Chat เปลี่ยนโลก

“ประเทศทางโลกที่สามเข้ามาก่อเหตุในประเทศของเรา มันคงจะไม่ใช่เรื่องที่จะจัดการโดยงานแล้ว ประเทศของเราแม้จะดูเหมือนอยู่ฝั่งอเมริกา แต่จริงๆแล้วเราอยู่ฝั่งมหาอำนาจที่ยื่นผลประโยชน์มาให้เราเท่านั้น และเราก็เป็นอย่างนี้ตั้งแต่สมัยสงครามโลกครั้งที่สองแล้ว” ผบทบ.กล่าวออกมา “มันก็จริง แม้เราจะรู้ความจริงเกี่ยวกับเบื้องหลังนี้ แต่ทางรัฐบาลอเมริกาก็คงบอกปัดไปเหมือนทุกครั้ง ยิ่งเป็น CIA ด้วยแล้วยิ่งซ้ำใหญ่เลย” ผบทร.กลาวออกมาเสริม ผบทั้งหลายเหมือนจะลืมไปแล้วว่านทีกำลังเล่าอยู่ นทีจึงเอยขึ้นมา“ดูเหมือนว่าพวกท่านจะลืมไปแล้วนะครับ ว่าผู้ก่อการร้ายพูดภาษาไทยนะ” “จริงด้วย แล้วพวกมันเป็นพวกไหนกันละ” พวกเขาก็ตกอยู่ในภวังค์ความคิดอีกครั้ง นทีที่เห็นดังนั้นก็ได้แต่ส่ายหน้าก่อนจะพูดขึ้นว่า “ก็มีผมอยู่ตรงนี้แล้วไงครับ ผมจะบอกเองทั้งหมดว่าพวกเขาเป็นใครเหตุการณ์ทั้งหมดเป็นยังไง” “หลานนทีเชิญกล่าวมาได้เลยพวกเรารอฟังอยู่” เป็นผบตร.ที่กล่าวออกมา “กลุ่มที่ก่อเหตุในครั้งนี้ มีชื่อว่าสิงค์แดนใต้ กองกำลังที่ทำการค้าเกี่ยวกับการค้ามนุษย์ สารเสพติดที่มีเครือข่ายขนาดใหญ่ระดับภูมิภาคเอเซียตะวันออกเฉียงใต้นี้พวกเขาก็ถือครองมาแล้ว พวกเขาถูกจ้างวานจากผู้นำกบฏด้วยตรง จำนวนเงินผมเองก็ไม่มั่นใจ แต่ที่รู้ๆก็คือทาง CIA มีเอี่ยวอย่างแน่นอน” “ต่อไปผมขอเหล่าแผนของพวกเขาต่อเลยนะครับ แผนของพวกเขาดูเหมือนจะง่าย แต่มันก็เป็นไปได้ยากในเรื่องของเวลา เวลาต้องเกิดขึ้นให้ตรงกับที่พวกเขาวางแผนเอาไว้ ไม่อย่างนั้น พวกเขาจะสูญเสียมากกว่านี้ มันเลยเป็นเหตุผลว่าทำไมพวกเขาถึงต้องใช้คนเยอะขนาดนั้น ก็เพื่อป้องกันไม่ให้มีอะไรผิดพลาด” “แล้วแผนของพวกมันเป็นอย่างไร?” ผบตร.กล่าวขึ้นเสียงดังด้วยความอยากรู้ “ใจเย็นๆซิครับ กำลังจะพูดต่อ เอาละ..ผมขอย้อนเวลากลับไปสักเล็กน้อยนะครับ เวลาที่เริ่มก่อเหตุคือ 15.00 ตรงซึ่งเป็นเวลาที่ทางผู้ก่อการร้ายได้รับการยื่นยันจากคนของเขาว่าเครื่องบินที่พี่ชายของผู้นำเกาหลีเหนือได้ออกเดินทางแล้ว” “เมื่อได้รับคำยื่นยัน พวกเขาก็เข้าปล้นห้างในทันที จะถามว่าทำไมต้องเป็นห้างซินะครับ ท่านผบตร.” เขาหันไปมองที่ผบตร.แล้วเห็นว่าเขาเหมือนจะมีคำถาม จนผบเองก็ตอบว่า “ใช่” “จากนี้ผมขอเล่ายาวเลยนะครับ ถ้าสงสัยก็จดลงกระดาษเอาไว้ถามทีเดียว มาต่อกัน..