ด้านหน้าป้ายศิลาโบราณ ถูกสลักไว้ด้วยอักษรโบราณล้านปี
“ โอกาสมีเพียงหนึ่ง ััแผ่นป้ายศิลา คงอยู่เป็ะ ไร้วาสนาตาย ”
คำกล่าวของป้ายศิลานี้ เมื่อจักพรรดิ์ฉีิได้มองมัน มันได้สะกดจักพรรดิ์ฉีิจนอยู่หมัด เค้าแทบจะไม่สามารถควบคุมอารมณ์ตัวเองได้ แทบอยากจะััมันโดยเร็ว
ไม่ใช่แค่มันตรงกับความ้าที่จะเป็ะของเค้าเท่านั้น แต่คำกล่าวของมันชั่งต่อต้าน์ดีแท้ ์้าให้สิ่งมีชีวิตบนโลกตายเมื่ออายุขัยครบหมื่นปี แต่แผ่นป้ายนี้กลับบอกว่่า สามารถคงอยู่เป็ะได้
จักพรรดิสวรค์ฉีิเลือกที่จะนั่งแผ่พลังจิตเพื่อศึกษาหาเบาะแสความเป็มาของมันนานนับปี เมื่อผ่านไป 5 ปี สุดท้ายไม่สามารถหาเบาะแสอะไรได้เลย
*จักพรรดิ์ฉีิเป็คนรอบครอบไม่ทำอะไรผลีผลามนี้เป็ลักษณะเด่นที่เค้าได้มาสมัยรบอยู่ที่ราบลุ่มาฉิน
แต่ ณ บัดนี้จักพรรดิสวร์ฉีิเลือกที่จะยอมเสี่ยงแล้ว
“สุดท้ายในเมื่อข้าต้องตาย ข้าเลือกจะเสี่ยงดีกว่า”
นี้คือคำพูดก่อนที่ฉีิจะคว้ามือเข้าไปััศิลา
เปรี้ยง !!!
เสียงดังสนั่น ดังลั่นทั่วโลกแห่งการฝึกตนเทียนหยุน
ณ ทวีปปีศาจ
สวนหลังพระราชวังยิ่งใหญ่แห่งนึง มีร่างๆหนึ่งสูงใหญ่ ร่างนี้ ได้มองขึ้นไปบนฟากฟ้า ทิศทางที่มองคือหุบเขาเทียนหนาน สีหน้าเคร่งเครียดใ ถ้าปีศาจด้านนอกมองมา จะรู้ได้ทันทีว่านี้คือ จักพรรดิ์าาปีศาจ ผู้ปกครองราชวงค์ปีศาจ
ณ ทวีปอื่นๆ าาเ้าผู้ปกครอง ราชวงค์ ของแต่ละทวีป ตอนนี้ลักษณะท่าทางไม่ต่างจาก จักพรรดิ์าาปีศาจ เพราะเมื่อกี้ ได้เกิด ทัณ์ รัศหมีหลายกิโลได้ผ่าลงไปทิศทางของ หุบเขาเทียนหนาน พวกมันรู้ดีว่าถ้าหากทัณ์นี้ตกลงบนตัวพวกมันแน่นอนพวกมันต้องแหลกสลาย แล้วอาจไม่ใช่แค่มัน แต่อาจเป็ทั้ง ราชวงค์ของพวกมันเลยก็ตาม
แต่สายฟ้านี้ เมื่อผ่ามาแค่ครั้งเดียวแล้วก็ได้จางหาย ไปตลอดกาล ทุกคนในโลกแห่งการฝึกตนเทียนหยุดได้จารึกวันนี้ ว่า เป็วัน ทัณ์โลกา
ภายในหุบเขาเทียนหนาน
เมื่อจักวรรดิ์ฉีิ ได้ััแผ่นป้ายศิลาโบราณ
