(อ่านฟรีจนจบ) คุณไรท์คนโปรด (pwp)

Chapter ten

"อ๊ะๆจะเเตกเเล้วครับ ไม่ไหวเเล้ว"เมืองน่านเสร็จเป็๞รอบที่สามเขาเหนื่อยจากการที่ต้องขึ้นขย่มคxยให้คนน้อง ปวดขาเเต่ก็สู้เพื่อผู้สู้ไม่ถอยอยู่เเล้วทั้งจุกทั้งเสียว เหนื่อยจนจะสลบเเต่ก็ต้องทนรีบไปเขียนนิยายต่อเพราะหลังจากมีเซ็กซ์สมองโล่งมากจนคิดพลอตได้เป็๞ร้อยเ๹ื่๪๫ ข้อดีของการถูกเxดมันเป็๞เเบบนี้นี่เอง

"ไปไหนครับ ไม่อาบน้ำก่อนหรอเดี๋ยวอาบให้"อั่งเปามองหาคนพี่ที่ตอนนี้พันเเค่ผ้าเช็ดตัวไว้ก่อนจะไปนั่งพิมพ์งานต่อ คงจะกลัวโดนคุณรี้ดรอสินะเลยรีบไปขนาดนั้นน้ำก็ไม่อาบเลยคงกลัวพลอตในหัวมันหายไปก่อนสินะ มีเมียเป็๲นักเขียนก็เเปลกดีเหมือนกันนะเรา

"พลอตเข้าหัวมาเป็๞ร้อยเเปดเ๹ื่๪๫สมเเล้วที่ให้ช่วยคิดพลอต"พูดไปมือพิมพ์ไปรัวๆสมองเเล่นไหลลื้นสุดๆเริ่มมันส์มือเเล้วสิ อั่งเปารีบลงจากเตียงไปดูคนพี่ที่ตอนนี้มีหน้าตามุ่งมั่นมาก เเถมพิมพ์ไหลลื่นไม่มีติดขัดสักนิดเขาเลยคิดว่าไม่กวนดีกว่าเดี๋ยวจะไม่เสร็จสักทีเลยรีบไปอาบน้ำก่อนคนพี่

"ผมไปอาบน้ำก่อนนะครับเดี๋ยวมาหานะ"โน้มหน้าไปจุ้บหน้าผากคนพี่หนึ่งทีก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป

17:00

"เสร็จสักที กว่าจะเสร็จวันนี้ได้ตั้งหลายตอนได้พักหลายวันเลย"เมืองน่านนั่งพิมพ์งานไม่ลุกไปไหนคนน้องมาชวนไปกินข้าวก็ไม่ยอมลุกไปกินเพราะกลัวว่าจะลืมพลอตเลยเลือกที่จะพิมพ์จนกว่าพลอตในหัวมันจะหมดจนถึง๰่๥๹เย็นเลย 

"นานมากนะครับผมหิวข้าวมากเลย"หันเก้าอี้ไปมองคนงอเเงที่ไล่ให้ไปกินก็ไม่ยอมบอกว่าจะกินพร้อมอย่างเดียวเลยเห็นไหมเลยต้องมาทนปวดท้องเนี่ย

"บอกให้ไปกินก่อนก็ไม่ฟังพี่"

"กินคนเดียวมันไม่อร่อยครับเลยต้องรอเมียไปกินด้วยกัน"พูดได้ไม่อายใครเลยเป็๞เด็กเป็๞เล็กหัดพูดผัวๆเมียๆ

"เต็มปากเต็มคำเลยเนาะ จ้าคุณผัวไปรอเมียเเปบนึงนะไปอาบน้ำก่อนเดี๋ยวมากินด้วยกัน"อั่งเปาวิ่งเข้ามากอดคนพี่อีกเเล้วอยากจะอาบน้ำด้วยอยากจะใช้เวลาด้วย

"อาบด้วยได้ไหมครับพี่น่าน"

"ไม่ได้ครับ มันเย็นมากเเล้วรีบอาบรีบมากินข้าวกันดีกว่า ถ้าเปามาอาบด้วยคงนาน"อั่งเปาพยักหน้าเข้าใจจำใจปล่อยคนพี่ไปส่วนตัวเองก็ไปบอกเเม่บ้านเตรียมอาหารไว้ ไม่นานนักคนพี่ก็ออกมาจากห้องที่รีบคงกลัวเขาหิวสินะเลยรีบอาบรีบมา น่ารักมากจัง เป็๲ห่วงเขาด้วย

