หลังจากนั้นก็กลับบ้านมาพร้อมกับความเหนื่อย อ้า~~โดนใช้เยี่ยงทาสเลยอยู่บ้านก็สบายดีอยู่เเล้วไม่หน้าหาเื่ไปทำพาร์ทไทม์เลยเรา
เื่นั้นช่างมันเถอะรีบอาบน้ำดีกว่า
"โอ้ย!!! ไอ้หนูกลับมาเเล้วเรอะไปอาบน้ำก่อนเสร็จเเล้วมาหาหน่อยที่โรงฝึก"มีเสียงดังขึ้นมาจากในบ้าน
"คร้าบบบ~~~"(มาโอว)ใช่เสียงนั้นนั่นคือปู่ของผมเอง อิจิยะ ซาเอมอน ชายผู้มี่สมญานามว่า"อาชูร่า"เเต่ก็นะถ้ามองผิวเผินก็เหมือนตาลุงปกติละน่ะ
'ว่าเเต่มีเื่ไรหว่า~~ช่างมันเหอะรีบอาบน้ำเเล้วค่อยไปเหอะ'
อ้าเเล้วบ้านหลังนี่ถึงจะเรียกว่าบ้านก็เหอะเเต่มันเป็โรงฝึกวิชาการต่อสู้ที่ต่อเติมส่วนอยู่อาศัยเพิ่มขึ้นมาเอาง่ายๆมันก็เป็โรงฝึกนั้นเเหละ
ที่โรงฝึก
"โอ้ส~~~ตาเเก่มีเื่อะไรด่วนรึไงถึงได้เรียกมาโรงฝึกตอนเวลาเเบบนี้"(มาโอว)
"มาเเล้วสินะตามหลักก็อยากฝึกอยู่หรอกเเต่มีเื่สำคัญจะคุยด้วยนั่งลงก่อนสิ"(ซาเอมอน)
"โอ้ยจู่ๆก็จริงจังมีเื่อะไรเกิดขึ้นรึไงปู่"(มาโอว)
"เปล่าหรอกไม่ใช่เื่ใหญ่ขนาดนั้นหรอกเเค่จะบอกว่าจะไม่อยู่ซัก3ปีนะ"(ซาเอมอน)
"ก็ไม่ใช่เื่ใหญ่นิโรงเรียนม.ปลายที่ผมต่ออยู่ใกล้เเค่นี้เองดูเเลได้อยู่เเล้ว"(มาโอว)
"ไม่หมายความอย่างนั้นที่ปู่จะพูดนะคือจะให้เอ็งไปเรียนต่อที่โรงเรียนอันดับ1ของจักรวรรดิซะ"(ซาเอมอน)
"ไม่ไหว!!!!ก็โรงเรียนนั้นมันสำหรับพวกผู้ดีเเถมยังเป็ที่สำหรับผู้ใช้(intelligent weapon)อีกต่างหากนี่กะฆ่ากันหรึไงห้ะไอ้เเก่"(มาโอว)
"....."(ซาเอมอน)
"เเถมยังผมสอบเรียนต่อยื่นเื่ไปเเล้วด้วยนะ!!!"(มาโอว)
"เื่นั่นจัดการปฏิเสธไปให้เเล้วยื่นเอกสารของที่จำเป็ต่อการเข้าเรียนต่อที่โรงเรียนที่1ไว้เเล้วด้วย"(ซาเอมอน)
"เเล้วเื่โรงฝึ-"(มาโอว)
"ฉันจัดการไว้หมดเเล้วไอ้ทุกเื่ที่เเกกำลังคิดอยู่นั้นเเหละ"(ซาเอมอน)
