ยี่หวา หวันยิหวา…
“สิบทิศไปนั่งรอยี่หวาก่อนนะคะ…”
“แต่แดดมันร้อนมากเลยนะยี่หวา…”
“ไม่เป็ไรหรอกค่ะ…”
“งั้นเดี๋ยวเราไปซื้อผ้าเย็นมาให้นะ”สิบทิศว่าอย่างอาสา ฉันก็พยักหน้าเป็เชิงอนุญาตเขา และเขาก็ยิ้มให้ฉันก่อนจะวิ่งออกไปจากสนามกีฬาแห่งนี้ ฉันที่เพิ่งจะวิ่งไปได้แค่สองรอบก็ถึงกับเหนื่อยหอบแล้ว
ตึกๆๆๆๆๆ
“ยี่หวา!”
“พี่ปอน!”ฉันเอ่ยเรียกพี่ปอนออกไปอย่างใที่อยู่ดีๆเขาก็วิ่งมาดักหน้าฉัน ฉันจึงต้องหยุดฝีเท้าลงทันทีด้วยความใและแปลกใจ
“พอได้แล้ว”
“แต่พี่เค?”ฉันกำลังจะแย้งพี่ปอน
“ไอ้เคมันบอกให้พี่มาบอกยี่หวาว่าพอได้แล้ว…”
“กลับบ้านได้แล้ว…ไม่มีเรียนต่อแล้วไม่ใช่เหรอ?”
“ค่ะ”ฉันพยักหน้าตอบพี่ปอนไปว่าฉันไม่มีเรียนต่อแล้ว
“แล้วพี่ปอนล่ะ?”ฉันเอ่ยถามพี่ชายสุดที่รักและพี่ชายคนเดียวของฉันไปอย่างสงสัย
“พี่ต้องไปประชุมต่ออ่ะและยังต้องทำโปรเจ็คด้วยอ่ะ…ยี่หวากลับเองได้ใช่ไหม?”
“ได้ค่ะ…”
“วันนี้ไม่ได้ไปทำงานที่ไหนใช่ไหมคะ?”
“เปล่า”
“ยี่หวาอยากทำงานช่วยแบ่งเบาภาระพี่บ้างจัง”ฉันเอ่ยบอกพี่ปอนไปอย่างนึกเห็นใจพี่ชายฉันที่ต้องทำงานส่งทั้งตัวเขาและฉันเรียนต่อในมหาวิทยาลัยเอกชนที่ค่าเทอมแสนแพงแบบนี้
“อย่าเลย…ยี่หวาเพิ่งจะอยู่ปีหนึ่ง…รับน้องก็เหนื่อยมากพออยู่แล้ว”
“ไว้ยี่หวาอยู่ปีสองเมื่อไหร่…พี่จะรับพิจารณาคำขอของยี่หวานะ^_^”
“ค่ะ^_^”
“กลับบ้านได้แล้ว^_^”
“ค่ะ^_^”
“กลับกับแฟนเหรอ?”
“ค่ะ…เดี๋ยวสิบทิศน่าจะไปส่งยี่หวาเหมือนทุกวัน^_^”
“ดูแลตัวเองดีๆ^_^”
“ครับผม^_^”ฉันยิ้มกว้างให้พี่ปอนเขาก็ยิ้มและยื่นมืือมาขยี้ผมฉันเล่น
“งื้อ…เดี๋ยวคนอื่นมาเห็น…ก็ไม่เกรงกลัวพี่กันพอดี^_^”ฉันว่าไปตามความจริง เพราะพี่ปอนเป็พี่ว๊ากเขาต้องโหดต้องดุและน่าเกรงขามเพื่อปีหนึ่งจะได้เกรงกลัวเขาและได้เคารพเขาด้วยเช่นกัน
“ไม่มีใครเห็นหรอก…เขากลับกันหมดแล้ว^_^”
“ค่ะ…งั้นยี่หวาไปก่อนนะ^_^”
“ครับ^_^”พี่ปอนบอกฉัน ฉันก็ยกมือโบกลาพี่ปอนพร้อมกับวิ่งกลับไปที่ลานเกียร์เพื่อหยิบกระเป๋าของตัวเองที่วางไว้ข้างต้นไม้ใหญ่และรู้สึกปวดปัสสาวะขึ้นมาจึงเปลี่ยนทิศทางการเดินไปยังห้องน้ำที่อยู่ถัดจากตึกแรกของคณะวิศวะไป
พรึบ
“เฮ้อออ”ฉันผ่อนลมหายใจออกมาอย่างแ่เบาๆเพราะฉันได้ปลดทุกข์แล้วมันสบายตัวขึ้นมากเยอะเลยนะ^_^
“ใยไหม”เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นทำให้ฉันจำได้ทันทีว่าคือเสียงของใคร
“พี่เค^_^”เสียงหวานใสเอ่ยออกไปอย่างดีใจ
“นี่ห้องน้ำผู้หญิงนะคะ”ใยไหมว่าอย่างใที่เธอเพิ่งนึกได้ว่านี้มันในห้องน้ำผู้หญิงและพี่เคเข้ามาได้ยังไงก่อน?
