หลังจากวันเกิดครบ 14 ปีของผิงจินเยว่ผ่านไปไม่ถึงเดือน ซึ่งในปีนี้หญิงสาวไม่้าที่จะจัดงานเลี้ยงใดๆ เพราะนางเบื่อหน่ายที่จะเป็เพียงเ้าของงานที่ไร้ตัวตนดังเช่นที่บิดาเคยทำไว้เมื่อคราวก่อน
เซียวซ่านได้ตกแต่งคุณหนูเผยหลั่นหลิงบุตรสาวคนรองของเผยจิ้งมาเป็ภรรยาเอก ด้วยสินสอดถึง 52 หาบ ที่ส่งไปยังสกุลเผยเมื่อ 1 เดือนก่อนแล้ว ในวันนี้จึงเป็วันรับตัวเ้าสาวเข้ามายังจวนสกุลเซียว หลังจากส่งตัวเ้าสาวเข้าห้องหอ ผิงจินเยว่หญิงสาวที่มีความสนิทสนมกับทั้งทางฝั่งเ้าบ่าวและเ้าสาวก็เข้ามาอยู่เป็เพื่อนเ้าสาวในห้องหอด้วย
หญิงสาวหรี่ตามองสาวใช้สองคนจากสกุลเผยที่ติดตามมารับใช้เผยหลั่นหลิงอย่างขัดเคืองใจอยู่เล็กน้อย นางเห็นว่าสาวใช้สองคนนี้มีใบหน้างดงามรูปร่างอ้อนแอ้นอรชรอยู่ไม่น้อย นี่เป็สตรีแบบที่นางไม่ถูกชะตาเป็ที่สุด
“พี่หลั่นหลิง สาวใช้สองคนนี้จะมาอยู่ที่จวนสกุลเซียวด้วยหรือเ้าคะ”
“อืมเสี่ยวหงกับเสี่ยวเหมยเป็สาวใช้ข้างกายข้ามาั้แ่อายุ 12 ปี พวกนางอายุน้อยกว่าข้าก็จริงแต่จัดการงานให้ข้ามาเนิ่นนานจนช้าคุ้นชินแล้ว ท่านพ่อเลยมอบพวกนางให้กับข้ามาด้วยน่ะ เยว่เอ๋อร์มีอันใดหรือ?”
“ไม่มีเ้าค่ะ ข้าก็แค่คิดว่าหากข้าออกเรือนไปข้าก็จะเลือกพี่ชุ่ยอิงติดตามข้าไปด้วยเท่านั้น พี่ชุ่ยอิงไว้ใจได้ที่สุดแล้ว” หญิงสาวรอจนสาวใช้ของเผยหลั่นหลิงออกจากห้องหอไปคอยให้เรียกรับใช้อยู่ด้านนอกแล้วจึงกล่าวต่อ
“พี่หญิงข้าเคยได้ยินมาว่า สาวใช้ที่ติดตามเ้าสาวมาด้วยก็มักจะถูกมอบให้เป็หญิงรับใช้ข้างห้องของเ้าบ่าวไปด้วย ท่านไม่กังวลหรอกหรือ พวกนางทั้งสองคนทั้งงามทั้งยังเยาว์วัยกว่าท่านข้ารู้สึกไม่ดีเลย”
“ข้ากับคุณชายใหญ่คุยกันไว้แล้ว นายท่านเซียวหยุนมีภรรยาเพียงคนเดียว สามีข้าก็จะยกข้าให้เป็ภรรยาแต่เพียงผู้เดียวเช่นกัน เขาไม่ยอมรับอนุภรรยา สาวใช้ข้างห้องหรือสาวใช้อุ่นเตียงคนใด เ้าวางใจเถิดไม่ต้องห่วงข้า” เผยหลั่นหลิงตอบเด็กสาวอย่างซาบซึ้งใจ
“เข้าใจแล้วเ้าค่ะ ข้าขออภัยด้วยที่ล่วงเกินไป แต่อย่างไรข้าก็จะช่วยพี่สาวจับตาดูพวกนางไว้สักหน่อยเ้าค่ะ ข้ายังคิดว่าสายตาท่าทางของพวกนางไม่ค่อยน่าไว้วางใจเท่าใดนัก”
เผยหลั่นหลิงได้แต่ยิ้มน้อยๆ ภายใต้ผ้าคลุมเ้าสาวสีแดงสด สาวใช้ทั้งสองของนางอยู่ด้วยกันมานานแล้ว นางย่อมรู้นิสัยใจคอกันดี แต่เห็นว่าผิงจินเยว่ตักเตือนด้วยความปรารถนาดี ก็คิดจะปล่อยให้นางทำตามใจไปแล้วกัน
