คลังความรู้ของต้าเสี่ยว
หงโต้วตื่นมายามอิ่น พร้อมกับน้ำเสียงเกรี้ยวกราดของต้าเสี่ยว เฮ้ยยยยระบบอะไรเนี๊ยะโกรธก็เป็ด้วยยยย
“เอาล่ะๆ ต้าเสี่ยวเ้านายคนนี้ขอโทษเ้า ต่อไปถ้าหากเ้านายคนนี้ลืมอีกเ้าก็ล็อกเอ้าท์อัตโนมัติเลยแล้วกันนะ”
^~~~~^
“ข้าขอโทษ เ้านายคนนี้ขอโทษนายอย่าโกรธข้าเลยน่านะ ถ้าโกรธมากๆ ระบบร้อนโอเวอร์แฮ้งไปแล้วนายจะทำอย่างไรฮึ”
[เอาล่ะเ้านาย ครั้งนี้ข้าจะยกโทษให้ท่าน วันนี้เรามาดูผลประกอบการฟาร์มของเราดีกว่าขอรับ]
[อ้อ! ข้าขอแจ้งข่าวร้ายกับเ้านายก่อนก็แล้วกัน วันนี้โบนัสล็อกอินประจำวันเ้านายจะไม่สามารถเก็บได้นะขอรับ เพราะเ้านายล๊อกอินระบบไว้ข้ามวันข้ามคืนเลยทีเดียว ฮ่า ฮ่า ฮ่า]
“เ้า# เฮ้อ… ช่างเ้าคิดเ้าแค้นซะจริงๆ ไม่ได้ก็ไม่ได้ไหนใครแคร์”
“ต้าเสี่ยว… คลังความรู้ของนายมีวิธีการปลุกพลังปราณหรือไม่ ข้าอยากช่วยท่านพ่อปลุกพลังปราณ”
[ขอต้าเสี่ยวตรวจสอบระบบสักครู่ขอรับเ้านาย] ติ๊ง...
[เ้านายในคลังระบบของต้าเสี่ยวยังไม่มีความรู้ด้านการแพทย์นะขอรับ หากเ้านายอยากได้ความรู้ด้านการแพทย์ ต้องซื้อหนังสือเฉพาะทางเ่าั้มาให้ข้าขอรับ หากเป็เช่นนั้นแล้วการอัพระบบครั้งหน้า คลังความรู้ของต้าเสี่ยวก็จะอัพจากข้อมูลพื้นฐานที่มีไปขั้นกลางได้ขอรับ]
“อย่างนั้นหรือ.? เดี๋ยววันที่นำแตงโมชุดสุดท้ายไปขายข้าจะขอท่านพ่อซื้อหนังสือการแพทย์มาหลายๆ เล่มเลยให้ต้าเสี่ยวนำเข้าคลังข้อมูลเตรียมไว้รอ”
[ดีขอรับเ้านาย]
“ถ้าอย่างนั้นรออีก 2-3 วันพวกเราค่อยอัพเลเวลดีกว่านะต้าเสี่ยว ข้อมูลจะได้ครบแล้วครอบคลุมทุกเื่ที่ข้าอยากรู้”
[ได้ขอรับเ้านาย ถ้าเช่นนั้นวันนี้ท่านจะสรุปผลประกอบการของฟาร์มเลยหรือไม่ขอรับ]
“ยังก่อน ข้าเปิดระบบไว้ทั้งคืนแล้วเดี๋ยวมันจะร้อนเกินไป ล๊อคเอ้าท์ออกจากระบบก่อนเถอะ”
“ต้าเสี่ยว”
[ขอรับเ้านาย]
“ขอบคุณเ้ามากนะ”
[ด้วยความยินดีขอรับ]
หลังจากง้องอน ทำความเข้าใจอันดีให้กับต้าเสี่ยวระบบจอมป่วนและขี้โมโหที่สุดจนสายแล้ว หงโต้วก็รีบออกมาจากห้องนอน เจอท่านแม่ที่ทำอาหารอยู่ในครัวจึงรีบเข้าไปช่วย
“ท่านแม่เ้าคะ ท่านพ่อออกไปขายแตงโมนานหรือยังเ้าคะ?”
“ไปได้สักครึ่งเค่อแล้ว มาหงโต้วมากินข้าวก่อนแล้วเรามาช่วยกันเตรียมอาหารรอท่านพ่อกันเถอะ เดี๋ยวท่านพ่อกลับมาเราจะได้รีบไปเก็บแตงโม ไม่แน่ว่าวันนี้เราอาจจะเก็บลงมาได้หมดเลยก็ได้”
“ท่านแม่เ้าคะวันที่เราจะเข้าในเมืองหงโต้วขอซื้อหนังสือสักหลายๆ เล่มได้หรือไม่เ้าคะ?