“ก็ใช่^_^”เสียงทุ้มเอ่ยกลับมาอย่างไม่ใส่ใจตามนิสัยเขาที่ไม่สนคนอื่นหรือคนรอบตัวอยู่แล้ว
“แล้วพี่เข้ามาทำไมเนี่ย?”
“เข้ามาหาเราไง^_^”พี่เคเอ่ยออกไปด้วยเสียงนุ่มทำให้ฉันรู้สึกแปลกใจโทนเสียงที่พี่เคใช้เรียกใยไหม
“ออกไปรอใยไหมข้างนอกก่อน”
“อ่ะๆก็ได้”พี่เคว่าอย่างจำใจก่อนฉันจะได้ยินเสียงฝีเท้าของคนสองคนเดินออกไปจากห้องน้ำแห่งนี้ ฉันจึงลุกขึ้นยืนใส่กระโปรงและกดชักโครกทันที
ติ๋ง
ฉันที่กำลังจะออกมาจากห้องน้ำที่ทำธุระส่วนตัวเสร็จแล้วก็ต้องหยุดชะงักและหยิบโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋าสะพายของตัวเองขึ้นมาเปิดดูทันทีว่าใครส่งอะไรมา
สมาชิกมหาลัยER.1.1:น้องปีหนึ่งกำลังจะงาบเฮดว๊ากสุดหล่อและสุดโหดอย่างพี่เคของเราไปแล้วจ้า
สมาชิกมหาลัยER.1.1:ส่งรูป
ฉันอ่านข้อความพร้อมรูปในห้องแชทของมหาลัยที่มีสมาชิกทั้งหมดของมหาลัยอยู่ในนี้ พร้อมเปิดรูปที่สมาชิกในกลุ่มส่งมา มันคือรูปผู้ชายใส่ช็อปสีแดงวิศวะเปิดประตูซูเปอร์คาร์รุ่น Aston Martin Valkyrie คันสีดำเทาของเขาซึ่งรถคันนี้ไม่มีใครในมหาลัยไม่รู้ว่าเป็รถของใครเพราะมันมีแค่คันเดียว พี่เคเปิดประตูให้ใยไหมขึ้นรถของเขาโดยที่ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนได้ขึ้นรถของเขามาก่อนเลยแม้กระทั่งฉันก็ไม่เคยเลยสักครั้ง
สมาชิกมหาลัยER.2.2.:นางคนนี้เพิ่งจะเข้ามาแต่จะคาบพี่เคสุดโหดของเราไปแล้ว ได้ไงกัน!
สมาชิกมหาลัยER.2.2.:เห็นน้องปีหนึ่งที่ร่วมคลาสเรียนกับนางบอกว่ามีตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ส่งไปให้นางเป็ประจำเลยจ้า
สมาชิกมหาลัยER.3.2.:แต่พี่ว๊ากเขามีกฏไม่ใช่เหรอว่าห้ามเฮดว๊ากจีบน้องปีหนึ่งน่ะ
สมาชิกมหาลัยER.2.2.:ไม่รู้สินะแต่ระดับพี่เคแล้ว เขาเคยกลัวที่ไหนคะ ทั้งหล่อทั้งแบดขนาดนี้เขาไม่สนใครทั้งนั้นจ้า
สมาชิกมหาลัยER.2.2.:อิจฉานาง!!!