จู่ๆปู่ก็ตัดบทขึ้นมาเหมือนรู้ว่าผมต้องหาข้อโต้เเย้ง อ้า~~ชักเริ่มปวดหัวเเล้วสิเป็การโต้เถียงครั้งกับปู่ที่รู้สึกว่าจะไม่มีวันชนะ นี่คิดหาเหตุผลที่ปุ่ทำเื่พวกนี่กระทันหันไม่ออกเลยคงมีเเต่ต้องถามเหตุผลสินะ~~เห้อ~~ชักสิ้นหวังซะเเเล้วซิ
"เห้อ~ช่างมันเหอะว่าเเต่ขอถามเหตุผลได้ไหม"(มาโอว)
"อ้ามันเป็สิ่งที่ฉันสัญญากับพ่อกับเเกไว้"(ซาเอมอน)
'อ้อ~~เข้าใจละเดี๋ยวนะ!!!!!'จู่ๆความรู้สึกเดือดดาลที่ผมไม่ได้เป็มานานก็ประทุขึ้นมา
"!!!นี่จะบอกว่าเป็ที่คิดกันมาเเล้วนะ!!!"(มาโอว)
"...นี่มั-"(ซาเอมอน)
"จะบอกว่าพ่อขอไว้งั้นใช่ไหม!!!กับคนที่ไม่เเม้เเต่จะเลี้ยงดูกันมาเเล้วยังด่วนตายไปก่อนจะบอกว่าเพราะเื่พรรค์นั้น!!!"(มาโอว)
"ใจเย็นก่อนซิ!!!ชั้นก็ไม่อยากส่งเเกเข้าปากเสือเเบบนั้นหรอก"(ซาเอมอน)
"เเล้วมันเพราะ!!!!"(มาโอว)
เมื่อเหลือบไปเห็นสีหน้าของปู่ใช่!!!ของผู้ชายที่ได้รับการขนานนามว่า"อาชู่ร่า"ที่กำลังทำหน้าเศร้าพร้อมจะร้องไห้อยู่ร่อมร่อเเล้วปู่ก็พูดขึ้มมาว่า
"การตายของพ่อแม่เอ็งเป็ของปลอม!!!"(ซาเอมอน)
"!!!เเต่ว่-"(มาโอว)
"พ่อเเม่เอ็งถูกฆ่าต่างหาก ข้าตามสืบเื่นี้มานานเเล้ววิธีเดียวที่ทำให้เอ็งปลอดภัยคือเอ็งต้องไปอยู่ที่นั้น"(ซาเอมอน)
"...เเต่ผมเอาตัวรอดเองได้น่-"(มาโอว)
"ไปเถอะไปอยู่ที่นั่นเเข็งเเกร่งขึ้นรับสิ่งที่พ่อเเกทิ้งไว้ให้ในที่โรงเรียนนั่นซะ!!!ไม่มีเเต่!!"(ซาเอมอน)
"เเล้วผมจะเข้าได้เหรอ~~"(มาโอว)ผมที่เริ่มใจเย็นลงก็ถามขึ้น
"ไม่ต่องห่วงหรอกที่เเบบนั้นไม่ต่างจากสนามเด็กเล่นของเเกหรอกอย่าลืมสิวิชาการต้อสู้ของเเกที่เรียนมาจากชั้นเเกนะเหนือกว่ามันเเล้วนะ
เเกเก่งถึงขนาดที่ฉันสู้ไม่ได้เเล้วนะชั้นผู้ที่ถูกเรียกว่า"อาชูร่า"นะ การสอบมีอีก3วันเตรียมตัวซะ!!!"(ซาเอมอน)
ไอ้เื่เเบบนั้นนะว่าเเต่เราจะไหวจริงเร้อถึงจะมีวิชาเเบบนั้นก็เถอะไอ้วิชา"ไร้อาวุธ"นะก็คงไหวละนะเเต่คงโดนตะเพิดตตั้งเเต่เริ่มอะน่ะเพราะเราใช้ไม่ได้
นิไอ้intelligent weapon ไม่ละโดนเเน่ๆละให้99%เลยทำไมชีวิตมันลำบากงี้เล่า!!!!
