หลังจากเสร็จสิ้นการประชุมจักรพรรดิซีซวน เดินทางมาที่ป้ายหลุมศพของจักพรรดิคนก่อน ในมือถือจอกเหล้าโดยมีราชองครักษ์คอยคุ้มกันอย่างเข้มงวด
"หลังจากท่านสิ้นพระชนม์าแย้งชิงบัลลังก์ระหว่างพี่น้องก็ได้เกิดขึ้น" จักรพรรดิซีซวนยกขึ้นดื่ม สายตาที่เ็าจ้องมองไปยังป้ายหลุมศพ
"เพราะวงจรอุบาทที่มีมานานทำให้พี่น้องต้องมาฆ่ากันเอง สุดท้ายข้าก็ต้องมาเป็คนหยุดวงจรอุบาทว์เช่นนี้"
ใบหน้าของจักรพรรดิซีซวนมองไปยังป้ายหลุมศพของผู้เป็บิดา เขาต้องฆ่าพี่น้องของตนเองเพื่อหยุดวงจรฆ่าฟันมือที่ต้องแปดเปื้อนไปด้วยเืของสายเืเดียว ยังมิรวมการสั่งปะาตระกูลไปมากมายบาปครั้งนี้มันเกินกว่าที่จะรับไหว
"สิ่งสุดท้ายที่ข้าเหลืออยู่ มีเพียงน้องสี่ที่ถูกเนรเทศไปอยู่แคว้นอื่นโดยฝีมือท่าน" มือของจักพรรดิซีซวนค่อยๆผ่อนลงแต่ก็ยังมิหยุดยกจอกเหล้าขึ้นดื่ม
"ซีอัน"
"พ่ะน่ะคะฝ่าา!"
"เ้าไปตามสอดแนมแม่ทัพิคอยช่วยให้เขาอย่าให้ทำงานนี้พลาด หากเป็แคว้นใดที่มันบังอาจทำร้ายน้องสาวข้า หัวของมันจะต้องเสียบอยู่บนหอกของข้าและแคว้นทิศเหนือทั้งหมดจะต้องรับผิดชอบในครั้งนี้!"
"รับด้วยเกล้าพ่ะย่ะคะ!"
องค์รักษ์ซีอันเป็หนึ่งในคนที่มีฝีมือและเป็คนที่ซีซวยไว้ใจมากที่สุดั้แ่ยังมิได้ขึ้นเป็จักรพรรดิ
"ท่านพ่อข้าหวังว่าท่านจะนอนตายตามิหลับ!" เป็คำกล่าวสุดท้ายต่อหน้าหลุมศพนี้ก่อนซีซวนจะจากไป
เค่อฉิงที่กำลังเดินตามหลังของบุรุษร่างสูง ใบหน้างดงามมองไปด้านหน้าด้วยแววตาใสซื้อ เฟิงฉินพาเธอมาทำอันใดที่นี่
"ขึ้นมา เ้าจะมองมันอีกนานหรือไม่?"
เค่อฉิงมองรถม้าเธอไม่เคยนั่งมาก่อนมันเป็ครั้งแรกสำหรับการขึ้นรถม้าตรงหน้า
"เ้าเคยขึ้นครั้งแรกหรืออย่างไรถึงได้ทำตัวขี้กลัวเช่นนี้" คำกล่าวของเฟิงฉินทำให้นางถึงกับหันมามองอย่างไม่สบอารมณ์
จะให้เธอเคยขึ้นรถม้าได้อย่างไรในเมื่อในยุคของเธอมันไม่มี แต่เค่อฉิงมิได้กล่าวต่อว่าอะไรใส่บุรุษตรงหน้าเธอเพราะไม่อยากหาเื่ใส่ตัว
หลังจากรถม้าเคลื่อนที่เข้าไปด้านในของพระราชวังแคว้นิหยาง เค่อฉิงมองออกไปนอกหน้าต่าง เธอรู้สึกว้าวกับประติมากรรมสมัยเก่ามากๆ
"ดูเหมือนเ้าจะไม่เคยเข้าวังเลยสินะ"
"ข้าจะเคยได้อย่างไรอยู่แต่ในเมืองกับในป่า" เค่อฉิงไม่ได้ตอบออกไปนางเพียงคิดในใจเท่านั้น
หลังจากรถม้าเดินทางมาจนถึงที่หมายร่างสูงก็เดินเข้าไปด้านในทหารโดยรอบล้วนเป็ทหารของแคว้นจินหลงแต่ยังมีนางกำนัลและข้าราชบริวารของแคว้นหยางิอยู่
"ฮ่องเต้เจียอีอยู่ที่ใด"
"อยู่ด้านในตำหนักขอรับท่านแม่ทัพ"
เขาเดินตรงไปนางเพียงเดินตามเท่านั่นทหารหลายนายยังไม่ทราบว่าสตรีที่อยู่ด้านหลังเป็ผู้ใดทำไมถึงติดสอยห้อยตามท่านแม่ทัพตลอดเวลา