"รีบจังนะครับหิวเเล้วสินะ"รีบเดินไปดึงเก้าอี้ออกให้คนพี่นั่ง ส่วนตัวเขาก็นั่งตรงข้ามวันนี้เขาตั้งใจว่าจะขอคนพี่เป็๞เเฟนให้เป็๞ทางการหน่อยอยากจะเปิดตัวเอาพี่สะไภ้คนสวยไปอวดน้องสาวตัวเองเเล้วว่าเขาทำได้เเล้ว เเผนเขามันเจ๋งเเค่ไหน

"ใช่ หิวมากเลย เปาทำไมไม่สั่งอาหารที่ตัวเองชอบบ้างล่ะ ทำไมสั่งเเต่พี่ชอบ"ตั้งเเต่อยู่ด้วยกันมาไม่เคยสั่งอาหารที่ตัวเองชอบเลยสักครั้งมีเเต่สั่งของโปรดเขาเป็๲เเบบนี้ก็เเย่น่ะสิ จะให้เขาอย่างเดียวเลยหรอเเบบนี้ไม่ได้เเล้วคราวหน้าเขาต้องสั่งให้เปาด้วย เขาต้องรู้ว่าเปาชอบอะไรไม่ชอบอะไร

"อาหารที่ผมชอบอยู่ตรงหน้าเเล้วไงครับ"เมืองน่านขมวดคิ้วมุ่นไหนล่ะสิ่งที่เปาชอบมีเเต่เมนูที่เขากินบ่อยๆเเต่ไม่เห็นคนน้องจะกินเยอะเท่าเขาเลย โกหกกันป่ะเนี่ย

"ไหนอะ"เมืองน่านเลิกคิ้วถาม คนน้องยิ้มเอ็นดูทันทีเขารู้อยู่เเล้วว่าคนพี่ไม่ทีทางรู้ทันมุกกันเเน่ๆจะจีบคนๆนี้จะขอคบอะไรก็เเล้วเเต่คงต้องพูดตรงๆอย่างเดียวสินะ

"คนสวยตรงหน้าผมไงครับ"๻๷ใ๯อยู่หน่อยๆเเต่เขินมากกว่า 

"อืม กินข้าวกันเถอะหิวละ"

"กินก่อนเลยครับอาหารผมยังไม่พร้อม"

"ไม่ต้องมาเล่นมุกเลยรีบกินพี่รู้ทันอยู่หรอก"อั่งเปายิ้มรับทันทีก่อนจะรีบทานอาหารกันวันนี้เขาจะพาคนพี่ไปดินเนอร์หรูๆซักหน่อยพาออกไปเปิดหูเปิดตาบ้างวันๆเจอเเต่คอมฯกับคxยเดี๋ยวสายตาเสีย

โรงเเรมหรูย่านใจกลางเมือง

"พาพี่มาที่นี้ทำไมไปร้านก๋วยเตี๋ยวธรรมดาก็ได้มันเปลืองนะมีเงินเยอะรึไง"บ่นตั้งเเต่ยังไม่ลงรถจนลงรถจะเดินเข้าไปเเล้วก็ยังบ่นเมียใครเนี่ยบ่นเก่งจริง

"ผมรวยพี่คงลืมสินะ ชอบก็จัดประหยัดทำไม"เบะปากกรอกตามองบนทันที มีเงินถ้าไม่รู้จักใช้มันก็หมดเป็๞เหมือนกันเเหละ

"จ้า พ่อคนรวยล้นฟ้ามหาเศรษฐี"อั่งเปาหัวเราะทันทีก่อนจะพาคนพี่เข้าไปนั่งโต๊ะที่เขาจองไว้ทันที ถ้าเขาบอกคนพี่คงจะอึ้งกว่าเดิมเพราะวันนี้เขาจองที่นี้ไว้หมดเลยเพราะอยากให้ตรงนี้มีเพียงเขาสองคนเเล้วครอบครัวของอั่งเปาจะตามมาเพราะนัดกันไว้เเล้วว่าจะขอคนพี่เป็๲เเฟนวันนี้พร้อมเปิดตัวกับครอบครัวทันที พ่อเเม่คนในครอบครัวของเขาทุกคนรู้ดีว่าเขารอคนพี่มานานเเค่ไหน พ่อเเม่เขาก็เข้าใจดีสนับสนุนเเต่ไม่ได้สนับสนุนให้เขาไปเเย่งมานะสนับสนุนให้รอวันที่คนพี่โสดจริงๆเเละวันนั้นมันก็มาถึง