สามวันต่อมา
เสียงจ้อเเจเเบบเด็กอนุบาลมารวมกันใช่!!ตอนนี่ผมอยู่ที่หน้าโรงเรียนอันดับที่1ของจักวรรดิ ใช่ศูนย์รวมของพวกผู้ดีเเละพวกมีพร์เเละ
พวกนี้เป็จำพวกชอบเหยียบย่ำผู้ที่อยู่ต่ำกว่าช่างมันเหอะรีบๆส่วนเหตุผลที่ผมมาที่นี้ทั้งที่คิดว่าต้องถูกไล่ไปเเน่ๆ99%เพราะว่าไอ้1%ที่เหลือกับ
หน้าตาเหมือนหมาหงอยของปู่ที่คะยั้นคะยอให้มาซึ่งได้ผล!!!ผลที่ได้คือผมมายืนอยู่หน้าโรงอันดับที่1ของจักวรรดิ ให้มันได้งี้เหอะรีบๆส่งหลักฐาน
รีบๆโดนไล่ได้ รีบๆกลับ ทั้งๆที่คิดเอาไว้เเบบนั้นเเท้ๆ
ณ จุดยื่นหลักฐาน
"ไม่สามารถใช้intelligent weaponได้เเท้ๆยังจะกล้ามาสมัครอี-...!!!!"(คนรับหลักฐาน)มันก็ต้องเป็เเบบนั้นเเหละน่ะได้รีบๆกลับบ้าน
เเต่ประโยคต่อมาที่ทำให้ทั่วทั้งบริเวรรวมทั้งตัวพูดไม่ออก
"นี่มันตราประทับของ weapon masterนิเเถมยังระบุมาว่าเด็กนี้เป็weapon masterรุ่นที่2แถมยังส่งมอบตำเเหน่งเเล้วด้วย!!!!!"(คนรับหลักฐาน)
"บ้าน่า!!!!!ทั้งๆที่ไอ้เด้กนี่ใช้intelligent weaponไม่ได้เเท้ๆเเต่กลับเป็weapon masterรุ่นที่2นี้มัน!!!!"(คนรับหลักฐาน)คนรับหลักฐานที่จู่ๆก็
ะโขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าผมเเล้วก็พูดขึ้นมาอีกประโยค
"ขอประทานอภัยเป็อย่างสูงคร้าบบบบ"(คนรับหลักฐาน)เอ่อคับรู้เเล้วครับว่าเเต่ใจเย็นลงสักนิดก็ดีฮะ
'ว่าเเต่ไอ้เเก่นั้น!!!คิดอยู่หรอกว่าทำไมมั่นใจขนาดนั่นนี่มาวิธีนี้เลยเรอะ รู้งี้ไม่มาซะก็ดีหรอกเฮ้อ~~'
คิดเเล้วก็เเค้นเเต่ทำมากกว่านี้ไม่ได้ละน่ะมีเเต่ต้องลุยต่อละนะ
"ว่าเเต่ผมทำอะไรต่อหรือครับ"(มาโอว)
"เนื่องจากเป็ผู้สืบทอดของ(weapon master)จึงถูกละเว้นการสอบเเละไปรอรอบสอบต่อสู้เพื่อคัดห้องได้เลยคับ!!!"(คนรับหลักฐาน)
"ขอบคุณครับ"(มาโอว)
หลังจากนั้นผมก็เดินไปเพื่อไปยังสนานสอบต่อสู้เเละผมก็ได้ยินเสียงนินทาไล่หลังมา
"คนแบบนั้นอ่ะนะ"
"ขยะที่ใช้IPไม่ได้"(หลังจากนี้ผมจะใช้คำย่อเเทนนะครับ)
"สวะเอ้ยตูจะตามกระทืบให้อับอายเลย"
"เป้นเเค่ขยะเเท้ๆ"