ผิงจินเยว่นั่งอยู่เป็เพื่อนเผยหลั่นหลิงอยู่จนเย็นย่ำ บิดาและมารดาของนางก็อยู่ในงานเลี้ยงภายในสกุลเซียวด้วยเช่นกันหากพวกเขาจะกลับย่อมส่งคนมาเรียกนางเอง
“คุณหนูเ้าคะ คนของสกุลเซียวนำขนมและรังนกมาส่งให้พวกท่านได้รองท้องกันก่อนเ้าค่ะ พวกเราจะเข้าไปแล้วนะเ้าคะ” เสี่ยวหงส่งเสียงมาจากนอกประตู เพื่อเตือนนายหญิงทั้งสองที่อยู่ด้านในให้จัดท่าทางให้เรียบร้อยก่อนที่พวกนางจะเปิดประตูเข้าไป
“เข้ามาเถิด” ผิงจินเยว่เป็ผู้ตอบออกไปหลังจากที่สำรวจดูเสื้อผ้าตนเองและเผยหลั่นหลิงแล้วว่าไม่มีสิ่งใดบกพร่อง
สาวใช้สี่คนเดินยอบกายตามกันเข้ามา เสี่ยวหงและเสี่ยวเหมยรับขนม ถ้วยรังนกและน้ำชามาจากมือสาวใช้สกุลเซียวอีกสองคน นำมาจัดเรียงให้เ้านายทั้งสองคนบนโต๊ะเล็กใกล้พวกนาง
“ข้ากระหายน้ำอยู่พอดี ขอชาให้ข้าก่อน” ผิงจินเยว่ร้องสั่งพร้อมกับยื่นมือออกไปทางเสี่ยวเหมยที่ถือถ้วยชาอยู่
“เพล้ง!!”
“กรี๊ด!!”
ผิงจินเยว่แผดเสียงร้องดังออกมาด้วยความเ็ป ในขณะที่นางกำลังเอี้ยวตัวออกไปรับถ้วยชา นางเกิดพลาดท่าล้มตัวไปด้านหน้าจนต้องคว้ามือของเสี่ยวเหมยเอาไว้ แต่ในมือของสาวใช้มีน้ำชาร้อนๆ อยู่ ถ้วยชาจึงได้หกรดไปยังข้อมือขาวของผิงจินเยว่และนิ้วมือของเสี่ยวเหมยเข้าเต็มๆ จนทำให้นางใสะบัดถ้วยชาลงพื้นอย่างแรงจนถ้วยแตกกระจาย น้ำชาร้อนหกกระเซ็นเต็มพื้นไปหมด
“คุณหนู!!” ชุ่ยอิงที่รอรับใช้อยู่นอกห้องรีบวิ่งตามเข้ามาดูผิงจินเยว่ทันทีที่ได้ยินเสียงร้องของนาง สาวใช้ทั้งสี่คนที่อยู่ภายในห้องต่างก็คุกเข่าลงอย่างตกอกใ โดยเฉพาะเสี่ยวเหมยที่ตนเองก็ถูกน้ำร้อนลวกนิ้วไปเช่นกัน แต่เมื่อเห็นคุณหนูสกุลผิงที่ทั้งข้อมือแดงก่ำไปหมด พวกนางก็ได้แต่ตัวสั่นรีบหาผ้ามาซับคราบน้ำชากันวุ่นวาย
“เยว่เอ๋อร์!! ใครก็ได้ไปตามหมอมาเร็ว” เผยหลั่นหลิงร้องสั่งเสียงดังลั่น
“พี่ชุ่ยอิงพาข้าออกไปนอกห้องหอก่อนเร็ว อย่าให้ได้ขัดพิธีของพี่ชายและพี่สาว” ผิงจินเยว่เอ่ยปากเสียงสั่นจากความแสบร้อนบนมือข้างขวา
ผิงจินเยว่ถูกพามารักษาอาการาเ็ที่เรือนพักรับรองแขกในจวนสกุลเซียว ผิงซีหวงและหลานฮูหยินตามมาดูอาการของนางและหลังจากที่รู้ว่าเป็เพียงาแที่ถูกน้ำร้อนลวก ท่านหมอได้ใช้ยาทาบรรเทาอาการแสบร้อนให้นางแล้วก็วางใจ
“จะไม่เป็แผลเป็ใช่หรือไม่ท่านหมอหวัง” เซียวหยุนเอ่ยถามอย่างกังวล
