[GrimHunt] สมรภูมินักล่า

[ประกาศ : คุณได้รับคะแนนนักล่า 30 แต้มจากภารกิจ และ คะแนนนักล่า 11 แต้มจากการสังหาร] [ประกาศ : คุณได้รับคะแนนทั้งหมด 41 แต้ม] [ประกาศ : คุณได้รับโบนัสแต้มค่าสถานะ 4 หน่วย] [ทรัพย์นารักษ์ ราม] ความแข็งแรง : 14 หน่วย ความคล่องตัว : 14 หน่วย สัญชาตญาณ : 17 หน่วย สติปัญญา : 20 หน่วย วิญญาณ : 0[2] หน่วย [แต้มที่ยังไม่ได้เพิ่ม 4 หน่วย] คะแนนนักล่า : 61 แต้ม พรสวรรค์ : [จักรพรรดิวิหคนภาแรก] ข้อมูลประกาศและข้อมูลภายในซีเอสการ์ดนั้นปรากฏเพิ่มขึ้นมาหลังเสร็จสิ้นการลงมือสังหารหมู่ รามที่กำลังนั่งพักอยู่กับอีก 5 คนนั้นได้ลองตรวจสอบข้อมูลของข้างใน เขาก็ยิ่งรู้สึกสนใจเป็นอย่างมากเกี่ยวกับแต้มที่ยังไม่ได้เพิ่มทั้ง 4 หน่วย ถ้าหากเขาเพิ่มค่าสถานะไป ความสามารถของเขาจะเพิ่มขึ้นในทันทีเหมือนตัวละครในเกมส์หรือไม่? และอีกอย่างหนึ่งคือค่าวิญญาณของเขา ที่ตอนนี้มันเปลี่ยนจาก 2 เป็น 0[2] ด้วยเหตุผลอะไรบางอย่าง ตอนนี้รามที่คิดจะลองใช้พลังของจักรพรรดิวิหคนภาแรกอีกครั้ง ก็ปรากฏว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แถมรามกลับรู้จักว่าตัวเองหน้ามืดไปครู่หนึ่งเมื่อพยายามทำ ถ้าหากให้คิดแล้ว เลข 0 คือค่าวิญญาณที่เหลืออยู่ทั้งหมดของเขา ส่วน [2] คือขีดจำกัดสูงสุดของเขา การต่อสู้เมื่อไม่นานมานี้ใช้เวลาไม่มากนัก ด้วยการจู่โจมแบบสายฟ้าแลบทำให้พวกมันไม่ทันได้ตั้งตัว ยิ่งมีสิ่งแพ้ทางอย่างไฟก็ยิ่งทำให้พวกเขาทั้งหมดได้เปรียบ ดังนั้นแล้วรามจึงใช้เวลาไปโดยประมาณคือ 4 นาทีเท่านั้น หมายความว่า ค่าวิญญาณ 1 หน่วยจะทำให้เขาใช้พลังของจักรพรรดิวิหคนภาแรกได้ 2 นาที ด้วยเวลาเพียง 4 นาทีที่มีอยู่มันน้อยจนเกินไป พลังทางกายภาพของเขานั้นสูงล้ำเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ดังนั้นในตอนนี้รามจึงไม่คิดลังเล ส่งแต้มค่าสถานะที่ยังไม่ใช้ทั้ง 4 แต้มใส่ให้กับค่าวิญญาณของเขาในทันที วิญญาณ : 0[2] => 0[6] แม้จะเพิ่มแต้นเข้าไปแล้ว แต่มันก็ยังปรากฏเป็น 0[6] สงสัยแล้วเขาจำเป็นที่จะต้องพักผ่อนเอาไว้ให้มากกว่านี้ แต่การเป็นเช่นนี้ก็ทำให้รามนึกสงสัย ถ้าหากเขาไม่ได้ใช้ให้ค่าวิญญาณเหลือ 0 แล้วเขาเพิ่มค่าวิญญาณไป ค่าวิญญาณที่เหลือจะเพิ่มขึ้นตามหรือไม่? น่าเสียดายที่ตอนนี้รามไม่มีอะไรให้ได้ใช้ลองอีกต่อไปแล้ว ''ว้าว! พวกท่านทุกคนทำได้ดีมากเลยนะสำหรับภารกิจแรก'' เสียงที่คุ้นเคยเสียงหนึ่งได้ดังขึ้นมาอีกครั้ง