ตัวเค้าเหมือนได้ััพลังงานลึกลับบางอย่างที่เค้าไม่เคยััมาก่อน พร้อมกันนั้นก็ได้มีทัณ์ สายนึงใหญ่มาก มันใหญ่จนเค้าไม่สามารถจินตนาการได้เลยว่าจะมีอะไรเหลือรอดถ้าถูกทัณ์เส้นนี้เข้ามาฟาดผ่า
พริบตาเพียงแค่คิด ทัณ์เหมือนมีอะไรล็อคเป้ามันฟาดเข้ามา ผ่าลงไปยังป้ายศิลา
“ตาย ข้าตายแน่ๆ ”
สีหน้าจักพรรดิ์ฉีิกลายเป็เคร่มขึม พร้อมกับความไม่ยินยอมเค้าไม่อยากยอมรับความตาย แต่เค้าก็ทำอะไรไม่ได้
เมื่อทัน์ผ่าเข้ามาที่ป้ายศิลา มันเกินคาดป้ายศิลาไม่เป็อะไรเลย มันเหมือนอากาศทาส เมื่อทัณ์ไม่สามารถทำอะไรป้ายศิลาได้มันก็เปลี่ยนเป้าหมายพลังทั้งหมดของมันวิ่งเข้ามาหาจักพรรดิ์ฉีิ
“สุดท้ายข้าก็ไม่สามารถ ฝืนความตายหาวิธีการเป็ะได้สินะ”
นี้คือสิ่งที่จักพรรดิ์ฉีิคิดก่อนหลับตาลงและยอมรับชะตากรรม
“ทำไม ทำไมข้ายังไม่ตาย” เมื่อผ่านไปหลายลมหายใจฉีิรู้สึกประหลาดใจเพราะตัวเค้าไม่รู้สึกเจ็บจากการโดนทัณสรรค์เลย
เค้าเลือกจะลืมตาแล้วภาพที่แสนประหลาดก็ปรากฎขึ้น
ป้ายศิลาที่เหมือนอากาศทาส ตอนนี้เหมือนกำลังหิวโหย ทัน์ทั้งหมดที่วิ่งเข้าหาจักพรรดิ์ฉีิ ถูกดูดกินโดยป้ายศิลาโบราณ เมื่อผ่านไปเพียงไม่กี่อึดใจ ป้ายศิลาโบราณก็เริ่มแตกออก แสงสว่างสาดส่องทั่วหุบเขาเทียนหนาน
ข้างในป้ายศิลาโบราณ ปรากฎเป็จี้หยกชิ้นนึง
เมื่อจักพรรดิ์ฉีิเห็นภาพแบบนี้เค้าก็ดีใจและ ถอนหายใจออกมา ต่อให้เป็เค้าก็อดรู้สึกโล่งใจไม่ได้ เค้าไม่อยากตาย
หลังจากกลับมาสงบอีกครั้ง
จักพรรดิ์ฉีิ เริ่มสำรวจจี้หยกชิ้นนี้ มันดูเหมือนมีพลังลึกลับบางอย่างไม่ธรรมดา เมื่อแผ่พลังไปัั ปรากฎว่าจี้หยกชิ้นนี้เป็สมบัติมิติ ชิ้นนึง
*สมบัติมิติคือสมบัติที่สามารถเก็บสิ่งของได้
ข้างในจี้หยกนี้ช่องว่างมิติมันขนาดใหญ่เกินกว่าระดับนักหลอมอาวุธ 5 ดาวจะหลอมสร้างได้ไปไกล ถ้าถามว่ามันใหญ่ขนาดไหนเปรียบกับปัจจุบันขนาดพื้นที่ใหญ่สุดที่นักหลอบอาวุธ 5 ดาวขั้นสูงจะสร้างได้ คือ 10 สนามบอลมาตรฐาน
กลับกันในจี้หยกนี้ กลับดูสุดลูกหูลูกตาต่อให้ 100 สนามหรือ 1000 สนามก็ไม่สามารถเทียบได้ มันคือสมบัติที่เหนือกว่าผู้ฝึกตนยุคนี้จะสร้างได้ชิ้นแรกและชิ้นเดียวที่ตัวของจักพรรดิ์ฉีิได้พบเจอ
