จินหยางเร่งโคจรลมปราณไปที่ฝ่าเท้าใช้ทักษะย่างก้าวพยัคฆ์อย่างเต็มกำลัง สายตาจับจ้องมองไปทางด้านหน้าแผ่ลมปราณตรวจสอบรอบกาย ไม่ถึงสองเค่อจินหยางก็เห็นชายฉกรรจ์สี่คนด้านหน้า มีคนผู้หนึ่งแบกร่างของหยวนจางเอาไว้บนบ่า คนผู้หนึ่งถือธนูไม้อยู่ในมือ ส่วนอีกสองคนถือดาบคนละเล่ม จินหยางเร่งความเร็วเพื่อจะอ้อมไปดักด้านหน้าแต่ทว่าเขาต้องรีบคว้ากระบี่ตวัดต้านรับลูกธนูที่พุ่งมาจากด้านหน้า เคร้ง! ลูกธนูกระเด็นร่วงลงพื้น จินหยางหยุดฝีเท้าจ้องมองชายฉกรรจ์ทั้งสี่คนด้านหน้าซึ่งตอนนี้หยวนจางถูกวางนอนอยู่ใต้ต้นไม้
“ไม่คิดว่าศิษย์สำนักกระบี่หลงอู่จะมีคนมีความสามารถป้องกันลูกธนูจากข้าได้”
จินหยางหาได้กล่าวสิ่งใดตอบ เขาตั้งท่าเตรียมพร้อม
“สังหารมันซะ! เราต้องรีบกลับไปที่ค่าย”
ชายฉกรรจ์สองคนที่ถือดาบพุ่งทะยานพร้อมกับกวัดแกว่งดาบในมือ จินหยางตวัดฟาดฟันกระบี่ต้านรับ เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง! ในจังหวะนั้นเองจินหยางต้องโยกตัวหลบไปทางซ้ายเพื่อหลบลูกธนูที่พุ่งเข้ามา ฟิ้ว! ทันใดนั้นเองมีชายฉกรรจ์อีกผู้หนึ่งปรากฏตัวด้านหลังซัดฝ่ามือขวา จินหยางถีบเท้าขวาหมุนตัวซัดฝ่ามือซ้ายเข้าปะทะ เปรี้ยง! ต่างฝ่ายต่างกระเด็นออกไปแต่ทว่าจินหยางก็หาได้มีเวลาหยุดพักเพราะชายฉกรรจ์อีกสองคนฟาดฟันดาบเข้ามา เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง! ไม่นานจินหยางก็เสียท่าให้แก่ลูกธนูที่พุ่งเข้ามาในมุมอับสายตา ถึงแม้เขาจะได้ยินเสียงเตือนจากเทียนคงแต่ก็หลบหลีกไม่ทันลูกธนูเสียบแทงไปที่หัวไหล่ซ้าย จินหยางกัดฟันหมุนตัวแทงกระบี่ในมือสังหารชายฉกรรจ์อีกผู้หนึ่งที่ปรากฏตัวด้านหลัง ชายฉกรรจ์ทั้งสองคนร้องคำรามด้วยความโกรธ
“ไอ้ลูกหมา! เ้าสังหารน้องชายข้า!!”
จินหยางถีบเท้าถอยหลบออกมาเขาแทงกระบี่ลงพื้นรีบใช้มือขวาดึงลูกธนูออกมา เืสีแดงพุ่งกระฉูดออกจากาแ ชายฉกรรจ์อีกสองคนกำชับดาบในมือแน่นพุ่งตัวพร้อมกับฟาดฟันดาบในมือ จินหยางไม่ทันที่จะคว้ากระบี่ต้องถีบเท้าถอยหลบออกมาเขาหาจังหวะก้มตัวดึงมีดสั้นที่แอบซ่อนเอาไว้ที่เท้าตวัดต้านรับคมดาบสองเล่ม แต่ด้วยความต่างของอาวุธไม่นานจินหยางก็เสียท่าอีกครั้ง มีดสั้นในมือขวากระเด็นร่วงลงพื้นจากการต้านรับดาบอีกเล่มทำให้คมดาบอีกเล่มหนึ่งเฉือนไปที่หน้าท้อง เขาตัดสินใจถีบเท้าหลบถอยอีกครั้งหรี่ตามองไปที่กระบี่หลังจากนั้นก็หาโอกาสใช้ทักษะก้าวย่างพยัคฆ์พุ่งเข้าไปคว้ากระบี่ แน่นอนว่าชายฉกรรจ์ที่ถือธนูอยู่ในมือรอจังหวะที่จินหยางพุ่งเข้ามาที่กระบี่เขารีบยิงธนูในมือออกไป จินหยางหลังจากคว้ากระบี่ได้เขาก็รีบหมุนตัวลูกธนูเฉียวไปที่ชายโครงด้านซ้าย