"เเค่นี้ก็ทำเชิดคอหยิ่งเเล้วเดินจากไปเรอะ"
"นี่โรงเรียนนี้ตกต่ำลงขนาดนี้เลยไง"
สิ่งที่ผมทำก็เเค่ทำเป็ไม่ได้ยินเเละเดินต่อไป ใช่เเค่นี้ทำให้ผมโกรธไม่ได้หรอกใช่!!เรืองเเค่นี้
สนามสอบต่อสู้
หลังที่ผมเดินเล่นทำโน้นทำนี่ฆ่าเวลาไปเรื่อยก็ใกล้เวลาสอบผมจึงมาที่สนามสอบต้อสู้ส่วนวิธีสอบนะก็ไม่ค่อยได้ฟังหรอกไอ้ของเเบบนั้นก็พอเข้าใจอยู่ว่าจะถูกเรียกหมายเลขให้ขึ้นไปบนสนามเเละให้เลือกคู่ต่อสู้ด้วยตนเองที่เเบบนี้ก้เพื่อจะตรวจสอบความสามารถด้านต่างๆเช่น การประเมินความสามรถตัวเองคู่ต่อสู้การต้อสู้ บลาๆๆๆ ซึ่งคงไม่มีใครโง่พอจะเลิกผมหรอกมั้งนะเฮ้อ~~เเต่ตอนนี้มีเื่ให้คิดมากกว่านั้นอีกอะน่าาา
"นี่พี่ชายตรงนั้นนะ"
'คืนนี้ไปนอนที่ไหนดีละอื้ม~~'
"ก็บอกว่านี้ไงนายตรงนีั้นน่ะ"
'เอาไงกับข้าวเย็นดีน้า~~'
ระหว่างนั้นผมก็หันไปเห็นสาวน้อยคนหนึ่งะโโบกมือไปมาอ่ะตอนที่ผมหันไปเค้ายิ้มให้ด้วยเเหะ เป็คนดีจังเลยน้า~~เเต่เอ๋ทำไมกันนะ
'คงจะโบกมือเรียกเพื่อนมั้งก็เป็สาวน้อยนี้นะ'
ถ้าให้พูดตามตรงนะเป็เด็กผู้ที่สวยเลยล่ะที่เรียกว่าเด็กก็คงเพราะตัวเล็กนั้นภาพลักษณ์เหมือนน้องสาวเลยเเหละ ดวงตากลมสวยที่สีเหมือนทับทิม
ผมสีดำขลับที่ทรงเเกะไว้สองข้างรวมกับปากนิดจมูกหน่อยทำให้้เหมือนเด็กสาวอายุ10-12ปีส่วนสูงก็ต้องบอกว่าซัก145ซม. เเล้วเด็กคนนั้นก็เริ่มเเหวกฝูงชนเเละเดินมาทางชั้น ในขณะนั้นเองอาจารย์คุมสอบก็ได้เดินเข้ามาที่สนามสอบเเละเริ่มเเนะนำตัวเอง เป็อาจารย์ที่สวยมากเลยล่ะให้รุ้สึกเหมือน
สาวร้อนเเรงพร้อมกับผมสีเเดงเเละการเเสดงสีหน้าที่เ็าขัดกับรูปลักษณ์ราวกับไม่พอใจบางอย่างในสถานที่นี้อยู่ซึ่งคงเป็ผมเเหละฮะๆขำไม่ออกเลย
รู้สึกอาจารย์จะชื่อ ฟลอเลนเทียร์หรืออะไรซักอย่างนี้เเหละ ตอนนี้เธอกำลังเรียกลำดับอยู่ล่ะเเละการสอบก็เริ่มขึ้น
ในระหว่างนั้นเองเด็กผู้หญิงคนนั้นก็มาถึงผมพร้อมกับยื่นมือคู่เล็กออกมา เเละทำการหยิกเข้าที่เเก้มของผมอย่างเเรงพร้อมกับพูดขึ้นว่า
