ลูกจันทร์หยิบไอแพดขึ้นมาดูตารางที่มิลินวางไว้ และข้อมูลทั้งหมดมีงานโรงเรียนอยู่ด้วย วันอาทิตย์นี้จะมีงานศิษย์เก่าโรงเรียนแล้วเธอต้องไป เธอเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าที่มิลินกับม่านมุกช่วยกันเลือกซื้อให้เธอแต่ละชุดจะระบุวันไว้ว่าต้องใส่งานไหน วันอะไรอย่างละเอียดและชัดเจน ทรงผมการแต่งหน้าเพื่อนของเธอได้บอกรายละเอียดหมดแล้ว
วันนี้วันเสาร์เป็การยกเว้นของมิลินและม่านมุกที่จะให้เธอเตรียมตัวก่อนวันอาทิตย์ที่จะถึงนี้ เธออ่านตารางและขั้นตอนต่างๆที่เพื่อนรักทำให้ ขั้นตอนแรกเธอหยิบกระดาษปากกามาเขียนถึงผู้ชายในฝันของเธอ
ผู้ชายในฝันของลูกจันทร์
1.ต้องหล่อและดูดีมากๆ
2.สุขภาพแข็งแรง
3.รักครอบครัว
4.ต้องรักเรา
5.ต้องเป็คนดีและฉลาด
เธอเขียนได้เพียงเท่านี้เพราะคิดออกแค่นี้จริงๆ เธอพับกระดาษและเก็บไว้ใต้หมอน เธออ่านมันทุกเช้าหลังตื่นนอนและก่อนนอนโดยอ่านออกเสียงแล้วรู้สึกว่ามีเขาอยู่จริงๆขึ้นมา ตามที่มิลินและม่านมุกแนะนำ
เธอเขียนเสร็จเธอจึงลุกขึ้นไปล้างหน้าแล้วเอาแผ่นมาร์คที่เตรียมไว้แปะไปที่ใบหน้าของเธอ ตอนนี้เธอสวมชุดนอนบางเบาสีควันบุหรี่เนื้อผ้าซาตินสายเดี่ยว เว้าตรงหน้าอกเล็กน้อยพอเห็นหน้าอกกลมกลึง กับที่คาดผมแบบผ้านุ่มนิ่มมีโบว์ด้านหน้าสีขาวชมพูสลับลายเธอส่องกระจกแล้วนึกไปถึง เพื่อนรักทั้งสองคนที่ตอนนี้เธอเริ่มจะกลมกลืนไปกับพวกนางแล้วเธอหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านหลังจากต้องรอให้แผ่นมาร์คซึมไปที่ใบหน้าของเธอ
ปิ๊งป่องปิ๊งป่อง เสียงกริ่งประตูดังขึ้น ลูกจันทร์นอนอ่านหนังสืออยู่ที่โซฟาด้วยท่าทางสุดเซ็กซี่ก็ต้องหงุดหงิดขึ้นมาเธอสงสัยว่าใครมาทั้งที่ไม่ได้นัดไว้
เธอเอาเสื้อคลุมที่มาเป็ชุดกับเสื้อตัวในที่เธอสวมใส่หยิบขึ้นมาสวมทับ แล้วเดินออกไปดู ที่เธอเห็นคือผู้หญิงหน้าตาหน้ารักคนหนึ่งเธอเปิดประตูออกมา ผู้หญิงคนนั้นมองเธออย่างสำรวจ เธอทำหน้าแปลกใจลูกจันทร์จึงถามขึ้น
“มาหาฉันเหรอคะ”
“เปล่าค่ะไม่น่าใช่”
ลูกจันทร์ยืนมองเธอเองก็คิดว่าไม่น่าใช่คนที่มาหาเธอหรอกแต่อยู่ๆประตูข้างห้องของเธอก็เปิดออกมา เป็ผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่ง