“เทียนคงรีบหาจุดอ่อนของชายฉกรรจ์ที่ถือดาบโดยด่วน”
เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง! กระบี่ในมือฟาดฟันเพื่อต้านรับคมดาบสองเล่มที่ฟาดฟันเข้ามา ไม่ถึงสิบลมหายใจเขาก็ได้ยินเสียงบางอย่างแว่วเข้ามาในหู เขาจึงเร่งโคจรลมปราณไปที่กระบี่ฟาดฟันด้วยทักษะกระบี่เจ็ดดาว เคร้ง! ดาบเล่มหนึ่งหักสะบั้นกระเด็นลงพื้น จินหยางถีบเท้าซ้ายหลบดาบอีกเล่มที่พุ่งเข้ามาซัดฝ่ามือซ้ายไปที่หน้าอกของชายฉกรรจ์ด้านหน้า เปรี้ยง! ในจังหวะนั้นเองได้มีลูกธนูพุ่งเสียบแทงเข้ามาที่ต้นขาด้านซ้ายอย่างรวดเร็ว จินหยางล้มลงไปกับพื้น ชายฉกรรจ์ที่ถือดาบอีกคนรีบพุ่งเข้ามาแทงดาบในมือหมายสังหาร จินหยางรีบซัดกระบี่ในมือออกไปพร้อมกับใช้มือขวาคว้าจับไปที่ปลายดาบที่พุ่งเข้ามา กระบี่ที่จินหยางซัดออกไปพุ่งเข้าไปแทงที่หน้าท้องของชายฉกรรจ์ทะลุออกไปด้านหลัง เสียงตวาดดังลั่นมาจากชายฉกรรจ์ที่ถือธนู
“ไอ้ลูกหมาข้าจะสังหารเ้า!!!”
ด้วยความโกรธแค้นชายฉกรรจ์ผู้นั้นรีบโยนธนูลงพื้นดึงมีดสั้นจากด้านหลังพุ่งเข้าหาจินหยาง จินหยางรีบสะบัดดาบในมือขวาใช้มือทั้งสองคว้าไปที่ข้อมือขวาที่ถือมีดสั้นของชายฉกรรจ์ที่พุ่งเข้ามา ผู้หนึ่งใช้กำลังแทงมีดสั้นในมือ ส่วนอีกผู้หนึ่งใช้กำลังดันมีดสั้นออกไป ไม่ถึงสามลมหายใจจินหยางออกแรงไปที่มือขวาของตนกระชากมีดสั้นเสียบแทงลงไปยังพื้นทำให้ชายฉกรรจ์เสียหลักล้มลงไปจินหยางรีบแทงเข่าซ้ายไปที่หน้าท้องของชายฉกรรจ์ เปรี้ยง! หลังจากนั้นเขารีบขึ้นคร่อมร่างของชายฉกรรจ์ โดยใช้เข่าทั้งสองกดไปที่หัวไหล่ทั้งสองข้างแล้วกระหน่ำต่อยหมัดทั้งสองไปที่ใบหน้าอย่างรวดเร็ว เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! นานนับสิบลมหายใจจินหยางก็หยุดมือเขาใช้มือขวาคว้ามีดสั้นของชายฉกรรจ์ที่ร่วงลงพื้นแทงไปยังหน้าอกทันที หลังจากที่ชายฉกรรจ์ตกตายเขากัดฟันใช้มือทั้งสองดึงลูกธนูออกจากหน้าขา จินหยางคลานไปนั่งพักใต้ต้นไม้
“เทียนคงรีบรักษาาแโดยด่วน”
เกือบชั่วยามาแเริ่มหายสนิทจินหยางเดินไปดึงกระบี่ ทันทีที่เขาเก็บกระบี่เข้าฝักก็เดินไปดูอาการของหยวนจาง
“คุณชายหยวนจาง คุณชายหยวนจาง”
จินหยางใช้มือขวาตบเบา ๆ ไปที่ใบหน้าของหยวนจาง ชั่วน้ำเดือดหยวนจางก็เริ่มได้สติ
“ข้าอยู่ที่ไหนจินหยาง?”
หลังจากนั้นเขาก็หันไปมองด้านข้างเห็นร่างชายฉกรรจ์สี่คนนอนอยู่บนพื้น
“คุณชายปลอดภัยแล้ว ตอนนี้ท่านขยับตัวได้หรือไม่?”
หยวนจางส่ายศีรษะไปมา
“ข้าถูกสกัดจุดเคลื่อนไหว ข้าขยับตัวไม่ได้”
จินหยางขมวดคิ้วทั้งสองแผ่ลมปราณไปที่ดวงตาจ้องมองไปที่ร่างของหยวนจาง
“เทียนคงเ้าสามารถคลายจุดได้หรือไม่?”