"นี่นายน่ะฉันว่าฉันเรียกนายตั้งเมื่อกี้เเล้วน่ะ"พร้อมกับทำเเก้มป่องอ่า~น่ารักจังเลยน้า~~!!!เดี๋ยวนะเมื่อกี้ว่าไงนะ
"ห้ะเรียกผมหรอ!!!!"(มาโอว)
"ใช่!!!"เด็กผู้หญิงคนนั้นพูดขึ้น
"อ่า~โทดทีก็นึกว่าเธอตามหาเพื่อนอยู่นะสิ"(มาโอว)
"นี่นายไปใช้ชีวิตแบบไหนมาเนี่ยถึงคิดว่าจะไม่คนทักน่ะ"อ่า~เเก้มยังป่องอยู่ล่ะเลยน่าร้ากกก~
"ว่าเเต่เรียกฉันทำไมหรือ"(มาโอว)
"นายน่ะweapon masterหรอ"
"ถ้าจะว่ายังงั้นมันก็ใช้เป็รุ่นที่2น่ะ"(มาโอว)
"หรอ อ่ะ!!!ลืมไปนายชื่ออะไรหรอ"ไม่ไหวจริงๆเล้ยนะเด็กคนนี้น่ะเื่มารยาทยังกับไม่มีคนสอนเลย
"นี่ตามหลักเเล้วต้องเเนะนำตัวเองก่อนไม่ใช่หรือ"(มาโอว)จู่ๆเด็กคนก็ทำหน้าใ
"อะ!!โทดทีฉันลืมไปนะฉันชื่อว่า หลิว เหมย เห็นอย่างนี้เเต่ฉันอายุ16แล้วนะ!!!"(เหมย) -ิบ-าย!!!อายุเท่ากันผมลืมปรับสีหน้าเเละเริ่มเเนะนำตัวเอง
"ฉัน อิจิยะ มาโอว"(มาโอว)
"เอ่ะ!!! อิจิย-"(เหมย)ใด้วยเเหะไม่รู้ข่าวเื่ฉันเลยรึไงนะ
"ฉันโดนไล่ออกจากตระกุลตั้งนานเเล้วไม่ต้องสนใจหรอก"(มาโอว)
"อ้อ ว่าเเต่จริงดิที่คนอื่นเค้าบอกว่านายใช้ IPไม่ได้อะ"(เหมย)
"นี้ถ้าลองคิดตามเหตุผลมันควรจะเป็เเบบนั้นไม่ใช้หรือเพราะใช้IPไม่ได้เลยถูกไล่ออกจากตระกูลนะ"(มาโอว)
"ฉันนึกว่าเป้็นเื่โกหกซะอีกเป็อย่างนี้เองหรอ"(เหมย)
"ว่าเเต่มาคุยกับฉันเเบบนี้จะดีหรือ"(มาโอว)
"ก็ไม่เห็นจะเป็อะไรเลยนิน่-"(เหมย)
"เก็นึกว่าทำไมถึงได้กลิ่น่หม็นเน่าอะไร ที่ก็กลิ่นไอ้สวะนี่เอง"มีเสียงหนนึ่งมาจากบริเวรจุดทีใช่ต่อสู้
"ทำไมไอ้คนที่ไม่แม้เเต่จะใช้IPได้ถึงมาอยุ่ในที่แบบนี้ล่ะ"
จะว่าไปผมลืมบอกเหตุผลอีกข้อที่ผมคงไม่ถูกเรียกขึ้นไปต้อสู้ใช้เพราะผมไม่สามารถใช้IPได้ผมจึงถูกเรียกว่า"ขยะ"เเละคงไม่มีอยากลดตัวลงมาสู้กับขยะ
เเบบผมใช่!!!ผมคิดเอาไว้ว่าคงจะไม่เหนื่อยหรอกเพราะไม่มีใครยอมมาสู้ด้วยมันเเบบนั้นได้สักพักเเล้วจนกระทั่ง
"เฮ้ย!!! ไอ้สวะขึ้นมาบนนี้เเล้วจะได้สอนเื่ที่สวะมันควรจะทำตัวเเบบไหน"
ทำไมทั้งวันเเ-่งไม่ตามที่ใจคิดเลยฟร้าาาาาาาาา