ถามว่าทำไมต้องเป็นห้าง เพราะว่า 1 ห้างมีตัวประกันให้เยอะไม่จำเป็นต้องไปหามาเพิ่ม หรือเรียกง่ายๆว่าเป็นศูนย์รวมของเหล่าตัวประกัน 2 เพราะว่าเมืองเชียงใหม่ไม่อนุญาตให้สร้างตึกที่สูงยกเว้นอาคารบ้างตึกเท่านั้น แล้วทำไมต้องห้างนั้นกัน” นทีจิบๆน้ำเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อ “เพราะว่าห้างนั้นอยู่นอกวิถีความเสียหาย ถ้าทางเข้าทางออกเสียหายพวกเขาจะเดินทางหนีได้ยากลำบากมากขึ้น...พวกเขาเข้ามาถึงก็ยิงกาดไปทั่วเพื่อดึงดูดหน่วยรักษาความปลอดภัยให้มาสนใจประตูทางเข้าด้านหน้า ห้องควบคุมเองก็ต้องสนใจเป็นธรรมดาจึงไม่ได้สังเกตเห็นว่ายังมีอีกพวกที่เดินมายังห้องของพวกเขา” “เมื่อจัดการทุกอย่าง พวกเขาก็ตัดไฟและสัญญาณโทรศัพท์ เพื่อให้ให้คนทีอยู่ภายนอกรู้ถึงสถานการณ์ภายใน พวกเขาต้องจัดการในขั้นตอนถัดไปในทันที นำจรวดขึ้นไปที่ดาดฟ้าของห้าง และเบนความสนใจของตำรวจไปที่ตัวประกันที่เดินออกมาจากห้าง” “แล้วการต่อรองที่แสนจะไม่รีบร้อนนั้นก็เกิดขึ้น ผมยังนับถือผู้ช่วยคนนั้นอยู่เลยทั้งที่สถานการณ์เวลาเป็นตัวบีบซะขนาดนั้นแต่ก็ยังเจรจาได้อย่างดีขนาดนี้ พวกเขาต้องการรถเพื่อนำมาเบนความสนใจอีกชั้นหนึ่ง เพราะพวกเขาก็จะใช้รถในการหนีเหมือนกัน” “แต่เดี๋ยวก่อนพวกคุณจำตัวประกันที่ออกมาได้ไหม ทั้งสองคนนั้นนะ ถ้าคุณตรวจเช็คให้ดีกว่านี้พวกเขาก็น่าจะถูกจับไปแล้ว ผู้การคนนั้นเมื่อเห็นแผลของตัวประกันและการแสดงนิดๆหน่อยๆก็รีบส่งตัวเขาไปยังโรงพยาบาลทันที แต่พวกเขาสองคนก็หัวเราะออกมาหลังจากนั้นก็โทรไปรายงานเรื่องนี้ให้กับหัวหน้าของพวกมันทราบ” “ใช่แล้วมันเป็นจิตวิทยานะ ตัวประกันที่พวกเขาส่งออกมารอบสองจึงเป็นคนของพวกเขาถึง 20 คนอีกห้าคนเป็นผู้หญิงเพื่อไม่ให้ถูกดูว่ามีพิรุจ ผู้หญิงพวกนั้นก็โชคร้ายไปหน่อยที่โดยกรีดแขนซะขนาดนั้น และแล้วผู้การคนนั้นก็หลงกลอีกจนได้ หัวหน้าก่อการร้ายที่ได้ยินเสียงของผู้การที่หัวร้อน เขาก็รู้ได้ทันทีว่าแผนเขาสำเร็จ” “มันทำให้คนของพวกเขา เหลือคนที่ต้องหนีเพียง 22 คนเท่านั้น เมื่อพวกเขาได้รถตู้ที่ได้มาจากผู้การ พวกเขาก็ติดระเบิดไว้ที่ใต้รถ จากนั้นก็หาคนขับและนำญาติๆของพวกเขาไปติดที่เสาใกล้กับระเบิดชั้นสี่ของห้าง พวกเขาทั้งห้าคนที่เป็นคนขับก็จำเป็นต้องทำตามอย่างไม่มีเงื่อนไข” “ผู้ก่อการร้ายได้ทำการเปิดประตูจากห้องควบคุม และแผนทั้งหมดก็สำเร็จเสร็จสิ้นไปเป็นที่เรียบร้อย