“ไม่เป็แน่นอนขอรับ เพียงแต่วันสองวันแรกนี้ก็อาจจะทรมาณบ้างจากการแสบร้อนิั ให้คนคอยช่วยทายาให้คุณหนูบ่อยๆ หน่อยก็แล้วกัน หากมีปัญหาอันใดก็ส่งคนไปตามข้าแล้วกันนายท่านเซียว ข้าขอลา”
เผยจิ้งจัดการให้คนของตนไปส่งหมอชราและออกค่าใช้จ่ายทั้งหมดด้วยตนเอง เมื่อกลับมาเขาก็สั่งลงโทษหญิงรับใช้สองคนของบุตรสาวและส่งนางกลับไปยังสกุลเผยทันที
“ท่านลุงเป็ข้าที่ไม่ระมัดระวังเอง พวกนางทั้งสองไม่ได้ทำผิดร้ายแรงอันใดลงโทษให้กลับสกุลไปก็เพียงพอแล้วเ้าค่ะ บ่าวในจวนสกุลเซียวส่วนใหญ่ก็เป็บุรุษไม่มีผู้ใดคอยดูแลพี่สาวหลั่นหลิง เช่นนั้นข้าจะส่งสาวใช้ของข้ามาชดเชยให้กับพี่สาวเองถือเป็การขอโทษที่ข้าไม่ระวังนะเ้าคะ” หญิงสาวเดินมาขอร้องเผยจิ้งท่าทางน่าสงสาร
“จะทำเช่นนั้นได้อย่างไรเล่าเยว่เอ๋อร์ บ่าวในจวนสกุลเผยมีออกถมไป เดี๋ยวข้าจัดการส่งคนใหม่ที่รู้ความดีกว่านี้มาให้หลั่นหลิงเองก็ได้แล้ว หลานสาวรักษาตัวเองให้ดีเถิดอย่าได้กังวลไปเลย ข้าเสียอีกที่ใจหายใจคว่ำไปหมด หากมือเ้าเกิดมีแผลเป็ขึ้นมาพวกเราจะชดใช้อย่างไรก็ไม่เพียงพอเป็แน่"
“ท่านลุง อย่าให้ข้ารู้สึกผิดเลยเ้าค่ะข้าเองก็มีส่วนผิด เกือบจะทำให้เกิดเื่วุ่นวายในงานมงคลอยู่แล้ว แค่หญิงรับใช้สองคนเหตุใดข้าจะมอบให้พี่หญิงหลั่นหลิงไม่ได้เล่าเ้าคะ ท่านอย่าปฏิเสธข้าเลยหลานขอร้องล่ะ” ผิงจินเยว่กล่าวอ้างอย่างน่าเวทนา
“ได้ๆ หลานสาวไม่ต้องร้องไห้ เอาตามนี้ล่ะเ้าส่งสาวใช้ของเ้ามาช่วยดูแลพี่สาวเ้าหน่อยแล้วกัน ข้าย่อมวางใจคนของเ้าอยู่แล้ว” เผยจิ้งปลอบ
“ขอบคุณเ้าค่ะท่านลุง” หญิงสาวย่อตัวก้มหัวคำนับผู้สูงวัยด้วยกิริยาอ่อนหวาน ใบหน้าและแววตาที่ก้มมองพื้นอยู่นั้นแฝงไว้ด้วยความพึงพอใจ
นางถึงกับยอมเจ็บตัว เพื่อขับไล่สาวใช้ทั้งสองคนของเผยหลั่นหลิงออกไปจากสกุลเซียว หากพี่ชายเซียวซ่านไม่เต็มใจจะรับสาวใช้ข้างห้อง เช่นนั้นบ่าวสตรีสองคนผู้มีใบหน้างามนี้ก็อาจเป็ภัยกับเซียวซ่งบุรุษที่นางหมายใจ ชายหนุ่มวัย 18 ปีที่ข้างกายมีแต่บ่าวรับใช้ที่เป็บุรุษ หากบ่าวหญิงของพี่สะใภ้มาเดินนวยนาดอยู่ภายในจวน นางไม่มั่นใจว่าเซียวซ่งจะอดใจไหวหรือไม่ นางจึงต้องกำจัดภัยแฝงนี้ออกไปก่อนที่จะเกิดเหตุ
การจัดเอาสาวใช้ของตนมาอยู่ข้างกายเผยหลั่นหลิง ก็นับเป็ผลกำไรที่นางจะได้มีคนของตนคอยสอดส่องเื่ราวภายในสกุลเซียวได้อีกทางหนึ่ง เื่ดีๆ เช่นนี้เหตุใดนางจะไม่ยอมเจ็บตัวสักหน่อยกันเล่า ไม่แน่ว่าอาจจะเรียกคะแนนสงสารจากพี่ชายเซียวซ่งได้อีกทางด้วย
244