"เ้ารออยู่ข้างนอก"
เค่อฉิงมองตามหลังเขาเข้าไป แต่ด้วยความอยากรู้อยากเห็นอย่าคิดว่าเธอจะฟังเขาเลย เค่อฉิงเดินออกไปด้านนอกก่อนจะเดินออกนอกเขตตำหนักจนพบเข้ากับศาลาด้านนอก เธอจะนั่งรอเขาอยู่ที่นี่แหละ
ทางด้านเฟิงฉินเขาก้าวเข้ามาข้างในโดยมีฮ่องเต้แคว้นหยางิมองมาทางเขา
"แม่ทัพเฟิงฉินรึ"
ฮ่องเต้เจียอีกล่าวร่างที่เริ่มแก่ชราตามวัยจนเห็นได้ชัด เฟิงฉินเพียงก้มหัวให้เล็กน้อย
"เ้ามีอันใดถึงได้มาพบเชลยเช่นข้า"
"ท่านกล่าวเกินไปถึงแคว้นจะแพ้าแต่ท่านก็ยังรักษาชีวิตไว้อยู่"
"แล้วเช่นใดในเมื่อผู้แพ้าก็คือแพ้าประชาชนในแคว้นต่างตกระกำลำบาก"
ฮ่องเต้เจียอีกล่าวความจริงด้วยเหตุนี้ต่อให้ปัจจุบันตนเป็ผู้ครองแคว้นแต่ก็ทำอะไรมิได้เลยแม้แต่น้อยแถมยังต้องตกเป็เชลยา
"ท่านควรดูแลรักษาร่างกายให้มาก ลูกๆของท่านยังปลอดภัยดี"
"แม่ทัพเฟิงฉินท่านรู้จักแคว้นชิงหลงหรือไม่?" เฟิงฉินไม่เข้าใจที่ฮ่องเต้เจียอีพยายามจะสื่ออะไรเหตุใดจึงได้กล่าวถึงแคว้นใหญ่นางทิศใต้ด้วย
"ท่านจะสื่อว่าเช่นไร?"
"เมื่อก่อนแคว้นชิงหลงทำการค้ากับแคว้นของข้าแต่ด้วยเหตุจากาแย้งชิงบัลลังก์ทำให้ถูกตัดการค้า แต่กลับมีองค์หญิงสี่จากแคว้นชิงหลงถูกเนรเทศมายังแคว้นของข้า แต่นางก็มิถึงแคว้นหยางิแต่นางกลับหายตัวเสียก่อน"
"ที่ท่านจะบอกว่าแคว้นหยางิมิได้รับตัวองค์หญิงสี่หรือ?"
"ใช้!" ฮ่องเต้ในหน้าเครียดขึ้นมาทันที
"แล้วทำไมก็แค่องหญิงที่ถูกเนรเทศมันสำคัญอันใด?"
"ท่านแม่ทัพแห่งจินหลงท่านมิรู้หรือว่าใครได้ขึ้นเป็จักรพรรดิแห่งแคว้นชิงหลง"
"องค์ชายสามซีซวน ข้ารู้มาบ้างว่าการแย่งชิงบัลลังก์ในครั้งนี้ตระกูลที่มีอำนาจหลายตระกูลถูกสังหารยกตระกูล"
"แล้วมันเกี่ยวอันใดกับแคว้นหยางิทางทิศเหนือเช่นนี้" เฟิงฉินก็ยังไม่เข้าใจฮ่องเต้เจียอีอยู่ดีว่า้าจะสื่ออะไรกันแน่
"องค์ชายสามซีซวนมีน้องสาวเพียงคนเดียวก็คือองค์หญิงสี่ ถ้าหากว่าคนของแคว้นชิงหลงรู้ว่าแคว้นหยางิแพ้าและองค์หญิงสี่หายตัวไปท่านแม่ทัพคิดว่ามันจะเกิดอันใดขึ้น?" ฮ่องเต้เจียอีกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง
"แคว้นหยางิและแคว้นจินหลงจะต้องเป็ผู้รับผิดชอบในครั้งนี้!" เฟิงฉินกล่าวด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก ถ้าหากเป็เช่นนั้นจริงแคว้นจินหลงจะต้องตกอยู่ในาอีกรอบ
"มิใช่!..แต่เป็ทุกแคว้นทางทางทิศเหนือจะต้องรับผิดชอบร่วมกัน!" ฮ่องเต้เจียอีกล่าว.
จบตอน..
ไรท์จะงดใช้คำาาศัพท์ทุกชนิดนะครับจะได้อ่านรู้เื่