“สีน้ำมาได้ยังไงเนี่ย”
“พี่อยู่นี่เองหนูคิดถึงพี่มาก”
แล้วพวกเขาสองคนก็กอดกันโดยไม่สนใจคนข้างห้องอย่างเธอสักนิด เธอมองแล้วว่าดูไปก็คงจะไม่มีมารยาทซะเลยจึงตัดสินใจเข้าไปในห้องของเธอแล้วปิดประตูซะ เธอยังเดินไม่ทันจะได้เอนตัวลงนอนปิ๊งป่อง ปิ๊งป่อง เสียงกริ่งประตูก็ดังขึ้นอีกครั้งแล้ว เธอเดินไปมองดูที่ตาแมวประตูก็เห็นพวกเขาสองคนมายืนอยู่ที่หน้าประตูของเธอแล้ว
เธอเปิดประตูออกมาพวกเขายิ้มให้เธอ เธอจึงยิ้มกลับแต่เธอดันลืมไปว่าตอนนี้เธอยังไม่ได้ดึงแผ่นมาร์คออกมันจึงตึงมากเวลาที่เธอยิ้ม เธอรีบจับใบหน้าของเธอ เพราะกลัวว่าจะทำให้ผิวของเธอเสียได้
“เออขอโทษนะคะพี่ ที่เรียกพี่ จริงๆแล้วเป็อีกห้องหนึ่งค่ะ”
เด็กสาวหน้าตาน่ารักพูดขึ้น
“ค่ะไม่เป็ไรค่ะ”
ลูกจันทร์แปลกใจว่าเื่แค่นี้ก็ต้องกดกริ่งมาเรียกเธอเพื่อขอโทษด้วย
“หนูชื่อสีน้ำนะคะแล้วนี่พี่ชายหนูเองค่ะ พี่พู่กัน พอดีพี่เขาเพิ่งย้ายมา หนูฝากพี่หนูด้วยนะคะ เพราะเราเป็เพื่อนบ้านกันไม่ใช่สิเพื่อนห้อง อิอิ”
เธอหัวเราะส่วนลูกจันทร์ยืนทำหน้า งง เพราะปกติการอยู่คอนโดคือ ต่างคนต่างอยู่กันอยู่แล้วแต่นี่มีมาแนะนำตัว เพื่อเป็เพื่อนห้องกันด้วย
พู่กันมองน้องสาวอย่างอ่อนโยน
“อย่าถือสาเลยนะครับเธอเป็แบบนี้ล่ะครับ งั้นขอตัวก่อนนะครับ”
“ไม่เอาอ่ะพี่พู่กันพี่เขายังไม่รับปากหนูเลยนะ พี่รับปากก่อนสิคะ หนูถึงจะไปได้”
“เอ่อคือ..”
ลูกจันทร์มองไปที่ใบหน้าของสีน้ำและพู่กันสลับไปมาอีกคน้าฟังคำตอบที่ได้ขอไว้ ส่วนอีกคนดูจะเขินอายไม่เบาที่ต้องมาทำแบบนี้แต่ด้วยความรักที่มีให้น้องสาวซึ่งน่ารักเหลือเกิน มันทำให้เธอปฏิเสธไม่ลงอยู่แล้ว
“ค่ะน้องสีน้ำ พี่จะเป็เพื่อนห้องกับพี่พู่กันค่ะ”
“ขอบคุณนะคะ”
สีน้ำดีใจมากเมื่อเธอได้ฟังคำตอบที่้าแล้วเธอจึงหันไปหาพู่กัน
“งั้นหนูขอไปสำรวจห้องพี่ก่อนนะคะว่ามีสาวๆอยู่ไหม”
พูดเสร็จเธอก็วิ่งไปที่ห้องของพู่กันทันทีเขาส่ายหน้ากับความไร้เดียงสาของน้องสาว แล้วเขาก็หันกลับมามองเธอ
“ต้องขอโทษด้วยนะครับที่รบกวน”
“ไม่เป็อะไรค่ะคุณพู่กันน้องคุณน่ารักดีนะคะ”
“ขอบคุณครับงั้นผมขอตัวก่อนนะครับ”
“ค่ะ”
