มิติภายในจี้หยก
"คุณหนู บ่าวอยากให้แน่ใจอีกสักครั้งคุณหนูอยากฝึกยุทธ์จริงหรือไม่เ้าคะ" ลี่ฟางกลั้นใจถามย้ำอีกครั้ง
เมื่อฮูหยินสั่งห้ามนางแต่คุณหนูกลับอยากฝึก ลี่ฟางซึ่งเป็คนกลางก็รู้สึกลำบากใจมิน้อยแต่การติดอยู่ในมิติ ก็มิใช่เื่ดีนักสำหรับการใช้ชีวิตดังคนทั่วไป
"จริงสิ ท่านเริ่มได้เลย" เยว่ช่างม่านเอ่ยอย่างมุ่งมั่นก่อนจะนั่งขัดสมาธิ
"ขอบ่าวตรวจดูก่อนนะเ้าคะ" ลี่ฟางดึงมือของเยว่ช่างม่านออกมานางส่งคลื่นพลังสายหนึ่งเข้าไปภายในร่างกายของเยว่ช่างม่าน
กระแสปราณวิ่งวนไหลเวียนทั่วร่างจนเยว่ช่างม่านรู้สึกเย็นะเืขึ้นมาฉับพลัน ร่างกายของนางเริ่มสั่นไหวเล็กน้อยเพียงครู่ ลี่ฟางก็ถอนปราณออกไป
"คุณหนู จุดตันเถียนของผู้ฝึกยุทธ์จะมีสามจุดด้วยกันเ้าค่ะ เริ่มจากตรงนี้คือตรงหัวของเราและใต้กึ่งกลางระหว่างอก สุดท้ายคือส่วนใจกลางท้องน้อยจุดที่กักเก็บลมปราณไว้ จะเป็จุดนี้เ้าค่ะ"ลี่ฟางชี้ไปที่จุดใต้กึ่งกลางระหว่างอกบริเวณลิ้นปี่
"ข้าเข้าใจแล้ว" เยว่ช่างม่านพยักหน้า
"คุณหนูต้องตั้งสมาธิรวบรวมสมาธิมายังจุดที่บ่าวชี้เมื่อสักครู่นี้นะเ้าคะบ่าวจะเปิดเส้นลมปราณทั้งสิบสองเส้นให้ก่อนเ้าค่ะ" ลี่ฟางกลั้นใจบอกออกไปแม้เป็วิธีการที่เสี่ยงมากก็ตาม
“อืม”เยว่ช่างม่านตอบรับเสียงสั้น
"คุณหนู ทั่วไปแล้ว เมื่อทารกอายุครบหนึ่งขวบปี เส้นลมปราณทั้งสิบสองเส้นนั้นจะถูกเปิดโดยผู้าุโหากแต่ยังมีเด็กบางคน สามารถที่จะเปิดได้ก่อนเองเ้าค่ะ ยามนี้คุณหนูสิบเจ็ดปีแล้วการเปิดจะอันตรายและเ็ปมากเช่นกัน คุณหนูทนได้หรือไม่เ้าคะ"ลี่ฟางมองเยว่ช่างม่านรอคอยคำตอบ
ลี่ฟางเองก็กังวลมิน้อยนางทั้งตื่นเต้นทั้งรู้สึกสับสน หากนางพลาดแล้วเป็นางเองที่รับผลกระทบอย่างน้อยก็ยังดีกว่าคุณหนูรับผลกระทบที่เกิดขึ้นไป
"ข้าทนได้ พี่ลี่ฟาง ท่านเริ่มเถอะ" เยว่ช่างม่านตอบรับอย่างแน่วแน่แววตาของนางสงบนิ่ง ท่าทางขึงขังจริงจัง นึกย้อนไปเมื่อก่อนนางถูกคุณหนูรองซ้อมบ่อยๆ ต่อให้หนักมากกว่านั้น นางก็รับได้ทั้งนั้นขอเพียงได้ออกไปจากที่นี่ก็พอแล้ว
"คุณหนู บ่าวต้องล่วงเกินท่านแล้วเ้าค่ะ"ลี่ฟางอ้อมไปนั่งข้างหลังเยว่ช่างม่าน
นางพนมมืออัญชลีมุทราแล้ววาดมือออกเป็วงก่อนจะประกบฝ่ามือลงบนแผ่นหลังของเยว่ช่างม่าน 'ฮูหยินบ่าวขอโทษนะเ้าคะ' ลี่ฟางเอ่ยในใจอย่างรู้สึกผิดก่อนจะค่อยๆ เคลื่อนพลังไปยังฝ่ามือ
พลังปราณแบ่งออกเป็ลำแสงสีขาวสิบสองสายพุ่งตรงเข้าสู่ร่างเยว่ช่างม่าน ก่อนจะวิ่งไปตามเส้นลมปราณทั้งสิบสองเส้น
เยว่ช่างม่านพยายามรวบรวมสมาธิยามนี้นางรู้สึกถึงสายพลังที่วิ่งตามหลอดเืเส้นหลักความเ็ปแล่นพล่านวิ่งวนไปทั่วร่าง เยว่ช่างม่านกัดฟันข่มความเจ็บอย่างทรมานเหงื่อเม็ดเล็กเริ่มผุดพรายทั่วใบหน้าและหน้าผากมน