จักพรรดิ์ฉีิดีใจอยู่ครู่นึง
“แต่ว่า แล้ว!!! แล้ว!!! แล้ว ความะ ? ที่เค้าหาคืออะไร ? ต่อให้จะได้สมบัตรชิ้นนี้มาแต่อีกไม่กี่ร้อยปีเค้าก็จะต้องตายอยู่ดีมันจะไปมีประโยชน์อะไรกัน นี้์มันกลั่นแกล้งข้าถึงเพียงนี้เลยหรือ ” จักพรรดิ์ฉีิได้แต่คิด
ข้างในจี้หยกนอกจากพื้นที่ว่างสุดลูกหูลูกตาแล้วจักพรรดิ์ ฉีิก็ไม่พบเจออะไรอีกเลย
แต่เค้าก็ไม่ลดล่ะความพยายาม แผ่จิดััของเค้า เข้าสำรวจไปเรื่อย ๆ
1 ปีต่อมา จักพรรดิ์ฉีิยังไม่หยุดสำรวจ
5 ปีต่อมา จักพรรดิ์ฉีิก็ยังไม่หยุดสำรวจ
10 ปีต่อมา จักพรรดิ์ฉีิก็ยังไม่หยุดสำรวจ
100 ปีต่อมา จักพรรดิ์ฉีิก็ยังไม่หยุดสำรวจ
จนในที่สุด ดั่งสุภาษิต ความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั้น เมื่อปีที่ 105
“ฮ่าๆ ในที่สุด์ก็ไม่ทอดทิ้งข้า”
ตอนนี้จิตััของจักพรรดิ์ฉีิได้พบกับประตูบานใหญ่เข้า ประตูบานใหญ่นี้สลักอักษรโบราณไว้เป็อักษรเดียวกับป้ายศิลา อักษรโบราณล้านปี
เนื้อความบนประตูมันทำให้จักพรรดิ์ฉีิตื่นเต้น
“ ประตูได้จารึกวิชาการฝึกตนแต่ละระดับเอาไว้ เมื่อเ้าฝึกถึงบทสุดท้ายไม่ต้องพูดถึงความอตะ เพราะต่อให้แม้เป็เทพก็ต้องก้มหัวให้เ้า ”
ด้วยเนื้อความแบบนี้ จักพรรดิ์ฉีิเลือกที่จะเเผ่จิตเข้าไปดูวิชาที่จารึกอยู่ที่ประดูบานแรก
“ วิชาการฝึกตนระดับ 1 ดาว ร่างเทพทรราช บทที่ 1 เน้นการฝึกกำลังเป็พิเศษเพื่อเสริมสร้างร่างกาย ให้สามารถ ทนรับพลังเทพในอนาคตได้ วิธีการฝึก…………………*จะสามารถฝึกได้ต้องผ่านการทำลายตันเทียนตัวเองมาแล้วั้แ่ทารก ”
เมื่อจักพรรดิ์ฉีิอ่านถึงท่อนนี้ยังไม่ทันที่ตื่นตนก เสียใจ
ก็มีเสียงดังกังวานขึ้นในจิตใจ
“ ในที่สุดพวกเราก็พบกันอีกครั้ง ”
ดวงจิตดวงหนึ่ง ทะลุลอยออกจากจี้หยกวิ่งเข้าหาดวงจิตของจักพรรดิ์ฉีิ เมื่อดวงจิต 2 ดวงรวมกันความทรมาณได้เกิดขึ้นกับจักพรริ์ฉีิยากเกินจะจินตนาการ
“ อ๊ากกกกกกกกก ” สุดท้ายรับความเ็ปไม่ไหว
ะเิหายไปทั้งร่างกายและดวงจิต นี้คือภาพสุดท้ายที่จักพรรดิสวร์ฉีิจำได้ ก่อนตายลง
5K