พวกเขาไม่ได้หนีไปทางข้างหน้าเลยแม้แต่คนเดียว แต่ในตอนนั้นเหตุการณ์บังคับต้องเบนความสนใจไปทางอื่นให้มากขึ้น” “นอกจากทางประตูข้างหน้าที่มีผู้ตนวิ่งไปแล้ว ก็ยังมีระเบิดที่ติดไว้ในห้างที่ชั้นสี่อีก กว่าพวกตำรวจจะเข้าไปเก็บกู้ระเบิดได้ก็จะต้องใช้เวลากว่าจะเดินทางถึงชั้นสี่ และยังมีเหตุการณ์โรยตัวหนีไปยังป่าข้างหลังอีกที่จะต้องแบ่งกองกำลังออกไปตรวจสอบ และเพื่อความแน่ใจว่ากำลังพลที่มีอยู่ด้านจะน้อยลงไปอีก” “พวกเขาก็ระเบิดหุ่นที่ทางทหารและตำรวจได้เข้าไปตรวจสอบข้างหลังป่า มันทำให้ผู้การทั้งสองคนหัวหมุนกันเลยทีเดียว พวกเขาก็ส่งมือดีที่สุดไป ทั้งที่ไม่ได้มีอะไรเลยข้างหลังป่านั้น” “แต่ในความชุลมุนวุ่นวานนี้กลับไม่มีใครสังเกตเห็นเลยรถพยาบาลที่มากเกินจากปกติ ได้ขับออกไปจากลาดจอดรถที่รับส่งของวัสดุของห้างออกไปถึงสามคัน นั้นแหละพวกเขาหนีไปทางนั้น และสุดท้ายพวกเขาได้รวมตัวกันที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในที่สุด” “จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้พยาบาลและหมอไม่ได้มีเวลาพักเลย คนเจ็บก็ถูกส่งเข้ามาอยู่เรื่อยๆ มันทำพวกเขาไม่ได้สนใจกับผู้บาดเจ็บที่รักษาไปและปลอดภัยแล้วก มันทำให้พวกเขาหนีขึ้นรถบัสและไปยังจุดหมายได้ทันเวลา .. แต่ตอนนี้ก็ยังไม่ถึงจุดหมายละนะ ถ้าอยากจับก็แค่จับได้อยู่” ท่านผบ ทั้งหลายต่างก็กำลังประมวณผลที่ได้รับข้อมูลมา แต่ก็มีคนหนึ่งนึกคิดขึ้นมาที่ประโยคสุดท้ายของนที “ที่ว่าจับได้นี่ เรายังจับพวกเขาได้จริงๆใช่ไม” เป็นผบทอ.กล่าวขึ้น “แน่นอนครับ กว่าพวกเขาจะถึงยังจุดหมายก็น่าจะราวอีก 30 นาที ถ้าปิดล้อมได้ทันก็มีสิทธิครับ” นทีพูดอย่างใจเย็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาจิบน้ำและลุกขึ้นยื่น “หวังว่าทุกท่านจะทำตามสัญญาณนะครับ ส่วนนี้คือเลขทีบัญชีของผม กรุณาโอนมาให้คุ้มค่ากับข้อมูลด้วย ....” เขาทำท่าทางพร้อมจะสวมหมวก และวางเลขที่บัญชีที่เขียนใส่กระดาษไว้บนโต๊ะ แล้วก็กล่าวขึ้นมาเป็นประโยคสุดท้าย “ลำปาง สนามบินลำปาง” จากนั้นนทีก็หายตัวออกไปจากตรงนั้น

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 28

คล้ายกับเรื่องChat เปลี่ยนโลก ที่คุณอ่าน

Chat เปลี่ยนโลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 28

คล้ายกับเรื่องChat เปลี่ยนโลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้