“ใยไหม….พี่เค….เป็อะไรที่เหมาะสมกันดีเนอะ”ฉันเอ่ยออกมาก่อนจะเก็บโทรศัพท์ของตัวเองลงไปในกระเป๋าสะพายและเดินไปล้างมือที่อ่างล้างมือและเดินก้มหน้าออกมาจากห้องน้ำรวมของวิศวะเพื่อจะเดินกลับไปรอสิบทิศที่ลานเกียร์
พรึบ
ฉันที่นั่งอยู่บนที่นั่งข้างๆต้นไม้ใหญ่ก็ต้องสะดุ้งเพราะมีคนมาเอามือมาปิดตาฉันจากทางด้านหลัง
“ใครเอ่ย….ทายสิ?”เสียงทุ้มละมุนเอ่ยกระซิบถามที่ข้างหูฉัน ฉันก็ยิ้มกริ่มออกมา
“ใครกันน้าาาา?”ฉันแกล้งแหย่สิบทิศไปทำเป็จำเขาไม่ได้
“ใครกันน้า?”สิบทิศก็ดัดเสียงเล็กให้ฉันฟังไม่รู้ว่าคือเขา
“ไม่รู้อ่ะ…ยอม”ฉันแกล้งเอ่ยบอกไปอย่างคนยอมแพ้
พรึบ
“จ๊ะเอ๋^_^”สิบทิศปล่อยมือจากตาทั้งสองข้างของฉันและชะโงกหน้ามาจ๊ะเอ๋ฉัน ฉันก็ยิ้มให้เขา
“เรารู้ว่าเป็เธอ….ใครบ้างล่ะจะจำแฟนตัวเองไม่ได้น่ะ^_^”ฉันว่าไปพลางยิ้มให้สิบทิศและขยับร่างให้เขานั่งลงบนเก้าอี้ตัวเดียวกับฉัน
พรึบ
“ผ้าเย็นและน้ำเย็นครับ^_^”เขาว่าพร้อมกับยื่นถุงพลาสติกสีใสมาตรงหน้าฉัน
“ขอบคุณค่ะ^_^”ฉันเอ่ยขอบคุณเขาไปและกำลังจะยื่นมือไปรับถุงพลาสติกมาจากเขา
“เดี๋ยวเราหยิบให้^_^”สิบทิศว่าพลางยิ้มกว้างให้ฉันอย่างน่ารัก
“ค่ะ^_^”ฉันรับคำสิบทิศและรอเขาหยิบผ้าเย็นออกมาจากถุงและหยิบขวดน้ำออกมาเปิดฝาขวดพร้อมกับใส่หลอดและยื่นมาตรงหน้าฉัน
“ดื่มน้ำก่อนนะ^_^”
“ค่ะ…ขอบคุณนะคะ^_^”ฉันเอ่ยบอกสิบทิศไปและยิ้มให้เขา ถึงเราจะเพิ่งเจอและเพิ่งได้คบกันแต่ฉันก็รู้สึกดีเวลาที่เขาคอยเอาใจใส่ฉันนะ คอยดูแลฉันคอยไปรับไปส่งฉันเหมือนตอนแรกๆที่เขาจีบฉันใหม่ๆเขาเรียนอยู่คณะเศรษฐศาสตร์เป็เดือนคณะและยังเป็เดือนมหาลัยอีกด้วยนะ ตอนแรกๆฉันก็เฉยๆกับเขาแต่พอเราไปประกวดดาวเดือนมหาลัยด้วยกันและเราทั้งคู่ต่างชนะได้มาเป็ดาวเดือนคู่กันเลยทำให้กลายเป็คู่จิ้นกันขึ้นมาเพื่อนๆและรุ่นพี่ต่างบอกว่าเคมีเราสองคนเข้ากันมากเลยจิ้นกัน จนสิบทิศเอ่ยขอฉันเป็แฟนซึ่งฉันก็ไม่ได้ขัดอะไรเพราะเขาก็ดูแลฉันปรนนิบัติฉันดีมาเสมอต้นเสมอปลายฉันเลยตอบตกลงที่จะเป็แฟนกับเขา เพราะฉันคิดว่าฉันควรจะเปิดโอกาสให้ตัวเองดูบ้างเผื่อบางทีสิบทิศอาจจะเป็คนที่ใช่สำหรับฉันมากกว่าพี่เคก็ได้….
“เดี๋ยวเราไปส่งเธอที่บ้านนะ^_^”สิบทิศเอ่ยขึ้น ฉันที่ดื่มน้ำเสร็จแล้วก็พยักหน้ารับคำเขา
“งั้นเชิญครับ^_^”
“ค่ะ^_^”ฉันลุกขึ้นยืนและเดินขนาบข้างสิบทิศไป การที่ฉันได้เปิดใจให้ผู้ชายคนอื่นดูบ้าง มันก็ดีเหมือนกันนะ
“ขอจับมือนะ^_^”สิบทิศเอ่ยขึ้นอย่างกล้าๆกลัวๆเขาจะทำอะไรเขาก็มักจะขอฉันก่อนเสมอเพราะเขามีความเป็สุภาพบุรุษสูงมาก
“อืม^_^”ฉันยิ้มให้สิบทิศและยื่นมือไปให้เขาจับ เขาก็ยิ้มและจับมือฉันไปกุมไว้เราสองคนยิ้มให้กันก่อนจะพากันเดินไปยังลานจอดรถของมหาลัยที่อยู่ทางคณะเศรษฐศาสตร์เพราะรถของสิบทิศจอดอยู่ที่นั้น มหาลัยของฉันเป็มหาลัยเอกชนค่อยข้างมีชื่อเสียงแล
ะใหญ่โตแต่ละคณะมีโรงจอดรถของทุกคณะเลย และแต่ละคณะก็มีหลายตึกเรียนด้วย….
1K