"อร่อยไหมครับคุณเเฟน"คนพี่ยิ้มเขินทันทีอยากจะเรียกให้เต็มปากเต็มคำกว่านี้คงต้องรออีกนิดสินะเพราะเขาจัดเตรียมเซอร์ไพร์สไว้เเล้ว

"เคยขอพี่เป็๲เเฟนอยู่หรอเรียกพี่ว่าเเฟนเนี่ย"หลังจากคำถามนั้นจบไฟก็ดับทันทีคนที่อั่งเปาเตรียมไว้ก็พากันเดินออกมาพร้อมกับจัดเตรียมบริเวรนั้นอย่างเร็วก่อนที่ไฟจะเปิดขึ้นอีกครั้งภาพที่เมืองน่านเห็นก็คือ อั่งเปาที่นั่งคุกเข่าพร้อมช่อดอกไม้เเละผู้คนล้อมรอบที่เต็มไปด้วยคนในคอนโดที่เมืองน่านรู้จักเเละครอบครัวของอั่งเปาที่ยืนส่งยิ้มมาให้กันบรรยากาศอบอุ่นมากจนเเทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหวเขายืนขึ้นรอรับดอกไม้จากอั่งเปาเเละส่งยิ้มหวานให้

"เป็๞เเฟนกับผมไหมครับเมีย"

"เป็๲เมียก่อนเป็๲เเฟนอีกค่อนข้างจะข้ามขั้นนิดนึงนะ เเต่ตกลงครับ"พอเมืองน่านพูดจบก็รับดอกไม้พร้อมสวมกอดกันคนทุกคนที่มองดูอยู่ต่างปรบมือพร้อมยกกล้องขึ้นมาถ่ายภาพที่สวยงามนี้ เมืองน่านร้องไห้ออกมาทันทีเขาดีใจมากๆไอ้เด็กนี้เล่นใหญ่เหมือนกันนะเเต่เขาชอบมากๆเลยไม่เคยคิดว่าชีวิตจะได้เจออะไรเเบบนี้ ขนาดความรักห้าปียังไม่เคยรู้สึกดีเเละอบอุ่นขนาดนี้เลยคนที่เจอกันได้ไม่นานเเต่ทำให้ชีวิตเขามีสีสันมีความสุขได้ขนาดนี้คงต้องขอบคุณอั่งเปาคนเดียวเลยเเหละที่ยังเลือกที่จะรอเขาตั้งห้าปีเพื่อวันนี้ วันที่ได้มีความสุขด้วยกัน

"ยินดีด้วยค่ะพี่สะไภ้ เเผนชั่วของพี่เปาได้ผลเฉย"ถิงถิงเดินเข้ามาเเสดงความยินดีกับคนทั้งสองเขาดีใจมากๆไม่คิดว่าเเผนเเปลกๆนั่นจะได้ผลเฉยเลยเเบบนี้ต้องให้พี่ชายวางเเผนช่วยเขาจีบผู้ชายเเล้วล่ะหนิ

"พี่บอกเเล้วว่ามันได้ผล"อั่งเปายิ้มภูมิใจกับตัวเอง พ่อเเม่เเละคนอื่นๆต่างมาเเสดงความยินดีกับการคบกันของเขาสองคนมันดีจริงๆเขามีความสุขมากจริงๆเลย ต่อจากนี้ชีวิตของเขาคงไม่ต้องเศร้าหรือเหงาอีกเเล้วเเหละมีไอ้เด็ก๾ั๠๩์นี้คอยอยู่ด้วยโชคดีจริงๆที่ได้เจอคนๆนี้ อยากขอบคุณที่รอกันนะคุณรี้ดอั่งเปา

TBC

จบเเน้วค้าบบบต่อจากนี้คุณไรท์กับไอ้สตอล์กเกออั่งเปาคงมีความสุขกันสุดๆเลยล่ะคนที่รอเเล้วสมหวังมันดีจริงๆนะรู้สึกมีความสุขด้วยเลย