มันเป็นเสียงที่ฟังแล้วอารมณ์ดี แต่เมื่อทุกคนได้ฟังกลับรู้สึกขนลุกขึ้นมาโดยพลัน ทุกคนต่างแหงนหน้ามองขึ้นไปตามเสียง พวกเขาก็ได้พบกับภูติน้อยอิลล์อีกครั้งหนึ่ง ''มีคนบาดเจ็บ 1 คน วิ่งหนีไป 2 คน แต่ 6 คนที่เหลือก็สามารถจัดการกับพวกกลุ่มโจรโนมทั้ง 19 ตัวลงได้ด้วยเวลาเพียงแค่ 7 นาทีเท่านั้น เป็นการสอดแนมตรวจสอบข้อมูล 3 นาที และอีกแค่ 4 นาทีในการลงมือฆ่าพวกมันได้ทั้งหมด ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ ว่าพวกท่านเป็นมนุษย์ที่มาจากยุคแห่งความสงบจะสามารถแสดงผลงานได้ดีมากถึงขนาดนี้'' ภูติน้อยอิลล์กล่าวพูดชมพร้อมทั้งหัวเราะออกมาเบาๆ แต่ครู่หนึ่งหางตามันก็มองไปที่ร่างของน้ำที่นั่งอยู่ใกล้กับราม ''ถึงแม้จะมีอยู่คนหนึ่งที่ไม่ได้หนีแต่ก็ไม่ได้ทำอะไรเลยก็ตามที น่าเสียดายที่ได้รับพรสวรรค์ระดับนั้นไป'' หน้าของน้ำที่ได้ฟังถึงกับซีดขาวลงผิดปรกติ เธอรู้สึกผิดจริงๆ ที่ได้รับรางวัลมาโดยที่ตัวเองไม่ได้ทำอะไรเลยแม้แต่น้อย หากแต่ในตอนนั้นเอง รามที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็ได้ใช้มือของเขามาจับแขนของน้ำเอาไว้เบาๆ ก่อนจะกล่าวพูดคุยกับภูติน้อยอิลล์ด้วยอาการสงบ ''ทุกคนต่างมีหน้าที่ของตัวเอง ผมเป็นคนบอกเองว่าให้เธอนั้นอยู่เฉยๆ ถ้าหากเธอเข้าไปต่อสู้ด้วยพร้อมอาการหวาดกลัวก็อาจจะทำให้เกิดความสูญเสียมากไปกว่านี้ได้'' แม้ภายนอกรามจะดูนิ่งเฉย หากแต่ภายในกำลังสั่นกลัวขนาดหนัก ภูติน้อยอิลล์ก็ยังไม่ได้ตอบอะไรกลับมา มันร่อนลงมาอยู่ตรงหน้าของรามพร้อมรอยยิ้ม ''หากท่านรามพูดถึงขนาดนี้ข้าเองก็มิได้ว่ากะไร ตัวท่านรามนั้นเหมาะสมแล้วจริงๆ ไม่ทำให้ข้าผิดหวังเลยแม้แต่น้อย ฮ่าฮ่า'' มันกล่าวเพียงเล็กน้อยก่อนจะบินถอยห่างออกไป ''อย่ากังวลอะไรไป ข้านั้นมิได้มาเพื่อกดดันพวกท่าน หากแต่ในฐานะผู้ส่งสาสน์ข้านั้นได้รับหน้าที่ช่วยเหลือพวกท่าน โดยเมื่อสามารถจัดการภารกิจต้อนรับได้แล้วนั้น พวกข้าก็จะมอบการเข้าสู่ตลาดมืดให้กับพวกท่าน แต่มันก็เป็นเพียงระบบการค้าขายออนไลน์เท่านั้น ในทุกๆเขตการฝึกฝนจะมีสถานที่ตั้งของตลาดมืดอยู่เขตละ 1 แห่ง ซึ่งภายในที่แห่งนั้นจะมีสินค้าขายอยู่มากมายมหาศาล แต่ภายในระบบตลาดมืดก็มิได้หย่อนยาน จะมีสินค้าหลายๆ อย่างที่เหมาะสมกับการเอาชีวิตรอด จนแม้แต่อาวุธหลายๆ ชนิดก็ยังมีให้เลือกสรรค์ จนแม้แต่ผ้าอนามัยก็ยังมีให้สตรีเลือกใช้กันหลายรุ่นหลายขนาด ค่าใช้จ่ายก็ไม่ได้มีอะไรมากมาย