ผ่านไปกว่าสองชั่วยามเยว่ช่างม่านและลี่ฟางยังคงนั่งขัดสมาธิอยู่ที่เดิมไม่เคลื่อนไหวแม้เรือนร่างยามนี้จะเปียกปอนไปด้วยหยาดเหงื่อชุ่มโชก
ลี่ฟางยังคงอยู่ในสมาธิจดจ่ออยู่กับการเปิดเส้นลมปราณให้คุณหนูอย่างตั้งใจ เมื่อใช้พลังดวงตาของนางก็เปลี่ยนเป็สีฟ้าอ่อนเปล่งแสง จากเดิมสีดำในยามปกติในร่างแปลงมนุษย์ประกายแสงเจิดจ้าพอๆ กับพลังที่ใช้ไปอย่างมาก
เยว่ช่างม่านรู้สึกถึงจุดตันเถียนของนางก่อเกิดบ่อน้ำเล็กๆ ก่อนจะค่อยๆ ปริแตก กลายเป็สระน้ำที่ใหญ่ขึ้นแม้ทุกครั้งที่จุดตันเถียนขยายออก นางจะเจ็บจนไม่อยากจะหายใจอีกต่อไป แต่นางก็อดทนไม่หลุดออกจากสมาธิแม้แต่น้อย
ห้าชั่วยามผ่านพ้นไปแล้วหลงลี่ฟางเหนื่อยอ่อนมิน้อยด้วยนางคาดไม่ถึงว่าเส้นลมปราณของคุณหนูจะใหญ่ถึงเพียงนี้ดุจมหาสมุทรที่ลึกจนไร้ก้น ลี่ฟางขบเม้มริมฝีปากจนห้อเืนางกลั้นใจปล่อยปราณไม่ยั้ง จนดวงหน้าขาวซีดเซียวฉับพลัน 'หากให้มากกว่านี้ก็ไม่อาจคุมร่างแปลงมนุษย์ได้อีกพักใหญ่สินะ' ลี่ฟางคิดพลางตัดใจ
คุณหนูของนางอยู่ในสภาวะที่ไม่อาจถอยหลังได้อีกนางจำต้องพาคุณหนูไปให้ถึงจุดหมาย มิเช่นนั้นธาตุไฟอาจเข้าแทรกได้
อึก!เยว่ช่างม่านกระอักเืออกมา หากแต่ยังคงตั้งมั่นในสมาธิเหลืออีกเพียงหนึ่งเส้นเท่านั้น นางััมันได้ว่าเหลืออีกเพียงนิดเดียวเท่านั้นนางก็จะเปิดเส้นลมปราณทั้งหมดได้สำเร็จ เยว่ช่างม่านจึงกัดฟันฝืนอดทนแม้ว่าร่างกายจะเ็ปมากเพียงใดก็ตาม
ลี่ฟางกลั้นใจอีกครั้งก่อนจะดึงพลังทั้งหมด ผสมเข้ากับเืจากหัวใจของตัวเองส่งเข้าร่างเยว่ช่างม่านอย่างรวดเร็ว
'คุณหนูเืันี้จะสร้างเกราะกันภัยให้จุดตันเถียนของคุณหนูปลอดภัยเ้าค่ะคุณหนูต้องอดทนนะเ้าคะ' นางได้แต่คิดมิได้เอ่ยออกไป
เยว่ช่างม่านรู้สึกร่างกายปั่นป่วนจนแทบแตกสลายเป็เสี่ยงๆจุดตันเถียนของนางยามนี้ มีเืัผสมเข้ามา หยดเืวิ่งวนไปมาก่อนจะแตกสลายออกปรากฏตราประทับัสีทองสามเศียร ลอยเด่นเหนือมหาสมุทรลมปราณของนาง
ัคำรามดังลั่นเหนือมหาสมุทรลมปราณของเยว่ช่างม่านราวกับจะประกาศศักดาว่าที่แห่งนี้คือเขตแดนของมัน ยามนี้เกิดเกราะสีทองจางๆห่อหุ้มมหาสมุทรลมปราณของนางไว้ ต่อให้ผู้ใดคิดทำลายก็คงมิง่าย
เมื่อเส้นลมปราณถูกเปิดออกหมดเยว่ช่างม่านรู้สึกราวกับร่างกายของนางสามารถเดินบนผิวน้ำได้รู้สึกบางเบาราวกับปุยนุ่น ล่องลอยราวกับเหาะเหินในอากาศ พลิ้วไหวดุจกิ่งหลิวลู่ลมช่างอิสระราวกับได้รับการปลดปล่อย นางผลิยิ้มบางสีหน้าเคลิ้มฝันก่อนจะหมดสติไปโดยพลัน