แล้วเขาก็เดินเข้าไปในห้องเธอเองจึงเดินเข้าไปในห้องของเธอบ้าง
่เย็นเธอสวมชุดออกกำลังกายเพื่อเตรียมที่จะไปฟิตเนส พร้อมกับอุปกรณ์ทั้งหมดที่เพื่อนรักของเธอทั้งสองคนจัดเตรียมไว้ให้ เมื่อเธอเดินออกมา เพื่อนข้างห้องก็เปิดประตูออกมาพอดี
“อ้าวพี่หนูลืมถามชื่อพี่เลย พี่ชื่ออะไรคะ”
สีน้ำเห็นเธอเดินมาก็ถามเธอขึ้นทันที
“พี่ชื่อลูกจันทร์ค่ะ”
“อ้อพี่ลูกจันทร์ไปออกกำลังกายเหรอคะ หนูจะไปทานข้าวกับพี่พู่กันค่ะ”
“ค่ะ”
สีน้ำยิ้มให้เธอจึงยิ้มตอบเมื่อเธอเห็นว่าไม่มีอะไรแล้ว เธอจึงเดินไปที่ลิฟท์เพื่อขึ้นไปชั้น้าที่มีฟิตเนสอยู่ส่วนพี่น้องสองคนลงลิฟท์ไปชั้นล่างเพื่อทานข้าว
เมื่อเธอเสร็จจากการออกกำลังกายว่ายน้ำและซาวน่าแล้วเธอจึงลงลิฟท์มาที่ห้องของตนเอง พอเธอกำลังจะเดินเข้าไปก็มีคนเรียกเธอ
“พี่ลูกจันทร์คะ”
เธอหันไปมองสีน้ำนั่นเอง
“หนูซื้อสลัดมาฝากพี่ลูกจันทร์ด้วยค่ะหนูเห็นว่าพี่ลูกจันทร์ไปออกกำลังกายมาน่าจะเหนื่อย ถ้าจะทานอะไรลงท้องก็น่าจะเป็อาหารที่มีประโยชน์แล้วอิ่มด้วยค่ะ”
สีน้ำยื่นสลัดที่เธอซื้อมาให้ลูกจันทร์อดแปลกใจในความน่ารักแบบนี้ไม่ได้
“ขอบใจมากนะน้องสีน้ำทำไมน่ารักอย่างนี้ พี่เกรงใจมากเลยค่ะ”
“ไม่เป็ไรหรอกครับปกติเธอก็เป็คนชอบแบ่งปันแบบนี้”
“ครอบครัวของคุณนี่สอนมาดีมากเลยนะคะ”
พู่กันและสีน้ำยิ้มให้กันเป็อันว่าครอบครัวนี้เขาน่ารักมาก
กลางคืนเวลาที่ต้องคุยกับเพื่อนรักทั้งสองคนพวกเราคุยกันผ่านแอพพลิเคชั่นไลน์
“เป็ยังไงบ้างลูกจันทร์วันนี้มีอะไรน่ะตื่นเต้นไหม” พอเห็นหน้าคุยกันได้ม่านมุกถามทันที
“มีหรือเปล่าแต่ฉันว่ายากนะ เพราะวันนี้เป็วันพักผ่อนของลูกจันทร์”
“มีสิ”
“จริงเหรอเื่อะไร”
“วันนี้ฉันมีเพื่อนข้างห้องด้วยนะ”
แล้วหลังจากนั้นเธอก็เล่าเื่ทั้งหมดให้เพื่อนรักทั้งสองคนฟัง
“สุดยอดเลยอ่ะแกไม่แน่นะ เขาอาจจะอยู่ในลิสต์คนที่ใช่ก็ได้”
“ไม่น่าใช่นะมิลินฉันคุยกับเขาแค่นิดเดียวเอง ที่ฉันประทับใจ คือน้องสาวเขาต่างหากล่ะ”
“แหมรอเวลาก่อนสิ ดูไปเรื่อยๆ” มิลินรีบตอบ
“ใช่เดี๋ยวพอทำตามที่พวกเราบอก เธอจะต้องเลือก เพราะตัวเลือกของเธอจะเยอะกว่านี้”
“ใช่เหรอม่านมุก”
“ใช่”พวกเธอพูดออกมาพร้อมกัน
3K