คะแนนนักล่าที่พวกท่านนั้นหามาได้จากการทำภารกิจและสังหารสิ่งมีชีวิต พวกมันจะถูกใช้เป็นเสมือนค่าเงินตรา ส่วนวิธีการเข้าสู่ระบบตลาดมืดนั้น พวกท่านก็เพียงแค่ใช้นิ้ววาดเป็นรูปสี่เหลี่ยมเท่านั้น'' หลังจากพูดจบ ภูติน้อยอิลล์ก็ลองทำสิ่งที่มันบอก โดยการใช้นิ้วเล็กๆ ของมันวาดเป็นรูปสี่เหลี่ยมกลางอากาศ จากนั้นพลันปรากฏหน้าต่างของอะไรบางอย่างขึ้นมาทันที ไม่นานหลังจากนั้น ทั้ง 6 คนก็ได้ลองทำตามดู ซึ่งมันก็ปรากฏหน้าต่างที่มีสินค้าเอาไว้ให้เลือกซื้ออยู่อย่างมากมาย แต่สิ่งที่น่าสนใจสิ่งแรกนั้น คือสินค้าชิ้นแรกในหน้าร้านค้า [เปิดระบบระดับ] ซึ่งมีราคาสูงถึง 300 คะแนนนักล่า! ดูท่าแล้วสิ่งนี้คงจะเป็นตัวช่วย ที่จะทำให้พวกเขาสามารถพัฒนาตนเองไปได้อย่างรวดเร็ว แต่ก่อนจะถึงจุดนั้น ดูท่าแล้วพวกเขาคงจะต้องพยายามด้วยความสามารถทั้งหมดที่มีไปพลางๆ ก่อน.... ในขณะที่ทุกคนกำลังมองดูสิ้นค้าภายในตลาดมืด รามก็ได้เป็นคนเริ่มพูดขึ้นมาอีกครั้ง ''ผมขอถามอะไรหน่อยได้หรือเปล่า?'' ''หากไม่ผิดกฏ ข้าจะตอบให้ท่านได้ทราบ'' ''ในส่วนของค่าวิญญาณนั้น หากมันหมดลงจะมีวิธีใดฟื้นคืนมันกลับมาได้บ้าง? หรือจะมีแค่การซื้อยาภายในตลาดมืดอย่างเดียวหรอ?'' เรื่องนี้เป็นเรื่องที่รามกังวลมากที่สุด พลังของพรสวรรค์นั้นน่าหวาดกลัวเป็นอย่างมาก ถ้าหากเขาไม่มีพลังพรสวรรค์และต้องสู้กับพวกมีพลังพรสวรรค์ รามยังยืนยันไม่ได้ทั้งหมดว่าเขาจะชนะ ''ฮ่าฮ่า สงสัยท่านนั้นคงจะใช้พลังวิญญาณหมดไปแล้วถึงได้ถามออกมาเช่นนี้ ในส่วนของวิธีฟื้นฟูค่าวิญญาณมิได้ยากเย็นอันใดเลยท่านราม หากมันคงเหลืออยู่เล็กน้อยจะใช้เวลาฟื้นฟูนาทีละ 0.5 หน่วย แต่หากท่านมีของเอาไว้เร่งอัตราฟื้นฟูจะเร็วกว่านั้นมาก แต่หากท่านนั้นใช้มันจนหมดเหลือ 0 หน่วย การฟื้นฟูจะมีเพียงแค่การนอนหลับหรือใช้ยาช่วยเหลือเท่านั้น ดังนั้นขอให้ระมัดระวังให้มาก อย่าให้พลังวิญญาณของท่านหมดสิ้นไป'' การที่รามถามเช่นนี้ออกไป ก็เท่ากับว่าเขานั้นเปิดเผยแล้ว ว่าค่าวิญญาณของเขานั้นต่ำเป็นอย่างมาก และคนที่สนใจเรื่องนี้มากที่สุดก็คืออารินและเสี่ยวฉาง แต่การถามแบบนี้รามก็เตรียมพร้อมเอาไว้ก่อนแล้ว เมื่อถามเสร็จสิ้นเขาก็ไม่รีรอที่จะใช้คะแนนนักล่า 5 แต้มซื้อน้ำยาฟื้นพลังวิญญาณมา 1 ขวด ซึ่งสามารถใช้ฟื้นพลังวิญญาณได้ 10 หน่วย รามที่มีพลังวิญญาณเพียง 6 หน่วยไม่ลังเลที่จะดื่มมันลงไปในทันที มันดีกว่าปล่อยให้พลังวิญญาณของเขาเป็น 0 ไม่สามารถใช้พลังพรสวรรค์ได้ ''ตลอด 13 วัน พวกท่านทั้งหมดจะเป็นกลุ่มเดียวกัน ซึ่งในทุกๆ วันจะมีภารกิจวันละ 1 ภารกิจซึ่งไม่มีกำหนดเวลาในการเกิด หากพวกท่านทำสำเร็จพวกที่หนีไปทั้ง 2 คนก็จะได้รับรางวัลด้วย แต่กลุ่มสิ่งมีชีวิตจะจู่โจมในจุดที่มีมนุษย์มากที่สุด ดังนั้นขอให้ร่วมมือกันให้ดี หากจัดการภารกิจแล้วยังมีเวลาชีวิตเหลือเยอะ พวกท่านก็สามารถเดินทางสำรวจดินแดนได้ มีสิ่งของมากมายหลบซ่อนอยู่ รวมถึงมีสิ่งมีชีวิตมากมายที่ให้คะแนนนักล่าสูงกว่าภารกิจหากกำลังลงได้'' ''ถ้าหากใครต้องการความท้าทาย ก็สามารถออกเดินทางได้ตามสบาย แต่จะเป็นการดีถ้าหากช่วยเหลือภารกิจด้วยกัน เพราะจะเป็นวิธีได้รับคะแนนนักล่าง่ายมากที่สุด'' หลังจากฟังคำพูดของภูติน้อยอิลล์จบ รามก็ยกยิ้มขึ้นพร้อมกับพูดบางอย่างออกมา ''ถ้าเป็นแบบนั้นก็ดีเลย'' เขาลุกขึ้นจากที่นั่ง สายตาจ้องมองเข้าไปภายในระบบตลาดมืดและกวาดหาสิ่งที่ต้องการ ซึ่งมันก็ไม่ใช่สิ่งที่หายากอะไรเลย เพียงรามใช้นิ้วสัมผัสลงไปเบาๆ ตรงหน้าของเขาก็ปรากฏแสงสว่างวูบขึ้น ก่อนจะปรากฏดาบธรรมดาเล่มหนึ่งอยู่ตรงหน้าของเขา มันหลับไหลอยู่ในปลอกดาบอย่างสงบ รอคอยให้มีใครสักคนชักมันออกมาดื่มเลือด ''นายจะทำอะไร?'' อารินถามขึ้น ''ถามแปลกๆ ฉันจะออกไปตามล่าไอ้ 2 คนที่หนีไป ฉันไม่ยอมให้พวกมันได้รับรางวัลไปฟรีๆ โดยที่ไม่ทำอะไรเลยตลอด 13 วันไม่ได้ แต่ไหนๆ ก็ว่าจะออกไปแล้ว ฉันก็อยากจะไปสำรวจดูอะไรรอบๆพื้นที่นี้ด้วย'' รามถือดาบราคา 20 คะแนนนักล่าเอาไว้ในมือแน่น เขาไม่คิดจะรอให้มีคนอื่นถามอะไรต่อ ร่างของเขาเดินออกไปจากกลุ่มคนที่นั่งอยู่ แต่ก่อนจะจากไปลับสายตารามก็ตะโกนขึ้นมา ''ไม่ต้องกังวล ฉันจะกลับมาช่วยพวกนายแน่ๆ'' จากนั้นเขาจึงได้หายไปในทิศทางที่ฉ่องนั้นหนีไป การตัดสินใจของรามทำให้ทุกคนเงียบไปหมด ยกเว้นเพียงภูติน้อยอิลล์ก็หัวเราะขนาดหนักอยู่บนท้องฟ้า ''ฮ่าฮ่าฮ่า เป็นการตัดสินใจที่ดี'' ''ถ้าหากมีโอกาสไว้พบกันใหม่ ลาก่อนทุกท่าน'' หลังอยู่หัวเราะสักพักหนึ่ง ภูติน้อยอิลล์ก็กลับกลายเป็นแสงสีขาวพุ่งหายลับสายตาไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งเอาไว้เพียงความฉงนของเหล่าผู้คนเท่านั้น...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 1 ตอนที่ 7

นิยายแนะนำ

[GrimHunt] สมรภูมินักล่า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 1 ตอนที่ 7

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้