงอีถังแห่งเล่อชวนนามว่า หม่าหง”

         สวี่ปิงแนะนำตัว นางชื่นชมหญิงสาวผู้นี้ด้วยใจจริง ทั้งสุขุม ฉลาดหลักแหลมและที่สำคัญที่สุดคือมีจริยธรรม หากได้เข้าร่วมหมิงอีถัง อนาคตต้องไปได้ไกลแน่นอน

         “ที่แท้ก็คือสวี่ฮูหยิน” แต่ถึงอย่างนั้นเป่าจูก็ยังมีข้อสงสัยบางประการ หากหมิงอีถังสูงส่งถึงเพียงนั้นเหตุใดจึงยังมีตำแหน่งว่างอยู่อีกเล่า

         น่าจะมีผู้คนมากมายแย่งชิงกันเข้าไปมิใช่หรือ สำหรับหมอคนหนึ่งแล้ว นี่เป็นโอกาสดีที่จะพิสูจน์ตัวเองไม่น่าจะมีตำแหน่งว่างหลงเหลืออยู่ได้

         “ตอนนี้ยังมีตำแหน่งว่างอยู่สองตำแหน่ง อีกครึ่งเดือนหมิงอีถังจะจัดการสอบคัดเลือกท่านหมอหมิง ท่านไม่ควรพลาดโอกาสนี้เป็นอันขาด” สวี่ปิงแนะนำด้วยความจริงใจ

         ตำแหน่งที่ว่างอยู่สองตำแหน่งในตอนนี้คือตำแหน่งประธานหนึ่งคน และสมาชิกอีกหนึ่งคนประธานและสมาชิกคนก่อนสมคบคิดกันแสวงหาผลประโยชน์ส่วนตัว ถูกจับได้เมื่อไม่นานมานี้เอง

 

เชิงอรรถ

[1] ปีวอกเดือนมะเมีย(猴年马月) ใช้ในความหมายว่าไม่รู้วันเดือนปีที่แน่ชัด หรือไม่รู้ว่าเมื่อไร

[2] ภาวะอินของตับและไตพร่อง(肝肾阴虚) ในทางการแพทย์แผนจีนตับกับไตมีความสัมพันธ์กัน หากตับและไตพร่องก็จะส่งผลกระทบซึ่งกันและกัน ก่อให้เกิดโรคต่างๆได้ง่าย สตรีที่มีภาวะอินของตับและไตพร่อง ช่วงมีประจำเดือนหรือหลังมีประจำเดือนจะมีอาการคัดตึงเต้านมคลำเต้านมไม่พบก้อนเนื้อ ฝ่ามือฝ่าเท้าร้อน ตาแห้ง เวียนศีรษะ ตาลาย ปวดเมื่อยเอวเข่าปากและลิ้นมีแผลเปื่อย ร้อนวูบวาบ เหงื่อออกกลางคืน ปริมาณเลือดประจำเดือนน้อย สีเลือดซีดจางสีลิ้นแดงเป็นต้น

[3] จือไป่(知柏) หรือ Cortex Phellodendri มีรสขม เย็นจัด ออกฤทธิ์ต่อหัวใจ ไต กระเพาะปัสสาวะ มีสรรพคุณในการขับปัสสาวะลดไข้ แก้ชื้น

[4] ตี้หวง(地黄) หรือ Rehmanniae Radix เป็นสมุนไพรจีนที่มีรสหวาน ขม เย็นเล็กน้อย มีสรรพคุณในการบำรุงไต บำรุงเลือดหยุดเลือด แก้ร้อนใน

[5] โส่วอู(首乌) หรือ Radix PolygoniMultiflori มีรสขม หวาน ฝาด อุ่นเล็กน้อย มีสรรพคุณในการบำรุงตับและไตบำรุงเส้นผมและเส้นเอ็น บำรุงเลือด

[6] ไป๋เซียนผี(白鲜皮) หรือ Cortex Dictamni มีรสขม เผ็ด เย็น มีสรรพคุณในการขับลม แก้คัน แก้พิษ รักษาโรคผิวหนัง

[7] ชวนฉฺยง(川穹) หรือ Rhizoma Chuanxiong เป็นสมุนไพรจีนที่มีรสเผ็ด อุ่น มีสรรพคุณในการกระจายเลือดลม แก้อาการปวด

[8] เซียงฟู่(香附) หรือ Rhizoma Cyperi มีรสเผ็ด ขม หวานเล็กน้อย อุ่นเล็กน้อย มีสรรพคุณในการปรับประจำเดือน แก้อาการปวดท้องน้อย

[9] กานเฉ่า(甘草) หรือ Radix Glycyrrhizae เป็นสมุนไพรจีนที่มีรสหวาน อุ่นเล็กน้อย มีสรรพคุณในการบำรุงม้าม บำรุงปอดแก้ไอ ขับเสมหะ ลดพิษ

[10] หมิงอีถัง(名医堂) เป็นชื่อของสมาคมแพทย์ผู้มีชื่อเสียงและทักษะความสามารถเป็นเลิศประจำท้องถิ่น