ลี่ฟางอุ้มเยว่ช่างม่านที่หลับไปเพราะความอ่อนเพลียกลับไปนอนบนเตียง ก่อนที่ตนเองจะหมดสติหลับไปในบัดดล
ร่างแปลงมนุษย์เริ่มแปรเปลี่ยนลี่ฟางสูญเสียพลังไปมากกว่าเก้าส่วน นางจึงกลับกลายร่างเดิม กลายเป็ัหิมะนอนเหยียดร่างยาวหน้าเรือนไม้อย่างอ่อนแรง
สามวันต่อมา
เยว่ช่างม่านเริ่มรู้สึกตัวนางลืมตาตื่นมองไปรอบๆ เมื่อไม่เห็นลี่ฟาง เยว่ช่างม่านจึงออกตามหาต้องยอมรับว่าหลังเปิดเส้นลมปราณ นางรู้สึกร่างกายเบามากขึ้น เดินเหินสะดวกมากขึ้นคล้ายว่าการมองเห็นของนางจะดีขึ้นด้วย
เมื่อตามหาจนทั่วทั้งเรือนแล้วยังไม่พบลี่ฟางเยว่ช่างม่านจึงเดินออกไปยังหน้าเรือน นางถดกายถอยหนีล้มจ้ำเบ้า ใอย่างยิ่งเมื่อเห็นัตัวใหญ่เกล็ดสีขาวเงินทั่วร่าง นอนขวางทางออกของเรือนอยู่เยว่ช่างม่านถอนหายใจเล็กน้อยเมื่อนึกได้ว่าัหิมะนี้อาจเป็ลี่ฟาง
"นะนี่ นี่คงเป็เ้าสินะ ลี่ฟาง" เยว่ช่างม่านอมยิ้มมองไปยังัหิมะอย่างอ่อนโยน
"คุณหนู ท่านตื่นแล้วหรือเ้าคะ"
'เอ๊ะเสียงลี่ฟางทำไมดังอยู่ในหัวข้าล่ะ นางนอนอยู่มิใช่หรือ'
"ทำไมเสียงของเ้า ถึงได้ดังอยู่ในหัวของข้าได้" เยว่ช่างม่านถามออกไป
"บ่าวเป็สัตว์เทวะที่ทำพันธะกับคุณหนู ย่อมสื่อสารทางจิตได้เ้าค่ะ"ลี่ฟางตอบเสียงใส
"เ้าเป็อะไรมากหรือไม่ เหตุใดจึงกลับกลายเป็ั"
"คุณหนู บ่าวต้องอยู่ร่างนี้สักพักเ้าค่ะคงอีกสักสามเดือนหรือไม่ก็เร็วกว่านั้น บ่าวถึงจะใช้ร่างแปลงได้เ้าค่ะ"ลี่ฟางตอบเสียงเศร้า
"ข้าทำให้เ้าลำบากใช่ไหม ขอโทษนะ"
"คุณหนู อย่าได้พูดเช่นนั้น บ่าวยินดีเ้าค่ะ มากกว่านี้บ่าวก็ให้ได้แต่เส้นลมปราณที่บ่าวเปิดนั้น เป็เพียงเส้นธรรมดาเ้าค่ะยังมีเส้นลมปราณพิเศษอีกแปดเส้นคือตู๋ม่าย เยิ่นม่าย ชงม่าย ไต้ม่าย ยินเหวยม่ายหยางเหวยม่าย ยินเชียวม่าย หยางเชียวม่าย เส้นเหล่านี้ เป็เส้นลมปราณพิเศษคุณหนูต้องเปิดออกเองเ้าค่ะ เพราะเส้นลมปราณเหล่านี้ มิอาจใช้พลังแทรกแซงได้”ลี่ฟางอธิบายผ่านทางจิต
"จำเป็ต้องเปิดด้วยหรือ" เยว่ช่างม่านถามด้วยความสงสัย
"จำเป็เ้าค่ะคุณหนู โดยปกติผู้คนในอาณาจักรม่านดาราจะเปิดทั้งยี่สิบเส้นให้ได้ก่อน จึงจะเริ่มฝึกยุทธ์เ้าค่ะมิเช่นนั้น หากไม่เปิดั้แ่เริ่มแรก ภายหลังจะเปิดไม่ได้อีกทำให้ก้าวข้ามเขตแดนนิรันดร์กาลไม่ได้เ้าค่ะ เส้นลมปราณพิเศษนี้มักเป็เหตุให้ผู้คนในอาณาจักรอื่น มิอาจฝึกตนให้สูงได้ด้วยเหตุนี้เช่นกันเ้าค่ะเคล็ดลับนี้นับว่าสามารถชี้ความเป็ตายของผู้ฝึกตนได้เลยการเปิดเส้นลมปราณทั้งแปดนี้ จึงนับว่าสำคัญยิ่ง เพราะฉะนั้นคุณหนูจำต้องเปิดเส้นเหล่านี้ให้ได้ก่อนการฝึกยุทธ์นะเ้าคะ"ลี่ฟางย้ำอีกครั้ง
"ก็ได้ เช่นนั้นข้าจะลองดู" เยว่ช่างม่านตอบด้วยแววตามุ่งมั่น
1K