“ได้ๆ ตามใจหงโต้วทุกอย่าง”
“ขอบคุณเ้าค่ะท่านแม่ ท่านแม่ใจดีที่สุดเลยหงโต้วรักท่านแม่ที่สุด” หลังจากที่พูดคุยกับท่านแม่จนท่านแม่ยินยอมแล้ว หงโต้วจึงพูดคุยกับต้าเสี่ยวเพิ่มเติมเกี่ยวกับรายการหนังสือที่้าซื้อ
“ต้าเสี่ยว”
[ขอรับเ้านาย]
“ร้อยเื่สมุนไพร, การปลุกปราณขั้นต้น, หนังสือการแพทย์เบื้องต้น, หนังสือการแก้พิษขั้นต้น, บันทึกการเดินทางของนักเดินทาง, ช่วยข้าคิดหน่อยสิ หนังสือพวกนี้ครอบคลุมหรือยังกับคลังความรู้ของนาย”
[เอ๋! เ้านาย บันทึกการเดินทางของนักเดินทางมันเป็คลังความรู้ด้วยหรือขอรับ มิใช่ว่าเป็ปกิณกะจรรโลงโลกหรือ อิ อิ อิ]
“ชิ…นายจะไปรู้อะไรต้าเสี่ยว บันทึกของนักเดินทางพวกนี้ จะมีบันทึกเื่ราวแปลกๆ ของแปลกใหม่ ผู้คนมากมายในโลกใบนี้มันเป็อีกช่องทางความรู้นะ”
[เอาล่ะขอรับ ใช่ก็ใช่ขอรับ แต่เ้านายพลังปราณนี่มันต้องมีระดับไหม?]
“อือ ไม่รู้สิไม่เคยััคนที่มีพลังปราณมาก่อน เดี๋ยวพรุ่งนี้เราเข้าเมืองไปดูหนังสือการแบ่งระดับปราณด้วยแล้วกันนะต้าเสี่ยว”
[เ้านายจะแวะเวียนเข้าไปสำรวจดูฟาร์มก่อนหรือไม่ขอรับเ้านาย]
“เอาล่ะๆ ต้าเสี่ยวล๊อคอิน”
ติ๊ดๆ [เ้านาย!! ระบบแจ้งเตือนขอรับ]
[วัวของเราถูกหมีขนเหล็กโจมตีตายไป 1 ตัว ส่วนหมีขนเหล็กข้าจับใส่กรงไว้แล้ว 2 ตัว เ้านายโปรดตัดสินใจเื่หมีขนเหล็กทั้ง 2 ตัวนี้ขอรับ?]
“ถ้าเช่นนั้นเราขายหมีไป 1 ตัวเถอะ แต่อีกตัวที่อยู่ในกรง กรงจะสามารถขังมันได้นานแค่ไหนต้าเสี่ยว.?”
[ทราบแล้วขอรับเ้านายขายหมี 1 ตัว 10,000 เหรียญ]
” กรงหมีอัพเกรดได้ไหม อัพเกรดด้วย”
[รับทราบขอรับเ้านายอัพเกรดกรงหมีให้มันแข็งแรงและขังหมีได้นานขึ้น 1,000 เหรียญ เราจะเหลือเหรียญจากการขายหมี 9,000 เหรียญขอรับเ้านาย]
“ซื้อวัวมาเพิ่ม 1 ตัวด้วยนะต้าเสี่ยว”
[รับทราบขอรับเ้านาย] ซื้อวัวเพิ่ม 1 ตัว
“ต้าเสี่ยว”
[ขอรับเ้านาย]
“เดี๋ยวเราเข้าป่าไปเก็บแตงโม นายลองสแกนหาหลุมดักสัตว์ของท่านพ่อ ต้องเอาหลุมที่ลึกและกว้างด้วยนะ แต่เอาไม่ไกลจากที่ที่พวกเราเก็บแตงโม”
[รับทราบขอรับเ้านายสแกนหาหลุมดักสัตว์] แต่เ้านาย้าให้ต้าเสี่ยวทำอะไรกับหลุมดักสัตว์?”
“ต้าเสี่ยว”
[ขอรับเ้านาย]
“นายก็ลองดีดวัวตัวที่ตายนั้นออกมาพร้อมหมีขนเหล็ก โยนหมีตัวนั้นลงไปในหลุมนายลองทำดูว่านายจะทำได้ไหมนะต้าเสี่ยว”
[เ้านายร้องขอ ต้าเสี่ยวจัดให้] < • …… • >
“อืม…งั้นขอบคุณมากนะต้าเสี่ยว รักต้าเสี่ยวที่สุดเลย”
หลอกต้าเสี่ยวแหละดูออก ^……^
31K
