มาเฟียที่รัก

    จงเตรียมทิชชู่

    หลังจากสนทนากันเสร็จ ชานยอลก็พาแบคฮยอนเข้าห้อง แต่ไม่ใช่ที่บ้านแบคฮยอนแต่มันคือบ้านชานยอลต่างหาก พ่อของชานยอลเอ็นดูแบคฮยอนอย่างมาก จึงให้ชานยอลพาแบคฮยอนมาอยู่ด้วย โดยบอกแม่แบคฮยอนไว้แล้ว

    'พี่ชานอื้อ'

    พอถึงห้องชานยอลไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายพูดอะไร รีบประกอบปากทันที จากนั้นก็สอดลิ้นร้อนไล่ควานหาความหวาน มือหาลูบไล้ไปตามเอวคอด

    'อื้ม อ่า แฮ่กๆๆ'

    พอปล่อยให้เป็๲อิสระแบคฮยอนก็รีบหายใจเข้าปอดทันที

    'อื้อ เจ็บ'

    ชานยอลงับเข้าที่ต้นคอขาว แบคฮยอนเจ็บจนต้องทุบไหล่อีกฝ่าย รอยกัดสีแดงซ้ำที่คอคาดว่ากว่าจะหายคงนาน

    'อื่ม หอม'

    ชานยอลซุกไซร้ซอกคอขาวเนียน จากนั้นก็ผลักให้แบคฮยอนนอนลงเตียง โดยมีตัวเองขึ้นคร่อมไว้ จากนั้นก็เปลี่ยงผ้าของแบคฮยอนออกจนหมด แบคฮยอนเขินอายจนต้องเอาเสื้อมาปิดหน้าที่แดงไว้

    'เปิดออกนะที่รัก'

    'ไม่เอา'

    'เปิดดูสิพี่มีอะไรให้ดูน่ะ'

    'ไม่เอาไง'

    'เฮ้ แบคฮยอนเปิดออกดู'

    แบคฮยอนค่อยๆเลื่อนผ้าที่ปิดหน้าลง จากนั้นก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมา

    'เฮ้ย'

    พอลืมตาขึ้นมาแบคฮยอนก็ต้องร้อง๻๠ใ๽ เพราะเห็นเ๽้าแก่นกายขนาดใหญ่ของชานยอลอยู่ต่อหน้า

    'คนโรคจิต'

    'หึหึ'

    'อ่า'

    ชานยอลย้ายตัวเองจากปลายเตียงแล้วมานั้งพิงหัวเตียง

    'แบคฮยอนมานี่หน่อยเร็ว'

    'หึ ไม่เอา'

    'มาเร็ว มากินไอติมรสชานยอลกัน'

    'งื้อ คนบ้า'

    ถึงจะด่าก็ยอมขึ้นเตียงตามร่างสูงไป

    'ง่ำเร็วครับ'

    'อื้อ'

    แบคฮยอนค่อยๆใช้ปาก๦๱๵๤๦๱๵๹แก่นกายใหญ่ของชานยอล จากนั้นก็ขยับขึ้นลง แล้วดูดแรงๆเรียกเสียงครางต่ำจากชานยอลได้อย่างเป็๲ดี

    'ซิ้ด อ่า อย่างนั้นแหละที่รัก'

    'งื้อ ชานยอลแบคเมื่อยปากแล้วนะ'

    'หืม'

    'เมื่อไรเสร็จ'

    'ขอเสร็จในตัวแบคดีกว่า'

    'อ๊ากก อ๊า'

    ชานยอลดันตัวแบคฮยอนนอนราบลงกับเตียง ก่อนจะใช้นิ้วสอดเข้าไปในช่องทางด้านหลังของแบคฮยอน จากนั้นควงหมุนเพื่อเบิกทาง

    'อื้อ'

    'ไม่ต้องกลั้นเสียงนะแบคฮยอน ร้องออกมาเลย'

    'อะ อ๊า ตรงนั้น'

    'เอาของพี่ดีกว่า'

    ว่าจบชานยอลก็จับลูกชายชักรูดแล้วนำเข้าให้ช่องทางรักสีสวย

    'แน่นมากที่รัก ต่อไปนี้เชื่อใจพี่นะ'

    'อ๊า อื้ม'

    ชานยอลขยับแก่นกายเล็กน้อยเพื่อดูความพร้อมของแบคฮยอน พอเห็นว่าแบคฮยอนพร้อมแล้วจึงเริ่มขยับกายเร็วขึ้นแล้วพลิกให้แบคฮยอนอยู่ข้างบน

    'พี่เมื่อยแล้วแบค'

    'ลุงจริงๆด้วย'

    'หืม'

    'แค่นี้ก็เมื่อยแล้ว ลุงชาน อ๊า'

    ชานยอลสวนเอวขึ้นมาทำเอาแบคฮยอนเกือบหงายหลัง แต่ดีชานยอลคว้าเอวได้ทัน

    'ทำบ้าอะไรของเนี่ย อ๊า อ๋า'

    'ซิ้ด ว่าพี่ลุงทำไมล่ะ'

    'อื่อ อ๊ะๆ แบคล้อเล่น'

    'หึหึ ขยับเองสิบยอน เเอวนายจะดีแค่ไหนเชียว'

    'จะเอาให้หักเลยคอยดู'

    ว่าแล้วก็ร่อนเอวบนตัวของชานยอล ส่งสายตายั่วยวน จากนั้นก็เอามือชานยอลขึ้นมา แล้วดูดตามความยาวของนิ้ว เอวก็ร่อยไปมา สลับกับขย่มแรงๆ จนมีในบางจังหวะที่ชานยอลหน้าเหยเกเพราะความเจ็บ

    'อื้อ อ้า ซิ้ด พี่ชานยอลแบครักพี่'

    'อึก พี่ก็รักแบค อ่า'

    'แบคไม่ไหวแล้ว อ๊ะ'

    จู่ๆแบคฮยอนก็โดนจับให้อยู่ใต้ร่าง จากนั้นก็โดนชานยอลกระแทกมาหนักๆทำเอาร่างบางสั้นไหวตามแรงกระแทก

    'อ๊า แฮ่ก อืม อ้า ไม่ไหวแล้ว อ๊า'

    แบคฮยอนปล่อยออกมาเลอะเต็มหน้าท้องจากนั้นชานยอลก็ไสกายเร็วขึ้นจนในที่สุดก็ตามแบคฮยอนมาติดๆ

    ชานยอลทิ้งตัวลงข้างแบคฮยอนอย่างเหนื่อยล้า ทั้งสองโกบเอาอากาศเข้าปอดอย่างโดยเร็ว

    'พี่มีความสุขจัง'

    'แบคก็เหมือนกัน'