“ข้าจะลองดูขอรับ”
เขาจ้องมองร่างของหยวนจางนานนับยี่สิบลมหายใจหลังจากนั้นก็ใช้นิ้วชี้และนิ้วนางแทงไปที่หน้าอกสองครั้งตามตำแหน่งที่เทียนคงบอก
“หวังว่ามันจะได้ผล คุณชายหยวนจางลองขยับดูขอรับ”
หยวนจางยกยิ้มอย่างดีใจตอนนี้เขาขยับร่างกายได้อีกครั้ง
“ตอนนี้ใกล้รุ่งสางแล้ว รีบกลับไปหาชุนฟงและเล่อคังเถอะขอรับ”
“พวกเขาทั้งสองไม่ได้อยู่ที่นี่?”
จินหยางยกยิ้ม
“เล่อคังได้รับาเ็ แล้วคุณชายถูกจับตัวมา ข้าจึงตามคุณชายมาส่วนชุนฟงรออยู่กับเล่อคัง”
หลังจากนั้นจินหยางก็รีบพาหยวนจางกลับไปหาชุนฟงและเล่อคัง เกือบชั่วยามพวกเขาทั้งสองก็พบกับชุนฟงและเล่อคังที่นั่งรออยู่ใต้ต้นไม้
“ข้ากลับมาแล้ว”
ชุนฟงและเล่อคังหันไปมองตาเสียงพวกเขาทั้งสองตื่นใไม่น้อยที่เห็นเสื้อผ้าของจินหยางมีแต่รอยเื
“จินหยางเ้าาเ็อย่างนั้นรึ?”
“ข้าไม่เป็ไร ตอนนี้เรารีบพาคุณชายหยวนจางกลับไปที่เมืองเถอะ”
ชุนฟงรีบเข้ามาประคองหยวนจางขึ้นม้าโดยเล่อคังใช้ผ้าในห่อผ้ามัดตัวเขาก็หยวนจางเอาไว้เช่นเดียวกับชุนฟงที่ใช้ผ้ามัดตัวเขากับจินหยางเอาไว้ หลังจากนั้นไม่นานทั้งสองก็ควบม้าพุ่งทะยานออกไป ทั้งสองรีบเร่งควบม้าโดยไม่แม้แต่จะหยุดพักจนแสงอาทิตย์ใกล้ลาลับฟ้าอีกครั้งทั้งสี่ทะลุออกจากชายป่ามองเห็นเมืองด้านหน้า ทหารด้านหน้าประตูเมืองรีบตั้งท่าเตรียมพร้อมตั้งแถวรอที่ด้านหน้าของเมือง
“หยุดก่อน! พวกเ้าเป็ใครกัน?”
ชุนฟงและเล่อคังรีบหยุดม้าด้านหน้าเมือง หยวนจางเงยหน้าขึ้นมาจากด้านหลังของเล่อคัง
“ข้าเองหยวนจาง พวกเขาทั้งสามเป็ศิษย์สำนักกระบี่หลงอู่ พวกเขาช่วยเหลือข้าจากพวกกลุ่มโจรแมงมุมแดงจับตัว”
ทหารด้านหน้าล้วนแล้วแต่ตื่นใที่เห็นสภาพของหยวนจาง
“เชิญคุณชายหยวนจางที่จวนขอรับ ท่านหยวนหยางจวินกำลังรอท่านอยู่”
“ดี พวกเ้ารีบเปิดทางเถอะ”
ทหารด้านหน้าก็รีบเปิดทางให้ทั้งสี่ควบม้าเข้าไปด้านในเมือง โดยมีทหารสองนายควบม้านำหน้ามายังจวนเ้าเมืองระหว่างทางมีชาวบ้านมากมายมองเห็นทั้งสี่ควบม้าติดตามทหารเข้าไปด้านใน ไม่นานทั้งสี่ก็มาถึงจวนเ้าเมือง ทหารสองนายด้านหน้าจวนรีบเข้ามาประคองหยวนจางลงจากม้า ส่วนอีกสองคนเขามาประคองจินหยางลงจากม้าด้วยเช่นกัน
“ดูแลพวกเขาทั้งสามให้ดี พวกเขาเป็คนช่วยเหลือข้า”
“ขอรับ”
ชั่วน้ำเดือดทั้งสามคนก็ถูกพาตัวเข้าไปในจวนเ้าเมือง มีชายชราผู้หนึ่งเข้ามารักษาอาการาเ็ให้แก่เล่อคัง ส่วนจินหยางและชุนฟงนอนพักอยู่ที่ห้องพัก
1K
